ਤਂ ਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਵਰਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤਮੁਵਾਚ ਪੁਨਰ੍ਵਿਭੁਃ
ਉਹ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫਿਰ ਬੋਲਿਆ।
ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਮੁਵਾਚ ਮਹਾਵਿਰਾਟ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਂਵਿਰਾਟ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਮਹਾਵਿਰਾਡੁਵਾਚ ਸਨ੍ਤਤਂ ਯਾਵਦਾਯੁਰ੍ਮੇ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਵਾ ਸੁਚਿਰਂ ਚ ਵਾ
ਮਹਾਂਵਿਰਾਟ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਰਹੇ, ਚਾਹੇ ਇੱਕ ਪਲ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ,
ਤ੍ਵਦ੍ਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤੋ ਯੋ ਲੋਕੇ ਜੀਵਨ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਸ ਸਨ੍ਤਤਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਤੇਰੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਮੁਕਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕਿਂ ਤਜ੍ਜਪੇਨ ਤਪਸਾ ਯਜ੍ਞੇਨ ਯਜਨੇਨ ਚ
ਜਪ, ਤਪ, ਯਜ, ਜਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ,
ਕृष੍ਣਭਕ੍ਤਿਵਿਹੀਨਸ੍ਯ ਪੁਂਸਃ ਸ੍ਯਾਜ੍ਜੀਵਨਂ ਵृਥਾ
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਭਕਤੀ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਅਰਥ ਹੈ।
ਯਾਵਦਾਤ੍ਮਾ ਸ਼ਰੀਰੇऽਸ੍ਤਿ ਤਾਵਤ੍ਸ੍ਯਾਚ੍ਛਕ੍ਤਿਸਂਯੁਤਃ
ਜਦ ਤੱਕ ਆਤਮਾ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ ਚ ਤ੍ਵਂ ਚ ਮਹਾਭਾਗ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰਕृਤੇਃ ਪਰਃ
ਤੇ ਤੂੰ, ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਦਾ ਆਤਮਾ ਹੈਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈਂ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਬਾਲਕਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਿਰਰਾਮ ਚ ਨਾਰਦ 2.3.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਉੱਥੇ ਬਾਲਕ ਨਾਰਦ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ ਅਸਂਖ੍ਯਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਂ ਪਾਤੇ ਪਾਤਸ੍ਤੇ ਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਅਣਗਿਣਤ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਸਮੇਂ ਵੀ, ਤੇਰਾ ਪਤਨ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਅਂਸ਼ੇਨ ਪ੍ਰਤਿਵਿਧ੍ਯਣ੍ਡੇ ਤ੍ਵਂ ਚ ਪੁਤ੍ਰ ਵਿਰਾਡ੍ ਭਵ
ਪੁੱਤਰ, ਹਰ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਵਿਰਾਟ ਬਣ।
ਲਲਾਟੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ਼੍ਚੈਵ ਰੁਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚੈਕਾਦਸ਼ੈਵ ਤੁ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ, ਤੇ ਗਿਆਰਾਂ ਰੁਦਰ ਵੀ,
ਕਾਲਾਗ੍ਨਿਰੁਦ੍ਰਸ੍ਤੇष੍ਵੇਕੋ ਵਿਸ਼੍ਵਸਂਹਾਰਕਾਰਕਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਕਾਲਾਗਨਿਰੁਦਰ ਹੀ ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਵਿਨਾਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤਃ ਸਤਤਂ ਭਵਿष੍ਯਸਿ ਵਰੇਣ ਮੇ
ਮੇਰੇ ਵਰਦਾਨ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਹੇਗਾ।
ਮਾਤਰਂ ਕਮਨੀਯਾਂ ਚ ਮਮ ਵਕ੍ਸ਼ਃਸ੍ਥਲਸ੍ਥਿਤਾਮ੍
ਮੇਰੀ ਸੋਹਣੀ ਮਾਂ, ਮੇਰੇ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਗਤ੍ਵਾ ਚ ਨਾਕਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਸ਼ਙ੍ਕਰਂ ਸ ਉਵਾਚ ਹ
ਉਹ ਸੁਰਗ ਵਿਚ ਗਿਆ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ ਮਹਾਵਿਰਾਡ੍ ਲੋਮਕੂਪੇ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਚ ਵਿਧੇਃ ਸ਼ृਣੁ
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੁਣੋ, ਮਹਾਂਵੀਰਾਟ ਦੇ ਰੋਮ-ਕੂਹ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਰਚਨਹਾਰ ਦੇ ਵੀ।
ਗਚ੍ਛ ਵਤ੍ਸ ਮਹਾਦੇਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮਭਾਲੋਦ੍ਭਵੋ ਭਵ
ਜਾ, ਪੁੱਤ, ਮਹਾਦੇਵ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਮੱਥੇ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਜਗਤਾਂ ਨਾਥੋ ਵਿਰਰਾਮ ਵਿਧੇਃ ਸੁਤਃ 2.3.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਰਚਨਹਾਰ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ।
ਮਹਾਵਿਰਾਡ੍ ਲੋਮਕੂਪੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡੇ ਗੋਲਕੇ ਜਲੇ
ਮਹਾਂਵੀਰਾਟ ਦੇ ਰੋਮ-ਕੂਹ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਦੇ ਗੋਲ ਵਿੱਚ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ।
ਸ਼੍ਯਾਮੋ ਯੁਵਾ ਪੀਤਵਾਸਾਃ ਸ਼ਯਾਨੋ ਜਲਤਲ੍ਪਕੇ
ਕਾਲਾ, ਜਵਾਨ, ਪੀਲੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਪਲੰਗ ਉੱਤੇ ਲਟਿਆ ਹੋਇਆ।
ਤਨ੍ਨਾਭਿਕਮਲੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਬਭੂਵ ਕਮਲੋਦ੍ਭਵਃ
ਉਸਦੇ ਨਾਭੀ-ਕਮਲ ਤੋਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜਨਮਿਆ, ਕਮਲ ਤੋਂ ਉਪਜਿਆ।
ਨਾਨ੍ਤਂ ਜਗਾਮ ਦਣ੍ਡਸ੍ਯ ਪਦ੍ਮਨਾਭਸ੍ਯ ਪਦ੍ਮਜਃ
ਕਮਲ-ਜਨਮਿਆ, ਪਦਮਨਾਭ ਦੇ ਡੰਡੇ ਦਾ ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਿਆ।
ਸ੍ਵਸ੍ਥਾਨਂ ਪੁਨਰਾਗਤ੍ਯ ਦਧ੍ਯੌ ਕृष੍ਣਪਦਾਮ੍ਬੁਜਮ੍
ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੇ ਵਾਪਸ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਦੇ ਕਮਲ-ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ਯਾਨਂ ਜਲਤਲ੍ਪੇ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਪਿਣ੍ਡਮਾਵृਤੇ
ਪਾਣੀ ਦੇ ਪਲੰਗ ਉੱਤੇ ਲਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਂ ਚਾਪਿ ਗੋਲੋਕਂ ਗੋਪਗੋਪੀਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਗੋਪ ਤੇ ਗੋਪੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਬਭੂਵੁਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਮਾਨਸਾਃ ਸਨਕਾਦਯਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਮਨ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਪੁੱਤ, ਸਨਕ ਆਦਿਕ, ਹੋਏ।
ਬਭੂਵ ਪਾਤਾ ਵਿष੍ਣੁਸ਼੍ਚ ਵਾਮੇ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਤਃ
ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ, ਛੋਟੇ ਰਚਨਹਾਰ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਨਾਭਿਪਦ੍ਮੇ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਸਸਰ੍ਜ ਸਃ 2.3.
ਛੋਟੇ ਰਚਨਹਾਰ ਦੀ ਨਾਭੀ-ਕਮਲ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਰਚਿਆ।
ਏਵਂ ਸਰ੍ਵਂ ਲੋਮਕੂਪੇ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਮੇਵ ਚ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰ ਰੋਮ-ਕੂਹ ਵਿੱਚ, ਪੂਰਾ ਸੰਸਾਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਜੂਦ ਵਿੱਚ ਹੈ।