ਅਸਂਖ੍ਯਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਂ ਪਾਤਂ ਲੀਲਯਾ ਵਤ੍ਸ ਪਸ਼੍ਯਸਿ
ਤੇਰੀ ਲੀਲਾ ਨਾਲ, ਬੱਚੇ, ਤੂੰ ਅਣਗਿਣਤ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪਤਨ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ।
ਪਰਾ ਕ੍ਰਮੇਣ ਯਸ਼ਸਾ ਮਹਸਾ ਮਤ੍ਸਮੋ ਭਵ 1.6.
ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ, ਯਸ਼ ਤੇ ਤੇਜ ਵਿੱਚ, ਮੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਜਾ।
ਤ੍ਵਤ੍ਪਰੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਮੇ ਪ੍ਰੇਯਾਂਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮਦੀਯਾਤ੍ਮਨਃ ਪਰਃ
ਮੇਰੇ ਲਈ ਤੈਥੋਂ ਵਧ ਕੇ ਕੋਈ ਪਿਆਰਾ ਨਹੀਂ; ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚਾ ਹੈਂ।
ਪਚ੍ਯਨ੍ਤੇ ਕਾਲਸੂਤ੍ਰੇਣ ਯਾਵਚ੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਦਿਵਾਕਰੌ
ਜਦ ਤਕ ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਹਨ, ਸਭ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਦੀ ਡੋਰ 'ਤੇ ਪਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਮਾਵ੍ਯਰ੍ਥਂ ਚ ਵਚਨਂ ਪਾਲਨਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਮੇਰੇ ਬਚਨ, ਜੋ ਕਦੇ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਚ ਸ੍ਵਵਾਕ੍ਯਂ ਚ ਪਾਲਨਂ ਤਤ੍ਕਰਿष੍ਯਸਿ
ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਬਚਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇਗਾ।
ਸੁਖਂ ਮਹਚ੍ਚ ਸ਼ृਙ੍ਗਾਰਂ ਕਰਿष੍ਯਸਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਸੁਖ ਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਭੋਗੇਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਕਾਲੇ ਗृਹੀ ਤਪਸ੍ਵੀ ਚ ਯੋਗੀ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਾਮਯੋ ਹਿ ਯਃ
ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਘਰਵਾਲਾ, ਤਪਸੀ ਤੇ ਜੋਗੀ ਬਣੇਗਾ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕੁਸ੍ਤ੍ਰੀ ਦਦਾਤਿ ਦੁਃਖਂ ਚ ਸ੍ਵਾਮਿਨੇ ਨ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ
ਮੰਦੀ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਪਤੀਵਰਤਾ ਨਹੀਂ।
ਕਰੋਤਿ ਪਾਲਨਂ ਸ੍ਨੇਹਾਤ੍ਸਤ੍ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸਮਂ ਪਤਿਮ੍
ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਗੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ।
ਪਤਿਤੋऽਪਤਿਤੋ ਵਾਪਿ ਕृਪਣਸ਼੍ਚੇਸ਼੍ਵਰੋऽਥਵਾ
ਚਾਹੇ ਪਤੀ ਡਿੱਗਿਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ, ਚਾਹੇ ਕੰਗਾਲ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਰਾਜਾ—
ਧ੍ਰੁਵਂ ਤਾਃ ਪਰਭੋਗ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਪਤਿਂ ਨਿਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਸਨ੍ਤਤਮ੍ 1.6.
ਜੋ ਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਭੋਗ ਬਣਦੀਆਂ ਹਨ।
ਗੋਲੋਕੇ ਸ੍ਵਾਮਿਨਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਕੋਟਿਕਲ੍ਪਂ ਪ੍ਰਮੋਦਤੇ
ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਯੁਗਾਂ ਲਈ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਮਦਾਜ੍ਞਯਾ ਚ ਤਾਂ ਸਾਧ੍ਵੀਂ ਗ੍ਰਹੀष੍ਯਸਿ ਭਵਾਯ ਚ
ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਉਸ ਸਾਧਵੀ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਲਈ ਲਏਂਗਾ, ਤੇ ਭਲਾਈ ਲਈ।
ਤੀਰ੍ਥੇ ਸਹਸ੍ਰਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਞ੍ਚੋਪਚਾਰਤਃ
ਹਜ਼ਾਰ ਤੀਰਥਾਂ ਨੂੰ ਪੰਜ ਭੋਗਾਂ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਭਾਵ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ,
ਕੋਟਿਕਲ੍ਪਂ ਚ ਗੋਲੋਕੇ ਮੋਦਤੇ ਚ ਮਯਾ ਸਹ
ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਰੋੜ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਚ੍ਯੁਤਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਗੋਲੋਕਾਤ੍ਸ ਭਵੇਦਾਵਯੋਃ ਸਮਃ
ਉਹ ਗੋਲੋਕ ਤੋਂ ਕਦੇ ਵੀ ਵਿਛੁੜਦਾ ਨਹੀਂ; ਸਾਡੀ ਬਰਾਬਰੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਲਿਙ੍ਗਂ ਸਕृਤ੍ਪੂਜ੍ਯ ਵਸੇਤ੍ਕਲ੍ਪਾਯੁਤਂ ਦਿਵਿ
ਜੋ ਕੋਈ ਲਿੰਗ ਬਣਾਕੇ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਯੁਗਾਂ ਲਈ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਜ੍ਞਾਨਵਾਨ੍ਮੁਕ੍ਤਿਮਾਨ੍ਸਾਧੁਃ ਸ਼ਿਵਲਿਙ੍ਗਾਰ੍ਚਨਾਦ੍ਭਵੇਤ੍ ਭਵੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਮृਤਃ ਪਾਪੀ ਸ਼ਿਵਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਮੁਕਤ ਤੇ ਸਾਧੁ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਿਵਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਇਹ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਉਥੇ ਕੋਈ ਪਾਪੀ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਸ਼ਿਵ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਦੇਵ ਮਹਾਦੇਵ ਮਹਾਦੇਵੇਤਿਵਾਦਿਨਃ
ਜੋ 'ਮਹਾਦੇਵ, ਮਹਾਦੇਵ, ਮਹਾਦੇਵ' ਵਾਰ-ਵਾਰ ਉਚਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਸ਼ਿਵੇਤਿ ਸ਼ਬ੍ਦਮੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ੍ਯ ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ੍ਤ੍ਯਜਤਿ ਯੋ ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ 'ਸ਼ਿਵ' ਨਾਮ ਉਚਾਰ ਕੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਤਿਆਗਦਾ ਹੈ,
ਸ਼ਿਵਕਲ੍ਯਾਣਵਚਨਂ ਕਲ੍ਯਾਣਂ ਮੁਕ੍ਤਿਵਾਚਕਮ੍ 1.6.
ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਸੁਭਾਅਚਰਣ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਵਿਚ੍ਛੇਦੇ ਧਨਬਨ੍ਧੂਨਾਂ ਨਿਮਗ੍ਨਃ ਸ਼ੋਕਸਾਗਰੇ
ਜਦੋਂ ਧਨ ਜਾਂ ਸੱਜਣਾਂ ਤੋਂ ਵਿਛੋੜਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਦੁੱਖ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਵੇ,
ਪਾਪਘ੍ਨੇ ਵਰ੍ਤਤੇ ਸ਼ਿਸ਼੍ਚ ਵਸ਼੍ਚ ਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦੇ ਤਥਾ
ਇਹ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਅਤੇ ਨੌਕਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵੇਤਿ ਚ ਸ਼ਿਵਂ ਨਾਮ ਯਸ੍ਯ ਵਾਚਿ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ
ਜਿਸ ਦੀ ਬੋਲੀ 'ਸ਼ਿਵ' ਨਾਮ ਨੂੰ ਸਦਾ ਉਚਾਰਦੀ ਰਹੇ,
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ੂਲਿਨੇ ਕृष੍ਣੋ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਕਲ੍ਪਤਰੁਂ ਮਨੁਮ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਤ੍ਰਿਸੂਲਧਾਰੀ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਕਲਪਵૃਖ ਵਰਗਾ ਮੰਤ੍ਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ ਕਾਲੇ ਭਜਿष੍ਯਸਿ ਸ਼ਿਵਂ ਸ਼ਿਵਦਂ ਚ ਸ਼ਿਵਾਯਨਮ੍
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨ ਨੇ فرمایا: ਸਮੇਂ ਆਉਣ ਤੇ ਤੂੰ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇਗਾ, ਜੋ ਮੰਗਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮੰਗਲ ਦਾ ਆਸਰਾ ਹੈ।
ਤੇਜਃਸੁ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਮਾਵਿਰ੍ਭੂਯ ਵਰਾਨਨੇ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਚਮਕ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਕੇ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਮੂੰਹ ਵਾਲੀ,
ਤਤਃ ਕਲ੍ਪਵਿਸ਼ੇषੇ ਚ ਸਤ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਯੁਗੇ ਸਤਿ
ਫਿਰ, ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਸਤਯੁਗ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਸੱਚਾਈ ਵਿਆਪਕ ਹੋਵੇ,
ਤਤਃ ਸ਼ਰੀਰਂ ਸਂਤ੍ਯਜ੍ਯ ਯਜ੍ਞੇ ਭਰ੍ਤੁਸ਼੍ਚ ਨਿਨ੍ਦਯਾ
ਫਿਰ, ਯਜਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਕੇ, ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ,