ਪ੍ਰਚ੍ਛਾਦ੍ਯਮਾਨਾਂ ਪ੍ਰਭਯਾ ਸਭਾਮੀਸ਼ਸ੍ਯ ਸੁਪ੍ਰਭਾਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਸਭਾ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਸਭਾ ਹੋਰ ਵੀ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋ ਗਈ।
ਅਜਨ੍ਯਾਂ ਸਰ੍ਵਜਨਨੀਂ ਧਨ੍ਯਾਂ ਮਾਨ੍ਯਾਂ ਚ ਮਾਨਿਨੀਮ੍
ਉਹ ਅਜਨਮੀ, ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਮਾਂ, ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਆਦਰਯੋਗ ਤੇ ਆਤਮ-ਮਾਨ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਰਾਧਾ ਜਗਦੀਸ਼ਮੁਵਾਚ ਸਾ 2.11.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਰਾਧਾ ਨੇ ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਰਾਧਿਕੋਵਾਚ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤੀ ਸਤਤਂ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਸਕਾਮਾ ਰਕ੍ਤਲੋਚਨਾ
ਰਾਧਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਬੈਠੀ ਤੈਨੂੰ ਤੱਕਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹਾਂ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਹੋਈਆਂ।
ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਰੂਪੇਣ ਪੁਲਕਾਙ੍ਕਿਤਵਿਗ੍ਰਹਾ
ਉਸ ਦੀ ਸੋਹਣਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਹ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀ, ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਰੋਮਾਂਚ ਹੋ ਜਾਂਦੇ।
ਤ੍ਵਂ ਚਾਪਿ ਮਾਂ ਸਨ੍ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸਕਾਮਃ ਸਸ੍ਮਿਤਃ ਸਦਾ
ਤੇ ਤੂੰ ਵੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੈਨੂੰ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਤੇ ਹੱਸ ਕੇ ਤੱਕਦਾ ਰਹਿੰਦਾ।
ਤ੍ਵਮੇਵ ਚੈਵਂ ਦੁਰ੍ਵृਤ੍ਤਂ ਵਾਰਂਵਾਰਂ ਕਰੋषਿ ਚ
ਇਹੋ ਜਿਹੀਆਂ ਗਲਤੀਆਂ ਤੂੰ ਹੀ ਵਾਰ ਵਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਸਂਗृਹ੍ਯੇਮਾਂ ਪ੍ਰਿਯਾਮਿष੍ਟਾਂ ਗੋਲੋਕਾਦ੍ਗਚ੍ਛ ਲਮ੍ਪਟ
ਇਹ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਲੈ ਲੈ, ਹੇ ਚੰਚਲ, ਤੇ ਗੋਲੋਕ ਤੋਂ ਚਲਾ ਜਾ।
ਦृष੍ਟਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵਿਰਜਾਯੁਕ੍ਤੋ ਮਯਾ ਚਨ੍ਦਨਕਾਨਨੇ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਿਰਜਾ ਦੇ ਨਾਲ ਚੰਦਨ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਸੀ।
ਤ੍ਵਯਾ ਮਚ੍ਛਬ੍ਦਮਾਤ੍ਰੇਣ ਤਿਰੋਧਾਨਂ ਕृਤਂ ਪੁਰਾ
ਜਦ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਨਾਂ ਲਿਆ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਈ।
ਕੋਟਿਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਾ ਤਤੋ ਦੈਰ੍ਘ੍ਯੇ ਚਤੁਰ੍ਗੁਣਾ
ਉਹ ਸੌ ਯੋਜਨ ਚੌੜੀ ਸੀ ਤੇ ਲੰਬਾਈ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਗੁਣਾ।
ਗृਹਂ ਮਯਿ ਗਤਾਯਾਂ ਚ ਪੁਨਰ੍ਗਤ੍ਵਾ ਤਦਨ੍ਤਿਕਮ੍
ਜਦ ਮੈਂ ਘਰ ਚਲੀ ਗਈ, ਤੂੰ ਮੁੜ ਉਸ ਕੋਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਦਾ ਤੋਯਾਤ੍ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਸਾ ਯੋਗਾਤ੍ਸਿਦ੍ਧਯੋਗਿਨੀ 2.11.
