ਕਥਂ ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਸਾ ਗਙ੍ਗਾ ਪੂਜਿਤਾਂ ਤਾਂ ਸਰਸ੍ਵਤੀਮ੍
ਗੰਗਾ ਨੇ ਸਰਸਵਤੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਪੂਜੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਕਿਵੇਂ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ?
ਤੇਜਸ੍ਵਿਨ੍ਯੋਰ੍ਦ੍ਵਯੋਰ੍ਵਾਦਕਾਰਣਂ ਸ਼੍ਰੁਤਿਸੁਨ੍ਦਰਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਚਮਕਦਾਰਾਂ ਦੇ ਝਗੜੇ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸੁਣਨ ਲਈ ਸੋਹਣਾ ਹੈ।
ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਯਸ੍ਯਾਃ ਸ੍ਮਰਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸਰ੍ਵਪਾਪਾਤ੍ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਸ ਦਾ ਸਿਰਫ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ੍ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਗਙ੍ਗਾ ਤਿਸ੍ਰੋ ਭਾਰ੍ਯ੍ਯਾ ਹਰੇਰਪਿ
ਲਕਸ਼ਮੀ, ਸਰਸਵਤੀ ਤੇ ਗੰਗਾ—ਇਹ ਤਿੰਨ ਵੀ ਹਰੀ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਹਨ।
ਚਕਾਰ ਸੈਕਦਾ ਗਙ੍ਗਾ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਮੁਖਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਗੰਗਾ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਮੁੱਖ ਨੂੰ ਤੱਕਿਆ।
ਵਿਭੁਰ੍ਜਹਾਸ ਤਦ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਚ ਮੁਦਾ ਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਵੇਖ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਮੁਸਕੁਰਾਇਆ।
ਬੋਧਯਾਮਾਸ ਤਾਂ ਪਦ੍ਮਾ ਸਤ੍ਤ੍ਵਰੂਪਾ ਚ ਸਸ੍ਮਿਤਾ 2.6.
ਪਦਮਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੁਰਤ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਹ ਹੌਲੇ ਹੱਸ ਕੇ ਸਮਝਾ ਰਹੀ ਸੀ।
ਉਵਾਚ ਗਙ੍ਗਾਂ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾਰਂ ਰਕ੍ਤਾਸ੍ਯਾ ਰਕ੍ਤਲੋਚਨਾ
ਲਾਲ ਹੋਠਾਂ ਤੇ ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਉਹ ਗੰਗਾ ਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ, ਗੱਲ ਕਰੀ।
ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯੁਵਾਚ ਧਰ੍ਮਿष੍ਠਸ੍ਯ ਵਰਿष੍ਠਸ੍ਯ ਵਿਪਰੀਤਾ ਖਲਸ੍ਯ ਚ
ਸਰਸਵਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਧਰਮ ਵਾਲਿਆਂ, ਵਧੀਆ ਲੋਕਾਂ, ਤੇ ਉਲਟ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਮੰਦ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ
ਜ੍ਞਾਤਂ ਸੌਭਾਗ੍ਯਮਧਿਕਂ ਗਂਗਾਯਾਂ ਤੇ ਗਦਾਧਰ
ਗਦਾਧਰ, ਮੈਂ ਸਮਝ ਲਿਆ ਹੈ ਕਿ ਗੰਗਾ ਦੇ ਨਸੀਬ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਹਨ।
ਗਂਗਾਯਾਃ ਪਦ੍ਮਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰੀਤਿਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸੁਸਮ੍ਮਤਾ
ਗੰਗਾ ਤੇ ਪਦਮਾ ਵਿਚਕਾਰ ਪਿਆਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਿਂ ਜੀਵਨੇਨ ਮੇऽਤ੍ਰੈਵ ਦੁਰ੍ਭਗਾਯਾਸ਼੍ਚ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਮ੍
ਇਥੇ ਹੁਣ ਜੀਣ ਦਾ ਕੀ ਫਾਇਦਾ, ਜਦ ਮੈਂ ਇੰਨੀ ਅਣਸੁਖੀ ਹਾਂ?
ਤ੍ਵਾਂ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ਂ ਸਤ੍ਤ੍ਵਰੂਪਂ ਯੇ ਵਦਨ੍ਤਿ ਮਨੀषਿਣਃ
ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੁਰਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਐਸਾ ਹੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ।
ਸਰਸ੍ਵਤੀਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਂ ਕੋਪਸਂਯੁਤਾਮ੍
ਸਰਸਵਤੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖ ਕੇ
ਗਤੇ ਨਾਰਾਯਣੇ ਗਂਗਾਮਵੋਚਨ੍ਨਿਰ੍ਭਯਂ ਰੁषਾ
ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਚਲੇ ਜਾਣ ਤੇ, ਗੰਗਾ ਨੇ ਡਰ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਹੇ ਨਿਰ੍ਲਜ੍ਜੇ ਸਕਾਮੇ ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਵਾਮਿਗਰ੍ਵਂ ਕਰੋषਿ ਕਿਮ੍
ਹੇ ਨਿਰਲੱਜ, ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ 'ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਕਿਉਂ ਕਰਦੀ ਹੈ?
ਮਾਨਹਾਨਿਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਤਵਾਦ੍ਯ ਹਰਿਸਨ੍ਨਿਧੌ 2.6.
ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਇਜ਼ਤ ਹਰੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ ਘਟਾ ਦੇਵਾਂਗੀ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਗਂਗਾਯਾ ਜਿਘृਕ੍ਸ਼ੁਂ ਕੇਸ਼ਮੁਦ੍ਯਤਾਮ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਗੰਗਾ ਦੇ ਵਾਲ ਫੜਨ ਲਈ ਹੱਥ ਚੁੱਕੀ।
ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਵਾਣੀ ਤਾਂ ਪਦ੍ਮਾਂ ਮਹਾਕੋਪਵਤੀ ਸਤੀ
ਵਾਣੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਨੇ ਪਦਮਾ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿਪਰੀਤਂ ਯਤੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਿਂਚਿਨ੍ਨੋ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਗਲਤ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਸ਼ਾਪਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚ ਸਾ ਦੇਵੀ ਨ ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਚੁਕੋਪ ਨ
ਸ਼ਾਪ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਨੇ ਨਾ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਨਾ ਗੁੱਸਾ ਕੀਤਾ।
ਅਤ੍ਯੁਦ੍ਧਤਾਂ ਚ ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕੋਪਪ੍ਰਸ੍ਫੁਰਿਤਾਨਨਾ
ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਕੰਪਦੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲਾ ਵੇਖ ਕੇ
ਗਂਗੋਵਾਚ ਵਾਗ੍ਦੁष੍ਟਾ ਵਾਗਧਿष੍ਠਾਤ੍ਰੀ ਦੇਵੀਯਂ ਕਲਹਪ੍ਰਿਯਾ
ਗੰਗਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਬੋਲੀ ਦੀ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਬਾਤ ਕਠੋਰ ਹੈ ਤੇ ਝਗੜੇ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਯਾਵਤੀ ਯੋਗ੍ਯਤਾऽਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਯਾਵਤੀ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰੇਵ ਵਾ
ਉਸ ਦੀ ਜਿੰਨੀ ਯੋਗਤਾ ਹੈ, ਜਿੰਨੀ ਤਾਕਤ ਹੈ,
ਸ੍ਵਬਲਂ ਯਨ੍ਮਮ ਬਲਂ ਵਿਜ੍ਞਾਪਯਿਤੁਮਰ੍ਹਤੁ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਦੱਸੇ ਜੋ ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋਵੇ।
ਅਧੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯਂ ਸਾ ਪ੍ਰਯਾਤੁ ਸਨ੍ਤਿ ਯਤ੍ਰੈਵ ਪਾਪਿਨਃ 2.6.
ਉਹ ਹੇਠਾਂ ਮਰਤ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇ, ਜਿੱਥੇ ਪਾਪੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਰਸਵਤੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਤਤ੍ਰ ਭਗਵਾਨਾਜਗਾਮ ਹ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਭਗਵਾਨ ਉਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਸਰਸ੍ਵਤੀਂ ਕਰੇ ਧृਤ੍ਵਾ ਵਾਸਯਾਮਾਸ ਵਕ੍ਸ਼ਸਿ
ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਸਰਸਵਤੀ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੀਨੇ ਉੱਤੇ ਬਿਠਾ ਲਿਆ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਹਸ੍ਯਂ ਤਾਸਾਂ ਚ ਸ਼ਾਪਸ੍ਯ ਕਲਹਸ੍ਯ ਚ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਅਤੇ ਝਗੜੇ ਦਾ ਰਾਜ ਸੁਣ ਕੇ,