ਤੀਰ੍ਥੇऽਪ੍ਯਤੀਰ੍ਥੇ ਮਰਣੇ ਵਿਸ਼ੇषੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਕਸ਼੍ਚਨ
ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਵੀ ਮਰਨ ਵਿੱਚ, ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਪੂਤਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਸ ਸ਼ਕ੍ਤੋ ਹਿ ਲੀਲਯਾ ਭੁਵਨਤ੍ਰਯਮ੍
ਉਹ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਬਾਨ੍ਧਵਾ ਯੇ ਯੇ ਤੇ ਤੇ ਪੁਣ੍ਯਧਿਯਃ ਸ਼ੁਭੇ
ਹੇ ਸੁਭਾਗਵਤੀ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਪੁੰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਯਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਮृਤਾ ਯੇ ਚ ਜ੍ਞਾਨਾਜ੍ਞਾਨੇਨ ਵਾ ਸਤਿ
ਉਹ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਮਰਨ, ਚਾਹੇ ਜਾਣ ਬੁਝ ਕੇ ਜਾਂ ਅਣਜਾਣੇ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਹੋਣ,
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰੀਹਰਿਸ੍ਤਾਂ ਚ ਤਮੁਵਾਚ ਭਗੀਰਥਮ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਆਖ ਕੇ, ਸ਼੍ਰੀਹਰੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤੇ ਭਗੀਰਥ ਨੂੰ ਵੀ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਭਗੀਰਥਸ੍ਤਾਂ ਤੁष੍ਟਾਵ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਭਗੀਰਥ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਂ ਪ੍ਰਣਨਾਮਾਥ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾਨਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ 2.10.
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਜੋ ਪਰਮਾਤਮਾ ਅਤੇ ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਪੂਜਾਂ ਚਕਾਰ ਨृਪਤਿਰ੍ਵਦ ਵੇਦਵਿਦਾਂ ਵਰ
ਨਾਰਦ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ: ਰਾਜਾ ਨੇ, ਹੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ, ਪੂਜਾ ਅਦਾ ਕੀਤੀ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਪਾਦੌ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਚਾਚਮ੍ਯ ਸਂਯਤੋ ਭਕ੍ਤਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ: ਪੈਰ ਧੋ ਕੇ ਤੇ ਮੂੰਹ ਹੱਥ ਧੋ ਕੇ, ਉਹ ਸੰਜਮ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਗਣੇਸ਼ਂ ਚ ਦਿਨੇਸ਼ਂ ਚ ਵਹ੍ਨਿਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਸ਼ਿਵਂ ਸ਼ਿਵਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਗਣੇਸ਼, ਸੂਰਜ, ਅੱਗ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਗਣੇਸ਼ਂ ਵਿਘ੍ਨਨਾਸ਼ਾਯ ਨਿष੍ਪਾਪਾਯ ਦਿਵਾਕਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਗਣੇਸ਼ ਦੀ ਵਿੱਘਨ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਤੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਸ਼ਿਵਂ ਜ੍ਞਾਨਾਯ ਤਦਿਨਾਂ ਸ਼ਿਵਾਂ ਬੁਦ੍ਧਿਵਿਵृਦ੍ਧਯੇ
ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਲਈ ਅਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਅਕਲ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਪੂਜਿਆ।
ਦਧ੍ਯਾਵਨੇਨ ਤਦ੍ਧ੍ਯਾਨਂ ਸ਼ृਣੁ ਨਾਰਦ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕੀਤਾ। ਨਾਰਦ, ਇਹ ਸੱਚ ਸੁਣ।
ਸ਼੍ਵੇਤਚਮ੍ਪਕਵਰ੍ਣਾਭਾਂ ਗਙ੍ਗਾਂ ਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਿਨੀਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਗੰਗਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਚਿੱਟੇ ਚੰਪਾ ਫੁੱਲ ਵਰਗੀ ਚਮਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂਸ਼ੁਕਾਧਾਨਾਂ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਭੂषਿਤਾਮ੍
ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾਫ਼ ਕੀਤੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ,
ਈषਦ੍ਧਾਸਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਸ੍ਯਾਂ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਸੁਸ੍ਥਿਰਯੌਵਨਾਮ੍
ਹੌਲੀ ਮੁਸਕਾਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਚਿਹਰਾ, ਸਦਾ ਨੌਜਵਾਨ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ,
ਬਿਭ੍ਰਤੀਂ ਕਬਰੀਭਾਰਂ ਮਾਲਤੀਮਾਲ੍ਯਸਂਯੁਤਾਮ੍ 2.10.
