ਕਿਂ ਕਰੋषਿ ਸ਼ਙ੍ਖਚੂਡ ਸਂਵਾਦਮਨਯਾ ਸਹ
ਸ਼ੰਖਚੂੜ, ਤੂੰ ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਕੀ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ?
ਤ੍ਵਂ ਚ ਪੁਰੁषਰਤ੍ਨਂ ਚ ਸ੍ਤ੍ਰੀਰਤ੍ਨਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀष੍ਵਿਯਂ ਸਤੀ
ਤੂੰ ਮਰਦਾਂ ਵਿਚ ਰਤਨ ਹੈਂ, ਤੇ ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ ਰਤਨ ਹੈ; ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ ਨੇਕ ਹੈ।
ਨਿਰ੍ਵਿਰੋਧਸੁਖਂ ਰਾਜਨ੍ਕੋ ਵਾ ਤ੍ਯਜਤਿ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਰਾਜਾ ਵਿਰੋਧ ਤੇ ਦੁਖ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਵਿਰਲੇ ਸੁਖ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕਿਮੁਪੇਕ੍ਸ਼ਸਿ ਤ੍ਵਂ ਕਾਨ੍ਤਮੀਦृਸ਼ਂ ਗੁਣਿਨਂ ਸਤੀ
ਸਤੀਏ, ਤੂੰ ਐਸੇ ਪਿਆਰੇ ਤੇ ਨੇਕ ਮਰਦ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਦੀ ਹੈਂ?
ਯਥਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ਼੍ਚ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ਼ੇ ਯਥਾ ਕृष੍ਣੇ ਚ ਰਾਧਿਕਾ
ਜਿਵੇਂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਆਪਣੇ ਸੁਆਮੀ ਨਾਲ, ਤੇ ਰਾਧਿਕਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ,
ਯਥਾ ਧਰਾ ਵਰਾਹੇ ਚ ਯਥਾ ਮੇਨਾ ਹਿਮਾਲਯੇ
ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਵਰਾਹ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੇ ਮੇਨਾ ਹਿਮਾਲਾ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ,
ਰੋਹਿਣੀ ਚ ਯਥਾ ਚਨ੍ਦ੍ਰੇ ਯਥਾ ਕਾਮੇ ਰਤਿਃ ਸਤੀ
ਜਿਵੇਂ ਰੋਹਿਨੀ ਚੰਦ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੇ ਰਤੀ ਕਾਮ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਤੀਏ,
ਯਥਾऽਹਲ੍ਯਾ ਗੌਤਮੇ ਚ ਦੇਵਹੂਤਿਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਦਮੇ 2.16.
ਜਿਵੇਂ ਅਹਲਿਆ ਗੌਤਮ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੇ ਦੇਵਹੁਤੀ ਕਰਦਮ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ,
ਯਥਾ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਯਜ੍ਞੇ ਯਥਾ ਸ੍ਵਾਹਾ ਹੁਤਾਸ਼ਨੇ
ਜਿਵੇਂ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਸਵਾਹਾ ਅੱਗ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ,
ਦੇਵਸੇਨਾ ਯਥਾ ਸ੍ਕਨ੍ਦੇ ਧਰ੍ਮੇ ਮੂਤ੍ਤਿਰ੍ਯਥਾ ਸਤੀ
ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਸੇਨਾ ਸਕੰਦ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੇ ਮੂਤੀ ਧਰਮ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਤੀਏ,
ਅਨੇਨ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸੁਚਿਰਂ ਸੁਨ੍ਦਰੇਣ ਚ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਸੁੰਦਰੋ, ਤੂੰ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਇਸ ਸੁੰਦਰ ਮਰਦ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹੇਗੀ।
ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਗੋਵਿਨ੍ਦਂ ਗੋਲੋਕੇ ਪੁਨਰੇਵ ਚ
ਫਿਰ ਤੂੰ ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਗੋਵਿੰਦ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪਾਏਗੀ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮਾਸ਼ਿषਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਾਲਯਂ ਪ੍ਰਯਯੌ ਵਿਧਿਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਦੁਨ੍ਦੁਭਿਵਾਦ੍ਯਂ ਚ ਪੁष੍ਪਵृष੍ਟਿਰ੍ਬਭੂਵ ਹ
ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਦੂੰਦਭੀਆਂ ਵੱਜਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ।
ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਾਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ ਤੁਲਸੀ ਨਵਸਙ੍ਗਮਸਙ੍ਗਤਾ
ਤੁਲਸੀ ਆਪਣੇ ਨਵੇਂ ਪਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਚਤੁਃषष੍ਟਿਕਲਾਮਾਨਂ ਚਤੁਃषष੍ਟਿਵਿਧਂ ਸੁਖਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਚੌਂਸਠ ਕਲਾਵਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਚੌਂਸਠ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੁਖ ਮਾਣੇ।
ਅਙ੍ਗਪ੍ਰਤ੍ਯਂਗ ਸਂਸ਼੍ਲੇषਪੂਰ੍ਵਕਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਮਨੋਹਰਮ੍
ਅੰਗਾਂ ਅਤੇ ਉਪ-ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਗਲਵੱਕੜ ਨਾਲ, ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ,
ਅਤੀਵ ਰਮ੍ਯੇਦੇਸ਼ੇ ਚ ਸਰ੍ਵਜਨ੍ਤੁਵਿਵਰ੍ਜਿਤੇ 2.16.
ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਸੁਹਾਵਣੇ ਥਾਂ ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਜੀਵ ਨਹੀਂ ਸੀ,
ਪੁष੍ਪੋਦ੍ਯਾਨੇ ਨਦੀਤੀਰੇ ਪੁष੍ਪਚਨ੍ਦਨਚਰ੍ਚਿਤੇ
ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ, ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ,
ਭੂषਿਤਾਂ ਭੂषਣੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰਤੀਵ ਸੁਮਨੋਹਰਾਮ੍
ਸਭ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਬੜੀ ਹੀ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀ ਸੀ।
ਜਹਾਰ ਮਾਨਸਂ ਭਰ੍ਤੁਰ੍ਲੀਲਯਾ ਤੁਲਸੀ ਸਤੀ
ਤੁਲਸੀ, ਜੋ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਸੀ, ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦਾ ਮਨ ਮੋਹ ਲਿਆ।
ਵਕ੍ਸ਼ਸਸ਼੍ਚਨ੍ਦਨਂ ਬਾਹ੍ਵੋਸ੍ਤਿਲਕਂ ਵਿਜਹਾਰ ਸਾ
ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਸੀਨੇ ਉੱਤੇ ਚੰਦਨ ਲਾਇਆ ਤੇ ਬਾਂਹਾਂ ਉੱਤੇ ਤਿਲਕ ਲਾਇਆ।
ਸ ਤਦ੍ਵਕ੍ਸ਼ਸਿ ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਨਖਰੇਖਾਂ ਦਦੌ ਮੁਦਾ
ਉਸਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਨਖਾਂ ਦੀ ਲਕੀਰ ਉਸਦੇ ਸੀਨੇ ਉੱਤੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ।
ਸੁਰਤੇਰ੍ਵਿਰਤੌ ਤੌ ਚ ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮਿਲਾਪ ਮੁਕ ਗਿਆ, ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਉੱਠ ਖੜੇ ਹੋਏ।
ਕੁਙ੍ਕੁਮਾਕ੍ਤਚਨ੍ਦਨੇਨ ਸਾ ਤਸ੍ਮੈ ਤਿਲਕਂ ਦਦੌ
ਉਸਨੇ ਚੰਦਨ ਤੇ ਕੇਸਰ ਮਿਲਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਤਿਲਕ ਲਾਇਆ।
ਸੁਵਾਸਿਤਂ ਚ ਤਾਮ੍ਬੂਲਂ ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੁਦ੍ਧੇ ਚ ਵਾਸਸੀ
ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਨ ਤੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਕਪੜੇ ਦਿੱਤੇ।
ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਨਿਰ੍ਮਾਣਮਂਗੁਲੀਯਕਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ 2.16.
ਅਤੇ ਅਮੋਲਕ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਵਧੀਆ ਅੰਗੂਠੀ ਵੀ ਦਿੱਤੀ।
ਦਾਸੀ ਤਵਾਹਮਿਤ੍ਯੇਵਂ ਸਮੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਆਖਦੀ ਰਹੀ, 'ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਦਾਸੀ ਹਾਂ।'
ਸਸ੍ਮਿਤਾ ਤਨ੍ਮੁਖਾਂਭੋਜਂ ਲੋਚਨਾਭ੍ਯਾਂ ਪਪੌ ਪੁਨਃ
ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ, ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਕੰਵਲ ਵਰਗੇ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ ਤੱਕਦੀ ਰਹੀ।
ਸ ਚ ਤਾਂ ਚ ਸਮਾਕृष੍ਯ ਚਕਾਰ ਵਕ੍ਸ਼ਸਿ ਪ੍ਰਿਯਾਮ੍
ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਖਿੱਚ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਸੀਨੇ ਨਾਲ ਲਾ ਲਿਆ।