ਸ਼ਿਵੇਤਿ ਸ਼ਬ੍ਦਮੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ੍ਯ ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ੍ਤ੍ਯਜਤਿ ਯੋ ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ 'ਸ਼ਿਵ' ਨਾਮ ਉਚਾਰ ਕੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਤਿਆਗਦਾ ਹੈ,
ਸ਼ਿਵਕਲ੍ਯਾਣਵਚਨਂ ਕਲ੍ਯਾਣਂ ਮੁਕ੍ਤਿਵਾਚਕਮ੍ 1.6.
ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਸੁਭਾਅਚਰਣ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਵਿਚ੍ਛੇਦੇ ਧਨਬਨ੍ਧੂਨਾਂ ਨਿਮਗ੍ਨਃ ਸ਼ੋਕਸਾਗਰੇ
ਜਦੋਂ ਧਨ ਜਾਂ ਸੱਜਣਾਂ ਤੋਂ ਵਿਛੋੜਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਦੁੱਖ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਵੇ,
ਪਾਪਘ੍ਨੇ ਵਰ੍ਤਤੇ ਸ਼ਿਸ਼੍ਚ ਵਸ਼੍ਚ ਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦੇ ਤਥਾ
ਇਹ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਅਤੇ ਨੌਕਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵੇਤਿ ਚ ਸ਼ਿਵਂ ਨਾਮ ਯਸ੍ਯ ਵਾਚਿ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ
ਜਿਸ ਦੀ ਬੋਲੀ 'ਸ਼ਿਵ' ਨਾਮ ਨੂੰ ਸਦਾ ਉਚਾਰਦੀ ਰਹੇ,
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ੂਲਿਨੇ ਕृष੍ਣੋ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਕਲ੍ਪਤਰੁਂ ਮਨੁਮ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਤ੍ਰਿਸੂਲਧਾਰੀ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਕਲਪਵૃਖ ਵਰਗਾ ਮੰਤ੍ਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ ਕਾਲੇ ਭਜਿष੍ਯਸਿ ਸ਼ਿਵਂ ਸ਼ਿਵਦਂ ਚ ਸ਼ਿਵਾਯਨਮ੍
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨ ਨੇ فرمایا: ਸਮੇਂ ਆਉਣ ਤੇ ਤੂੰ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇਗਾ, ਜੋ ਮੰਗਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮੰਗਲ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ।
ਤੇਜਃਸੁ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਮਾਵਿਰ੍ਭੂਯ ਵਰਾਨਨੇ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਚਮਕ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਕੇ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਮੂੰਹ ਵਾਲੀ,
ਤਤਃ ਕਲ੍ਪਵਿਸ਼ੇषੇ ਚ ਸਤ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਯੁਗੇ ਸਤਿ
ਫਿਰ, ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਸਤਯੁਗ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਸੱਚਾਈ ਵਿਆਪਕ ਹੋਵੇ,
ਤਤਃ ਸ਼ਰੀਰਂ ਸਂਤ੍ਯਜ੍ਯ ਯਜ੍ਞੇ ਭਰ੍ਤੁਸ਼੍ਚ ਨਿਨ੍ਦਯਾ
ਫਿਰ, ਯਜਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਕੇ, ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ,
ਦਿਵ੍ਯਂ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਵਿਹਰਿष੍ਯਸਿ ਸ਼ਮ੍ਭੁਨਾ
ਤੂੰ ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਹਜ਼ਾਰ ਦਿਵਿਆ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਵੇਂਗਾ।
ਕਾਲੇ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਵੇषੁ ਮਹਾਪੂਜਾਸੁ ਪੂਜਿਤੇ ।। 1.6.
ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨ ਪੂਜਾ ਹੋ ਰਹੀ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਵੇਲੇ।
ਗ੍ਰਾਮੇषੁ ਨਗਰੇष੍ਵੇਵ ਪੂਜਿਤਾ ਗ੍ਰਾਮਦੇਵਤਾ
ਪਿੰਡਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਿੰਡ ਦੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮਦਾਜ੍ਞਯਾ ਸ਼ਿਵਕृਤੈਸ੍ਤਨ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਰਪਿ
ਮੇਰੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਸ਼ਿਵ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਏ ਹੋਏ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੰਤਰਾਂ ਰਾਹੀਂ,
ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਹਾਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਤਵੈਵ ਪਰਿਚਾਰਕਾਃ
ਤੇਰੇ ਸੇਵਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਮਹਾਨ ਲੋਕ ਹੋਣਗੇ, ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਤੇਰੇ ਹੀ ਸੇਵਕ ਹੋਣਗੇ।
ਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਮਾਤਰ੍ਭਜਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਪੁਣ੍ਯਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਚ ਭਾਰਤੇ
ਜੋ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ, ਮਾਤਾ, ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਕृਤਿਂ ਤਸ੍ਯੈ ਮਨ੍ਤ੍ਰਮੇਕਾਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਨੂੰ ਗਿਆਰਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਦਿੱਤਾ।
ਚਕਾਰ ਵਿਧਿਨਾ ਧ੍ਯਾਨਂ ਭਕ੍ਤਂ ਭਕ੍ਤਾਨੁਕਮ੍ਪਯਾ
ਉਸ ਨੇ ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ, ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ।
ਸृष੍ਟ੍ਯੌਪਯੌਗਿਕੀਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਂ ਚ ਕਾਮਦਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਰਚਨਾ ਲਈ ਯੋਗ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੱਤੀ, ਸਾਰੀਆਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਅਤੇ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਦਿੱਤੇ।
ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਮੈ ਜਗਤ੍ਪਤਿਃ
ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤੇਰਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਦਿੱਤਾ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮਾਯ ਤਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਸਿਦ੍ਧਿਜ੍ਞਾਨਂ ਤਦੇਵ ਚ
ਧਰਮ ਲਈ ਉਹ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਕੇ, ਸਿੱਧੀਆਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਵੀ ਦਿੱਤਾ।
ਏਵਂ ਕੁਬੇਰਾਦਿਭ੍ਯਸ੍ਤੁ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਦਿਕਂ ਪਰਮ੍ 1.6.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੁਬੇਰ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਉੱਚ ਮੰਤ੍ਰ ਤੇ ਹੋਰ ਵਸਤਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ ਸृष੍ਟਿਂ ਕੁਰੁ ਮਹਾਭਾਗ ਵਿਧੇ ਨਾਨਾਵਿਧਾਂ ਪਰਾਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੇ ਵਿਧੀ, ਉੱਚ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਚਨਾ ਕਰ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਕृष੍ਣੋ ਦਦੌ ਮਾਲਾਂ ਮਨੋਰਮਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਕਹਿ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਹਣੀ ਮਾਲਾ ਦਿੱਤੀ।
ਸੌਤਿਰੁਵਾਚ ਸਸृਜੇ ਪृਥਿਵੀਮਾਦੌ ਮਧੁਕੈਟਭਮੇਦਸਾ
ਸੂਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਮਧੁ ਅਤੇ ਕੈਟਭ ਦੇ ਮੈਦ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਬਣਾਈ।
ਸਸृਜੇ ਪਰ੍ਵਤਾਨष੍ਟੌ ਪ੍ਰਧਾਨਾਨ੍ਸੁਮਨੋਹਰਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਅੱਠ ਮੁੱਖ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਪਹਾੜ ਬਣਾਏ।
ਸੁਮੇਰੁਂ ਚੈਵ ਕੈਲਾਸਂ ਮਲਯਂ ਚ ਹਿਮਾਲਯਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਸੁਮੇਰੂ, ਕੈਲਾਸ, ਮਲਯਾ ਅਤੇ ਹਿਮਾਲਾ,
ਸਮੁਦ੍ਰਾਨ੍ਸਸृਜੇ ਸਪ੍ਤ ਨਦਾਨ੍ਕਤਿਵਿਧਾ ਨਦੀਃ
ਉਸ ਨੇ ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਬਣਾਈਆਂ।
ਲਵਣੇਕ੍ਸ਼ੁਸੁਰਾਸਰ੍ਪਿਰ੍ਦਧਿਦੁਗ੍ਧਜਲਾਰ੍ਣਵਾਨ੍
ਲੂਣ, ਗੰਨੇ ਦਾ ਰਸ, ਸ਼ਰਾਬ, ਘੀ, ਦਹੀਂ, ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ।
ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਾਂਸ਼੍ਚ ਤਦ੍ਭੂਮਿਮਣ੍ਡਲੇ ਕਮਲਾਕृਤੇ
ਉਸ ਕਮਲ-ਆਕਾਰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸੱਤ ਟਾਪੂ ਵੀ ਬਣਾਏ।