ਸ ਚ ਜਾਤਿਸ੍ਮਰਸ੍ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਾਂ ਲਲਾਭ ਵਰੇਣ ਚ
ਉਹ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ, ਤਪ ਕਰਕੇ, ਤੇਰੇ ਨੂੰ ਵਰ ਮਿਲਣ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ।
ਅਧੁਨਾ ਤਸ੍ਯ ਪਤ੍ਨੀ ਚ ਭਵ ਭਾਵਿਨਿ ਸ਼ੋਭਨੇ
ਹੁਣ, ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਸ਼ੁਭਾ ਵਾਲੀ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣ ਜਾ।
ਸ਼ਾਪਾਨ੍ਨਾਰਾਯਣਸ੍ਯੈਵ ਕਲਯਾ ਦੈਵਯੋਗਤਃ
ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਾਂਗ, ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਯੋਗ ਨਾਲ—
ਪ੍ਰਧਾਨਾ ਸਰ੍ਵਪੁष੍ਪਾਣਾਂ ਵਿष੍ਣੁਪ੍ਰਾਣਾਧਿਕਾ ਭਵੇਤ੍
ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਮੁੱਖ ਹੋਵੇਗੀ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਲਈ ਜੀਵ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕਰੀਬ।
ਵृਨ੍ਦਾਵਨੇ ਵृਕ੍ਸ਼ਰੂਪਾ ਨਾਮ੍ਨਾ ਵृਨ੍ਦਾਵਨੀਤਿ ਚ
ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਰੁੱਖ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਵੇਗੀ, ਤੇ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਵ੍ਰਿੰਦਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਵृਕ੍ਸ਼ਾਧਿਦੇਵੀਰੂਪੇਣ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਕृष੍ਣੇਨ ਸਨ੍ਤਤਮ੍
ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਦੇਵੀ ਬਣ ਕੇ, ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹੇਗੀ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਸ੍ਮਿਤਾ ਹृष੍ਟਮਾਨਸਾ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਉਹ ਮੁਸਕਾਈ, ਉਸਦਾ ਦਿਲ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਤੁਲਤ੍ਯੁਵਾਚ ਸਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਹੇ ਤਾਤ ਨ ਤਥਾ ਚ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜੇ।।2.15.
ਤੁਲਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਸੱਚ ਬੋਲ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਪਿਤਾ ਜੀ, ਚਤੁਰਭੁਜ ਦੇ ਨਾਲ ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਅਤृਪ੍ਤਾऽਹਂ ਚ ਗੋਵਿਨ੍ਦੇ ਦੈਵਾਚ੍ਛृਙ੍ਗਾਰਭਂਗਤਃ
ਮੈਂ ਗੋਵਿੰਦ ਨਾਲ ਅਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਕਿਸਮਤ ਨੇ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪਾ ਦਿੱਤੀ।
ਤਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਗੋਵਿਨ੍ਦਂ ਪੁਨਰੇਵ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਗੋਵਿੰਦ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਰਲਾ ਹੈ, ਮੁੜ ਮਿਲੇਗਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਾਣਤੁਲ੍ਯਾ ਤ੍ਵਂ ਮਦ੍ਵਰੇਣ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੇਰੇ ਵਰਦਾਨ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਉਸ ਲਈ ਉਸਦੀ ਜਿੰਦ ਵਾਂਗ ਪਿਆਰੀ ਹੋਵੇਗੀ।
ਸ਼ृਂਗਾਰਂ ਯੁਵਯੋਰ੍ਗੋਪ੍ਯਮਾਜ੍ਞਾਸ੍ਯਤਿ ਚ ਰਾਧਿਕਾ
ਰਾਧਿਕਾ ਆਦੇਸ਼ ਦੇਵੇਗੀ ਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਪ੍ਰੇਮ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚ ਹੀ ਗੁਪਤ ਰਹੇ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਦੇਵ੍ਯੈ ਤਤ੍षੋਡਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰਮ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਸੋਲਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸਰ੍ਵਂ ਪੂਜਾਵਿਧਾਨਂ ਚ ਪੁਰਸ਼੍ਚਰ੍ਯਾਵਿਧਿਕ੍ਰਮਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦਾ ਸਾਰਾ ਢੰਗ ਅਤੇ ਤਿਆਰੀ ਦੇ ਨਿਯਮ ਵੀ ਦੱਸੇ।
ਸਾ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਪਦੇਸ਼ੇਨ ਪੁਣ੍ਯੇ ਬਦਰਿਕਾਸ਼੍ਰਮੇ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਸਭ ਪਵਿੱਤਰ ਬਦਰੀਕਾਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ।
ਦਿਵ੍ਯਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਵਰ੍षਂ ਚ ਪੂਜਾਂ ਚੈਵ ਚਕਾਰ ਸਾ
ਉਹ ਨੇ ਬਾਰਾਂ ਦਿਵ੍ਯ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਸਿਦ੍ਧੇ ਤਪਸਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇ ਚ ਵਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਤਪ ਅਤੇ ਮੰਤਰ ਸਫਲ ਹੋ ਗਏ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਚਾਹਿਆ ਹੋਇਆ ਵਰਦਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਮਾਨਸਾ ਦੇਵੀ ਤਤ੍ਯਾਜ ਤਪਸਃ ਕ੍ਲਮਮ੍ 2.15.
ਦੇਵੀ, ਜਿਸਦਾ ਮਨ ਪ੍ਰਸੰਨ ਸੀ, ਤਪ ਦੀ ਥਕਾਵਟ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪੀਤ੍ਵਾ ਚ ਸਨ੍ਤੁष੍ਟਾ ਸ਼ਯਨਂ ਚ ਚਕਾਰ ਸਾ
ਖਾ ਕੇ, ਪੀ ਕੇ ਅਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਆਰਾਮ ਲਈ ਲੇਟ ਗਈ।
ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਨਵਯੌਵਨਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਨ੍ਤੀ ਵਰਾਂਗਨਾ
ਨਾਰਾਯਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਨਵੇਂ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਹ ਉੱਤਮ ਨਾਰੀ ਨੇ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਪਞ੍ਚਬਾਣਸ਼੍ਚ ਪਞ੍ਚ ਬਾਣਾਂਸ਼੍ਚ ਤਾਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਪੰਜ ਬਾਣਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਪੰਜ ਤੀਰ ਚਲਾਏ।
ਪੁਲਕਾਞ੍ਚਿਤਸਰ੍ਵਾਂਗੀ ਕਮ੍ਪਿਤਾ ਰਕ੍ਤਲੋਚਨਾ
ਉਸਦਾ ਸਾਰਾ ਸਰੀਰ ਰੋਮਾਂਚਿਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਹ ਕੰਬੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਕ੍ਸ਼ਣਮੁਦ੍ਵਿਗ੍ਨਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਤਨ੍ਦ੍ਰਾਂ ਸੁਖਾਵਹਾਮ੍
ਇਕ ਪਲ ਉਹ ਚਿੰਤਤ ਹੋਈ, ਇਕ ਪਲ ਸੁਖਦਾਈ ਨੀਂਦ ਆਈ।
ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਸਾ ਚੇਤਨਾਂ ਪ੍ਰਾਪ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਪ੍ਰਾਪ ਵਿषਣ੍ਣਤਾਮ੍
ਇਕ ਪਲ ਉਹ ਹੋਸ਼ ਵਿਚ ਆਈ, ਇਕ ਪਲ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਈ।
ਭ੍ਰਮਨ੍ਤੀ ਕ੍ਸ਼ਣਮੁਦ੍ਵੇਗਾਦ੍ਵਿਵਸਨ੍ਤੀ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਪੁਨਃ
ਉਹ ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਭਟਕਦੀ ਰਹੀ, ਫਿਰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਲਈ ਦੂਰ ਹੋ ਗਈ, ਤੇ ਮੁੜ ਆ ਗਈ।
ਪੁष੍ਪਚਨ੍ਦਨਤਲ੍ਪਂ ਚ ਤਦ੍ਬਭੂਵਾਤਿਕਣ੍ਟਕਮ੍
ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਚੰਦਨ ਦੀ ਸੇਜ ਹੁਣ ਕਾਂਟਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ।
ਨਿਲਯਸ਼੍ਚ ਨਿਰਾਕਾਰਃ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਹੁਤਾਸ਼ਨਃ
ਉਸ ਦਾ ਘਰ ਰੂਪ ਰਹਿਤ ਸੀ, ਤੇ ਪਤਲਾ ਕਪੜਾ ਅੱਗ ਬਣ ਗਿਆ।
ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਤਨ੍ਦ੍ਰਾਯਾਂ ਸੁਵੇषਂ ਪੁਰੁषਂ ਸਤੀ
ਤੰਦਰ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ, ਸਤੀ ਨੇ ਇਕ ਸੋਹਣੇ ਸਜੇ ਹੋਏ ਮਰਦ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਚਨ੍ਦਨੋਕ੍ਸ਼ਿਤਸਰ੍ਵਾਂਗਂ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਭੂषਿਤਮ੍ 2.16.
ਉਸ ਦਾ ਸਾਰਾ ਸਰੀਰ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਤੇ ਕੀਮਤੀ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਕਥਯਨ੍ਤਂ ਰਤਿਕਥਾਂ ਚੁਮ੍ਬਨ੍ਤਮਧਰਂ ਮੁਹੁਃ
ਉਹ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਾ ਸੀ ਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਉਸ ਦੇ ਹੋਠ ਚੁੰਮਦਾ ਸੀ।