ਯਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰ ਭਵੇਦ੍ਗਙ੍ਗੇ ਮਨ੍ਨਾਮਗੁਣਕੀਰ੍ਤ੍ਤਨਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਜਿੱਥੇ ਗੰਗਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਹੋਵੇ,
ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸਰਿਦ੍ਭਿਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਭਿਃ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾ ਦਿਭਿਃ ਸ਼ੁਭੇ
ਤੂੰ ਸਰਸਵਤੀ ਆਦਿ ਚੰਗੀਆਂ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਕੱਠੀ ਰਹੇਂਗੀ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਣੀ,
ਯਦ੍ਰੇਣੁਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਮਾਤ੍ਰੇਣ ਪੂਤੋ ਭਵਤਿ ਪਾਤਕੀ
ਤੇਰੀ ਧੂੜ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਵੀ, ਪਾਪੀ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜ੍ਞਾਨੇਨ ਤ੍ਵਯਿ ਯੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮਨ੍ਨਾਮਸ੍ਮृਤਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਤੇਰਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਪਾਰ੍षਦਪ੍ਰਵਰਾਸ੍ਤੇ ਚ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਹਰੇਸ਼੍ਚਿਰਮ੍
ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਸਾਥੀ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ।
ਮृਤਸ੍ਯ ਬਹੁਪੁਣ੍ਯੇਨ ਤਚ੍ਛਵਂ ਤ੍ਵਯਿ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਬਹੁਤ ਪੁੰਨ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਤੈਥੋਂ ਉੱਤੇ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਕਾਯਵ੍ਯੂਹਂ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਕਮ੍ 2.10.
ਫਿਰ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਕੇ, ਉਸਦੇ ਕਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਜ੍ਞਾਨੀ ਤ੍ਵਜ੍ਜਲਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਦ੍ਯਦਿ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਸਮੁਤ੍ਸृਜੇਤ੍
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਅਗਿਆਨੀ ਤੇਰੇ ਜਲ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗ ਦੇਵੇ,
ਅਨ੍ਯਤ੍ਰ ਵਾ ਤ੍ਯਜੇਤ੍ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ੍ਤ੍ਵਨ੍ਨਾਮਸ੍ਮृਤਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਤੇ, ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗ ਦੇਵੇ,
ਅਨ੍ਯਤ੍ਰ ਵਾ ਤ੍ਯਜੇਤ੍ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਮਨ੍ਨਾਮਸ੍ਮृਤਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਤੇ, ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗ ਦੇਵੇ,
ਤੀਰ੍ਥੇऽਪ੍ਯਤੀਰ੍ਥੇ ਮਰਣੇ ਵਿਸ਼ੇषੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਕਸ਼੍ਚਨ
ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਵੀ ਮਰਨ ਵਿੱਚ, ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਪੂਤਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਸ ਸ਼ਕ੍ਤੋ ਹਿ ਲੀਲਯਾ ਭੁਵਨਤ੍ਰਯਮ੍
ਉਹ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਬਾਨ੍ਧਵਾ ਯੇ ਯੇ ਤੇ ਤੇ ਪੁਣ੍ਯਧਿਯਃ ਸ਼ੁਭੇ
ਹੇ ਸੁਭਾਗਵਤੀ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਪੁੰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਯਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਮृਤਾ ਯੇ ਚ ਜ੍ਞਾਨਾਜ੍ਞਾਨੇਨ ਵਾ ਸਤਿ
ਉਹ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਮਰਨ, ਚਾਹੇ ਜਾਣ ਬੁਝ ਕੇ ਜਾਂ ਅਣਜਾਣੇ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਹੋਣ,
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰੀਹਰਿਸ੍ਤਾਂ ਚ ਤਮੁਵਾਚ ਭਗੀਰਥਮ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਆਖ ਕੇ, ਸ਼੍ਰੀਹਰੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤੇ ਭਗੀਰਥ ਨੂੰ ਵੀ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਭਗੀਰਥਸ੍ਤਾਂ ਤੁष੍ਟਾਵ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਭਗੀਰਥ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਂ ਪ੍ਰਣਨਾਮਾਥ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾਨਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ 2.10.
