ਕਿਰੀਟਿਨਃ ਕੁਣ੍ਡਲਿਨੋ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਭੂषਿਤਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਤਾਜ ਸੀ, ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁੰਡਲ ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈਆਂ ਗਹਿਣੀਆਂ ਪਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਾਨ੍ਪਾਰ੍षਦਾਂਸ਼੍ਚ ਦਦੌ ਨਾਰਾਯਣਾਯ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਨਾਰਾਯਣ ਨੂੰ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਸਹਾਇਕ ਵੀ ਦਿੱਤੇ।
ਦ੍ਵਿਭੁਜਾਃ ਸ਼੍ਯਾਮਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚ ਜਪਮਾਲਾਕਰਾ ਵਰਾਃ
ਉਹ ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਗੂੜ੍ਹੇ ਰੰਗ ਵਾਲੇ, ਜਪਮਾਲਾ ਫੜਨ ਵਾਲੇ ਚੰਗੇ ਜੀਵ ਸਨ।
ਦਾਸ੍ਯੋ ਨਿਯੁਕ੍ਤਾ ਦਸਾਸ਼੍ਚੈਵਾਰ੍ਘ੍ਯਮਾਦਾਯ ਯਤ੍ਨਤਃ
ਦਸ ਦਾਸੀਆਂ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਜੋ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਅਰਘ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ।
ਪੁਲਕਾਙ੍ਕਿਤਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਾਃ ਸਾਸ਼੍ਰੁਨੇਤ੍ਰਾਃ ਸਗਦ੍ਗਦਾ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਰੋਮਾਂ ਵਾਲਾ ਉੱਤਸਾਹ ਸੀ, ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੰਝੂ ਤੇ ਬੋਲੀ ਕੰਪ ਰਹੀ ਸੀ।
ਆਵਿਰ੍ਬਭੂਵੁਃ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਨੇਤ੍ਰਾਦ੍ਭਯਙ੍ਕਰਾਃ 1.5.
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਸੱਜੇ ਨੈਤਰ ਤੋਂ ਡਰਾਉਣੇ ਜੀਵ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ।
ਦਿਗਮ੍ਬਰਾ ਮਹਾਕਾਯਾ ਜ੍ਵਲਦਗ੍ਨਿਸ਼ਿਖੋਪਮਾਃ
ਉਹ ਨੰਗੇ, ਵੱਡੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ, ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟ ਵਾਂਗ ਤਪਦੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਰੁਰੁਸਂਹਾਰਕਾਲਾਖ੍ਯਾ ਅਸਿਤਕ੍ਰੋਧਭੀषਣਾਃ
ਰੁਰੂ, ਸੰਹਾਰ ਤੇ ਕਾਲ ਨਾਮ ਵਾਲੇ, ਕਾਲੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਡਰਾਉਣੇ ਜੀਵ ਸਨ।
ਆਵਿਰ੍ਬਭੂਵ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਵਾਮਨੇਤ੍ਰਾਦ੍ਭਯਙ੍ਕਰਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਖੱਬੇ ਨੈਤਰ ਤੋਂ ਇੱਕ ਡਰਾਉਣਾ ਜੀਵ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਦਿਗਮ੍ਬਰੋ ਮਹਾਕਾਯਸ੍ਤ੍ਰਿਣੇਤ੍ਰਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ਼ੇਖਰਃ
ਉਹ ਨੰਗਾ, ਵੱਡਾ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਚੰਦ ਲੈ ਕੇ ਸੀ।
ਡਾਕਿਨ੍ਯਸ਼੍ਚੈਵ ਯੋਗਿਨ੍ਯਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਪਾਲਾਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਡਾਕਿਨੀਆਂ, ਯੋਗਿਨੀਆਂ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਸਨ।
ਸੁਰਾਸ੍ਤ੍ਰਿਕੋਟਿਸਂਖ੍ਯਾਤਾ ਦਿਵ੍ਯਮੂਰ੍ਤਿਧਰਾਵਰਾਃ
ਕੋਟੀਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਅਸੰਖਿਆਤ ਦੇਵਤਾਵਾਂ, ਜੋ ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਸੌਤਿਰੁਵਾਚ ਨਾਰਾਯਣਾਯ ਪ੍ਰਦਦੌ ਰਤ੍ਨੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਮਾਲਯਾ ਸਹ
ਸੂਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਸ ਨੇ ਨਾਰਾਯਣ ਨੂੰ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਮਾਲਾ ਵੀ ਦਿੱਤੀ।
ਸਾਵਿਤ੍ਰੀਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਪ੍ਰਾਦਾਨ੍ਮੂਰ੍ਤਿਂ ਧਰ੍ਮਾਯ ਸਾਦਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਰੂਪ ਦਿੱਤਾ।
ਅਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਯਾ ਯਾ ਅਨ੍ਯਭ੍ਯੋ ਯਾਸ਼੍ਚ ਯੇਭ੍ਯਃ ਸਮੁਦ੍ਭਵਾਃ
ਜੋ ਹੋਰ ਰੂਪ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ, ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਉਹ ਬਣੇ ਸਨ।
ਤਤਃ ਸ਼ਂਕਰਮਾਹੂਯ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ੋ ਯੋਗਿਨਾਂ ਗੁਰੁਮ੍
ਫਿਰ, ਸਭ ਦੇ ਮਾਲਕ ਤੇ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਨੀਲਲੋਹਿਤਃ
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਨੀਲਲੋਹਿਤ ਮੁਸਕਰਾਇਆ।
ਸ਼੍ਰੀਮਹੇਸ਼੍ਵਰ ਉਵਾਚ ਤ੍ਵਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯੈਕਵ੍ਯਵਹਿਤਾਂ ਦਾਸ੍ਯਮਾਰ੍ਗਵਿਰੋਧਿਨੀਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜੋ ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਦਾਸੀ ਦੇ ਮਾਰਗ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੈ।
ਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਾਨਸਮਾਚ੍ਛਨ੍ਨਾਂ ਯੋਗਦ੍ਵਾਰਕਪਾਟਿਕਾਮ੍
ਅਸਲ ਸੱਚ ਦੀ ਸਮਝ ਦੇ ਪਰਦੇ ਹੇਠ ਛੁਪ ਕੇ, ਉਹ ਯੋਗ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਰੱਖਵਾਲੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਤਪਸ੍ਯਾਚ੍ਛਨ੍ਨਰੂਪਾਂ ਚ ਮਹਾਮੋਹਕਰਣ੍ਡਿਕਾਮ੍
ਤਪੱਸਿਆ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਲੁਕ ਕੇ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਭਟਕਣ ਦੀ ਪੇਟੀਆ ਹੈ।
ਸ਼ਸ਼੍ਵਦ੍ਵਿਬੁਦ੍ਧਿਜਨਨੀਂ ਸਦ੍ਬੁਦ੍ਧਿਚ੍ਛੇਦਕਾਰਿਣੀਮ੍
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਮਝ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਪਰ ਚੰਗੀ ਬੁੱਧੀ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਵੀ ਹੈ।
ਨੇਚ੍ਛਾਮਿ ਗृਹਿਣੀਂ ਨਾਥ ਵਰਂ ਦੇਹਿ ਮਦੀਪ੍ਸਿਤਮ੍ 1.6.
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਘਰਵਾਲੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ; ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਵਰ ਦਿਓ ਜੋ ਮੇਰੀ ਅਸਲ ਇੱਛਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਦ੍ਭਕ੍ਤਿਵਿषਯੇ ਦਾਸ੍ਯੇ ਲਾਲਸਾ ਵਰ੍ਦ੍ਧਤੇऽਨਿਸ਼ਮ੍
ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਸੇਵਾ ਦੀ ਲਾਲਚ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਹਰ ਵੇਲੇ ਵਧਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਤ੍ਵਨ੍ਨਾਮਪਞ੍ਚਵਕ੍ਤ੍ਰੇਣ ਗੁਣਂ ਸਨ੍ਮਙ੍ਗਲਾਲਯਮ੍
ਮੈਂ ਪੰਜ ਮੂੰਹਾਂ ਨਾਲ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਜਪਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਕismet ਦਾ ਘਰ ਹੈ।
ਆਕਲ੍ਪਕੋਟਿਕੋਟਿਂ ਚ ਤਦ੍ਰੂਪਧ੍ਯਾਨਤਤ੍ਪਰਮ੍
ਅਣਗਿਣਤ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਤੇਰੇ ਰੂਪ ਦੀ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ।
ਤ੍ਵਤ੍ਸੇਵਨੇ ਪੂਜਨੇ ਚ ਵਨ੍ਦਨੇ ਨਾਮ ਕੀਰ੍ਤਨੇ
ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ, ਪੂਜਾ, ਨਮਸਕਾਰ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਦੀ ਗਾਇਕੀ ਵਿਚ—
ਸ੍ਮਰਣਂ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਨਂ ਨਾਮ ਗੁਣਯੋਃ ਸ਼੍ਰਵਣਂ ਜਪਃ
ਸਮਰਣ, ਸਤਿਕਾਰ, ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਸ੍ਰਵਣ, ਜਪ—
ਸਮਰ੍ਪਣਂ ਚਾਤ੍ਮਨਸ਼੍ਚ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨੈਵੇਦ੍ਯਭੋਜਨਮ੍
ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਭੇਟ ਅਤੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਤੇਰੇ ਲਈ ਭੋਗ ਲਗਾਉਣ ਵਿਚ—
ਸਾਰ੍ष੍ਟਿਸਾਲੋਕ੍ਯਸਾਰੂਪ੍ਯਸਾਮੀਪ੍ਯਂ ਸਾਮ੍ਯਲੀਨਤਾਮ੍
ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਲੋਕ, ਤੇਰੀ ਦੁਨੀਆ, ਤੇਰਾ ਰੂਪ, ਤੇਰੀ ਨੇੜਤਾ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋਣਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂ।
ਅਣਿਮਾਲਘਿਮਾਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਃ ਪ੍ਰਾਕਾਮ੍ਯਂ ਮਹਿਮਾ ਤਥਾ
ਬਹੁਤ ਛੋਟਾ ਹੋ ਜਾਣਾ, ਹਲਕਾ ਹੋਣਾ, ਪ੍ਰਾਪਤੀ, ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ, ਮਹਾਨਤਾ—