ਕਿਰੀਟਿਨਂ ਕੁਣ੍ਡਲਿਨਂ ਵਨਮਾਲਾਵਿਭੂषਿਤਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਮੁਕੁਟ ਸੀ, ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁੰਡਲ ਤੇ ਗਲ ਵਿੱਚ ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਸੀ।
ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਂ ਸ੍ਮੇਰਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਤਰਮ੍
ਉਸ ਦੀਆਂ ਚਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਸਨ, ਚਿਹਰਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਭਗਤਾਂ 'ਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸੀ।
ਦੇਵੀਂ ਤਦ੍ਵਾਮਤੋ ਰਮ੍ਯਾਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਵਰ੍ਣਾਂ ਮਨੋਹਰਾਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਸੋਹਣੀ ਦੇਵੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਰੰਗਤ ਚਿੱਟੀ ਤੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਖਿੱਚਣ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਸ਼ਰਤ੍ਪਾਰ੍ਵਣਚਂਦ੍ਰਾਸ੍ਯਾਂ ਸ਼ਰਤ੍ਪਂਕਜਲੋਚਨਾਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਸ਼ਰਤ ਰੁੱਤ ਦੇ ਪੂਰਨ ਚੰਦ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਸ਼ਰਤ ਦੇ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਵੇਣੁਵੀਣਾਗ੍ਰਂਥਹਸ੍ਤਾਂ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਤਰਾਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਂਸਰੀ ਤੇ ਵੀਣਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਭਗਤਾਂ 'ਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸੀ।
ਅਪਰਾਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਰਮ੍ਯਾਂ ਸ਼ਤਚਂਦ੍ਰਸਮਪ੍ਰਭਾਮ੍ 4.6.
ਉਸ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸੋਹਣੀ ਦੇਵੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਸੌ ਚੰਦਾਂ ਵਰਗੀ ਸੀ।
ਸਦ੍ਰਤ੍ਨਕੁਣ੍ਡਲਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਸੁਕਪੋਲਵਿਰਾਜਿ ਤਾਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਗਲ ਤੇ ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਕੁੰਡਲ ਸਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਗਲ ਤੇ ਗਲਤੀਆਂ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਕੇਯੂਰਕਰਕਂਕਣਸ਼ੋਭਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਕਲਾਈਆਂ ਅਮੋਲਕ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਬਾਂਹ-ਬੰਦ ਤੇ ਕੜੇ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਮਣੀਂਦ੍ਰਕਿਂਕਿਣੀਯੁਕ੍ਤਮਧ੍ਯਦੇਸ਼ਸਮਨ੍ਵਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ 'ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਤੇ ਘੁੰਘਰੂਆਂ ਵਾਲੀ ਕਮਰਬੰਦ ਸੀ।
ਪ੍ਰਫੁਲ੍ਲ ਮਾਲਤੀਮਾਲਾਸਂਯੁਕ੍ਤਕਬਰੀਯੁਤਾਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਮਾਲਤੀ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਸੀ।
ਕਸ੍ਤੂਰੀਬਿਂਦੁਸਂਯੁਕ੍ਤਸਿਨ੍ਦੁਰਤਿਲਕਾਨ੍ਵਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਕਸਤੂਰੀ ਦੇ ਟਿਕੇ, ਸਿੰਦੂਰ ਤੇ ਤਿਲਕ ਲਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸਹਸ੍ਰਦਲਸਂਸਕ੍ਤਲੀਲਾਕਮਲਸਂਯੁਤਾਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਕਮਲ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਖੇਡਦਾ ਕਮਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਅਵਰੁਹ੍ਯ ਰਥਾਤ੍ਤੂਰ੍ਣ ਸਸ੍ਤ੍ਰੀਕਃ ਸਹਪਾਰ੍षਦਃ
ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਰਥ ਤੋਂ ਜਲਦੀ ਉਤਰ ਆਇਆ।
ਦੇਵਾ ਗੋਪ੍ਯਸ਼੍ਚ ਗੋਪਾਸ਼੍ਚ ਤਸ੍ਥੁਃ ਪ੍ਰਾਂਜਲਯੋ ਮੁਦਾ
ਦੇਵਤੇ, ਗੋਪੀਆਂ ਤੇ ਗੋਪ ਵੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਗਤ੍ਵਾ ਨਾਰਾਯਣੋ ਦੇਵੋ ਵਿਲੀਨਃ ਕृष੍ਣਵਿਗ੍ਰਹੇ
ਨਾਰਾਇਣ ਦੇਵ ਆ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਤਤ੍ਰ ਸ਼ਾਤਕੁਂਭਮਯਾਦ੍ਰਥਾਤ੍ 4.6.