ਫਿਰ ਉਹ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚੋਂ ਆਪਣੀ ਯੋਗ-ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉੱਠੀ ਤੇ ਪੂਰਨ ਯੋਗਿਨੀ ਬਣ ਗਈ।
ਤਤਸ੍ਤਾਂ ਚ ਸਮਾਸ਼੍ਲਿष੍ਯ ਵੀਰ੍ਯ੍ਯਾਧਾਨਂ ਕृਤਂ ਤ੍ਵਯਾ
ਫਿਰ ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਆਪਣਾ ਬੀਜ ਉਸ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਦृष੍ਟਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸ਼ੋਭਯਾ ਗੋਪ੍ਯਾ ਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚਮ੍ਪਕਕਾਨਨੇ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇੱਕ ਸੋਹਣੀ ਗੋਪੀ ਨਾਲ ਚੰਪਕ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਸੀ।
ਸ਼ੋਭਾ ਦੇਹਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਪ੍ਰਾਵਿਸ਼ਚ੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਣ੍ਡਲਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਸੋਭਾ, ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਚੰਨ ਦੀ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ।
ਸਂਵਿਭਜ੍ਯ ਤ੍ਵਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਹृਦਯੇਨ ਵਿਦੂਯਤਾ
ਜੋ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਫ ਦਿਲ ਨਾਲ ਵੰਡ ਕੇ ਦਿੱਤਾ ਹੈ,
ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਮੁਖਾਬ੍ਜੇਭ੍ਯਃ ਕਿਞ੍ਚਿਦ੍ਰਾਜ੍ਞੇ ਚ ਕਿਞ੍ਚਨ
ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਹਿੱਸਾ ਸੁੰਦਰ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਨੂੰ, ਕੁਝ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਹੈ,
ਕਿਞ੍ਚਿਚ੍ਚਨ੍ਦਨਪਙ੍ਕੇਭ੍ਯਸ੍ਤੋਯੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਕਿਞ੍ਚਨ
ਕੁਝ ਚੰਦਨ ਦੇ ਲੇਪਾਂ ਨੂੰ, ਤੇ ਕੁਝ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਹੈ,
ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ਫਲੇਭ੍ਯਃ ਸਸ੍ਯੇਭ੍ਯਃ ਸੁਪਕ੍ਵੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਕਿਞ੍ਚਨ
ਕੁਝ ਫਲਾਂ ਤੇ ਅਨਾਜ ਨੂੰ, ਤੇ ਕੁਝ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੱਕੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਹੈ,
ਦृष੍ਟਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਭਯਾ ਗੋਪ੍ਯਾ ਯੁਕ੍ਤੋ ਵृਨ੍ਦਾਵਨੇ ਵਨੇ
ਤੁਸੀਂ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ ਗੋਪੀ ਦੇ ਨਾਲ ਵੇਖੇ ਗਏ ਸੀ।
ਪ੍ਰਭਾ ਦੇਹਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਪ੍ਰਾਵਿਸ਼ਤ੍ਸੂਰ੍ਯ੍ਯਮਣ੍ਡਲਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਗੋਲ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਗਈ।
ਸਂਵਿਭਜ੍ਯ ਤ੍ਵਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਪ੍ਰੇਮ੍ਣਾ ਚ ਰੁਦਤਾ ਪੁਰਾ 2.11.
ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਰੋਦੇ ਹੋਏ ਵੰਡਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਹੁਤਾਸ਼ਨਾਯ ਕਿਂਚਿਚ੍ਚ ਨृਪੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਕਿਞ੍ਚਨ
ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਅੱਗ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਤੇ ਕੁਝ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਕਿਂਚਿਦ੍ਦਸ੍ਯੁਗਣੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਨਾਗੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਕਿਂਚਨ
ਚੋਰਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਹਿੱਸਾ ਮਿਲਿਆ, ਤੇ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਕੁਝ ਹਿੱਸਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਭ੍ਯਃ ਸੌਭਾਗ੍ਯਯੁਕ੍ਤਾਭ੍ਯੋ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਕਿਂਚਨ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਕੁਝ ਹਿੱਸਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਸ਼ਾਨ੍ਤ੍ਯਾ ਗੋਪ੍ਯਾ ਯੁਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਦृष੍ਟੋ ਵੈ ਰਾਸਮਣ੍ਡਲੇ
ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਾਂਤ ਗੋਪੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਵਿਚ ਵੇਖੇ ਗਏ ਸੀ।
ਰਤ੍ਨਪ੍ਰਦੀਪੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਰਤ੍ਨਨਿਰ੍ਮਿਤਮਨ੍ਦਿਰੇ
ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਦੀਵੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਮਹਲ ਵਿਚ।
ਤ੍ਵਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਚ ਤਾਮ੍ਬੂਲਂ ਭੁਕ੍ਤਵਤ੍ਯੈ ਸੁਵਾਸਿਤਮ੍
ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਨ ਉਸ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚੱਖਿਆ।
ਸਦ੍ਯੋ ਮਚ੍ਛਬ੍ਦਮਾਤ੍ਰੇਣ ਤਿਰੋਧਾਨਂ ਕृਤਂ ਤ੍ਵਯਾ
ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਸੁਣਦੇ ਹੀ ਤੂੰ ਤੁਰੰਤ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।