ਘਣੇ ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਲਟ, ਮਾਲਤੀ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ।
ਕਸ੍ਤੂਰੀਪਤ੍ਰਕਂ ਗਣ੍ਡੇ ਨਾਨਾਚਿਤ੍ਰਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਗਲ੍ਹ ਤੇ ਕਸਤੂਰੀ ਦੇ ਟਿਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਕਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ,
ਮੁਕ੍ਤਾਪਂਕ੍ਤਿਪ੍ਰਭਾਜੁष੍ਟਦਨ੍ਤਪਂਕ੍ਤਿਮਨੋਹਰਾਮ੍
ਮੋਤੀਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਕਤਾਰ, ਜੋ ਮੋਹਣੀ ਲੱਗਦੀ ਸੀ,
ਕਠਿਨਂ ਸ਼੍ਰੀਫਲਾਕਾਰਂ ਸ੍ਤਨਯੁਗ੍ਮਂ ਚ ਬਿਭ੍ਰਤੀਮ੍
ਨਾਰੀਅਲ ਵਰਗੇ ਦੋ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸਤਨ, ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਧਾਰੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਸ੍ਥਲਪਦ੍ਮਪ੍ਰਭਾਜੁष੍ਟਪਾਦਪਦ੍ਮਯੁਗਂਧਰਾਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉੱਗੇ ਕਮਲਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।
ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰਮੌਲਿਮਨ੍ਦਾਰਮਕਰਨ੍ਦਕਣਾਰੁਣਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨ ਇੰਦਰ ਦੇ ਮਸਤਕ ਉੱਤੇ ਲੱਗੇ ਮੰਦਰ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਰੇਸ਼ੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋਏ ਹੋਏ ਹਨ।
ਤਪਸ੍ਵਿਮੌਲਿਨਿਕਰਭ੍ਰਮਰਸ਼੍ਰੇਣਿਸਂਯੁਤਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰ ਚੜ੍ਹੇ ਫੁੱਲਾਂ ਉੱਤੇ ਆਏ ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਦੀਆਂ ਲਾਈਨਾਂ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।
ਵਰਾਂ ਵਰੇਣ੍ਯਾਂ ਵਰਦਾਂ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਤਰਾਮ੍
ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰ ਕਰਨ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਧ੍ਯਾਨੇਨ ਚਾਨੇਨ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿਪਥਗਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਸ ਧਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਤਿੰਨ ਰਾਹਾਂ ਵਾਲੀ ਪਵਿੱਤਰ ਗੰਗਾ ਦਾ ਮਨ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਸਨਂ ਪਾਦ੍ਯਮਰ੍ਘ੍ਯਂ ਚ ਸ੍ਨਾਨੀਯਂ ਚਾਨੁਲੇਪਨਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਆਸਨ, ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਸਵਾਗਤ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਨ੍ਹਾਉਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਸਨਂ ਭੂषਣਂ ਮਾਲ੍ਯਂ ਗਂਧਮਾਚਮਨੀਯਕਮ੍ 2.10.
ਉਸ ਨੂੰ ਕੱਪੜੇ, ਗਹਣੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਸੁਗੰਧ ਅਤੇ ਪੀਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਂਪ੍ਰਣਮੇਤ੍ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਸਂਪੁਟਾਞ੍ਜਲਿਃ
ਇਹ ਸਭ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕਰਕੇ, ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਵੈ ਕੌਥੁਮੋਕ੍ਤਂ ਚ ਸਂਵਾਦਂ ਵਿष੍ਣੁਵੇਧਸੋਃ
ਕਉਥੁਮ ਦੁਆਰਾ ਉਚਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸਤੋਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਿਚਕਾਰ ਹੋਇਆ ਸੰਵਾਦ ਪੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ ਵਿष੍ਣੋ ਵਿष੍ਣੁਪਦੀਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਪਾਪਘ੍ਨਂ ਪੁਣ੍ਯਕਾਰਣਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ! ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਸਿਫਤ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਤੇ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।