ਏਤਤ੍ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕਿਂ ਭੂਯਃ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ; ਹੁਣ ਤੂੰ ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ?
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਾ ਰਾਧਾ ਰਕ੍ਤਪਙ੍ਕਜਲੋਚਨਾ 2.11.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਧਾ — ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ —
ਗਙ੍ਗਾ ਰਹਸ੍ਯਂ ਯੋਗੇਨ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਵੈ ਸਿਦ੍ਧਯੋਗਿਨੀ
ਗੰਗਾ, ਜੋ ਪੂਰਨ ਯੋਗਿਨੀ ਸੀ, ਯੋਗ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਇਹ ਰਾਜ ਜਾਣ ਗਈ।
ਰਾਧਾ ਯੋਗੇਨ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰਾਵਸ੍ਥਿਤਾਂ ਚ ਤਾਮ੍
ਰਾਧਾ ਨੇ ਯੋਗ ਦੇ ਜਰੀਏ ਉਸ ਨੂੰ ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ ਵੇਖ ਲਿਆ।
ਗਂਗਾ ਰਹਸ੍ਯਂ ਯੋਗੇਨ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਵੈ ਸਿਦ੍ਧਯੋਗਿਨੀ
ਗੰਗਾ, ਜੋ ਪੂਰਨ ਯੋਗਿਨੀ ਸੀ, ਯੋਗ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਇਹ ਰਾਜ ਜਾਣ ਗਈ।
ਗੋਲੋਕਂ ਚੈਵ ਵੈਕੁਣ੍ਠਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਾਦਿਕਂ ਤਥਾ
ਗੋਲੋਕ, ਵੈਕੁੰਠ, ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਲੋਕ—
ਸਰ੍ਵਤੋ ਜਲਸ਼ੂਨ੍ਯਂ ਚ ਸ਼ੁष੍ਕਪਙ੍ਕਜਗੋਲਕਮ੍
ਹਰ ਥਾਂ ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸੁੱਕੇ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਗੋਲਕ ਸੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਸ਼ਿਵਾਨਨ੍ਤਧਰ੍ਮੇਨ੍ਦ੍ਰੇਨ੍ਦੁਦਿਵਾਕਰਾਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸ਼ਿਵ, ਅਨੰਤ, ਧਰਮ, ਇੰਦਰ, ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ—
ਗੋਲੋਕਂ ਚ ਸਮਾਜਗ੍ਮੁਃ ਸ਼ੁष੍ਕਕਣ੍ਠੌष੍ਠਤਾਲੁਕਾਃ
ਉਹ ਸਭ ਗੋਲੋਕ ਆਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਲੇ, ਹੋਠ ਤੇ ਜੀਭ ਸੁੱਕ ਗਏ ਸਨ।
ਵਰਂ ਵਰੇਣ੍ਯਂ ਵਰਦਂ ਵਰਿष੍ਠਂ ਵਰਕਾਰਣਮ੍
ਉਹ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਦਾਤਾ, ਵਡਿਆ, ਅੱਤ ਉੱਚਾ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਵਰਾਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ—
ਨਿਰੀਹਂ ਚ ਨਿਰਾਕਾਰਂ ਨਿਰ੍ਲਿਪ੍ਤਂ ਚ ਨਿਰਾਸ਼੍ਰਯਮ੍
ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ, ਰੂਪ ਰਹਿਤ, ਲਗਾਵ ਰਹਿਤ, ਤੇ ਆਸਰਾ ਰਹਿਤ—
ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਾਮਯਂ ਚ ਸਾਕਾਰਂ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਵਿਗ੍ਰਹਮ੍ ।। 2.11.
ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਵਾਲਾ, ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਦਾ ਸਰੂਪ।
ਪਰਂ ਪਰੇਸ਼ਂ ਪਰਮਂ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾਨਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਆਤਮਾ, ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਹਾਕਮ ਹੈ।
ਸਗਦ੍ਗਦਾ ਸਾਸ਼੍ਰੁਨੇਤ੍ਰਾਃ ਪੁਲਕਾਙ੍ਕਿਤਵਿਗ੍ਰਹਾਃ
ਕੰਪਦੇ ਬੋਲ, ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੰਝੂਆਂ, ਤੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਰੋਮਾਂ ਵਾਲੀ ਥਰਥਰਾਹਟ ਨਾਲ।
ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਮਯਂ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸਰ੍ਵਕਾਰਣਕਾਰਣਮ੍
ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ, ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਵਜ੍ਹਿਆਂ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਹੈ।
ਸੇਵ੍ਯਮਾਨਂ ਚ ਗੋਪਾਲੈਃ ਸ਼੍ਵੇਤਚਾਮਰਵਾਯੁਨਾ
ਗੋਆਲੇ ਮੁੰਡਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ, ਚਿੱਟੇ ਚਾਮਰ ਨਾਲ ਠੰਢਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ।
ਵਲ੍ਗੁਵੇषੈਃ ਪਰਿਵृਤਂ ਗੋਪੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਕੋਟਿਭਿਃ
ਸੋਹਣੇ ਪਹਿਨਾਵੇ ਵਾਲੇ ਗੋਆਲੇ, ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਖੜੇ ਹਨ।
ਨਵੀਨਨੀਰਦਸ਼੍ਯਾਮਂ ਕਿਸ਼ੋਰਂ ਪੀਤਵਾਸਸਮ੍
ਨਵੇਂ ਬਦਲ ਵਰਗਾ ਕਾਲਾ, ਨੌਜਵਾਨ, ਪੀਲੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ।
ਕੋਟਿਚਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਭਾਜੁष੍ਟਪੁष੍ਟਸ਼੍ਰੀਯੁਕ੍ਤਵਿਗ੍ਰਹਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਲੱਖਾਂ ਚੰਦਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਕੋਟਿਕਨ੍ਦਰ੍ਪਸੌਨ੍ਦਰ੍ਯ੍ਯਲੀਲਾਲਾਵਣ੍ਯਵਿਗ੍ਰਹਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਲੱਖਾਂ ਕਾਮਦੇਵਾਂ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਖੇਡਾਂ ਵਾਲੀ ਮਾਯਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਭੂषਣੈਰ੍ਭੂषਿਤਾਭਿਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਤ੍ਨਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤੈਃ
ਉਹ ਵੱਡੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਪ੍ਰਾਣਾਧਿਕਪ੍ਰਿਯਤਮਾਰਾਧਾਵਕ੍ਸ਼ਃਸ੍ਥਲਸ੍ਥਿਤਮ੍ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਤਮਂ ਰਾਸੇ ਦਦृਸ਼ੁਃ ਸਰ੍ਵਤਃ ਸੁਰਾਃ ।। 2.11.
ਜੀਵ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਪਿਆਰਾ, ਭਗਤਾਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਉਸ ਦੇ ਚੇਲੇ ਦੀ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ; ਰਾਸ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ।
ਮੁਨਯੋ ਮਾਨਵਾਃ ਸਿਦ੍ਧਾਸ੍ਤਪਸਾ ਚ ਤਪਸ੍ਵਿਨਃ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ, ਸਿੱਧਾਂ ਤੇ ਤਪਸਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤਪਸਵੀ।
ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਸਮਾਲੋਚ੍ਯ ਤੇ ਤਮੂਚੁਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਮੁਖਮ੍
ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਵਿਚਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਚੌਹਾਂ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ੍ਥਿਤਂ ਵਿष੍ਣੋਸ੍ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪਰਮਾਨਨ੍ਦਯੁਕ੍ਤਂ ਚ ਪਰਮਾਨਨ੍ਦਰੂਪਕਮ੍
ਉਹ ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਆਨੰਦ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਂ ਸਮਾਨਵੇषਂ ਚ ਸਭਾਨਾਸਨਸਂਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਸਭ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਪਹਿਨਾਵੇ ਵਿੱਚ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਹੋਏ।
ਦ੍ਵਿਭੁਜਂ ਮੁਰਲੀਹਸ੍ਤਂ ਵਨਮਾਲਾਵਿਭੂषਿਤਮ੍
ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਬਾਂਸਰੀ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ।
ਅਤੀਵ ਕਮਨੀਯਂ ਚ ਸੁਨ੍ਦਰਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਵਿਗ੍ਰਹਮ੍
ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਨਮੋਹਣ, ਸੋਹਣਾ, ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਰੂਪ ਵਾਲਾ।
ਵਾਸਸਾ ਯਸ਼ਸਾऽऽਕृਤ੍ਯਾ ਮੂਰ੍ਤ੍ਯਾ ਸੁਨ੍ਦਰਯਾ ਸਮਮ੍
ਕਪੜੇ, ਯਸ਼, ਰੂਪ ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਮੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਹਨ।