ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਕੇਲਿਨਿਯੁਕ੍ਤੌ ਚ ਰਸਭਾਵਸਮਨ੍ਵਿਤੌ
ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ, ਉਹ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਏ, ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ.
ਸਤਤਂ ਜਯਯੁਕ੍ਤੌ ਦ੍ਵੌ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਨੈਵ ਪਰਾਜਿਤੌ 2.17.
ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਿੱਤ ਵਿੱਚ ਰੁੱਝੇ ਰਹੇ, ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਵੀ ਕਦੇ ਹਾਰੇ ਨਹੀਂ.
ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੇ ਮੁਹੂਰ੍ਤ੍ਤੇ ਚੋਤ੍ਥਾਯ ਪੁष੍ਪਤਲ੍ਪਾਨ੍ਮਨੋਹਰਾਤ੍
ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਬ੍ਰਾਹਮ ਮੂਹੂਰਤ ਵਿੱਚ, ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੁਹਾਵਣੀ ਖਟ ਤੋਂ ਉਠ ਕੇ,
ਰਾਤ੍ਰਿਵਾਸਃ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਮਙ੍ਗਲਵਾਰਿਣਾ
ਰਾਤ ਦਾ ਵਿਹੜਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਮੰਗਲਮਈ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਚਕਾਰਾਹ੍ਨਿਕਮਾਵਸ਼੍ਯਮਭੀष੍ਟਗੁਰੁਵਨ੍ਦਨਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੀ ਰੋਜ਼ ਦੀ ਕਰਮ-ਕਾਂਡ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮਨ-ਚਾਹੀ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਰਤ੍ਨਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਮਣਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਚ ਕਾਞ੍ਚਨਮ੍
ਉਸ ਕੋਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਤਨ, ਚੰਗੇ ਮਣੀ, ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਕਪੜੇ ਅਤੇ ਸੋਨਾ ਸੀ।
ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਂ ਯਤ੍ਕਿਞ੍ਚਿਨ੍ਮੁਕ੍ਤਾਮਾਣਿਕ੍ਯਹੀਰਕਮ੍
ਜੋ ਵੀ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨ ਸੀ—ਮੋਤੀ, ਮਾਣਕ, ਹੀਰਾ—ਉਹ ਸਭ ਉਸ ਕੋਲ ਸੀ।
ਗਜਰਤ੍ਨਂ ਚਾਸ਼੍ਵਰਤ੍ਨਂ ਧੇਨੁਰਤ੍ਨਂ ਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਸ ਕੋਲ ਚੰਗੇ ਹਾਥੀ, ਵਧੀਆ ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਮਨਮੋਹਣ ਗਾਂਵਾਂ ਵੀ ਸਨ।
ਕੋਸ਼ਾਗਾਰਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਨਗਰਾਣਾਂ ਤ੍ਰਿਲਕ੍ਸ਼ਕਮ੍
ਉਸ ਕੋਲ ਹਜ਼ਾਰ ਖਜ਼ਾਨੇ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਸ਼ਹਿਰ ਸਨ।
ਪੁਤ੍ਰਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸੁਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਦਾਨਵੇषੁ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਦਾਨਵਾਂ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਜਾਨੁਚਰਸਂਘਂ ਚ ਕੋਸ਼ੌਘਂ ਵਾਹਨਾਦਿਕਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ, ਧਨ ਦੇ ਢੇਰ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਾਹਨ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ।
ਭृਤ੍ਯਦ੍ਵਾਰਾ ਕ੍ਰਮੇਣੈਵ ਸ ਚਕ੍ਰੇ ਸੈਨ੍ਯਸਂਚਯਮ੍ ।। 2.18.
