ਸਰ੍ਵੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤਃ ਸ਼ਿਰਸਾ ਪ੍ਰਣਨਾਮ ਸਃ
ਸਭ ਦੇ ਨਾਲ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਆਸ਼ਿषਂ ਚ ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਕਾਲੀ ਸ੍ਕਨ੍ਦਸ਼੍ਚ ਸ਼ਙ੍ਕਰਃ 2.18.
ਕਲਿ, ਸਕੰਦ ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਅਸੀਸ ਦਿੱਤੀ।
ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਚ ਸਮ੍ਭਾषਾਂ ਤੇ ਚਕੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਮ੍
ਉਥੇ, ਉਹ ਸਭ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਮਹਾਦੇਵੋ ਭਗਵਾਂਸ੍ਤਮੁਵਾਚ ਹ
ਮਹਾਂਦੇਵ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਸੀ, ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੜੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਸ਼੍ਰੀਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ ਮਰੀਚਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਵੈष੍ਣਵਸ਼੍ਚਾਪਿ ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮਰੀਚੀ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਦਾ ਭਗਤ ਅਤੇ ਧਰਮਵਾਨ ਸੀ।
ਕਸ਼੍ਯਪਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤਤ੍ਪੁਤ੍ਰੋ ਧਰ੍ਮਿष੍ਠਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਕਸ਼ਯਪ ਵੀ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਧਰਮਵਾਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਜਾ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਸੀ।
ਤਾਸ੍ਵੇਕਾ ਚ ਦਨੁਃ ਸਾਧ੍ਵੀ ਤਤ੍ਸੌਭਾਗ੍ਯੇਨ ਵਰ੍ਦ੍ਧਿਤਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਦਾਨੁ ਸੀ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਵਧੀ।
ਤੇष੍ਵੇਕੋ ਵਿਪ੍ਰਚਿਤ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਵਿਪ੍ਰਚਿੱਤਿ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਾਨ ਅਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸੀ।
ਜਜਾਪ ਪਰਮਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਪੁष੍ਕਰੇ ਲਕ੍ਸ਼ਵਤ੍ਸਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਲੱਖਾਂ ਸਾਲ ਉੱਚਾ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਿਆ।
ਤਦਾ ਤ੍ਵਾਂ ਤਨਯਂ ਪ੍ਰਾਪ ਪਰਂ ਕृष੍ਣਪਰਾਯਣਮ੍
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਅਧੁਨਾ ਰਾਧਿਕਾਸ਼ਾਪਾਦ੍ਭਾਰਤੇ ਦਾਨਵੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਹੁਣ ਰਾਧਿਕਾ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਸਾਲੋਕ੍ਯਸਾਰ੍ष੍ਟਿਸਾਰੂਪ੍ਯਸਾਮੀਪ੍ਯੈਕ੍ਯਂ ਹਰੇਰਪਿ 2.18.
ਹਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਲੋਕ, ਦੌਲਤ, ਰੂਪ, ਨੇੜਤਾ ਜਾਂ ਏਕਤਾ —
ਬ੍ਰਹ੍ਮਤ੍ਵਮਮਰਤ੍ਵਂ ਵਾ ਤੁਚ੍ਛਂ ਮੇਨੇ ਚ ਵੈष੍ਣਵਃ
ਵੈਸ਼ਨਵ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੋਣਾ ਜਾਂ ਅਮਰਤਾ ਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਅਣਮਤਲਬੀ ਸਮਝਿਆ।
ਕृष੍ਣਭਕ੍ਤਸ੍ਯ ਤੇ ਕਿਂ ਵਾ ਦੇਵਾਨਾਂ ਵਿषਯੇ ਭ੍ਰਮੇ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਭਗਤ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਭਟਕਣ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ ਹੈ?