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਣੇ ਰਥ ਵਿੱਚੋਂ,
ਆਜਗਾਮ ਚਤੁਰ੍ਬਾਹੁਰ੍ਵਨਮਾਲਾਵਿਭੂषਿਤਃ
ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨ ਕੇ ਆ ਗਿਆ।
ਸਰ੍ਵਾਲਂਕਾਰਸ਼ੋਭਾ ਢ੍ਯਃ ਸੂਰ੍ਯਕੋਟਿਸਮਪ੍ਰਭਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗੀ ਸੀ।
ਸਂਵਿਲੀਨੇ ਹਰੇਰਂਗੇ ਸ਼੍ਵੇਤਦ੍ਵੀਪਨਿਵਾਸਿਨਿ
ਜਦੋਂ ਹਰਿ ਦੀ ਲੀਲਾ ਰੁਕ ਗਈ, ਉਹ ਸ਼੍ਵੇਤਦਵੀਪ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ ਰਹੀ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਫਟਿਕਸਂਕਾਸ਼ੋ ਨਾਮ੍ਨਾ ਸਂਕਰ੍षਣਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸਫੈਦ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਗਤਂ ਤੁष੍ਟੁਵੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਂ ਵਿष੍ਣੁਵਿ ਗ੍ਰਹਮ੍
ਜਦੋਂ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦਾ ਉਹ ਗ੍ਰਹਿ ਆਇਆ, ਸਭ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਵਡਿਆਈ ਦਿੱਤੀ।
ਸਹਸ੍ਰਮੂਰ੍ਧਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਪ੍ਰਣਨਾਮ ਚ ਨਾਰਦ
ਹਜ਼ਾਰ ਸਿਰਾਂ ਨਾਲ, ਨਾਰਦ ਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਲੀਨੋऽਹਂ ਕृष੍ਣਪਾਦਾਬ੍ਜੇ ਬਭੂਵ ਫਾਲ੍ਗੁਨੋऽਵਰਃ
ਮੈਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਕੰਵਲ-ਪੈਰਾਂ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਫਾਲਗੁਨੋ ਛੋਟਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਦੇਵਾ ਦਦृਸ਼ੂ ਰਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਰਥ ਦੇਖਿਆ।
ਮਣੀਂਦ੍ਰਸਾਰਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂਸ਼ੁਕਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ 4.6.
ਉਹ ਰਥ ਵਧੀਆ ਹੀਰੇ-ਮੋਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਈ ਚਾਦਰ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸਦ੍ਰਤ੍ਨਸਾਰਕਲਸ਼ਸਮੂਹੇਨ ਵਿਰਾਜਿਤਮ੍
ਉਹ ਰਥ ਵਧੀਆ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਘੜੇ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਸਹਸ੍ਰਚਕ੍ਰਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਮਨੋਯਾਯਿ ਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਹ ਰਥ ਹਜ਼ਾਰ ਪਹੀਆਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਸੀ, ਮਨ ਚਾਹੀ ਜਗ੍ਹਾ ਚਲਦਾ ਸੀ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ ਸੀ।
ਮੁਕ੍ਤਾਮਾਣਿਕ੍ਯਵਜ੍ਰਾਣਾਂ ਸਮੂਹੇਨ ਸਮੁਜ੍ਜ੍ਵਲਮ੍
ਉਹ ਮੋਤੀ, ਮਾਣਕ ਤੇ ਹੀਰੇ ਦੇ ਗੁੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਚ ਰਥਾਨਾਂ ਪ੍ਰਵਰਂ ਮੁਨੇ
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਉਹ ਰਥ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਰਥਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ।
ਪਂਚਾਸ਼ਦ੍ਯੋਜਨੋਰ੍ਧ੍ਵਂ ਚ ਚਤੁਰ੍ਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤृਤਮ੍
ਉਹ ਪੰਜਾਹ ਯੋਜਨ ਉੱਚਾ ਤੇ ਚਾਰ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਸੀ।