ਨਕੁਲਃ ਸਹਦੇਵਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਰ੍ਵੈਦ੍ਯਾਂਸ਼ਸਮੁਦ੍ਭਵੌ । ਸृਰ੍ਯਾਂਸ਼ਃ ਕਰ੍ਣਵੀਰਸ਼੍ਚ ਵਿਦੁਰਃ ਸ ਯਮਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ ।। 4.6.
ਨਕੁਲ ਤੇ ਸਹਦੇਵ ਦੋਵਾਂ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਹਨ; ਕਰਣ, ਜੋ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਹੈ; ਵਿਦੁਰ ਯਮ ਆਪ ਹੀ ਹੈ।
ਦੁਰ੍ਯੋਧਨਃ ਕਲੇਰਂਸ਼ਃ ਸਮੁਦ੍ਰਾਂਸ਼ਸ਼੍ਚ ਸ਼ਂਤਨੁਃ
ਦੁਰਯੋਧਨ ਕਲਿਜੁਗ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਤੇ ਸ਼ੰਤਨੁ ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ।
ਹੁਤਾਸ਼ਨਾਂਸ਼ੋ ਭਗਵਾਨ੍ਧृष੍ਟਦ੍ਯੁਮ੍ਨੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦਯੁਮਨ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਬਲਵਾਨ ਹੈ, ਅੱਗ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ।
ਵਸੁਦੇਵਃ ਕਸ਼੍ਯਪਾਂਸ਼ੋऽਪ੍ਯਦਿਤ੍ਯਂਸ਼ਾ ਚ ਦੇਵਕੀ
ਵਸੁਦੇਵ ਕਸ਼ਯਪ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਤੇ ਦੇਵਕੀ ਆਦਿਤਿਆਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ।
ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਕਮਲਾਂਸ਼ਾ ਚ ਯਜ੍ਞਕੁਂਡਸਮੁਦ੍ਭਵਾ
ਦ੍ਰੌਪਦੀ, ਕਮਲਾ ਦਾ ਹਿੱਸਾ, ਯਜਨ ਕੂੰਡ ਤੋਂ ਜਨਮੀ।
ਦੇਵਾ ਗਚ੍ਛਂਤੁ ਪृਥਿਵੀਮਂਸ਼ੇਨ ਭਾਰਹਾਰਕਾਃ
ਦੇਵਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਹਿੱਸੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਭਾਰ ਹਟਾਉਣ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭਗਵਾਨ੍ਵਿਰਰਾਮ ਚ ਨਾਰਦ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ ਭਗਵਾਨ ਨਾਰਦ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਵਾਮੇ ਵਾਗ੍ਦੇਵੀ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਕਮਲਾਲਯਾ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਵਾਕ ਦੇਵੀ ਹੈ, ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਕਮਲਾ ਹੈ।
ਗੋਪ੍ਯੋ ਗੋਪਾਸ਼੍ਚ ਪਰਿਤੋ ਰਾਧਾ ਵਕ੍ਸ਼ਃਸ੍ਥਲਸ੍ਥਿਤਾ
ਗੋਪੀਆਂ ਤੇ ਗੋਪ ਸਭ ਪਾਸੇ ਖੜੇ ਸਨ, ਰਾਧਾ ਤੇਰੇ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਸ਼ृਣੁ ਨਾਥ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਕਿਂਕਰੀਵਚਨਂ ਪ੍ਰਭੋ
ਸੁਣੋ ਪ੍ਰਭੂ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਦਾਸੀ ਦੇ ਬੋਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਣੀ ਹਾਂ।
ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਨਿਮੀਲਨਂ ਕਰ੍ਤੁਮਸ਼ਕ੍ਤਾ ਤਵ ਦਰ੍ਸ਼ਨੇ 4.6.
