ਕਃ ਸੇਵ੍ਯਸ੍ਸੇਵਕੋ ਵੇਤਿ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਿਰ੍ਵਕ੍ਤੁਮਕ੍ਸ਼ਮਃ
ਕੌਣ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ ਤੇ ਕੌਣ ਸੇਵਕ ਹੈ, ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ ਕੋਈ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਦੱਸ ਸਕਦਾ।
ਏਕਮੇਵ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਕृष੍ਣਂ ਰਾਧਯਾ ਸਹਿਤਂ ਪਰਮ੍ 2.11.
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਨਾਲ ਰਾਧਾ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਇਕ ਪਲ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਰਾਧਾਰੂਪਧਰਂ ਕृष੍ਣਂ ਕृष੍ਣਰੂਪਕਲਤ੍ਰਕਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਰਾਧਾ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਰਾਧਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਸਹਚਰੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਹृਤ੍ਪਦ੍ਮਸ੍ਥਂ ਚ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਂ ਧਾਤਾ ਧ੍ਯਾਨੇਨ ਚੇਤਸਾ
ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ, ਦਿਲ ਦੇ ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ।
ਤਤਃ ਸ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰੁਨ੍ਮੀਲ੍ਯ ਪੁਨਸ਼੍ਚ ਤਦਨੁਜ੍ਞਯਾ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲੀਆਂ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਮੁੜ।
ਸ੍ਵਪਾਰ੍षਦੈਃ ਪਰਿਵृਤਂ ਗੋਪੀਮਣ੍ਡਲਮਣ੍ਡਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੰਗੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਗੋਪੀਆਂ ਦੇ ਮੰਡਲ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।
ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਤਦਭਿਪ੍ਰਾਯਂ ਤਾਨੁਵਾਚ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸਮਝ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ ਇਹਾਗਚ੍ਛ ਮਹਾਦੇਵ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਕੁਸ਼ਲਮਸ੍ਤੁ ਵਃ
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇੱਥੇ ਆਓ ਮਹਾਦੇਵ, ਤੁਹਾਡੀ ਸਦਾ ਚੰਗੀ ਹੋਵੇ।
ਆਗਤਾਃ ਸ੍ਥ ਮਹਾਭਾਗਾ ਗਙ੍ਗਾਨਯਨਕਾਰਣਾਤ੍
ਤੁਸੀਂ ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਆਏ ਹੋ।
ਰਾਧੇਮਾਂ ਪਾਤੁਮਿਚ੍ਛਨ੍ਤੀ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਤ੍ਸਨ੍ਨਿਧਾਨਤਃ
ਰਾਧਾ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੀਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਸ੍ਮਿਤਃ ਕਮਲੋਦ੍ਭਵਃ
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਹੋਇਆ ਹੱਸਿਆ।
ਧਾਤਾ ਚਤੁਰ੍ਣਾਂ ਵੇਦਾਨਾਮੁਵਾਚ ਚਤੁਰਾਨਨਃ ।। 2.11.
