ਪ੍ਰਾਣਾਧਿਕੇ ਮਹਾਦੇਵਿ ਸ੍ਥਿਰਾ ਭਵ ਭਯਂ ਤ੍ਯਜ
ਮਹਾਦੇਵੀ, ਜਾਨ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ, ਅਡੋਲ ਰਹੋ ਤੇ ਡਰ ਛੱਡ ਦੋ।
ਕਿਂ ਤੁ ਤੇ ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਕਿਂਚਿਦੇਵਾਸ੍ਤ੍ਯਮਂਗਲਮ੍
ਪਰ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ—ਇੱਕ ਕੁਝ ਅਸ਼ੁਭ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਦਾਮਸ਼ਾਪਜਨ੍ਯੇਨ ਕਰ੍ਮਭੋਗੇਨ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਸੁੰਦਰਿ, ਸ਼੍ਰੀਦਾਮਾ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਭੋਗ ਦੇ ਕਾਰਨ—
ਤਤ੍ਰ ਭਾਰਾਵਤਰਣਂ ਪਿਤ੍ਰੋਰ੍ਬਂਧਨਮੋਚਨਮ੍
ਉਥੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਘਟਾਉਣਾ ਤੇ ਮੇਰੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਕੈਦ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ—
ਘਾਤਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਯਵਨਂ ਮੁਚੁਕੁਨ੍ਦਸ੍ਯ ਮੋਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਯਵਨ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਮੁਚੁਕੁੰਦ ਦੀ ਛੁਟਕਾਰਾ—
ਉਦ੍ਵਾਹਂ ਰਾਜਕਨ੍ਯਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਚ षੋਡਸ਼
ਸੋਲ੍ਹ ਹਜ਼ਾਰ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਵਿਆਹ—
ਮਿਤ੍ਰੋਪਕਰਣਂ ਚੈਵ ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਦਾਹਨਮ੍
ਮਿੱਤਰਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨੀ ਤੇ ਵਾਰਾਣਸੀ ਨੂੰ ਸਾੜਨਾ—
ਪਾਰਿਜਾਤਸ੍ਯ ਹਰਣਂ ਯਦ੍ਯਤ੍ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਤਾਨਿ ਚ
ਪਾਰਿਜਾਤ ਰੁੱਖ ਲੈ ਆਉਣਾ, ਤੇ ਹੋਰ ਜਿਹੇ ਵੀ ਕਰਮ—
ਸਂਭਾषਣਂ ਚ ਬਂਧੂਨਾਂ ਯਜ੍ਞਸਂਪਾਦਨਂ ਪਿਤੁਃ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਚ ਤਤ੍ਰੈਵ ਗੋਪਿਕਾਨਾਂ ਚ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ, ਪਿਤਾ ਦਾ ਯਜਨ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ, ਤੇ ਉਥੇ ਹੀ ਗੋਪੀਆਂ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ—
ਤੁਭ੍ਯਮਾਧ੍ਯਾਤ੍ਮਿਕਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁਨਃ ਸਤ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ 4.6.
ਤੈਨੂੰ ਆਤਮਕ ਗਿਆਨ ਦੇ ਕੇ, ਫਿਰ ਸੱਚਮੁੱਚ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ—
ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਤ੍ਵਯਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਪੁਨਰਾਗਮਨਂ ਵ੍ਰਜੇ
ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਵ੍ਰਜ ਵਾਪਸ ਆਉਣਾ ਹੋਵੇਗਾ—
ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਂਮੀਲਨ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਹੋਵੇਗਾ—
ਸ਼ਤਵਰ੍षਾਂਤਰੇ ਸਾਧ੍ਯਮੇਤਦੇਵ ਸੁਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਇਹ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਇਹ ਪੱਕਾ ਹੈ—
ਪੁਨਃ ਪਿਤ੍ਰੋਸ਼੍ਚ ਗੋਪੀਨਾਂ ਸ਼ੋਕਸਂਮਾਰ੍ਜਨਂ ਪਰਮ੍
ਫਿਰ ਮੇਰੇ ਮਾਪਿਆਂ ਤੇ ਗੋਪੀਆਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਿਵਾਰਾ—
ਤ੍ਵਯਾ ਸਹਾਪਿ ਗੋਲੋਕਂ ਗੋਪੈਰ੍ਗੋਪੀਭਿਰੇਵ ਚ
ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਗੋਪ ਤੇ ਗੋਪੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਗੋਲੋਕ ਵੱਲ ਜਾਣਾ—
ਵੈਕੁਂਠਗਮਨਂ ਰਾਧੇ ਨਿਤ੍ਯਸ੍ਯ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਰਾਧੇ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਵੈਕੁੰਠ ਵੱਲ ਜਾਣਾ—
ਦੇਵਾਨਾਂ ਚੈਵ ਦੇਵੀਨਾਮਂਸ਼ਾ ਯਾਸ੍ਯਂਤਿ ਸ੍ਵਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੇਵੀਆਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਜਾਣਗੇ—
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਭਵਿष੍ਯਂ ਚ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਕੁਝ ਚੰਗਾ-ਮੰਦਾ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਸਭ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ—
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਰਾਧਾਂ ਸ੍ਵਵਕ੍ਸ਼ਸਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਰਾਧਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਲਗਾ ਲਿਆ—
ਉਵਾਚ ਸ਼੍ਰੀਹਰਿਰ੍ਦੇਵਾਨ੍ਦੇਵੀਂ ਚ ਸਮਯੋਚਿਤਮ੍ 4.6.
ਸ਼੍ਰੀਹਰੀ ਨੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੇਵੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਗਚ੍ਛ ਪਾਰ੍ਵਤਿ ਕੈਲਾਸਂ ਸੁਤਾਭ੍ਯਾਂ ਸ੍ਵਾਮਿ ਨਾ ਸਹ
ਪਾਰਵਤੀ, ਤੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਦੋ ਧੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਕੈਲਾਸ ਪਹੁੰਚ ਜਾ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾ ਜਾ।
ਭਵਿਤਾ ਕਲਯਾ ਜਨ੍ਮ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਚ ਵ੍ਰਜੇਸ਼੍ਵਰਿ
ਵ੍ਰਜ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਸਭ ਲਈ ਇਕ ਅੰਸ਼ ਰਾਹੀਂ ਜਨਮ ਹੋਵੇਗਾ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸ਼੍ਰੀਹਰਿਂ ਦੇਵਾਃ ਸ੍ਵਾਲਯਂ ਪ੍ਰਯਯੁਰ੍ਮੁਦਾ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀਹਰੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ।
ਹਰਿਣਾ ਯੋਜਿਤਂ ਕਰ੍ਮ ਕਰ੍ਤੁਂ ਵ੍ਯਗ੍ਰਾ ਮਹੀਂ ਯਯੁਃ
ਹਰੀ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆ ਗਏ।
ਉਵਾਚ ਰਾਧਿਕਾਂ ਕृष੍ਣੋ ਵृषਭਾਨੁਗृਹਂ ਵ੍ਰਜ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਰਾਧਿਕਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਵ੍ਰਜ ਵਿਚ ਵ੍ਰਿਸ਼ਭਾਨੂ ਦੇ ਘਰ ਜਾ।'
ਅਹਂ ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਮਥੁਰਾਂ ਵਸੁਦੇਵਾਲਯਂ ਪ੍ਰਿਯੇ
'ਪਿਆਰੀ, ਮੈਂ ਮਥੁਰਾ, ਵਸੁਦੇਵ ਦੇ ਘਰ ਜਾਵਾਂਗਾ।'
ਰਾਧਾ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਂ ਰਕ੍ਤਪਂਕਜਲੋਚਨਾ
ਰਾਧਾ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਕਵਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਨੇ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਸ੍ਥਾਯਂਸ੍ਥਾਯਂ ਕ੍ਵਚਿਦ੍ਯਾਂਤੀ ਗਤ੍ਵਾਗਤ੍ਵਾ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਰੁਕਦੀ ਤੇ ਚਲਦੀ, ਆਉਂਦੀ ਤੇ ਮੁੜ ਜਾਂਦੀ ਰਹੀ।
ਪਪੌ ਚਕ੍ਸ਼ੁਸ਼੍ਚਕੋਰਾਭ੍ਯਾਂ ਨਿਮੇषਰਹਿਤਾ ਸਤੀ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਚਕੋਰਾ ਪੰਛੀ ਵਾਂਗ, ਬਿਨਾ ਪਲਕ ਝਪਕਾਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੱਕਿਆ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੀਕृਤ੍ਯ ਸਪ੍ਤਧਾ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੀ 4.6.
ਫਿਰ ਪਰਮ ਇਸ਼ਵਰੀ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕੀਤੀ।