ਪਿਤॄਣਾਂ ਮਾਨਸੀ ਕਨ੍ਯਾ ਧਨ੍ਯਾ ਮਾਨ੍ਯਾ ਚ ਯੋषਿਤਾਮ੍
ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਮਨ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਕੁੜੀ ਹੈ, ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਭਾਗੀ ਤੇ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ,
ਤਸ੍ਯਾ ਗृਹੇ ਜਨ੍ਮ ਲਭ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਨਂਦਵ੍ਰਜਂ ਵ੍ਰਜ
ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਨੰਦ ਦੇ ਵ੍ਰਜ ਨੂੰ ਜਾਓ।
ਤ੍ਵਂ ਮੇ ਪ੍ਰਾਣਾਧਿਕਾ ਰਾਧੇ ਤਵ ਪ੍ਰਾਣਾਧਿਕੋऽਪ੍ਯਹਮ੍
ਹੇ ਰਾਧਾ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਪਿਆਰੀ ਹੈਂ, ਤੇ ਮੈਂ ਵੀ ਤੇਰੀ ਜਿੰਦ ਤੋਂ ਵਧ ਪਿਆਰਾ ਹਾਂ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਵਂ ਰਾਧਿਕਾ ਤਤ੍ਰ ਰੁਰੋਦ ਪ੍ਰੇਮਵਿਹ੍ਵਲਾ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਧਿਕਾ ਉਥੇ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਵਿਹਲ ਹੋ ਕੇ ਰੋ ਪਈ।
ਜਨੁਰ੍ਲਭਤ ਗੋਪਾਸ਼੍ਚ ਗੋਪ੍ਯਸ਼੍ਚ ਪृਥਿਵੀਤਲੇ
ਗੋਪ ਤੇ ਗੋਪੀਆਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਨਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਸਰ੍ਵੇ ਦਦृਸ਼ੂ ਰਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ 4.6.
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਸਭ ਨੇ ਇੱਕ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਥ ਦੇਖਿਆ।
ਸ਼੍ਵੇਤਚਾਮਰਲਕ੍ਸ਼ੇਣ ਸ਼ੋਭਿਤਂ ਦਰ੍ਪਣਾਯੁਤੈਃ
ਉਹ ਰਥ ਚਿੱਟੇ ਚਾਮਰਾਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਰਪਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਸਦ੍ਰਤ੍ਨਕਲਸ਼ਾਨਾਂ ਚ ਸਹਸ੍ਰੇਣ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਉਹ ਰਥ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਪਾਤਰਾਂ ਨਾਲ ਸੁੰਦਰ ਲੱਗਦਾ ਸੀ।
ਪਾਰ੍षਦਪ੍ਰਵਰੈਯੁਕ੍ਤਂ ਸ਼ਾਤ ਕੁਂਭਮਯਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਉਹ ਰਥ ਚੋਟੀ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਸ਼ੁੱਧ ਸੋਨੇ ਦਾ ਬਣਿਆ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰਸ੍ਥਂ ਪੁਰੁषਂ ਸ਼੍ਯਾਮਂ ਸੁਨ੍ਦਰਂ ਕਮਨੀਯਕਮ੍
ਉਸ ਰਥ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਸ਼ਿਆਮ ਰੰਗ ਦੇ, ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੇ ਪੁਰਸ਼ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ।
ਕਿਰੀਟਿਨਂ ਕੁਣ੍ਡਲਿਨਂ ਵਨਮਾਲਾਵਿਭੂषਿਤਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਮੁਕੁਟ ਸੀ, ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁੰਡਲ ਤੇ ਗਲ ਵਿੱਚ ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਸੀ।
ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਂ ਸ੍ਮੇਰਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਤਰਮ੍
ਉਸ ਦੀਆਂ ਚਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਸਨ, ਚਿਹਰਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਭਗਤਾਂ 'ਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸੀ।
ਦੇਵੀਂ ਤਦ੍ਵਾਮਤੋ ਰਮ੍ਯਾਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਵਰ੍ਣਾਂ ਮਨੋਹਰਾਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਸੋਹਣੀ ਦੇਵੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਰੰਗਤ ਚਿੱਟੀ ਤੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਖਿੱਚਣ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਸ਼ਰਤ੍ਪਾਰ੍ਵਣਚਂਦ੍ਰਾਸ੍ਯਾਂ ਸ਼ਰਤ੍ਪਂਕਜਲੋਚਨਾਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਸ਼ਰਤ ਰੁੱਤ ਦੇ ਪੂਰਨ ਚੰਦ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਸ਼ਰਤ ਦੇ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਵੇਣੁਵੀਣਾਗ੍ਰਂਥਹਸ੍ਤਾਂ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਤਰਾਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਂਸਰੀ ਤੇ ਵੀਣਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਭਗਤਾਂ 'ਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸੀ।
ਅਪਰਾਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਰਮ੍ਯਾਂ ਸ਼ਤਚਂਦ੍ਰਸਮਪ੍ਰਭਾਮ੍ 4.6.
ਉਸ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸੋਹਣੀ ਦੇਵੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਸੌ ਚੰਦਾਂ ਵਰਗੀ ਸੀ।
ਸਦ੍ਰਤ੍ਨਕੁਣ੍ਡਲਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਸੁਕਪੋਲਵਿਰਾਜਿ ਤਾਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਗਲ ਤੇ ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਕੁੰਡਲ ਸਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਗਲ ਤੇ ਗਲਤੀਆਂ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਕੇਯੂਰਕਰਕਂਕਣਸ਼ੋਭਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਕਲਾਈਆਂ ਅਮੋਲਕ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਬਾਂਹ-ਬੰਦ ਤੇ ਕੜੇ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ।
ਮਣੀਂਦ੍ਰਕਿਂਕਿਣੀਯੁਕ੍ਤਮਧ੍ਯਦੇਸ਼ਸਮਨ੍ਵਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ 'ਤੇ ਰਤਨਾਂ ਤੇ ਘੁੰਘਰੂਆਂ ਵਾਲੀ ਕਮਰਬੰਦ ਸੀ।
ਪ੍ਰਫੁਲ੍ਲ ਮਾਲਤੀਮਾਲਾਸਂਯੁਕ੍ਤਕਬਰੀਯੁਤਾਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਮਾਲਤੀ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਸੀ।
ਕਸ੍ਤੂਰੀਬਿਂਦੁਸਂਯੁਕ੍ਤਸਿਨ੍ਦੁਰਤਿਲਕਾਨ੍ਵਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਕਸਤੂਰੀ ਦੇ ਟਿਕੇ, ਸਿੰਦੂਰ ਤੇ ਤਿਲਕ ਲਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸਹਸ੍ਰਦਲਸਂਸਕ੍ਤਲੀਲਾਕਮਲਸਂਯੁਤਾਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਕਮਲ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਖੇਡਦਾ ਕਮਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਅਵਰੁਹ੍ਯ ਰਥਾਤ੍ਤੂਰ੍ਣ ਸਸ੍ਤ੍ਰੀਕਃ ਸਹਪਾਰ੍षਦਃ
ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਰਥ ਤੋਂ ਜਲਦੀ ਉਤਰ ਆਇਆ।
ਦੇਵਾ ਗੋਪ੍ਯਸ਼੍ਚ ਗੋਪਾਸ਼੍ਚ ਤਸ੍ਥੁਃ ਪ੍ਰਾਂਜਲਯੋ ਮੁਦਾ
ਦੇਵਤੇ, ਗੋਪੀਆਂ ਤੇ ਗੋਪ ਵੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਗਤ੍ਵਾ ਨਾਰਾਯਣੋ ਦੇਵੋ ਵਿਲੀਨਃ ਕृष੍ਣਵਿਗ੍ਰਹੇ
ਨਾਰਾਇਣ ਦੇਵ ਆ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਤਤ੍ਰ ਸ਼ਾਤਕੁਂਭਮਯਾਦ੍ਰਥਾਤ੍ 4.6.
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਣੇ ਰਥ ਵਿੱਚੋਂ,
ਆਜਗਾਮ ਚਤੁਰ੍ਬਾਹੁਰ੍ਵਨਮਾਲਾਵਿਭੂषਿਤਃ
ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨ ਕੇ ਆ ਗਿਆ।
ਸਰ੍ਵਾਲਂਕਾਰਸ਼ੋਭਾ ਢ੍ਯਃ ਸੂਰ੍ਯਕੋਟਿਸਮਪ੍ਰਭਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗੀ ਸੀ।
ਸਂਵਿਲੀਨੇ ਹਰੇਰਂਗੇ ਸ਼੍ਵੇਤਦ੍ਵੀਪਨਿਵਾਸਿਨਿ
ਜਦੋਂ ਹਰਿ ਦੀ ਲੀਲਾ ਰੁਕ ਗਈ, ਉਹ ਸ਼੍ਵੇਤਦਵੀਪ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ ਰਹੀ।
ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਫਟਿਕਸਂਕਾਸ਼ੋ ਨਾਮ੍ਨਾ ਸਂਕਰ੍षਣਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸਫੈਦ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।