ਚੌਹਾਂ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ ਸਿਰਜਣਹਾਰ, ਚਾਰ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਗਙ੍ਗਾ ਤ੍ਵਦਙ੍ਗਸਮ੍ਭੂਤਾ ਪ੍ਰਭੋਰ੍ਵੈ ਰਾਸਮਣ੍ਡਲੇ
ਗੰਗਾ, ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਗ ਤੋਂ ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਾਂਸ਼ਾ ਚ ਤ੍ਵਦਂਸ਼ਾ ਚ ਤ੍ਵਤ੍ਕਨ੍ਯਾਸਦृਸ਼ੀ ਪ੍ਰਿਯਾ
ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਹਿੱਸਾ ਵੀ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਧੀ ਵਾਂਗ ਪਿਆਰੀ ਹੈ।
ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਪਤਿਸ੍ਤਸ੍ਯਾ ਵੈਕੁਣ੍ਠੇ ਚ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਃ
ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਹੋਵੇਗਾ।
ਗੋਲੋਕਸ੍ਥਾ ਚ ਯਾ ਰਾਧਾ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰਸ੍ਥਾ ਤਥਾਤ੍ਮਿਕਾ
ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ ਰਾਧਾ, ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹੈ ਤੇ ਆਪ ਹੀ ਸਭ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵੀਚਕਾਰ ਚ ਸਸ੍ਮਿਤਾ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਸਂਵृਤਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾ ਤਸ੍ਥੌ ਤੇषਾਂ ਚ ਮਧ੍ਯਤਃ
ਉਥੇ ਹੀ, ਉਹ ਸ਼ਾਂਤ ਰਹੀ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜੀ ਰਹੀ।
ਤਤ੍ਤੋਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ਸ੍ਥਾਪਿਤਂ ਚ ਕਮਣ੍ਡਲੌ
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਉਹ ਪਾਣੀ ਆਪਣੇ ਕਮੰਡਲ ਵਿਚ ਰੱਖ ਲਿਆ।
ਗਙ੍ਗਾਯੈ ਰਾਧਿਕਾਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਦਦੌ ਕਮਲੋਦ੍ਭਵਃ
ਕਮਲ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਰਾਧਿਕਾ ਦਾ ਮੰਤ੍ਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸਰ੍ਵਂ ਤਤ੍ਸਾਮਵੇਦੋਕ੍ਤਂ ਪੁਰਸ਼੍ਚਰ੍ਯ੍ਯਾਕ੍ਰਮਂ ਤਥਾ
ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਸਾਮ ਵੇਦ ਵਿਚ ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਉਹੀ ਤਰੀਕੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਇਆ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਗਂਗਾ ਤੁਲਸੀ ਵਿਸ਼੍ਵਪਾਵਨੀ 2.11.
ਲਕ੍ਸ਼ਮੀ, ਸਰਸਵਤੀ, ਗੰਗਾ ਤੇ ਤੁਲਸੀ — ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ।
ਅਥ ਤਂ ਸਸ੍ਮਿਤਃ ਕृष੍ਣੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਸਮੁਵਾਚ ਹ
ਫਿਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ ਸ਼ृਣੁ ਕਾਲਸ੍ਯ ਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਤਂ ਯਦਤੀਤਂ ਨਿਸ਼ਾਮਯ
ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਤੂੰ ਸਮੇਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣ, ਜੋ ਕੁਝ ਹੋ ਚੁੱਕਿਆ, ਉਹ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਯੂਯਂ ਚ ਯੇऽਨ੍ਯਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਮੁਨਯੋ ਮਨਵਸ੍ਤਥਾ
ਤੂੰ, ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਤੇ ਮਨੂ — ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ,
ਤੇ ਤੇ ਜੀਵਨ੍ਤਿ ਗੋਲੋਕੇ ਕਾਲਚਕ੍ਰ ਵਿਵਰ੍ਜਿਤੇ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਗੋਲੋਕ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਜਿਥੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਚੱਕਰ ਨਹੀਂ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦ੍ਯਾ ਯੇऽਨ੍ਯਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਥਾਸ੍ਤੇ ਲੀਨਾ ਅਧੁਨਾ ਮਯਿ
ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿਕ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।
ਗਤ੍ਵਾ ਸृष੍ਟਿਂ ਕੁਰੁ ਪੁਨਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਾਦਿਕਂ ਪਰਮ੍
ਹੁਣ ਤੂੰ ਜਾ, ਤੇ ਫਿਰੋਂ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਬਣਾਵੀਂ।
ਏਵਮਨ੍ਯੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਵੇषੁ ਸृष੍ਟ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਕਂ ਪੁਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਰ ਵਿਸ਼ਵਾਂ ਵਿਚ ਵੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿਕ ਨੂੰ ਫਿਰੋਂ ਰਚ ਕੇ—
ਮਚ੍ਚਕ੍ਸ਼ੁषੋਰ੍ਨਿਮੇषੇਣ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪਤਨਂ ਭਵੇਤ੍
ਮੇਰੀ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਝਪਕਣ ਵਿਚ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਪਤਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।