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨੌਕਰਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ, ਫੌਜ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ।
ਰਥਾਨਾਮਯੁਤੇਨੈਵ ਧਾਨੁष੍ਕਾਣਾਂ ਤ੍ਰਿਕੋਟਿਭਿਃ
ਉਸ ਕੋਲ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਰਥ ਅਤੇ ਤੀਹ ਕਰੋੜ ਧਨੁਧਾਰੀ ਸਨ।
ਕृਤਾ ਸੇਨਾऽਪਰਿਮਿਤਾ ਦਾਨਵੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਨਾਰਦ
ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਹੇ ਨਾਰਦ, ਅਣਗਣਤ ਫੌਜ ਬਣਾਈ।
ਮਹਾਰਥਃ ਸ ਵਿਜ੍ਞੇਯੋ ਰਥਿਨਾਂ ਪ੍ਰਵਰੋ ਰਣੇ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਸੀ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਰਥੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਵਾਦ੍ਯਭਾਣ੍ਡੌਘਂ ਚ ਚਕਾਰ ਸਃ
ਉਸ ਨੇ ਤੀਹ ਅਕ੍ਸ਼ੌਹਿਨੀਆਂ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਜੰਗੀ ਸਾਮਾਨ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ।
ਰਤ੍ਨੇਨ੍ਦ੍ਰਸਾਰਖਚਿਤਂ ਵਿਮਾਨਂ ਹ੍ਯਾਰੁਰੋਹ ਸਃ
ਉਹ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਵਿਮਾਨ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਪੁष੍ਪਭਦ੍ਰਾਨਦੀਤੀਰੇ ਯਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਯਵਟਃ ਸ਼ੁਭਃ
ਪੁਸ਼ਪਭਦਰਾ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਜਿੱਥੇ ਸੋਹਣਾ ਅਤੇ ਅਟੱਲ ਵਟ-ਵਿਰਖ ਹੈ,
ਕਪਿਲਸ੍ਯ ਤਪਸ੍ਥਾਨਂ ਪੁਣ੍ਯਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਚ ਭਾਰਤੇ
ਕਪਿਲ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਵਾਲੀ ਥਾਂ, ਭਾਰਤ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ ਤੇ,
ਸ਼੍ਰੀਸ਼ੈਲੋਤ੍ਤਰਭਾਗੇ ਚ ਗਨ੍ਧਮਾਦਨਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀ ਜਲਪੂਰ੍ਣਾ ਚ ਪੁष੍ਪਭਦ੍ਰਾਨਦੀ ਸ਼ੁਭਾ
ਸ਼੍ਰੀਸ਼ੈਲ ਦੇ ਉੱਤਰ ਅਤੇ ਗੰਧਮਾਦਨ ਦੇ ਦੱਖਣ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਰੀ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਸੋਹਣੀ ਪੁਸ਼ਪਭਦਰਾ ਨਦੀ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਲਵਣੋਦਪ੍ਰਿਯਾ ਭਾਰ੍ਯ੍ਯਾ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਸੌਭਾਗ੍ਯਸਂਯੁਤਾ
ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਜੋ ਲੂਣ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੀ ਸੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੀ ਰਹੀ।
ਸ਼ਰਾਵਤੀਮਿਸ਼੍ਰਿਤਾ ਚ ਨਿਰ੍ਗਤਾ ਸਾ ਹਿਮਾਲਯਾਤ੍ 2.18.
ਸ਼ਰਾਵਤੀ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਹਿਮਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਆਈ।
ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਸ਼ਂਖਚੂਡੋ ਲੁਲੋਕੇ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ਼ੇਖਰਮ੍
ਉਥੇ ਸ਼ੰਖਚੂੜ ਗਿਆ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਸ਼ੇਖਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਯੋਗਾਸਨੇ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਮੁਦ੍ਰਾਯੁਕ੍ਤਂ ਚ ਸਸ੍ਮਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਯੋਗ ਦੀ ਅਸਨ ਧਾਰ ਲਈ, ਹੱਥ ਦੀ ਮੋਦਰਾ ਨਾਲ ਅਤੇ ਹਲਕੀ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਪਟ੍ਟਿਸ਼ਧਰਂ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਚਰ੍ਮਾਮ੍ਬਰਂ ਵਰਮ੍
ਉਹ ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਤੇ ਭਾਲਾ ਫੜੇ ਹੋਏ ਸੀ, ਵਾਘ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ।
ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਂ ਪਞ੍ਚਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਨਾਗਯਜ੍ਞੋਪਵੀਤਿਨਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖ, ਪੰਜ ਚਿਹਰੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਸੱਪ ਦੀ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਜਨੇਊ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਭਕ੍ਤਮृਤ੍ਯੁਹਰਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਗੌਰੀਕਾਨ੍ਤਂ ਮਨੋਰਮਮ੍
ਉਹ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ, ਗੌਰੀ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਨਮੋਹਣ ਹੈ।
ਆਸ਼ੁਤੋषਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਸ੍ਯਂ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਰਕਮ੍
ਉਹ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਰਾਜੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਭਗਤਾਂ 'ਤੇ ਦਇਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵਮ੍ਭਰਂ ਵਿਸ਼੍ਵਵਰਂ ਵਿਸ਼੍ਵਸਂਹਾਰਕਾਰਣਮ੍
ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲਾ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ।
ਜ੍ਞਾਨਪ੍ਰਦਂ ਜ੍ਞਾਨਬੀਜਂ ਜ੍ਞਾਨਾਨਨ੍ਦਂ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਉਹ ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨ ਦਾ ਬੀਜ, ਗਿਆਨ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਅਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।