ਪੁਰੁषਾਣਾਂ ਸ਼ਤਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪੂਤਂ ਤਜ੍ਜਨ੍ਮਮਾਤ੍ਰਤਃ
ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਸੌ ਜਨਮ ਜਨਮ ਲੱਗਦੇ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੈਃ ਕੈਸ਼੍ਚਿਦ੍ਯਤ੍ਰ ਵਾ ਜਨ੍ਮ ਲਬ੍ਧਂ ਯੇषੁ ਚ ਜਂਤੁषੁ
ਜੋ ਵੀ ਜਨਮ ਜਿੱਥੇ ਵੀ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਜੀਵ ਵਿਚ ਮਿਲੇ ਹੋਣ,
ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤੋ ਮਤ੍ਪੂਜਾਨਿਯੁਕ੍ਤੋ ਮਦ੍ਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਜੋ ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੇਰੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ,
ਮਦ੍ਗੁਣਸ਼੍ਰੁਤਿਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸਾਨਨ੍ਦਃ ਪੁਲਕਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਸਿਰਫ਼ ਮੇਰੇ ਗੁਣ ਸੁਣ ਕੇ ਹੀ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰੋਮਾਂਚਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਨ ਵਾਞ੍ਛਨ੍ਤਿ ਸੁਖਂ ਮੁਕ੍ਤਿਂ ਸਾਲੋਕ੍ਯਾਦਿ ਚਤੁष੍ਟਯਮ੍
ਉਹ ਨਾ ਤਾਂ ਸੁੱਖ, ਨਾ ਮੁਕਤੀ, ਨਾ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਰਹਿਣ ਦੇ ਚਾਰ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਤ੍ਵਂ ਚ ਮਨੁਤ੍ਵਂ ਚ ਦੇਵਤ੍ਵਂ ਚ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ 2.6.
ਇੰਦਰ, ਮਨੁ ਜਾਂ ਦੇਵਤਾ ਬਣਨ ਦੀ ਜੋ ਵੱਡੀ ਦੁਲਭ ਅਵਸਥਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਉਹ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਾਨਿ ਵਿਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਦੇਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਯਸ੍ਤਥਾ
ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਦੇਵਤੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿਕ ਵੀ ਇਉਂ ਹੀ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਭ੍ਰਮਨ੍ਤਿ ਭਾਰਤੇ ਭਕ੍ਤਾ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਜਨ੍ਮ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਭਗਤ ਵੱਡਾ ਦੁਲਭ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਫਿਰਦੇ ਹਨ।
ਇਤ੍ਯੇਤਤ੍ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕੁਰੁ ਪਦ੍ਮੇ ਯਥੋਚਿਤਮ੍
ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਪਦਮ ਵਿਚ ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ, ਐਸਾ ਹੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਗਙ੍ਗਾਸ਼ਾਪੇਨ ਕਲਯਾ ਸ੍ਵਯਂ ਤਸ੍ਥੌ ਹਰੇਃ ਪਦੇ
ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਗੰਗਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿਚ ਆਪ ਹੀ ਹਰੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ ਰਹੀ।
ਭਾਰਤੀ ਭਾਰਤਂ ਗਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੀ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪ੍ਰਿਯਾ
ਭਾਰਤੀ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਚਲੀ ਗਈ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮੀ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਸੀ,
ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਪਰਿਵ੍ਯਾਪ੍ਯ ਸ੍ਰੋਤਸ੍ਯੇਵ ਹਿ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ, ਉਹ ਨਦੀ ਵਾਂਗ ਹੀ ਦਿਸਦੀ ਹੈ।
ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਨਦੀ ਸਾ ਚ ਤੀਰ੍ਥਰੂਪਾऽਤਿਪਾਵਨੀ
ਉਹ ਸਰਸਵਤੀ ਨਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਤੀਰਥ ਰੂਪ ਤੇ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਭਗੀਰਥਾਨੀਤਾ ਮਹੀਂ ਭਾਗੀਰਥੀ ਸ਼ੁਭਾ
ਫਿਰ ਭਗੀਰਥ ਨੇ ਲਿਆ ਕੇ, ਉਹ ਸੁਭਾਗ ਭਾਗੀਰਥੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਈ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਸਮਯੇ ਤਾਂ ਚ ਦਧਾਰ ਸ਼ਿਰਸਾ ਸ਼ਿਵਃ
ਉਸੇ ਵੇਲੇ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਲਿਆ।
ਪਦ੍ਮਾ ਜਗਾਮ ਕਲਯਾ ਸਾ ਚ ਪਦ੍ਮਾਵਤੀ ਨਦੀ
ਪਦਮਾ ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ ਅਤੇ ਪਦਮਾਵਤੀ ਨਦੀ ਬਣ ਗਈ।
ਤਤੋऽਨ੍ਯਯਾ ਸਾ ਕਲਯਾ ਚਾਲਭਜ੍ਜਨ੍ਮ ਭਾਰਤੇ
ਫਿਰ, ਦੂਜੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਲਿਆ।
ਪੁਰਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀਸ਼ਾਪਾਤ੍ਤਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਧਰਿਸ਼ਾਪਤਃ
ਪਹਿਲਾਂ ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ, ਤੇ ਫਿਰ ਹਰੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ, ਇਹ ਹੋਇਆ।
ਕਲੇਃ ਪਞ੍ਚਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਵਰ੍षਂ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਚ ਭਾਰਤੇ 2.7.
ਕਲਿਯੁਗ ਦੇ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ,
ਯਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਕਾਸ਼ੀਂ ਵृਨ੍ਦਾਵਨਂ ਵਿਨਾ
ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ, ਕਾਸ਼ੀ ਤੇ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ,
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮੋ ਹਰੇਰ੍ਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਰ੍ਜਗਨ੍ਨਾਥਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤਮ੍
ਸ਼ਾਲਗ੍ਰਾਮ, ਹਰੀ ਦਾ ਰੂਪ, ਤੇ ਜਗਨਨਾਥ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ,
ਵੈष੍ਣਵਾਸ਼੍ਚ ਪੁਰਾਣਾਨਿ ਸ਼ਙ੍ਖਾਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਤਰ੍ਪਣਮ੍
ਵੈਸ਼ਨਵ ਪੁਰਾਣ, ਸ਼ੰਖ, ਸ਼ਰਾਦ੍ਹ ਤੇ ਤਰਪਣ ਦੇ ਕਰਮ,
ਹਰਿਪੂਜਾ ਹਰੇਰ੍ਨਾਮ ਤਤ੍ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਗੁਣਕੀਰ੍ਤ੍ਤਨਮ੍
ਹਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਹਰੀ ਦਾ ਨਾਮ, ਉਸ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ,
ਸਤ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਸਤ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਵੇਦਾਸ਼੍ਚ ਗ੍ਰਾਮ੍ਯਦੇਵਤਾਃ
ਚੰਗਿਆਈ, ਸਚਾਈ, ਧਰਮ, ਵੇਦ ਤੇ ਪਿੰਡ ਦੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ,
ਵਾਮਾਚਾਰਰਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਿਥ੍ਯਾਕਾਪਟ੍ਯਸਂਯੁਤਾਃ
ਸਾਰੇ ਵਾਮਮਾਰਗ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਝੂਠ ਤੇ ਫਰੇਬ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਏਕਾਦਸ਼ੀਵਿਹੀਨਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਧਰ੍ਮਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਸਭ ਨੇ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦੀ ਰੀਤ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਤੇ ਧਰਮ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।
ਸ਼ਠਾਃ ਕ੍ਰੂਰਾ ਦਾਮ੍ਭਿਕਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਹਙ੍ਕਾਰਸਂਯੁਤਾਃ
ਉਹ ਠੱਗ, ਕਠੋਰ, ਦਿਖਾਵੇਬਾਜ਼ ਤੇ ਵੱਡੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਪੁਂਸਾਂ ਭੇਦਸ੍ਤਥਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਵਿਵਾਹੋ ਵਾਦਨਿਰ੍ਣਯਃ
ਮਰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਫੁੱਟ ਪਈ ਹੋਈ ਹੈ, ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਤੇ ਝਗੜੇ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵੇ ਜਨਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਵਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਪੁਂਸ਼੍ਚਲ੍ਯਸ਼੍ਚ ਗृਹੇ ਗृਹੇ 2.7.
ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਤੇ ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬੇਰੁਖੀ ਚੱਲ ਰਹੀ ਹੈ।
ਗृਹੇਸ਼੍ਵਰੀ ਚ ਗृਹਿਣੀ ਗृਹੀ ਭृਤ੍ਯਾਧਿਕੋऽਧਮਃ
ਘਰ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਘਰਵਾਲੀ ਹੈ, ਪਤੀ ਨੌਕਰ ਤੋਂ ਵੀ ਘੱਟ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।