ਗਣੇਸ਼ਂ ਵਿਘ੍ਨਨਾਸ਼ਾਯ ਨਿष੍ਪਾਪਾਯ ਦਿਵਾਕਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਗਣੇਸ਼ ਦੀ ਵਿੱਘਨ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਤੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਸ਼ਿਵਂ ਜ੍ਞਾਨਾਯ ਤਦਿਨਾਂ ਸ਼ਿਵਾਂ ਬੁਦ੍ਧਿਵਿਵृਦ੍ਧਯੇ
ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਲਈ ਅਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਅਕਲ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਪੂਜਿਆ।
ਦਧ੍ਯਾਵਨੇਨ ਤਦ੍ਧ੍ਯਾਨਂ ਸ਼ृਣੁ ਨਾਰਦ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕੀਤਾ। ਨਾਰਦ, ਇਹ ਸੱਚ ਸੁਣ।
ਸ਼੍ਵੇਤਚਮ੍ਪਕਵਰ੍ਣਾਭਾਂ ਗਙ੍ਗਾਂ ਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਿਨੀਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਗੰਗਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਚਿੱਟੇ ਚੰਪਾ ਫੁੱਲ ਵਰਗੀ ਚਮਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂਸ਼ੁਕਾਧਾਨਾਂ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਭੂषਿਤਾਮ੍
ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾਫ਼ ਕੀਤੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ,
ਈषਦ੍ਧਾਸਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਸ੍ਯਾਂ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਸੁਸ੍ਥਿਰਯੌਵਨਾਮ੍
ਹੌਲੀ ਮੁਸਕਾਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਚਿਹਰਾ, ਸਦਾ ਨੌਜਵਾਨ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ,
ਬਿਭ੍ਰਤੀਂ ਕਬਰੀਭਾਰਂ ਮਾਲਤੀਮਾਲ੍ਯਸਂਯੁਤਾਮ੍ 2.10.
ਘਣੇ ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਲਟ, ਮਾਲਤੀ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ।
ਕਸ੍ਤੂਰੀਪਤ੍ਰਕਂ ਗਣ੍ਡੇ ਨਾਨਾਚਿਤ੍ਰਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਗਲ੍ਹ ਤੇ ਕਸਤੂਰੀ ਦੇ ਟਿਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਕਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ,
ਮੁਕ੍ਤਾਪਂਕ੍ਤਿਪ੍ਰਭਾਜੁष੍ਟਦਨ੍ਤਪਂਕ੍ਤਿਮਨੋਹਰਾਮ੍
ਮੋਤੀਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਕਤਾਰ, ਜੋ ਮੋਹਣੀ ਲੱਗਦੀ ਸੀ,
ਕਠਿਨਂ ਸ਼੍ਰੀਫਲਾਕਾਰਂ ਸ੍ਤਨਯੁਗ੍ਮਂ ਚ ਬਿਭ੍ਰਤੀਮ੍
ਨਾਰੀਅਲ ਵਰਗੇ ਦੋ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸਤਨ, ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਧਾਰੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਸ੍ਥਲਪਦ੍ਮਪ੍ਰਭਾਜੁष੍ਟਪਾਦਪਦ੍ਮਯੁਗਂਧਰਾਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉੱਗੇ ਕਮਲਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।
ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰਮੌਲਿਮਨ੍ਦਾਰਮਕਰਨ੍ਦਕਣਾਰੁਣਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨ ਇੰਦਰ ਦੇ ਮਸਤਕ ਉੱਤੇ ਲੱਗੇ ਮੰਦਰ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਰੇਸ਼ੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋਏ ਹੋਏ ਹਨ।
ਤਪਸ੍ਵਿਮੌਲਿਨਿਕਰਭ੍ਰਮਰਸ਼੍ਰੇਣਿਸਂਯੁਤਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰ ਚੜ੍ਹੇ ਫੁੱਲਾਂ ਉੱਤੇ ਆਏ ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਦੀਆਂ ਲਾਈਨਾਂ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।
ਵਰਾਂ ਵਰੇਣ੍ਯਾਂ ਵਰਦਾਂ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਤਰਾਮ੍
ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰ ਕਰਨ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਧ੍ਯਾਨੇਨ ਚਾਨੇਨ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿਪਥਗਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਸ ਧਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਤਿੰਨ ਰਾਹਾਂ ਵਾਲੀ ਪਵਿੱਤਰ ਗੰਗਾ ਦਾ ਮਨ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਸਨਂ ਪਾਦ੍ਯਮਰ੍ਘ੍ਯਂ ਚ ਸ੍ਨਾਨੀਯਂ ਚਾਨੁਲੇਪਨਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਆਸਨ, ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਸਵਾਗਤ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਨ੍ਹਾਉਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਸਨਂ ਭੂषਣਂ ਮਾਲ੍ਯਂ ਗਂਧਮਾਚਮਨੀਯਕਮ੍ 2.10.
ਉਸ ਨੂੰ ਕੱਪੜੇ, ਗਹਣੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਸੁਗੰਧ ਅਤੇ ਪੀਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਂਪ੍ਰਣਮੇਤ੍ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਸਂਪੁਟਾਞ੍ਜਲਿਃ
ਇਹ ਸਭ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕਰਕੇ, ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਵੈ ਕੌਥੁਮੋਕ੍ਤਂ ਚ ਸਂਵਾਦਂ ਵਿष੍ਣੁਵੇਧਸੋਃ
ਕਉਥੁਮ ਦੁਆਰਾ ਉਚਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸਤੋਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਿਚਕਾਰ ਹੋਇਆ ਸੰਵਾਦ ਪੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ ਵਿष੍ਣੋ ਵਿष੍ਣੁਪਦੀਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਪਾਪਘ੍ਨਂ ਪੁਣ੍ਯਕਾਰਣਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ! ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਸਿਫਤ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਤੇ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਰਾਧਾਂਗਦ੍ਰਵਸਮ੍ਭੂਤਾਂ ਤਾਂ ਗਙ੍ਗਾਂ ਪ੍ਰਣਮਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੈਂ ਉਸ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਰਾਧਾ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦੇ ਸਾਰ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ।
ਯਾ ਜਨ੍ਮਸृष੍ਟੇਰਾਦੌ ਚ ਗੋਲੋਕੇ ਰਾਸਮਣ੍ਡਲੇ
ਜੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ, ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਸੀ।
ਗੋਪੈਰ੍ਗੋਪੀਭਿਰਾਕੀਰ੍ਣੇ ਸ਼ੁਭੇ ਰਾਧਾਮਹੋਤ੍ਸਵੇ
ਜਿੱਥੇ ਗੋਆਲੇ ਅਤੇ ਗੋਆਲਣਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਰਾਧਾ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੇਲੇ ਵਿੱਚ ਸੀ।
ਕੋਟਿਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਾ ਦੈਰ੍ਘ੍ਯੇ ਲਕ੍ਸ਼ਗੁਣਾ ਤਤਃ
ਜੋ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਜੋਜਨ ਚੌੜੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਸੌ ਗੁਣਾ ਲੰਮੀ ਹੈ।
षष੍ਟਿਲਕ੍ਸ਼ੈਰ੍ਯੋਜਨੈਰ੍ਯਾ ਤਤੋ ਦੈਰ੍ਘ੍ਯੇ ਚਤੁਰ੍ਗੁਣਾ
ਜੋ ਸੱਠ ਲੱਖ ਜੋਜਨ ਚੌੜੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਲੰਮੀ ਹੈ।
ਵਿਂਸ਼ਲ੍ਲਕ੍ਸ਼ੈਰ੍ਯੋਜਨੈਰ੍ਯਾ ਤਤੋ ਦੈਰ੍ਘ੍ਯੇ ਚਤੁਰ੍ਗੁਣਾ
ਜੋ ਵੀਹ ਲੱਖ ਜੋਜਨ ਚੌੜੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਲੰਮੀ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਲ੍ਲਕ੍ਸ਼ੈਰ੍ਯੋਜਨੈਰ੍ਯਾ ਦੈਰ੍ਘ੍ਯੇ ਪਞ੍ਚਗੁਣਾ ਤਤਃ 2.10.
ਜੋ ਤੀਹ ਲੱਖ ਜੋਜਨ ਚੌੜੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਪੰਜ ਗੁਣਾ ਲੰਮੀ ਹੈ।
षਡ੍ਯੋਜਨਸੁਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਾ ਦੈਰ੍ਘ੍ਯੇ ਦਸ਼ਗੁਣਾ ਤਤਃ
ਜੋ ਛੇ ਜੋਜਨ ਚੌੜੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਦਸ ਗੁਣਾ ਲੰਮੀ ਹੈ।
ਲਕ੍ਸ਼ਯੋਜਨਵਿਰ੍ਸ੍ਤਾਰ੍ਣਾ ਦੈਰ੍ਘ੍ਯੇ ਸਪ੍ਤਗੁਣਾ ਤਤਃ
ਇਹ ਸੌ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਚੌੜੀ ਹੈ ਤੇ ਲੰਬਾਈ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤੋਂ ਸੱਤ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਹੈ।
ਲਕ੍ਸ਼ਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਾ ਦੈਰ੍ਘ੍ਯੇ षਡ੍ਗੁਣਿਤਾ ਤਤਃ
ਇਹ ਸੌ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਚੌੜੀ ਹੈ ਤੇ ਲੰਬਾਈ ਵਿੱਚ ਛੇ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਹੈ।