ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ ਪਤਿਸ੍ਤੇ ਰੁਦ੍ਰਰੂਪੋऽਯਂ ਲਵਣੋਦੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੇਰਾ ਪਤੀ, ਜੋ ਰੁਦਰ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਲੂਣ ਵਾਲਾ ਸਮੁੰਦਰ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ।
ਮਮੈਵਾਂਸ਼ਃ ਸਮੁਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਂ ਚ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀ
ਸਮੁੰਦਰ ਮੇਰਾ ਹੀ ਅੰਸ਼ ਹੈ ਤੇ ਤੂੰ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈਂ।
ਯਾਵਤ੍ਤ੍ਯਃ ਸਨ੍ਤਿ ਨਦ੍ਯਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤ੍ਯਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤੇ
ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਜਿੰਨੀਆਂ ਭੀ ਨਦੀਆਂ ਹਨ, ਭਾਰਤੀ ਆਦਿਕ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ,
ਅਦ੍ਯਪ੍ਰਭृਤਿ ਦੇਵੇਸ਼ਿ ਕਲੇਃ ਪਞ੍ਚ ਸਹਸ੍ਰਕਮ੍
ਅੱਜ ਤੋਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਕਲਿਯੁਗ ਦੇ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਹੋਣਗੇ।
ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਾਰਿਧਿਨਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਕਰਿष੍ਯਸਿ ਰਹੋ ਰਤਿਮ੍
ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਚੁਪਚਾਪ ਮਿਲਾਪ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੀ ਰਹੇਂਗੀ।
ਤ੍ਵਾਂ ਤੋषਯਨ੍ਤਿ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇਣ ਭਗੀਰਥਕृਤੇਨ ਚ
ਭਗੀਰਥ ਵਲੋਂ ਬਣਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨਗੇ।
ਧ੍ਯਾਨੇਨ ਕੌਥੁਮੋਕ੍ਤੇਨ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਾਂ ਪੂਜਯਿष੍ਯਤਿ 2.10.
ਕੌਥੁਮ ਵਲੋਂ ਦੱਸੇ ਧਿਆਨ ਰਾਹੀਂ, ਤੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਲੋਕ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨਗੇ।
ਗਙ੍ਗਾ ਗਙ੍ਗੇਤਿ ਯੋ ਬ੍ਰੂਯਾਦ੍ਯੋ ਜਨਾਨਾਂ ਸ਼ਤੈਰਪਿ
ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵੀ, 'ਗੰਗਾ, ਗੰਗਾ' ਆਖਦਾ ਹੈ,
ਸਹਸ੍ਰਪਾਪਿਨਾਂ ਸ੍ਨਾਨਾਦ੍ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਤੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪਾਪੀਆਂ ਦੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਨਾਲ ਜੋ ਪਾਪ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆ ਜਾਣਗੇ।
ਪਾਪਿਨਾਂ ਤੁ ਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ਵਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ੇਨ ਯਤ੍ਤਵ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪਾਪੀਆਂ ਦੇ ਮੁਰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਜੋ ਪਾਪ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆ ਜਾਣਗੇ।
ਯਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰ ਭਵੇਦ੍ਗਙ੍ਗੇ ਮਨ੍ਨਾਮਗੁਣਕੀਰ੍ਤ੍ਤਨਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਜਿੱਥੇ ਗੰਗਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਹੋਵੇ,
ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸਰਿਦ੍ਭਿਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਭਿਃ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾ ਦਿਭਿਃ ਸ਼ੁਭੇ
ਤੂੰ ਸਰਸਵਤੀ ਆਦਿ ਚੰਗੀਆਂ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਕੱਠੀ ਰਹੇਂਗੀ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਣੀ,
ਯਦ੍ਰੇਣੁਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਮਾਤ੍ਰੇਣ ਪੂਤੋ ਭਵਤਿ ਪਾਤਕੀ
ਤੇਰੀ ਧੂੜ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਵੀ, ਪਾਪੀ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜ੍ਞਾਨੇਨ ਤ੍ਵਯਿ ਯੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮਨ੍ਨਾਮਸ੍ਮृਤਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਤੇਰਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਪਾਰ੍षਦਪ੍ਰਵਰਾਸ੍ਤੇ ਚ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਹਰੇਸ਼੍ਚਿਰਮ੍
ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਸਾਥੀ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ।
ਮृਤਸ੍ਯ ਬਹੁਪੁਣ੍ਯੇਨ ਤਚ੍ਛਵਂ ਤ੍ਵਯਿ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਬਹੁਤ ਪੁੰਨ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਤੈਥੋਂ ਉੱਤੇ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਕਾਯਵ੍ਯੂਹਂ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਕਮ੍ 2.10.
ਫਿਰ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਕੇ, ਉਸਦੇ ਕਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਜ੍ਞਾਨੀ ਤ੍ਵਜ੍ਜਲਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਦ੍ਯਦਿ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਸਮੁਤ੍ਸृਜੇਤ੍
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਅਗਿਆਨੀ ਤੇਰੇ ਜਲ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗ ਦੇਵੇ,
ਅਨ੍ਯਤ੍ਰ ਵਾ ਤ੍ਯਜੇਤ੍ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ੍ਤ੍ਵਨ੍ਨਾਮਸ੍ਮृਤਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਤੇ, ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗ ਦੇਵੇ,
ਅਨ੍ਯਤ੍ਰ ਵਾ ਤ੍ਯਜੇਤ੍ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਮਨ੍ਨਾਮਸ੍ਮृਤਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਤੇ, ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗ ਦੇਵੇ,
ਤੀਰ੍ਥੇऽਪ੍ਯਤੀਰ੍ਥੇ ਮਰਣੇ ਵਿਸ਼ੇषੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਕਸ਼੍ਚਨ
ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਵੀ ਮਰਨ ਵਿੱਚ, ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਪੂਤਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਸ ਸ਼ਕ੍ਤੋ ਹਿ ਲੀਲਯਾ ਭੁਵਨਤ੍ਰਯਮ੍
ਉਹ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਬਾਨ੍ਧਵਾ ਯੇ ਯੇ ਤੇ ਤੇ ਪੁਣ੍ਯਧਿਯਃ ਸ਼ੁਭੇ
ਹੇ ਸੁਭਾਗਵਤੀ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਪੁੰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਯਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਮृਤਾ ਯੇ ਚ ਜ੍ਞਾਨਾਜ੍ਞਾਨੇਨ ਵਾ ਸਤਿ
ਉਹ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਮਰਨ, ਚਾਹੇ ਜਾਣ ਬੁਝ ਕੇ ਜਾਂ ਅਣਜਾਣੇ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਹੋਣ,
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰੀਹਰਿਸ੍ਤਾਂ ਚ ਤਮੁਵਾਚ ਭਗੀਰਥਮ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਆਖ ਕੇ, ਸ਼੍ਰੀਹਰੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤੇ ਭਗੀਰਥ ਨੂੰ ਵੀ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਭਗੀਰਥਸ੍ਤਾਂ ਤੁष੍ਟਾਵ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਭਗੀਰਥ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਂ ਪ੍ਰਣਨਾਮਾਥ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾਨਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ 2.10.
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਜੋ ਪਰਮਾਤਮਾ ਅਤੇ ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਪੂਜਾਂ ਚਕਾਰ ਨृਪਤਿਰ੍ਵਦ ਵੇਦਵਿਦਾਂ ਵਰ
ਨਾਰਦ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ: ਰਾਜਾ ਨੇ, ਹੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ, ਪੂਜਾ ਅਦਾ ਕੀਤੀ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਪਾਦੌ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਚਾਚਮ੍ਯ ਸਂਯਤੋ ਭਕ੍ਤਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ: ਪੈਰ ਧੋ ਕੇ ਤੇ ਮੂੰਹ ਹੱਥ ਧੋ ਕੇ, ਉਹ ਸੰਜਮ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਗਣੇਸ਼ਂ ਚ ਦਿਨੇਸ਼ਂ ਚ ਵਹ੍ਨਿਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਸ਼ਿਵਂ ਸ਼ਿਵਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਗਣੇਸ਼, ਸੂਰਜ, ਅੱਗ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।