ਸੁਖਂ ਸ੍ਵਰਾਜ੍ਯੇ ਤ੍ਵਂ ਤਿष੍ਠ ਦੇਵਾਸ੍ਸਨ੍ਤੁ ਸ੍ਵਕੇ ਪਦੇ
ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਰਹਿ; ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਤੇ ਰਹਿਣ।
ਯਾਨਿ ਕਾਨਿ ਚ ਪਾਪਾਨਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਦਿਕਾਨਿ ਚ
ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਪਾਪ ਹਨ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਵਰਗੇ ਵੀ—
ਸ੍ਵਸਮ੍ਪਦਾਂ ਚ ਹਾਨਿਂ ਚ ਯਦਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਨ੍ਯਸੇ
ਤੇ ਜੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਦੌਲਤ ਦੀ ਹਾਨੀ ਨੂੰ ਮਹੱਤਵ ਦੇਂਦਾ ਹੈਂ—
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ਼੍ਚ ਤਿਰੋਭਾਵੋ ਲਯੇ ਪ੍ਰਾਕृਤਿਕੇ ਸਤਿ
ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਲੈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਗੁੰਮ ਹੋ ਜਾਣੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਜ੍ਞਾਨਂ ਬੁਦ੍ਧਿਸ਼੍ਚ ਤਪਸਾ ਸ੍ਮृਤਿਰ੍ਲੋਕਸ੍ਯ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ, ਬੁੱਧੀ, ਤਪ ਅਤੇ ਯਾਦ ਪੱਕੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਤਮੋ ਧਰ੍ਮਃ ਸਤ੍ਯੇ ਸਤ੍ਯਾਸ਼੍ਰਯਃ ਸਦਾ
ਸਭ ਤੋਂ ਪੂਰਾ ਧਰਮ ਸਦਾ ਸਚ ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਅਤੇ ਸਚ ਨਾਲ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਏਕਭਾਗਃ ਕਲੇਃ ਪੂਰ੍ਵੇ ਤਦ੍ਧ੍ਰਾਸਸ਼੍ਚ ਕ੍ਰਮੇਣ ਚ
ਪਿਛਲੇ ਸਮੇਂ ਕਲਿ ਦਾ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਭਾਗ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਘਟਦਾ ਗਿਆ।
ਯਾਦृਕ੍ਤੇਜੋ ਰਵੇਰ੍ਗ੍ਰੀष੍ਮੇ ਨ ਤਾਦृਕ੍ਸ਼ਿਸ਼ਿਰੇ ਪੁਨਃ 2.18.
ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਦੀ ਜੋ ਚਮਕ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਓਹ ਜਿਹੀ ਸਰਦੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਉਦਯਂ ਯਾਤਿ ਕਾਲੇਨ ਬਾਲ੍ਯਤਾਂ ਚ ਕ੍ਰਮੇਣ ਚ
ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਉਹ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਬਚਪਨ ਵੀ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਦਿਨੇ ਪ੍ਰਚ੍ਛਨ੍ਨਤਾਂ ਯਾਤਿ ਕਾਲੇ ਵੈ ਦੁਰ੍ਦਿਨੇ ਘਨੇ
ਦਿਨ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਢੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸਮੇਂ ਨਾਲ, ਮੋਟੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਤੇ।
ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਤਮਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪੂਰ੍ਣਿਮਾਯਾਂ ਚ ਯਾਦृਸ਼ਃ।। । ਤਾਦृਸ਼ੋ ਨ ਭਵੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਯਾਤਿ ਦਿਨੇਦਿਨੇ
ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਚੰਦਰਾ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਹ ਘਟਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਦਾ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਪੁਨਃ ਸ ਪੁष੍ਟਤਾਂ ਯਾਤਿ ਪਰਕੁਹ੍ਵਾ ਦਿਨੇਦਿਨੇ
ਨਵਾਂ ਚੰਦ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਫਿਰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਵਧਦਾ ਤੇ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰਾਹੁਗ੍ਰਸ੍ਤੇ ਦਿਨੇ ਮ੍ਲਾਨੋ ਦੁਰ੍ਦਿਨੇ ਨਿਬਿਡੇ ਘਨੇ
ਜਦੋਂ ਰਾਹੂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮੌਸਮ ਉਦੇਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਘਣੇ ਬੱਦਲ ਛਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਮੁਰਝਾਇਆ ਹੋਇਆ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਬਲਿਸ਼੍ਚੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਭ੍ਰष੍ਟਸ਼੍ਰੀਃ ਸੁਤਲੇऽਧੁਨਾ
ਪਰ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਫਿਰ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ; ਹੁਣ ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ ਹੈ।
ਕਾਲੇ ਜਲੇ ਨਿਮਗ੍ਨਾ ਸਾ ਤਿਰੋਭੂਤਾ ਵਿਪਦ੍ਗਤਾ
ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਈ, ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਈ।
ਚਰਾਚਰਾਸ਼੍ਚ ਕਾਲੇਨ ਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਭਵਨ੍ਤਿ ਚ
ਸਾਰੇ ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਮੁੜ ਉਤਪੰਨ ਵੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।