ਨਿਰੀਹਂ ਚ ਨਿਰਾਕਾਰਂ ਨਿਰ੍ਲਿਪ੍ਤਂ ਚ ਨਿਰਾਸ਼੍ਰਯਮ੍
ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ, ਰੂਪ ਰਹਿਤ, ਲਗਾਵ ਰਹਿਤ, ਤੇ ਆਸਰਾ ਰਹਿਤ—
ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਾਮਯਂ ਚ ਸਾਕਾਰਂ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਵਿਗ੍ਰਹਮ੍ ।। 2.11.
ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਵਾਲਾ, ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਦਾ ਸਰੂਪ।
ਪਰਂ ਪਰੇਸ਼ਂ ਪਰਮਂ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾਨਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਆਤਮਾ, ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਹਾਕਮ ਹੈ।
ਸਗਦ੍ਗਦਾ ਸਾਸ਼੍ਰੁਨੇਤ੍ਰਾਃ ਪੁਲਕਾਙ੍ਕਿਤਵਿਗ੍ਰਹਾਃ
ਕੰਪਦੇ ਬੋਲ, ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੰਝੂਆਂ, ਤੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਰੋਮਾਂ ਵਾਲੀ ਥਰਥਰਾਹਟ ਨਾਲ।
ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਮਯਂ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸਰ੍ਵਕਾਰਣਕਾਰਣਮ੍
ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ, ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਵਜ੍ਹਿਆਂ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਹੈ।
ਸੇਵ੍ਯਮਾਨਂ ਚ ਗੋਪਾਲੈਃ ਸ਼੍ਵੇਤਚਾਮਰਵਾਯੁਨਾ
ਗੋਆਲੇ ਮੁੰਡਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ, ਚਿੱਟੇ ਚਾਮਰ ਨਾਲ ਠੰਢਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ।
ਵਲ੍ਗੁਵੇषੈਃ ਪਰਿਵृਤਂ ਗੋਪੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਕੋਟਿਭਿਃ
ਸੋਹਣੇ ਪਹਿਨਾਵੇ ਵਾਲੇ ਗੋਆਲੇ, ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਖੜੇ ਹਨ।
ਨਵੀਨਨੀਰਦਸ਼੍ਯਾਮਂ ਕਿਸ਼ੋਰਂ ਪੀਤਵਾਸਸਮ੍
ਨਵੇਂ ਬਦਲ ਵਰਗਾ ਕਾਲਾ, ਨੌਜਵਾਨ, ਪੀਲੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ।
ਕੋਟਿਚਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਭਾਜੁष੍ਟਪੁष੍ਟਸ਼੍ਰੀਯੁਕ੍ਤਵਿਗ੍ਰਹਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਲੱਖਾਂ ਚੰਦਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਕੋਟਿਕਨ੍ਦਰ੍ਪਸੌਨ੍ਦਰ੍ਯ੍ਯਲੀਲਾਲਾਵਣ੍ਯਵਿਗ੍ਰਹਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਲੱਖਾਂ ਕਾਮਦੇਵਾਂ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਖੇਡਾਂ ਵਾਲੀ ਮਾਯਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਭੂषਣੈਰ੍ਭੂषਿਤਾਭਿਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਤ੍ਨਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤੈਃ
ਉਹ ਵੱਡੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਪ੍ਰਾਣਾਧਿਕਪ੍ਰਿਯਤਮਾਰਾਧਾਵਕ੍ਸ਼ਃਸ੍ਥਲਸ੍ਥਿਤਮ੍ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਤਮਂ ਰਾਸੇ ਦਦृਸ਼ੁਃ ਸਰ੍ਵਤਃ ਸੁਰਾਃ ।। 2.11.
ਜੀਵ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਪਿਆਰਾ, ਭਗਤਾਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਉਸ ਦੇ ਚੇਲੇ ਦੀ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ; ਰਾਸ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ।
ਮੁਨਯੋ ਮਾਨਵਾਃ ਸਿਦ੍ਧਾਸ੍ਤਪਸਾ ਚ ਤਪਸ੍ਵਿਨਃ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ, ਸਿੱਧਾਂ ਤੇ ਤਪਸਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤਪਸਵੀ।
ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਸਮਾਲੋਚ੍ਯ ਤੇ ਤਮੂਚੁਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਮੁਖਮ੍
ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਵਿਚਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਚੌਹਾਂ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ੍ਥਿਤਂ ਵਿष੍ਣੋਸ੍ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪਰਮਾਨਨ੍ਦਯੁਕ੍ਤਂ ਚ ਪਰਮਾਨਨ੍ਦਰੂਪਕਮ੍
ਉਹ ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਆਨੰਦ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਂ ਸਮਾਨਵੇषਂ ਚ ਸਭਾਨਾਸਨਸਂਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਸਭ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਪਹਿਨਾਵੇ ਵਿੱਚ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਹੋਏ।
ਦ੍ਵਿਭੁਜਂ ਮੁਰਲੀਹਸ੍ਤਂ ਵਨਮਾਲਾਵਿਭੂषਿਤਮ੍
ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਬਾਂਸਰੀ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ।
ਅਤੀਵ ਕਮਨੀਯਂ ਚ ਸੁਨ੍ਦਰਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਵਿਗ੍ਰਹਮ੍
ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਨਮੋਹਣ, ਸੋਹਣਾ, ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਰੂਪ ਵਾਲਾ।
ਵਾਸਸਾ ਯਸ਼ਸਾऽऽਕृਤ੍ਯਾ ਮੂਰ੍ਤ੍ਯਾ ਸੁਨ੍ਦਰਯਾ ਸਮਮ੍
ਕਪੜੇ, ਯਸ਼, ਰੂਪ ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਮੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਹਨ।
ਕਃ ਸੇਵ੍ਯਸ੍ਸੇਵਕੋ ਵੇਤਿ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਿਰ੍ਵਕ੍ਤੁਮਕ੍ਸ਼ਮਃ
ਕੌਣ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ ਤੇ ਕੌਣ ਸੇਵਕ ਹੈ, ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ ਕੋਈ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਦੱਸ ਸਕਦਾ।
ਏਕਮੇਵ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਕृष੍ਣਂ ਰਾਧਯਾ ਸਹਿਤਂ ਪਰਮ੍ 2.11.
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਨਾਲ ਰਾਧਾ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਇਕ ਪਲ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਰਾਧਾਰੂਪਧਰਂ ਕृष੍ਣਂ ਕृष੍ਣਰੂਪਕਲਤ੍ਰਕਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਰਾਧਾ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਰਾਧਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਸਹਚਰੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਹृਤ੍ਪਦ੍ਮਸ੍ਥਂ ਚ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਂ ਧਾਤਾ ਧ੍ਯਾਨੇਨ ਚੇਤਸਾ
ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ, ਦਿਲ ਦੇ ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ।
ਤਤਃ ਸ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰੁਨ੍ਮੀਲ੍ਯ ਪੁਨਸ਼੍ਚ ਤਦਨੁਜ੍ਞਯਾ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲੀਆਂ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਮੁੜ।
ਸ੍ਵਪਾਰ੍षਦੈਃ ਪਰਿਵृਤਂ ਗੋਪੀਮਣ੍ਡਲਮਣ੍ਡਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੰਗੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਗੋਪੀਆਂ ਦੇ ਮੰਡਲ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।
ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਤਦਭਿਪ੍ਰਾਯਂ ਤਾਨੁਵਾਚ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸਮਝ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ ਇਹਾਗਚ੍ਛ ਮਹਾਦੇਵ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਕੁਸ਼ਲਮਸ੍ਤੁ ਵਃ
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇੱਥੇ ਆਓ ਮਹਾਦੇਵ, ਤੁਹਾਡੀ ਸਦਾ ਚੰਗੀ ਹੋਵੇ।
ਆਗਤਾਃ ਸ੍ਥ ਮਹਾਭਾਗਾ ਗਙ੍ਗਾਨਯਨਕਾਰਣਾਤ੍
ਤੁਸੀਂ ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਆਏ ਹੋ।
ਰਾਧੇਮਾਂ ਪਾਤੁਮਿਚ੍ਛਨ੍ਤੀ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਤ੍ਸਨ੍ਨਿਧਾਨਤਃ
ਰਾਧਾ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੀਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।