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਜੋ ਪਰਮਾਤਮਾ ਅਤੇ ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਪੂਜਾਂ ਚਕਾਰ ਨृਪਤਿਰ੍ਵਦ ਵੇਦਵਿਦਾਂ ਵਰ
ਨਾਰਦ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ: ਰਾਜਾ ਨੇ, ਹੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ, ਪੂਜਾ ਅਦਾ ਕੀਤੀ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਪਾਦੌ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਚਾਚਮ੍ਯ ਸਂਯਤੋ ਭਕ੍ਤਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ: ਪੈਰ ਧੋ ਕੇ ਤੇ ਮੂੰਹ ਹੱਥ ਧੋ ਕੇ, ਉਹ ਸੰਜਮ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਗਣੇਸ਼ਂ ਚ ਦਿਨੇਸ਼ਂ ਚ ਵਹ੍ਨਿਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਸ਼ਿਵਂ ਸ਼ਿਵਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਗਣੇਸ਼, ਸੂਰਜ, ਅੱਗ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਗਣੇਸ਼ਂ ਵਿਘ੍ਨਨਾਸ਼ਾਯ ਨਿष੍ਪਾਪਾਯ ਦਿਵਾਕਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਗਣੇਸ਼ ਦੀ ਵਿੱਘਨ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਤੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਸ਼ਿਵਂ ਜ੍ਞਾਨਾਯ ਤਦਿਨਾਂ ਸ਼ਿਵਾਂ ਬੁਦ੍ਧਿਵਿਵृਦ੍ਧਯੇ
ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਲਈ ਅਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਅਕਲ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਪੂਜਿਆ।
ਦਧ੍ਯਾਵਨੇਨ ਤਦ੍ਧ੍ਯਾਨਂ ਸ਼ृਣੁ ਨਾਰਦ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕੀਤਾ। ਨਾਰਦ, ਇਹ ਸੱਚ ਸੁਣ।
ਸ਼੍ਵੇਤਚਮ੍ਪਕਵਰ੍ਣਾਭਾਂ ਗਙ੍ਗਾਂ ਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਿਨੀਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਗੰਗਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਚਿੱਟੇ ਚੰਪਾ ਫੁੱਲ ਵਰਗੀ ਚਮਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂਸ਼ੁਕਾਧਾਨਾਂ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਭੂषਿਤਾਮ੍
ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਾਫ਼ ਕੀਤੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ,
ਈषਦ੍ਧਾਸਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਸ੍ਯਾਂ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਸੁਸ੍ਥਿਰਯੌਵਨਾਮ੍
ਹੌਲੀ ਮੁਸਕਾਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਚਿਹਰਾ, ਸਦਾ ਨੌਜਵਾਨ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ,
ਬਿਭ੍ਰਤੀਂ ਕਬਰੀਭਾਰਂ ਮਾਲਤੀਮਾਲ੍ਯਸਂਯੁਤਾਮ੍ 2.10.
ਘਣੇ ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਲਟ, ਮਾਲਤੀ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ।
ਕਸ੍ਤੂਰੀਪਤ੍ਰਕਂ ਗਣ੍ਡੇ ਨਾਨਾਚਿਤ੍ਰਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਗਲ੍ਹ ਤੇ ਕਸਤੂਰੀ ਦੇ ਟਿਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਕਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ,
ਮੁਕ੍ਤਾਪਂਕ੍ਤਿਪ੍ਰਭਾਜੁष੍ਟਦਨ੍ਤਪਂਕ੍ਤਿਮਨੋਹਰਾਮ੍
ਮੋਤੀਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਕਤਾਰ, ਜੋ ਮੋਹਣੀ ਲੱਗਦੀ ਸੀ,
ਕਠਿਨਂ ਸ਼੍ਰੀਫਲਾਕਾਰਂ ਸ੍ਤਨਯੁਗ੍ਮਂ ਚ ਬਿਭ੍ਰਤੀਮ੍
ਨਾਰੀਅਲ ਵਰਗੇ ਦੋ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸਤਨ, ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਧਾਰੇ ਹੋਏ ਸਨ।