ਸ੍ਤਨਯੋਰ੍ਯੁਗ੍ਮਮੂਰ੍ਵੋਰ੍ਮੇ ਸੁਨ੍ਦਰਂ ਮੁਖਪਂਕਜਮ੍
ਦੋਣੀ ਛਾਤੀਆਂ, ਪੱਟ ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਮੁਖ-ਕਮਲ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਰਸਃ ਸੁਖਸਾਰਸ਼੍ਚ ਮੁਨੀਨਾਮਭਿਵਾਞ੍ਛਿਤਃ
ਇਸਤਰੀ ਦੇ ਸੁਖ ਦਾ ਸਾਰ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਮੂਲ, ਜਿਸਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਦੇਵੋ ਵਾ ਮਾਨਵੋ ਵਾऽਪਿ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੋ ਵਾऽਥ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ
ਚਾਹੇ ਦੇਵਤਾ ਹੋਵੇ, ਮਨੁੱਖ ਹੋਵੇ, ਗੰਧਰਵ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਰਾਕਸ਼ਸ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ,
ਰਹਸ੍ਯੁਪਸ੍ਥਿਤਾਂ ਕਾਨ੍ਤਾਂ ਨ ਭਜੇਦ੍ਯੋ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਪ੍ਰੇਮੀ ਨੂੰ ਇਕਾਂਤ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ,
ਸਤ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਵਧਭਾਕ੍ਤਚ੍ਛਾਪੇਨ ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਤਿ
ਸੱਚ, ਉਸ ਦੀ ਨਾਰਾਜ਼ਗੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਉਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੇਨ ਤ੍ਯਕ੍ਤੋਪਸ੍ਥਿਤਾ ਤਂ ਯਥਾ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਪੁਂਸ਼੍ਚਲੀ
ਜਿਸਨੂੰ ਉਹ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਪਤਿਤ ਇਸਤਰੀ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵੇਖਦੀ ਹੈ।
ਪਰਂ ਪ੍ਰਿਯਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਜਾਰਂ ਜਾਨਾਤਿ ਪੁਂਸ਼੍ਚਲੀ 4.30.
ਪਤਿਤ ਇਸਤਰੀ ਆਪਣੇ ਜਾਰ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪਿਆਰਾ ਜਾਣਦੀ ਹੈ।
ਪੁਂਸ਼੍ਚਲੀ ਹਿਂਸ੍ਰਜਨ੍ਤੁਭ੍ਯੋ ਨਵਘਾਤਿਭ੍ਯ ਏਵ ਚ
ਪਤਿਤ ਇਸਤਰੀ ਹਿੰਸਕ ਜਾਨਵਰਾਂ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਕਾਤਲਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਖਤਰਨਾਕ ਹੈ।
ਤ੍ਯਜ ਧ੍ਯਾਨਂ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਭੁਂਕ੍ਸ਼੍ਵੇਦਂ ਤਪਸਃ ਫਲਮ੍
ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਧਿਆਨ ਛੱਡੋ; ਆਪਣੇ ਤਪ ਦਾ ਫਲ ਭੋਗੋ।
ਸ ਰਮ੍ਭਾਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਾਮੁਵਾਚ ਭਯਾਕੁਲਃ
ਰੰਭਾ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਡਰ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਦੇਵਲ ਉਵਾਚ ਕੁਲਧਰ੍ਮੋਚਿਤਂ ਸਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਤਪਸ੍ਵਿਨਾਮ੍
ਦੇਵਲਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਲਈ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਆਚਰਨ ਅਨੁਸਾਰ ਸੱਚ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮੋऽਯਂ ਯੁਕ੍ਤਕਾਲੇ ਚ ਸ੍ਵਯੋषਿਤਿ ਰਤੋ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਸਹੀ ਸਮੇਂ ਤੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਰਤ ਹੋਣਾ, ਇਹ ਹੀ ਧਰਮ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੋ ਵੈਸ਼੍ਯੋ ਯੋ ਰਤਃ ਪਰਯੋषਿਤਿ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ਤਰੀ ਜਾਂ ਵੈਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਪਰਾਈ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਰਤ ਹੋਵੇ,
ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਾ ਚੋਪਸ੍ਥਿਤਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਚ ਗृਹਿਣਾ ਨ ਤਪਸ੍ਵਿਨਾ
ਉਪਸਥਿਤ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਗ੍ਰਹਸਥ ਨੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਪਸਵੀ ਨੇ ਨਹੀਂ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਜਗਦ੍ਵਿਧਾਤਾऽਪਿ ਨ ਵਿਰਕ੍ਤਃ ਕਲਤ੍ਰਵਾਨ੍
ਜਗਤ ਦੇ ਰਚੀਤਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੀ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਵਿਰਕਤ ਨਹੀਂ।
ਸ੍ਵਭਾਰ੍ਯਾਂ ਚ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਯੋ ਗृਹ੍ਣਾਤਿ ਪਰਸ੍ਤ੍ਰਿਯਮ੍ 4.30.
ਜੋ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਛੱਡ ਕੇ ਪਰਾਈ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ,
ਭੁਵਿ ਨਾਸ੍ਤਿ ਯਸ਼ੋ ਯਸ੍ਯ ਜੀਵਨਂ ਤਸ੍ਯ ਨਿष੍ਫਲਮ੍
ਧਰਤੀ ਤੇ ਉਸਦਾ ਕੋਈ ਯਸ਼ ਨਹੀਂ; ਉਸਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਅਰਥ ਹੈ।
ਨਿष੍ਕਾਮੇਨ ਚ ਵृਦ੍ਧੇਨ ਮਯਾ ਕਿਂ ਤੇ ਪ੍ਰਯੋਜਨਮ੍
ਮੈਂ ਬਿਨਾ ਇੱਛਾ ਤੇ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਹੋ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਕਿਸ ਕੰਮ ਆ ਸਕਦਾ?
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚੁਕੋਪਾਪ੍ਸਰਸਾਂ ਵਰਾ
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਗਈ।
ਰਮ੍ਭੋਵਾਚ ਤਪਃਪ੍ਰਭਾਵਾਤ੍ਸਸ਼੍ਰੀਕਃ ਸੁਵੇषਃ ਸਂਮਤਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾਃ
ਰੰਭਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੇਰੇ ਤਪ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਚਮਕਦਾਰ, ਸੋਹਣੀ ਸਜੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ ਮਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਨਾऽਨ੍ਯਂ ਕਂ ਯਾਮਿ ਕੋ ਵਾਸ੍ਤਿ ਤ੍ਵਤ੍ਪਰਃ ਪੁਮਾਨ੍
ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ, ਹੋਰ ਕਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਜਾਵਾਂ? ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਹੋਰ ਕਿਹੜਾ ਮਰਦ ਹੈ?
ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਮਾਂ ਭਜ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਦਗ੍ਧਾਂ ਕਾਮਾਗ੍ਨਿਨਾ ਸਦਾ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਜਲਦੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਛਾ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿਚ ਸੜ ਰਹੀ ਹਾਂ।
ਨ ਚੇਚ੍ਛਾਪਂ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਵਦ ਵੇਦਵਿਦਾਂ ਵਰ
ਜੇ ਤੂੰ ਨਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਸ਼ਾਪ ਦੇਵਾਂਗੀ। ਦੱਸ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਦਗ੍ਧਾਃ ਪ੍ਰਾਣਾ ਮਨੋਦਗ੍ਧਂ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਵਾ ਇਤਿ ਸਂਤਤਮ੍
ਚਾਹੇ ਪ੍ਰਾਣ ਸੜ ਜਾਣ, ਜਾਂ ਮਨ ਸੜ ਜਾਵੇ, ਜਾਂ ਆਪਣਾ ਆਪ ਹੀ—ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੁੰਦਾ ਰਹੇ।
ਸ੍ਵਾਨ੍ਤਰ੍ਦੁਃਖੇਨ ਦੁਃਖਾਰ੍ਤੋ ਯੋ ਯਂ ਸ਼ਪਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਜੋ ਅੰਦਰਲੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇਂਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਪੱਕਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਜੋ ਰਮ੍ਭਾਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਬਭੂਵ ਧ੍ਯਾਨਤਤ੍ਪਰਃ 4.30.
ਰੰਭਾ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤ੍ਯਕ੍ਤਾਹਾਰਸ੍ਯਾਨ੍ਤਰਂ ਚ ਭਸ੍ਮਪੂਰ੍ਣਂ ਤਤੋ ਮੁਨੇਃ 4.30.
ਖਾਣ ਪੀਣ ਛੱਡਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਰਾਖ ਭਰ ਗਈ।
ਨਿष੍ਕਲਃ ਪੁਂਸ਼੍ਚਲੀ ਸ਼ਾਪਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾऽਪੂਜ੍ਯੋ ਯਥਾ ਪੁਰਾ ਸੁਖਦਂ ਪੁਣ੍ਯਦਂ ਗੂਢਂ ਕਿਂ ਭੂਯਃ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਵੈਸ਼ਿਆ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਬਿਨਾ ਸਰੂਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਪਹਿਲਾਂ ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਨਾ ਸੀ; ਇਹ ਗੁਪਤ ਹੈ, ਸੁਖ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਹੁਣ ਤੂੰ ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ?