ਜਹਾਰ ਮਾਨਸਂ ਭਰ੍ਤੁਰ੍ਲੀਲਯਾ ਤੁਲਸੀ ਸਤੀ
ਤੁਲਸੀ, ਜੋ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਸੀ, ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦਾ ਮਨ ਮੋਹ ਲਿਆ।
ਵਕ੍ਸ਼ਸਸ਼੍ਚਨ੍ਦਨਂ ਬਾਹ੍ਵੋਸ੍ਤਿਲਕਂ ਵਿਜਹਾਰ ਸਾ
ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਸੀਨੇ ਉੱਤੇ ਚੰਦਨ ਲਾਇਆ ਤੇ ਬਾਂਹਾਂ ਉੱਤੇ ਤਿਲਕ ਲਾਇਆ।
ਸ ਤਦ੍ਵਕ੍ਸ਼ਸਿ ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਨਖਰੇਖਾਂ ਦਦੌ ਮੁਦਾ
ਉਸਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਨਖਾਂ ਦੀ ਲਕੀਰ ਉਸਦੇ ਸੀਨੇ ਉੱਤੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ।
ਸੁਰਤੇਰ੍ਵਿਰਤੌ ਤੌ ਚ ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮਿਲਾਪ ਮੁਕ ਗਿਆ, ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਉੱਠ ਖੜੇ ਹੋਏ।
ਕੁਙ੍ਕੁਮਾਕ੍ਤਚਨ੍ਦਨੇਨ ਸਾ ਤਸ੍ਮੈ ਤਿਲਕਂ ਦਦੌ
ਉਸਨੇ ਚੰਦਨ ਤੇ ਕੇਸਰ ਮਿਲਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਤਿਲਕ ਲਾਇਆ।
ਸੁਵਾਸਿਤਂ ਚ ਤਾਮ੍ਬੂਲਂ ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੁਦ੍ਧੇ ਚ ਵਾਸਸੀ
ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਨ ਤੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਕਪੜੇ ਦਿੱਤੇ।
ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਨਿਰ੍ਮਾਣਮਂਗੁਲੀਯਕਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ 2.16.
ਅਤੇ ਅਮੋਲਕ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਵਧੀਆ ਅੰਗੂਠੀ ਵੀ ਦਿੱਤੀ।
ਦਾਸੀ ਤਵਾਹਮਿਤ੍ਯੇਵਂ ਸਮੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਆਖਦੀ ਰਹੀ, 'ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਦਾਸੀ ਹਾਂ।'
ਸਸ੍ਮਿਤਾ ਤਨ੍ਮੁਖਾਂਭੋਜਂ ਲੋਚਨਾਭ੍ਯਾਂ ਪਪੌ ਪੁਨਃ
ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ, ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਕੰਵਲ ਵਰਗੇ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਤੱਕਦੀ ਰਹੀ।
ਸ ਚ ਤਾਂ ਚ ਸਮਾਕृष੍ਯ ਚਕਾਰ ਵਕ੍ਸ਼ਸਿ ਪ੍ਰਿਯਾਮ੍
ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਖਿੱਚ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਸੀਨੇ ਨਾਲ ਲਾ ਲਿਆ।
ਚੁਚੁਮ੍ਬ ਕਠਿਨੇ ਗਣ੍ਡੇ ਬਿਮ੍ਬੋष੍ਠੇ ਪੁਨਰੇਵ ਚ ਤਦਾਹृਤਾਂ ਰਤ੍ਨਮਾਲਾਂ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਸਦੇ ਗਲ੍ਹੇ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਚੁੰਮਿਆ, ਫਿਰ ਉਸਦੇ ਲਾਲ ਹੋਠਾਂ ਉੱਤੇ ਵੀ। ਫਿਰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਉਸਨੂੰ ਭੇਟ ਕੀਤੀ।
ਦਦੌ ਮਞ੍ਜੀਰਯੁਗ੍ਮਂ ਚ ਸ੍ਵਾਹਾਯਾਸ਼੍ਚ ਹृਤਂ ਚ ਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਜੋੜੇ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੇ ਪੈਜਣ ਦਿੱਤੇ, ਤੇ ਜੋ ਸ੍ਵਾਹਾ ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਵਾਪਸ ਦਿੱਤਾ।
ਅਂਗੁਲੀਯਕਰਤ੍ਨਾਨਿ ਰਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਵਰਭੂषਣਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਅੰਗੂਠੀਆਂ ਵਾਲੇ ਰਤਨ ਤੇ ਰਤੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣੇ ਗਹਣੇ ਦਿੱਤੇ।
ਵਿਚਿਤ੍ਰਪੀਠਕਸ਼੍ਰੇਣੀਂ ਸ਼ਯ੍ਯਾਂ ਚਾਪਿ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਬੈਠਣ ਵਾਲੇ ਆਸਣਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਲਭ ਸੌਣ ਵਾਲਾ ਵਿਛੋਣਾ ਦਿੱਤਾ।
ਨਿਰ੍ਮਾਯ ਕਬਰੀਭਾਰਂ ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਮਾਲ੍ਯਸਂਯੁਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਸਦੇ ਲੰਮੇ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਸਵਾਰਿਆ ਤੇ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ।
ਚਨ੍ਦ੍ਰਲੇਖਾਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਚਨ੍ਦਨੇਨ ਸੁਗਨ੍ਧਿਨਾ
ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਰਗੀਆਂ ਸਜਾਵਟਾਂ ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਚੰਦਨ ਲਾ ਕੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਸੋਹਣਾ ਕੀਤਾ।
ਜ੍ਵਲਤ੍ਪ੍ਰਦੀਪਾਕਾਰਂ ਚ ਸਿਨ੍ਦੂਰਤਿਲਕਂ ਦਦੌ 2.16.
ਉਸ ਨੇ ਉਸਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ ਸਿੰਧੂਰ ਦਾ ਟਿੱਕਾ ਲਾਇਆ, ਜੋ ਦੀਵੇ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਚਿਤ੍ਰਾਲਕ੍ਤਕਰਾਗਂ ਚ ਨਖਰੇषੁ ਦਦੌ ਮੁਦਾ
ਉਸ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸਦੇ ਨਖਾਂ ਉੱਤੇ ਚਟਕਦਾਰ ਲਾਲ ਰੰਗ ਲਾਇਆ।
ਹੇ ਦੇਵਿ ਤਵ ਦਾਸੋऽਹਮਿਤ੍ਯੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ੍ਯ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਆਖਦਾ, 'ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਸੇਵਕ ਹਾਂ।'
ਤਪੋਵਨਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਰਾਜਾਸ੍ਥਾਨਾਨ੍ਤਰਂ ਯਯੌ
ਉਸ ਨੇ ਤਪੱਸਿਆ ਵਾਲਾ ਜੰਗਲ ਛੱਡ ਕੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਰਾਜ ਮਹਲ ਵੱਲ ਰੁਖ ਕੀਤਾ।
ਸ੍ਥਾਨੇ ਸ੍ਥਾਨੇऽਤਿਰਮ੍ਯੇ ਚ ਪੁष੍ਪੋਦ੍ਯਾਨੇऽਤਿਨਿਰ੍ਜਨੇ
ਹਰ ਸੋਹਣੀ ਥਾਂ ਤੇ, ਹਰ ਇਕ ਸੁੰਨੀ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੀ ਬਾਗ ਵਿੱਚ,
ਪੁष੍ਪਭਦ੍ਰਾਨਦੀਤੀਰੇ ਨੀਰਵਾਤਮਨੋਹਰੇ
ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਜਿੱਥੇ ਹਵਾ ਠਹਿਰੀ ਹੋਈ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀ ਸੀ,
ਮਧੌ ਮਧੁਕਰਾਣਾਂ ਚ ਮਧੁਰਧ੍ਵਨਿਨਾਦਿਤੇ
ਬਸੰਤ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਗੂੰਜ ਵੱਜ ਰਹੀ ਸੀ,
ਦੇਵੋਦ੍ਯਾਨੇ ਦੇਵਵਨੇ ਚਿਤ੍ਰੇ ਚਨ੍ਦਨਕਾਨਨੇ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਚੰਦਨ ਦੇ ਵਣ ਵਿੱਚ,
ਕੁਨ੍ਦਾਨਾਂ ਮਾਲਤੀਨਾਂ ਚ ਕੁਮੁਦਾਮ੍ਭੋਜਕਾਨਨੇ
ਕੁੰਦ, ਮਾਲਤੀ ਤੇ ਕਮਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ,
ਨਿਰ੍ਜਨੇ ਕਾਞ੍ਚਨੀਸ੍ਥਾਨੇ ਧਨ੍ਯੇ ਕਾਞ੍ਚਨਪਰ੍ਵਤੇ
ਇੱਕ ਸੁੰਨੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਥਾਂ ਤੇ, ਧੰਨ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ,
ਪੁष੍ਪਚਨ੍ਦਨਤਲ੍ਪੇ ਚ ਪੁਂਸ੍ਕੋਕਿਲਰੁਤਸ਼੍ਰੁਤੇ 2.16.
ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਚੰਦਨ ਦੇ ਵਿਛੋਣੇ ਉੱਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਨਰ ਕੋਇਲਾਂ ਦੀ ਬੋਲ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਸੀ,
ਕਾਮੁਕ੍ਯਾ ਕਾਮੁਕਃ ਕਾਮਾਤ੍ਸ ਰੇਮੇ ਰਾਮਯਾ ਸਹ
ਕਾਮਨਾ ਵਾਲੀ ਨਾਲ, ਕਾਮੀ ਪਤੀ ਨੇ ਕਾਮ ਦੇ ਕਾਰਨ ਰਾਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਰਸ ਮਾਣਿਆ।
ਹਵਿषਾ ਕृष੍ਣਵਰ੍ਤ੍ਮੇਵ ਵਵृਧੇ ਮਦਨਸ੍ਤਯੋਃ
ਹਵਨ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਰਸਤਾ ਚੜ੍ਹਦਾ ਗਿਆ ਤੇ ਦੋਹਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰੇਮ ਵਧ ਗਿਆ।
ਰਮ੍ਯਂ ਕ੍ਰੀਡਾਲਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਜਹਾਰ ਪੁਨਸ੍ਤਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਸੋਹਣਾ ਖੇਡਣ ਵਾਲਾ ਥਾਂ ਬਣਾਇਆ ਤੇ ਉੱਥੇ ਮੁੜ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵਿਹਾਰ ਕੀਤਾ।