ਤੇਰੀ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਿਆਂ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਝਪਕਣ ਵੀ ਅਸਮਰਥ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕਿਯਤ੍ਕਾਲਾਂਤਰੇਣੈਵ ਮੇਲਨਂ ਮੇ ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ
ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਵੱਖ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਫਿਰ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਮੇषਂ ਚ ਯੁਗਸ਼ਤਂ ਭਵਿਤਾ ਮੇ ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਨਾ
ਪਰ ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਇੱਕ ਪਲ ਵੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸੌ ਯੁਗਾਂ ਵਰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਮਾਤਰਂ ਪਿਤਰਂ ਬਂਧੁਂ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਭਗਿਨੀਂ ਸੁਤਮ੍
ਮਾਂ, ਪਿਤਾ, ਸਾਕ, ਭਰਾ, ਭੈਣ ਜਾਂ ਪੁੱਤਰ—
ਕਰੋषਿ ਮਾਯਯਾ ਛਨ੍ਨਾ ਮਾਂ ਚੇਨ੍ਮਾਯੇਸ਼ ਭੂਤਲੇ
ਜੇ ਤੂੰ ਮਾਇਆ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਹੋ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਢੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ—
ਅਨੁਕ੍ਸ਼ਣਂ ਮਮ ਮਨੋਮਧੁਪੋ ਮਧੁਸੂਦਨ
ਹਰ ਪਲ, ਮਧੁਸੂਦਨ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਤੇਰੇ ਵਿਚ ਮਗਨ ਮਧੁਮੱਖੀ ਵਾਂਗ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰਯਤ੍ਰ ਚ ਯਸ੍ਯਾਂ ਵਾ ਯੋਨੌ ਜਨ੍ਮ ਭਵਤ੍ਵਿਦਮ੍
ਕਿਸੇ ਵੀ ਥਾਂ ਤੇ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਜਣਨੀ ਵਿਚ ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਹੋਵੇ—
ਕृष੍ਣਸ੍ਤ੍ਵਂ ਰਾਧਿਕਾऽਹਂ ਚ ਪ੍ਰੇਮਸੌਭਾਗ੍ਯਮਾਵਯੋਃ
ਤੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਰਾਧਿਕਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਸਾਡੀ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤੀ ਹੈ।
ਯਥਾ ਤਨ੍ਵਾ ਸਹ ਪ੍ਰਾਣਾਃ ਸ਼ਰੀਰਂ ਛਾਯਯਾ ਸਹ
ਜਿਵੇਂ ਸਰੀਰ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਛਾਂ ਅਸਲੀ ਰੂਪ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ—
ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਨਿਮੇषਵਿਚ੍ਛੇਦੋ ਭਵਿਤਾ ਨਾਵਯੋਰ੍ਭੁਵਿ
ਇਸ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਾਡੀ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਝਪਕਣ ਦੀ ਵੀ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗੀ।
ਮਮ ਪ੍ਰਾਣੈਸ੍ਤਵ ਤਨੁਃ ਕੇਨ ਵਾ ਕਰੁਣਾ ਹਰੇ 4.6.
ਹੇ ਹਰੀ, ਕਿਸ ਦੀ ਦਇਆ ਨਾਲ ਤੇਰਾ ਸਰੀਰ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਨਾਲ ਜੀਵਦਾ ਹੈ?
ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਕਤਿਵਿਧਾਃ ਸਂਤਿ ਪੁਰੁषਾ ਵਾ ਪੁਰੁष੍ਟੁਤ
ਕਿੰਨੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਹਨ, ਜਾਂ ਮਰਦ ਹਨ, ਹੇ ਮਰਦਾਂ ਵਿਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ?
ਤਵ ਦੇਹਾਰ੍ਧਭਾਗੇਨ ਕੇਨ ਵਾऽਹਂ ਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਾ
ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਕਿਸ ਅੱਧੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਮੈਂ ਬਣੀ ਹਾਂ?
ਮਮਾਤ੍ਮਾ ਮਾਨਸਂ ਪ੍ਰਾਣਾਸ੍ਤ੍ਵਯਿ ਸਂਸ੍ਥਾਪਿਤਾ ਯਥਾ
ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੀ ਆਤਮਾ, ਮਨ ਤੇ ਪ੍ਰਾਣ ਤੇਰੇ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ—
ਅਤੋ ਨਿਮੇषਵਿਰਹਾਦਾਤ੍ਮਨੋਰ੍ਵਿਕ੍ਲਵਂ ਮਨਃ
ਇਸ ਲਈ, ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਝਪਕਣ ਜਿਤਨੀ ਵੀ ਵਿੱਛੋੜੀ ਹੋਵੇ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਾ ਦੇਵੀ ਤਤ੍ਰੈਵ ਸੁਰਸਂਸਦਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਉਥੇ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚ—
ਕ੍ਰੋਡੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਾਂ ਕृष੍ਣੋ ਮੁਖਂ ਸਂਮृਜ੍ਯ ਵਾਸਸਾ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਵਸਤ੍ਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਹੌਲੇ-ਹੌਲੇ ਪੂੰਝਿਆ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ ਸ਼ृਣੁ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯੋਗੀਂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਚ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੁਣੋ, ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਉਹ ਗੱਲ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ ਹਾਂ ਜੋ ਵੱਡੇ ਯੋਗੀਆਂ ਲਈ ਵੀ ਪਾਉਣੀ ਔਖੀ ਹੈ।
ਆਧਾਰਾਧੇਯਯੋਃ ਸਰ੍ਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡਂ ਪਸ਼੍ਯ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
ਸੁੰਦਰੋ, ਆਧਾਰ ਤੇ ਆਧੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਾਰਾ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਵੇਖੋ।
ਫਲਾਧਾਰਂ ਚ ਪੁष੍ਪਂ ਚ ਪੁष੍ਪਾਧਾਰਂ ਚ ਪਲ੍ਲਵਮ੍
ਫਲ ਆਧੇ ਤੇ ਫੁੱਲ ਆਧਾਰ ਹੈ; ਫੁੱਲ ਆਧੇ ਤੇ ਕਲੀ ਆਧਾਰ ਹੈ।