ਅਨੇਨ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸੁਚਿਰਂ ਸੁਨ੍ਦਰੇਣ ਚ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਸੁੰਦਰੋ, ਤੂੰ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਇਸ ਸੁੰਦਰ ਮਰਦ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹੇਗੀ।
ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਗੋਵਿਨ੍ਦਂ ਗੋਲੋਕੇ ਪੁਨਰੇਵ ਚ
ਫਿਰ ਤੂੰ ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਗੋਵਿੰਦ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪਾਏਗੀ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮਾਸ਼ਿषਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਾਲਯਂ ਪ੍ਰਯਯੌ ਵਿਧਿਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਦੁਨ੍ਦੁਭਿਵਾਦ੍ਯਂ ਚ ਪੁष੍ਪਵृष੍ਟਿਰ੍ਬਭੂਵ ਹ
ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਦੂੰਦਭੀਆਂ ਵੱਜਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ।
ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਾਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ ਤੁਲਸੀ ਨਵਸਙ੍ਗਮਸਙ੍ਗਤਾ
ਤੁਲਸੀ ਆਪਣੇ ਨਵੇਂ ਪਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਚਤੁਃषष੍ਟਿਕਲਾਮਾਨਂ ਚਤੁਃषष੍ਟਿਵਿਧਂ ਸੁਖਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਚੌਂਸਠ ਕਲਾਵਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਚੌਂਸਠ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੁਖ ਮਾਣੇ।
ਅਙ੍ਗਪ੍ਰਤ੍ਯਂਗ ਸਂਸ਼੍ਲੇषਪੂਰ੍ਵਕਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਮਨੋਹਰਮ੍
ਅੰਗਾਂ ਅਤੇ ਉਪ-ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਗਲਵੱਕੜ ਨਾਲ, ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ,
ਅਤੀਵ ਰਮ੍ਯੇਦੇਸ਼ੇ ਚ ਸਰ੍ਵਜਨ੍ਤੁਵਿਵਰ੍ਜਿਤੇ 2.16.
ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਸੁਹਾਵਣੇ ਥਾਂ ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਜੀਵ ਨਹੀਂ ਸੀ,
ਪੁष੍ਪੋਦ੍ਯਾਨੇ ਨਦੀਤੀਰੇ ਪੁष੍ਪਚਨ੍ਦਨਚਰ੍ਚਿਤੇ
ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ, ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ,
ਭੂषਿਤਾਂ ਭੂषਣੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰਤੀਵ ਸੁਮਨੋਹਰਾਮ੍
ਸਭ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਬੜੀ ਹੀ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀ ਸੀ।
ਜਹਾਰ ਮਾਨਸਂ ਭਰ੍ਤੁਰ੍ਲੀਲਯਾ ਤੁਲਸੀ ਸਤੀ
ਤੁਲਸੀ, ਜੋ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਸੀ, ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦਾ ਮਨ ਮੋਹ ਲਿਆ।
ਵਕ੍ਸ਼ਸਸ਼੍ਚਨ੍ਦਨਂ ਬਾਹ੍ਵੋਸ੍ਤਿਲਕਂ ਵਿਜਹਾਰ ਸਾ
ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਸੀਨੇ ਉੱਤੇ ਚੰਦਨ ਲਾਇਆ ਤੇ ਬਾਂਹਾਂ ਉੱਤੇ ਤਿਲਕ ਲਾਇਆ।
ਸ ਤਦ੍ਵਕ੍ਸ਼ਸਿ ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਨਖਰੇਖਾਂ ਦਦੌ ਮੁਦਾ
ਉਸਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਨਖਾਂ ਦੀ ਲਕੀਰ ਉਸਦੇ ਸੀਨੇ ਉੱਤੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ।
ਸੁਰਤੇਰ੍ਵਿਰਤੌ ਤੌ ਚ ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮਿਲਾਪ ਮੁਕ ਗਿਆ, ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਉੱਠ ਖੜੇ ਹੋਏ।
ਕੁਙ੍ਕੁਮਾਕ੍ਤਚਨ੍ਦਨੇਨ ਸਾ ਤਸ੍ਮੈ ਤਿਲਕਂ ਦਦੌ
ਉਸਨੇ ਚੰਦਨ ਤੇ ਕੇਸਰ ਮਿਲਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਤਿਲਕ ਲਾਇਆ।
ਸੁਵਾਸਿਤਂ ਚ ਤਾਮ੍ਬੂਲਂ ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੁਦ੍ਧੇ ਚ ਵਾਸਸੀ
ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਨ ਤੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਕਪੜੇ ਦਿੱਤੇ।
ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਨਿਰ੍ਮਾਣਮਂਗੁਲੀਯਕਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ 2.16.
ਅਤੇ ਅਮੋਲਕ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਵਧੀਆ ਅੰਗੂਠੀ ਵੀ ਦਿੱਤੀ।
ਦਾਸੀ ਤਵਾਹਮਿਤ੍ਯੇਵਂ ਸਮੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਆਖਦੀ ਰਹੀ, 'ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਦਾਸੀ ਹਾਂ।'
ਸਸ੍ਮਿਤਾ ਤਨ੍ਮੁਖਾਂਭੋਜਂ ਲੋਚਨਾਭ੍ਯਾਂ ਪਪੌ ਪੁਨਃ
ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ, ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਕੰਵਲ ਵਰਗੇ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਤੱਕਦੀ ਰਹੀ।
ਸ ਚ ਤਾਂ ਚ ਸਮਾਕृष੍ਯ ਚਕਾਰ ਵਕ੍ਸ਼ਸਿ ਪ੍ਰਿਯਾਮ੍
ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਖਿੱਚ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਸੀਨੇ ਨਾਲ ਲਾ ਲਿਆ।
ਚੁਚੁਮ੍ਬ ਕਠਿਨੇ ਗਣ੍ਡੇ ਬਿਮ੍ਬੋष੍ਠੇ ਪੁਨਰੇਵ ਚ ਤਦਾਹृਤਾਂ ਰਤ੍ਨਮਾਲਾਂ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਸਦੇ ਗਲ੍ਹੇ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਚੁੰਮਿਆ, ਫਿਰ ਉਸਦੇ ਲਾਲ ਹੋਠਾਂ ਉੱਤੇ ਵੀ। ਫਿਰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਉਸਨੂੰ ਭੇਟ ਕੀਤੀ।
ਦਦੌ ਮਞ੍ਜੀਰਯੁਗ੍ਮਂ ਚ ਸ੍ਵਾਹਾਯਾਸ਼੍ਚ ਹृਤਂ ਚ ਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਜੋੜੇ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੇ ਪੈਜਣ ਦਿੱਤੇ, ਤੇ ਜੋ ਸ੍ਵਾਹਾ ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਵਾਪਸ ਦਿੱਤਾ।
ਅਂਗੁਲੀਯਕਰਤ੍ਨਾਨਿ ਰਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਵਰਭੂषਣਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਅੰਗੂਠੀਆਂ ਵਾਲੇ ਰਤਨ ਤੇ ਰਤੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣੇ ਗਹਣੇ ਦਿੱਤੇ।
ਵਿਚਿਤ੍ਰਪੀਠਕਸ਼੍ਰੇਣੀਂ ਸ਼ਯ੍ਯਾਂ ਚਾਪਿ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਬੈਠਣ ਵਾਲੇ ਆਸਣਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਲਭ ਸੌਣ ਵਾਲਾ ਵਿਛੋਣਾ ਦਿੱਤਾ।
ਨਿਰ੍ਮਾਯ ਕਬਰੀਭਾਰਂ ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਮਾਲ੍ਯਸਂਯੁਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਸਦੇ ਲੰਮੇ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਸਵਾਰਿਆ ਤੇ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ।
ਚਨ੍ਦ੍ਰਲੇਖਾਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਚਨ੍ਦਨੇਨ ਸੁਗਨ੍ਧਿਨਾ
ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਰਗੀਆਂ ਸਜਾਵਟਾਂ ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਚੰਦਨ ਲਾ ਕੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਸੋਹਣਾ ਕੀਤਾ।
ਜ੍ਵਲਤ੍ਪ੍ਰਦੀਪਾਕਾਰਂ ਚ ਸਿਨ੍ਦੂਰਤਿਲਕਂ ਦਦੌ 2.16.
ਉਸ ਨੇ ਉਸਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ ਸਿੰਧੂਰ ਦਾ ਟਿੱਕਾ ਲਾਇਆ, ਜੋ ਦੀਵੇ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਚਿਤ੍ਰਾਲਕ੍ਤਕਰਾਗਂ ਚ ਨਖਰੇषੁ ਦਦੌ ਮੁਦਾ
ਉਸ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸਦੇ ਨਖਾਂ ਉੱਤੇ ਚਟਕਦਾਰ ਲਾਲ ਰੰਗ ਲਾਇਆ।
ਹੇ ਦੇਵਿ ਤਵ ਦਾਸੋऽਹਮਿਤ੍ਯੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ੍ਯ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਆਖਦਾ, 'ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਸੇਵਕ ਹਾਂ।'
ਤਪੋਵਨਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਰਾਜਾਸ੍ਥਾਨਾਨ੍ਤਰਂ ਯਯੌ
ਉਸ ਨੇ ਤਪੱਸਿਆ ਵਾਲਾ ਜੰਗਲ ਛੱਡ ਕੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਰਾਜ ਮਹਲ ਵੱਲ ਰੁਖ ਕੀਤਾ।