ਭੂषਿਤਂ ਭੂषਿਤੈਰ੍ਦਿਵ੍ਯੈਰਾਸ਼੍ਰਮੈਃ ਸ਼ਤਕੋਟਿਭਿਃ
ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਅਣਗਿਣਤ ਸੁੰਦਰ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਸਭ ਸੋਹਣੇ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਅਤੀਵ ਵਲਯਾਕਾਰਂ ਯਥਾ ਪੂਰ੍ਣੇਨ੍ਦੁਮਣ੍ਡਲਮ੍
ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਗੋਲ ਆਕਾਰ ਦਾ ਸੀ, ਪੂਰੇ ਚੰਦ ਦੇ ਗੋਲ ਚੱਕਰ ਵਾਂਗ।
ਸੁਦੁਰ੍ਗਮਂ ਚ ਸ਼ਤ੍ਰੂਣਾਮਨ੍ਯੇषਾਂ ਸੁਗਮਂ ਸੁਖਮ੍ 2.17.
ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਲਈ ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਵੜਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਸੀ, ਪਰ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਆਸਾਨ ਤੇ ਸੁਖਦਾਇਕ।
ਰਾਜਿਤਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਦ੍ਵਾਰੈਰ੍ਦ੍ਵਾਰਪਾਲਸਮਨ੍ਵਿਤੈਃ
ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਬਾਰਾਂ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਰੌਣਕ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਹਰ ਦਰਵਾਜੇ 'ਤੇ ਰਖਵਾਲੇ ਸਨ।
ਮਣੀਨ੍ਦ੍ਰਸਾਰਖਚਿਤੈਃ ਸ਼ੋਭਿਤਂ ਲਕ੍ਸ਼ਮਨ੍ਦਿਰੈਃ
ਉਹ ਲੱਖਾਂ ਮਹਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਜੜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਰਤ੍ਨਚਿਤ੍ਰਕਪਾਟਾਦ੍ਯੈਃ ਸਦ੍ਰਤ੍ਨਕਲਸ਼ਾਨ੍ਵਿਤੈਃ
ਉਸ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਜੜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਘੜੇ ਵੀ ਸਨ।
ਪਰਿਤੋ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਸ਼ਸ਼੍ਵਦ੍ਦਾਨਵੈਃ ਸ਼ਤਕੋਟਿਭਿਃ
ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਅਣਗਿਣਤ ਦਾਨਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਰਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸੁਨ੍ਦਰੈਸ਼੍ਚ ਸੁਵੇषੈਸ਼੍ਚ ਨਾਨਾਲਙ੍ਕਾਰਭੂषਿਤੈਃ
ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਲੋਕ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਰਖਵਾਲੀ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਦ੍ਵਾਰੇ ਨਿਯੁਕ੍ਤਂ ਪੁਰੁषਂ ਸ਼ੂਲਹਸ੍ਤਂ ਚ ਸਸ੍ਮਿਤਮ੍
ਦਰਵਾਜੇ 'ਤੇ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਖੜਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਭਾਲਾ ਸੀ ਤੇ ਉਹ ਮੁਸਕਰਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਕਥਯਾਮਾਸ ਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਂ ਜਗਾਮ ਤਦਨੁਜ੍ਞਯਾ
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੀ ਘਟਨਾ ਦੱਸ ਕੇ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਨ ਕੈਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵਾਰਿਤੋ ਦੂਤੋ ਦੂਤਰੂਪੇਣ ਤਸ੍ਯ ਚ
ਉਸ ਦੂਤ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਉਸ ਲਈ ਦੂਤ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਆਇਆ ਸੀ।
ਰਣਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਂ ਵਿਜ੍ਞਾਪਯਿਤੁਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਹ ਜੰਗ ਦੇ ਸਾਰੇ ਹਾਲਾਤ ਦੱਸਣ ਲਈ ਪ੍ਰਭੂ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਸ ਗਤ੍ਵਾ ਸ਼ਂਖਚੂਡਂ ਤਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍ 2.17.
ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੰਖਚੂੜ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਨਮੋਹਣ ਸੀ।
ਮਣੀਨ੍ਦ੍ਰਖਚਿਤਂ ਚਿਤ੍ਰਂ ਰਤ੍ਨਦਣ੍ਡਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਚਮਕਦਾਰ ਲਾਠੀ ਅਤੇ ਕੀਮਤੀ ਮਣੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।
ਭृਤ੍ਯੇਨ ਹਸ੍ਤਵਿਧृਤਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਚ੍ਛਤ੍ਰਂ ਮਨੋਹਰਮ੍
ਇੱਕ ਨੌਕਰ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਸੁੰਦਰ ਛਤ੍ਰ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਛਾਂ ਦਿੰਦਾ ਸੀ।
ਸੁਵੇषਂ ਸੁਨ੍ਦਰਂ ਰਮ੍ਯਂ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਭੂषਿਤਮ੍
ਉਹ ਸੋਹਣੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਰੂਪਵਾਨ, ਮਨਭਾਵਨ ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਦਾਨਵੇਨ੍ਦ੍ਰੈਃ ਪਰਿਵृਤਂ ਸੁਵੇषਂ ਚ ਤ੍ਰਿਕੋਟਿਭਿਃ
ਉਹ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਤੀਹ ਕਰੋੜ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ, ਸਭ ਸੋਹਣੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਏਵਂਭੂਤਂ ਚ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪੁष੍ਪਦਨ੍ਤਃ ਸਵਿਸ੍ਮਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਖ ਕੇ, ਪੁਸ਼ਪਦੰਤ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪੁष੍ਪਦਨ੍ਤ ਉਵਾਚ ਯਦੁਕ੍ਤਂ ਸ਼ਙ੍ਕਰੇਣੈਵ ਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਨਿਸ਼ਾਮਯ
ਪੁਸ਼ਪਦੰਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਜੋ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਮੈਂ ਉਹੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।"
ਰਾਜ੍ਯਂ ਦੇਹਿ ਚ ਦੇਵਾਨਾਮਧਿਕਾਰਂ ਚ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਮ੍
"ਰਾਜ ਅਤੇ ਹਕ ਹੁਣੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇ।"
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਂ ਹਰਿਣਾ ਤੁਭ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪਿਤਃ ਸ਼ਿਵਃ
"ਤੈਨੂੰ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਦੇ ਕੇ, ਹਰਿ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ ਹੈ।"
ਵਿषਯਂ ਦੇਹਿ ਤੇषਾਂ ਚ ਯੁਦ੍ਧਂ ਵਾ ਕੁਰੁ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
"ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਇਲਾਕਾ ਦੇ, ਜਾਂ ਫਿਰ ਯਕੀਨਨ ਜੰਗ ਕਰ।"
ਦੂਤਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ਙ੍ਖਚੂਡਃ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਚ 2.17.
ਦੂਤ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ੰਖਚੂੜ ਹੱਸ ਪਿਆ।
ਸ ਗਤ੍ਵੋਵਾਚ ਤੂਰ੍ਣਂ ਤਂ ਵਟਮੂਲਸ੍ਥਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਟ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹੇਠ ਬੈਠੇ ਪ੍ਰਭੂ ਕੋਲ ਗਿਆ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਸ੍ਕਨ੍ਦ ਆਜਗਾਮ ਸ਼ਿਵਾਨ੍ਤਿਕਮ੍
ਇਸ ਵੇਲੇ ਸਕੰਦ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਿਆ।
ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਬਾਣਸ਼੍ਚ ਪਿਙ੍ਗਲਾਕ੍ਸ਼ੋ ਵਿਕਮ੍ਪਨਃ
ਵਿਸ਼ਾਲਾਖ, ਬਾਣ, ਪਿੰਗਲਾਖ ਅਤੇ ਵਿਕੰਪਨ ਉਥੇ ਸਨ।
ਕਪਿਲਾਕ੍ਸ਼ੋ ਦੀਰ੍ਘਦਂष੍ਟ੍ਰੋ ਵਿਕਟਸ੍ਤਾਮ੍ਰਲੋਚਨਃ
ਕਪਿਲਾਖ, ਦੀਰਘਦੰਸ਼ਟਰ, ਵਿਕਟ ਅਤੇ ਤਾਮਰਲੋਚਨ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਬਲੋਨ੍ਮਤ੍ਤੋ ਰਣਸ਼੍ਲਾਘੀ ਦੁਰ੍ਜਯੋ ਦੁਰ੍ਗਮਸ੍ਤਥਾ
ਬਲੋਨਮੱਤ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ 'ਤੇ ਗਰੂਰ ਵਾਲਾ, ਰਣਸ਼ਲਾਘੀ, ਦੁਰਜਯ ਅਤੇ ਦੁਰਗਮ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਵਸਵੋ ਵਾਸਵਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਆਦਿਤ੍ਯਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਵਾਸੁ ਅਤੇ ਵਾਸਵਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਬਾਰਾਂ ਆਦਿਤਯਾ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕੁਬੇਰਸ਼੍ਚ ਯਮਸ਼੍ਚੈਵ ਜਯਨ੍ਤੋ ਨਲਕੂਬਰਃ
ਕੁਬੇਰ ਅਤੇ ਯਮ, ਜਯੰਤ ਅਤੇ ਨਲਕੂਬੇਰ ਵੀ ਹਨ।