ਅਧੁਨਾ ਰਾਧਿਕਾਸ਼ਾਪਾਦ੍ਭਾਰਤੇ ਦਾਨਵੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਹੁਣ ਰਾਧਿਕਾ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਸਾਲੋਕ੍ਯਸਾਰ੍ष੍ਟਿਸਾਰੂਪ੍ਯਸਾਮੀਪ੍ਯੈਕ੍ਯਂ ਹਰੇਰਪਿ 2.18.
ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਲੋਕ, ਦੌਲਤ, ਰੂਪ, ਨੇੜਤਾ ਜਾਂ ਏਕਤਾ —
ਬ੍ਰਹ੍ਮਤ੍ਵਮਮਰਤ੍ਵਂ ਵਾ ਤੁਚ੍ਛਂ ਮੇਨੇ ਚ ਵੈष੍ਣਵਃ
ਵੈਸ਼ਨਵ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੋਣਾ ਜਾਂ ਅਮਰਤਾ ਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਅਣਮਤਲਬੀ ਸਮਝਿਆ।
ਕृष੍ਣਭਕ੍ਤਸ੍ਯ ਤੇ ਕਿਂ ਵਾ ਦੇਵਾਨਾਂ ਵਿषਯੇ ਭ੍ਰਮੇ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਭਗਤ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਭਟਕਣ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ ਹੈ?
ਸੁਖਂ ਸ੍ਵਰਾਜ੍ਯੇ ਤ੍ਵਂ ਤਿष੍ਠ ਦੇਵਾਸ੍ਸਨ੍ਤੁ ਸ੍ਵਕੇ ਪਦੇ
ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਰਹਿ; ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਤੇ ਰਹਿਣ।
ਯਾਨਿ ਕਾਨਿ ਚ ਪਾਪਾਨਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਕਾਨਿ ਚ
ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਪਾਪ ਹਨ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਵਰਗੇ ਵੀ—
ਸ੍ਵਸਮ੍ਪਦਾਂ ਚ ਹਾਨਿਂ ਚ ਯਦਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਨ੍ਯਸੇ
ਤੇ ਜੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਦੌਲਤ ਦੀ ਹਾਨੀ ਨੂੰ ਮਹੱਤਵ ਦੇਂਦਾ ਹੈਂ—
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ਼੍ਚ ਤਿਰੋਭਾਵੋ ਲਯੇ ਪ੍ਰਾਕृਤਿਕੇ ਸਤਿ
ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਲੈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਗੁੰਮ ਹੋ ਜਾਣੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਜ੍ਞਾਨਂ ਬੁਦ੍ਧਿਸ਼੍ਚ ਤਪਸਾ ਸ੍ਮृਤਿਰ੍ਲੋਕਸ੍ਯ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ, ਬੁੱਧੀ, ਤਪ ਅਤੇ ਯਾਦ ਪੱਕੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਤਮੋ ਧਰ੍ਮਃ ਸਤ੍ਯੇ ਸਤ੍ਯਾਸ਼੍ਰਯਃ ਸਦਾ
ਸਭ ਤੋਂ ਪੂਰਾ ਧਰਮ ਸਦਾ ਸਚ ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਅਤੇ ਸਚ ਨਾਲ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਏਕਭਾਗਃ ਕਲੇਃ ਪੂਰ੍ਵੇ ਤਦ੍ਧ੍ਰਾਸਸ਼੍ਚ ਕ੍ਰਮੇਣ ਚ
ਪਿਛਲੇ ਸਮੇਂ ਕਲਿ ਦਾ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਭਾਗ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਘਟਦਾ ਗਿਆ।
ਯਾਦृਕ੍ਤੇਜੋ ਰਵੇਰ੍ਗ੍ਰੀष੍ਮੇ ਨ ਤਾਦृਕ੍ਸ਼ਿਸ਼ਿਰੇ ਪੁਨਃ 2.18.
ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਦੀ ਜੋ ਚਮਕ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਓਹ ਜਿਹੀ ਸਰਦੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਉਦਯਂ ਯਾਤਿ ਕਾਲੇਨ ਬਾਲ੍ਯਤਾਂ ਚ ਕ੍ਰਮੇਣ ਚ
ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਉਹ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਬਚਪਨ ਵੀ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਦਿਨੇ ਪ੍ਰਚ੍ਛਨ੍ਨਤਾਂ ਯਾਤਿ ਕਾਲੇ ਵੈ ਦੁਰ੍ਦਿਨੇ ਘਨੇ
ਦਿਨ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਢੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸਮੇਂ ਨਾਲ, ਮੋਟੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਤੇ।
ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਤਮਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪੂਰ੍ਣਿਮਾਯਾਂ ਚ ਯਾਦृਸ਼ਃ।। । ਤਾਦृਸ਼ੋ ਨ ਭਵੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਯਾਤਿ ਦਿਨੇਦਿਨੇ
ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਚੰਦਰਾ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਹ ਘਟਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਦਾ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਪੁਨਃ ਸ ਪੁष੍ਟਤਾਂ ਯਾਤਿ ਪਰਕੁਹ੍ਵਾ ਦਿਨੇਦਿਨੇ
ਨਵਾਂ ਚੰਦ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਫਿਰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਵਧਦਾ ਤੇ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰਾਹੁਗ੍ਰਸ੍ਤੇ ਦਿਨੇ ਮ੍ਲਾਨੋ ਦੁਰ੍ਦਿਨੇ ਨਿਬਿਡੇ ਘਨੇ
ਜਦੋਂ ਰਾਹੂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮੌਸਮ ਉਦੇਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਘਣੇ ਬੱਦਲ ਛਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਮੁਰਝਾਇਆ ਹੋਇਆ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਬਲਿਸ਼੍ਚੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਭ੍ਰष੍ਟਸ਼੍ਰੀਃ ਸੁਤਲੇऽਧੁਨਾ
ਪਰ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਫਿਰ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ; ਹੁਣ ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ ਹੈ।
ਕਾਲੇ ਜਲੇ ਨਿਮਗ੍ਨਾ ਸਾ ਤਿਰੋਭੂਤਾ ਵਿਪਦ੍ਗਤਾ
ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਈ, ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਈ।
ਚਰਾਚਰਾਸ਼੍ਚ ਕਾਲੇਨ ਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਭਵਨ੍ਤਿ ਚ
ਸਾਰੇ ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਮੁੜ ਉਤਪੰਨ ਵੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਹਂ ਮृਤ੍ਯੁਞ੍ਜਯੋ ਯਸ੍ਮਾਦਸਂਖ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਕृਤਂ ਲਯਮ੍
ਮੈਂ ਮੌਤ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਣਗਿਣਤ ਵਾਰ ਕੁਦਰਤ ਦਾ ਲੈ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
ਸ ਚ ਪ੍ਰਕृਤਿਰੂਪਸ਼੍ਚ ਸ ਏਵ ਪੁਰੁषਃ ਸ੍ਮृਤਃ 2.18.
ਉਹੀ ਕੁਦਰਤ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਤੇ ਉਹੀ ਪੁਰਖ ਵੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਰੋਤਿ ਸਤਤਂ ਯੋ ਹਿ ਤਨ੍ਨਾਮਗੁਣਕੀਰ੍ਤ੍ਤਨਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਤੇ ਗੁਣ ਸਦਾ ਜਪਦਾ ਹੈ,
ਸ੍ਰष੍ਟਾ ਕृਤੋ ਵਿਧਿਸ੍ਤੇਨ ਪਾਤਾ ਵਿष੍ਣੁਃ ਕृਤੋ ਭਵੇ
ਉਸ ਨੇ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਸਿਰਜਣਹਾਰ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆਕਾਰ ਬਣਾਇਆ, ਤੇ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਰਚਿਆ।
ਕਾਲਾਗ੍ਨਿਰੁਦ੍ਰਂ ਸਂਹਾਰੇ ਨਿਯੁਜ੍ਯ ਵਿषਯੇ ਨृਪ
ਉਸ ਨੇ ਹੀ ਰੁਦਰ ਨੂੰ ਕਾਲ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੰਹਾਰ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਤੇਨ ਮृਤ੍ਯੁਞ੍ਜਯੋऽਹਂ ਚ ਜ੍ਞਾਨੇਨਾਨੇਨ ਨਿਰ੍ਭਯਃ
ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਮੌਤ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਇਸ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਡਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਾਂ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਚ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵਭਾਵਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਸਿਰਜਣਹਾਰ,
ਰਾਜਾ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਸ਼ਸ਼ਂਸ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਵਾਰ ਵਾਰ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਸ਼ਂਖਚੂਡ ਉਵਾਚ ਤਥਾऽਪਿ ਕਿਞ੍ਚਿਦ੍ਯਤ੍ਸਤ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਮਨ੍ਨਿਵੇਦਨਮ੍
ਸ਼ੰਖਚੂੜ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਫਿਰ ਵੀ, ਕੁਝ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ—ਮੇਰਾ ਅਰਜ਼ ਹੈ।
ਜ੍ਞਾਤਿਦ੍ਰੋਹੇ ਮਹਤ੍ਪਾਪਂ ਤ੍ਵਯੋਕ੍ਤਮਧੁਨਾ ਤ੍ਰਯਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਬਚਨ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਦੱਸੇ ਹਨ।