ਪਤਿਤੋऽਪਤਿਤੋ ਵਾਪਿ ਕृਪਣਸ਼੍ਚੇਸ਼੍ਵਰੋऽਥਵਾ
ਚਾਹੇ ਪਤੀ ਡਿੱਗਿਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ, ਚਾਹੇ ਕੰਗਾਲ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਰਾਜਾ—
ਧ੍ਰੁਵਂ ਤਾਃ ਪਰਭੋਗ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਪਤਿਂ ਨਿਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਸਨ੍ਤਤਮ੍ 1.6.
ਜੋ ਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਭੋਗ ਬਣਦੀਆਂ ਹਨ।
ਗੋਲੋਕੇ ਸ੍ਵਾਮਿਨਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਕੋਟਿਕਲ੍ਪਂ ਪ੍ਰਮੋਦਤੇ
ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਯੁਗਾਂ ਲਈ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਮਦਾਜ੍ਞਯਾ ਚ ਤਾਂ ਸਾਧ੍ਵੀਂ ਗ੍ਰਹੀष੍ਯਸਿ ਭਵਾਯ ਚ
ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਉਸ ਸਾਧਵੀ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਲਈ ਲਏਂਗਾ, ਤੇ ਭਲਾਈ ਲਈ।
ਤੀਰ੍ਥੇ ਸਹਸ੍ਰਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਞ੍ਚੋਪਚਾਰਤਃ
ਹਜ਼ਾਰ ਤੀਰਥਾਂ ਨੂੰ ਪੰਜ ਭੋਗਾਂ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਭਾਵ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ,
ਕੋਟਿਕਲ੍ਪਂ ਚ ਗੋਲੋਕੇ ਮੋਦਤੇ ਚ ਮਯਾ ਸਹ
ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਰੋੜ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਚ੍ਯੁਤਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਗੋਲੋਕਾਤ੍ਸ ਭਵੇਦਾਵਯੋਃ ਸਮਃ
ਉਹ ਗੋਲੋਕ ਤੋਂ ਕਦੇ ਵੀ ਵਿਛੁੜਦਾ ਨਹੀਂ; ਸਾਡੀ ਬਰਾਬਰੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਲਿਙ੍ਗਂ ਸਕृਤ੍ਪੂਜ੍ਯ ਵਸੇਤ੍ਕਲ੍ਪਾਯੁਤਂ ਦਿਵਿ
ਜੋ ਕੋਈ ਲਿੰਗ ਬਣਾਕੇ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਯੁਗਾਂ ਲਈ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਜ੍ਞਾਨਵਾਨ੍ਮੁਕ੍ਤਿਮਾਨ੍ਸਾਧੁਃ ਸ਼ਿਵਲਿਙ੍ਗਾਰ੍ਚਨਾਦ੍ਭਵੇਤ੍ ਭਵੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਮृਤਃ ਪਾਪੀ ਸ਼ਿਵਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਮੁਕਤ ਤੇ ਸਾਧੁ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਿਵਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਇਹ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਉਥੇ ਕੋਈ ਪਾਪੀ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਦੇਵ ਮਹਾਦੇਵ ਮਹਾਦੇਵੇਤਿਵਾਦਿਨਃ
ਜੋ 'ਮਹਾਦੇਵ, ਮਹਾਦੇਵ, ਮਹਾਦੇਵ' ਵਾਰ-ਵਾਰ ਉਚਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਸ਼ਿਵੇਤਿ ਸ਼ਬ੍ਦਮੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ੍ਯ ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ੍ਤ੍ਯਜਤਿ ਯੋ ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ 'ਸ਼ਿਵ' ਨਾਮ ਉਚਾਰ ਕੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਤਿਆਗਦਾ ਹੈ,
ਸ਼ਿਵਕਲ੍ਯਾਣਵਚਨਂ ਕਲ੍ਯਾਣਂ ਮੁਕ੍ਤਿਵਾਚਕਮ੍ 1.6.
ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਸੁਭਾਅਚਰਣ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਵਿਚ੍ਛੇਦੇ ਧਨਬਨ੍ਧੂਨਾਂ ਨਿਮਗ੍ਨਃ ਸ਼ੋਕਸਾਗਰੇ
ਜਦੋਂ ਧਨ ਜਾਂ ਸੱਜਣਾਂ ਤੋਂ ਵਿਛੋੜਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਦੁੱਖ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਵੇ,
ਪਾਪਘ੍ਨੇ ਵਰ੍ਤਤੇ ਸ਼ਿਸ਼੍ਚ ਵਸ਼੍ਚ ਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦੇ ਤਥਾ
ਇਹ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਅਤੇ ਨੌਕਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵੇਤਿ ਚ ਸ਼ਿਵਂ ਨਾਮ ਯਸ੍ਯ ਵਾਚਿ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ
ਜਿਸ ਦੀ ਬੋਲੀ 'ਸ਼ਿਵ' ਨਾਮ ਨੂੰ ਸਦਾ ਉਚਾਰਦੀ ਰਹੇ,
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ੂਲਿਨੇ ਕृष੍ਣੋ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਕਲ੍ਪਤਰੁਂ ਮਨੁਮ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਤ੍ਰਿਸੂਲਧਾਰੀ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਕਲਪਵૃਖ ਵਰਗਾ ਮੰਤ੍ਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ ਕਾਲੇ ਭਜਿष੍ਯਸਿ ਸ਼ਿਵਂ ਸ਼ਿਵਦਂ ਚ ਸ਼ਿਵਾਯਨਮ੍
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨ ਨੇ فرمایا: ਸਮੇਂ ਆਉਣ ਤੇ ਤੂੰ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇਗਾ, ਜੋ ਮੰਗਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮੰਗਲ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ।
ਤੇਜਃਸੁ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਮਾਵਿਰ੍ਭੂਯ ਵਰਾਨਨੇ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਚਮਕ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਕੇ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਮੂੰਹ ਵਾਲੀ,
ਤਤਃ ਕਲ੍ਪਵਿਸ਼ੇषੇ ਚ ਸਤ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਯੁਗੇ ਸਤਿ
ਫਿਰ, ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਸਤਯੁਗ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਸੱਚਾਈ ਵਿਆਪਕ ਹੋਵੇ,
ਤਤਃ ਸ਼ਰੀਰਂ ਸਂਤ੍ਯਜ੍ਯ ਯਜ੍ਞੇ ਭਰ੍ਤੁਸ਼੍ਚ ਨਿਨ੍ਦਯਾ
ਫਿਰ, ਯਜਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਕੇ, ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ,
ਦਿਵ੍ਯਂ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਵਿਹਰਿष੍ਯਸਿ ਸ਼ਮ੍ਭੁਨਾ
ਤੂੰ ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਹਜ਼ਾਰ ਦਿਵਿਆ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਵੇਂਗਾ।
ਕਾਲੇ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਵੇषੁ ਮਹਾਪੂਜਾਸੁ ਪੂਜਿਤੇ ।। 1.6.
ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨ ਪੂਜਾ ਹੋ ਰਹੀ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਵੇਲੇ।
ਗ੍ਰਾਮੇषੁ ਨਗਰੇष੍ਵੇਵ ਪੂਜਿਤਾ ਗ੍ਰਾਮਦੇਵਤਾ
ਪਿੰਡਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਿੰਡ ਦੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮਦਾਜ੍ਞਯਾ ਸ਼ਿਵਕृਤੈਸ੍ਤਨ੍ਤ੍ਰੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਰਪਿ
ਮੇਰੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਸ਼ਿਵ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਏ ਹੋਏ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੰਤਰਾਂ ਰਾਹੀਂ,
ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਹਾਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਤਵੈਵ ਪਰਿਚਾਰਕਾਃ
ਤੇਰੇ ਸੇਵਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਮਹਾਨ ਲੋਕ ਹੋਣਗੇ, ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਤੇਰੇ ਹੀ ਸੇਵਕ ਹੋਣਗੇ।
ਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਮਾਤਰ੍ਭਜਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਪੁਣ੍ਯਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਚ ਭਾਰਤੇ
ਜੋ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ, ਮਾਤਾ, ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਕृਤਿਂ ਤਸ੍ਯੈ ਮਨ੍ਤ੍ਰਮੇਕਾਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਨੂੰ ਗਿਆਰਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਦਿੱਤਾ।
ਚਕਾਰ ਵਿਧਿਨਾ ਧ੍ਯਾਨਂ ਭਕ੍ਤਂ ਭਕ੍ਤਾਨੁਕਮ੍ਪਯਾ
ਉਸ ਨੇ ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ, ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ।
ਸृष੍ਟ੍ਯੌਪਯੌਗਿਕੀਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਂ ਚ ਕਾਮਦਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਰਚਨਾ ਲਈ ਯੋਗ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿੱਤੀ, ਸਾਰੀਆਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਅਤੇ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਦਿੱਤੇ।
ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਮੈ ਜਗਤ੍ਪਤਿਃ
ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤੇਰਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਦਿੱਤਾ।