ਸਹਸ੍ਰਯੋਜਨਾਯਾਮਾਂ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਾਂ ਚ ਕਿਂਕਰੈਃ
ਇਹ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਲੰਬੀ ਸੀ ਅਤੇ ਸੇਵਕਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਰਪੂਰ ਸੀ।
ਵਸਨ੍ਤਂ ਤਨ੍ਮਧ੍ਯਦੇਸ਼ੇ ਯਥੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਤਾਰਕਾਵृਤਮ੍
ਉਹ ਕੇਂਦਰੀ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਤਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ।
ਕਿਰੀਟਿਨਂ ਕੁਣ੍ਡਲਿਨਂ ਵਨਮਾਲਾਵਿਭੂषਿਤਮ੍
ਸਿਰ 'ਤੇ ਤਾਜ, ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁੰਡਲ, ਤੇ ਗਲ ਵਿੱਚ ਵਨਮਾਲਾ ਪਾਈ ਹੋਈ।
ਨਵੀਨਨੀਰਦਸ਼੍ਯਾਮਂ ਸੁਨ੍ਦਰਂ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍
ਨਵੇਂ ਬਾਦਲ ਵਾਂਗ ਕਾਲਾ, ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣ।
ਚਨ੍ਦਨੋਕ੍ਸ਼ਿਤਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਂ ਬਿਭ੍ਰਤਂ ਕੇਲਿਪਙ੍ਕਜਮ੍
ਸਾਰੀ ਦੇਹ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਗਾਈ ਹੋਈ, ਤੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਖੇਡਣ ਵਾਲਾ ਕਮਲ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਗਙ੍ਗਯਾ ਪਰਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸੇਵਿਤਂ ਸ਼੍ਵੇਤਚਾਮਰੈਃ 2.16.
ਗੰਗਾ ਵੱਲੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਚਿੱਟੇ ਚਮਰਿਆਂ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ।
ਏਵਂ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਂ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਤਮਂ ਵਿਭੁਮ੍
ਉਹ ਵੱਖਰੀ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਰਪੂਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ,
ਪੁਲਕਾਙ੍ਕਿਤਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਾਃ ਸਾਸ਼੍ਰੁਨੇਤ੍ਰਾਃ ਸਗਦ੍ਗਦਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਰੀਰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਕੰਪ ਗਏ, ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਹੰਝੂ ਆ ਗਏ, ਤੇ ਬੋਲੀ ਕੰਬ ਰਹੀ ਸੀ।
ਪੁਟਾਞ੍ਜਲਿਯੁਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਤਾ ਜਗਤਾਮਪਿ
ਸਾਰੀਆਂ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਹਰਿਸ੍ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵਭਾਵਵਿਤ੍
ਹਰੀ ਨੇ ਉਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਤੇ ਸਭ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ,
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਸ੍ਯ ਚ ਗੋਪਸ੍ਯ ਮਹਾਤੇਜਸ੍ਵਿਨਃ ਪੁਰਾ
ਭਗਵਾਨ ਨੇ فرمایا: ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਗੋਪਾ,
ਸੁਰਾਃ ਸ਼ृਣੁਤ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮਿਤਿਹਾਸਂ ਪੁਰਾਤਨਮ੍
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਪੁਰਾਣੀ ਕਹਾਣੀ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਸੁਦਾਮਾ ਨਾਮ ਗੋਪਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍षਦਪ੍ਰਵਰੋ ਮਮ
ਉਸਦਾ ਨਾਂ ਸੁਦਾਮਾ ਸੀ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਸਾਥੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰੈਕਦਾऽਹਮਗਮਂ ਸ੍ਵਾਲਯਾਦ੍ਰਾਸਮਣ੍ਡਲਮ੍
ਉਥੇ, ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਘਰੋਂ ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਵੱਲ ਗਿਆ।
ਸਾ ਮਾਂ ਵਿਰਜਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਕਿਂਕਰੀਮੁਖਾਤ੍
ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਵਿਰਜਾ ਦੇ ਨਾਲ ਨੌਕਰਾਣੀਆਂ ਕੋਲੋਂ ਜਾਣ ਕੇ,
ਵਿਰਜਾਂ ਚ ਨਦੀਰੂਪਾਂ ਮਾਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਚ ਤਿਰੋਹਿਤਮ੍ 2.16.
ਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਵਿਰਜਾ ਨਦੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਛਾਣ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਉਥੋਂ ਗਾਇਬ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹਾਂ।
ਮਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਨ੍ਦਿਰੇ ਦੇਵੀ ਸੁਦਾਮ ਸਹਿਤਂ ਪੁਰਾ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸੁਦਾਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਸੀ।
ਤਚ੍ ਤ੍ਵਾ ਚ ਸੁਮਹਾਂਸ਼੍ਚ ਸੁਦਾਮਾ ਤਾਂ ਚੁਕੋਪ ਹ
ਫਿਰ ਸੁਦਾਮਾ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਅਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸਾ ਆ ਗਿਆ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਾ ਕੋਪਯੁਕ੍ਤਾ ਰਕ੍ਤਪਙ੍ਕਜਲੋਚਨਾ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਸਖੀਲਕ੍ਸ਼ਂ ਸਮੁਤ੍ਤਸ੍ਥੌ ਦੁਰ੍ਵਾਰਂ ਤੇਜਸੋਜ੍ਜ੍ਵਲਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਸਮੇਤ ਉਠ ਖੜੀ ਹੋਈ, ਉਸ ਦੀ ਜੋਤ ਅਣਰੋਕੀ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ।
ਸਾ ਚ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਮਾਰੁष੍ਟਾ ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਤਮ੍
ਉਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਬੈਠੀ।
ਹੇ ਵਤ੍ਸ ਤਿष੍ਠ ਮਾ ਗਚ੍ਛ ਕ੍ਵ ਯਾਸੀਤਿ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
"ਪੁੱਤਰ, ਰੁਕ ਜਾ, ਨਾ ਜਾ! ਤੂੰ ਕਿੱਥੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈਂ?"—ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਆਖਦੀ ਰਹੀ।
ਗੋਪ੍ਯਸ਼੍ਚ ਰੁਰੁਦੁਃ ਸਰ੍ਵਾ ਗੋਪਾਸ਼੍ਚੇਤਿ ਸੁਦੁਃਖਿਤਾਃ
ਸਾਰੀਆਂ ਗੋਪੀਆਂ ਰੋ ਪਈਆਂ, ਤੇ ਗੋਪ ਵੀ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਏ।
ਆਯਾਸ੍ਯਤਿ ਕ੍ਸ਼ਣਾਰ੍ਧੇਨ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਾਪਸ੍ਯ ਪਾਲਨਮ੍
"ਉਹ ਸ਼ਾਪ ਪੂਰਾ ਕਰ ਕੇ ਅੱਧੀ ਪਲ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਵੇਗਾ।"
ਗੋਲੋਕਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਣਾਰ੍ਦ੍ਧੇਨ ਚੈਕਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਂ ਭਵੇਤ੍ 2.16.
ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਅੱਧਾ ਪਲ ਹੀ ਇੱਕ ਮਨਵੰਤਰੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸ ਏਵ ਸ਼ਂਖਚੂਡਸ਼੍ਚ ਪੁਨਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵ ਯਾਸ੍ਯਤਿ
ਉਹੀ ਸ਼ੰਖਚੂੜ ਫਿਰ ਉਥੇ ਵਾਪਸ ਆਵੇਗਾ।
ਮਮ ਸ਼ੂਲਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਚ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਗਚ੍ਛਤ ਭਾਰਤਮ੍
"ਮੇਰਾ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਚੁੱਕੋ ਤੇ ਜਲਦੀ ਭਾਰਤ ਵੱਲ ਚੱਲੋ।"
ਮਮੈਵ ਕਵਚਂ ਕਣ੍ਠੇ ਸਰ੍ਵਮਙ੍ਗਲਮਙ੍ਗਲਮ੍
"ਮੇਰੀ ਆਪਣੀ ਮੰਗਲਮਈ ਕਵਚ ਗਲ ਵਿੱਚ ਪਾ ਲਓ।"
ਤਤ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਸ੍ਥਿਤੇ ਕਣ੍ਠੇ ਨ ਕੋऽਪਿ ਹਿਂਸਿਤੁਂ ਕ੍ਸ਼ਮਃ
"ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਣ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਕਵਚ ਤੇਰੇ ਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹੇ, ਕੋਈ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦਾ।"
ਸਤੀਤ੍ਵਭਙ੍ਗਸ੍ਤਤ੍ਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਯਤ੍ਰ ਕਾਲੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜਦੋਂ ਸਮਾਂ ਆਵੇਗਾ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਟੁੱਟ ਜਾਵੇਗੀ।