ਤਸ੍ਮਾਦੁਤ੍ਤੀਰ੍ਯ੍ਯ ਚਾਣ੍ਡਾਲੀਂ ਯੋਨਿਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪਾਤਕੀ
ਉਥੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਪਾਪੀ ਚੰਡਾਲਣ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਚ ਯੋ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਕृष੍ਣਜਨ੍ਮਾष੍ਟਮੀਦਿਨੇ
ਜੋ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਜਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜਨਮ ਅਸ਼ਟਮੀ ਦੇ ਦਿਨ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ—
ਸ ਯਾਤੁ ਕੁਮ੍ਭੀਪਾਕਂ ਚ ਯਾਵਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਉਹ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦਰਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤਕ ਕੁੰਭੀਪਾਕ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਵੇ।
ਤਾਮ੍ਰਸ੍ਥਂ ਦੁਗ੍ਧਮਾਧ੍ਵੀਕਮੁਚ੍ਛਿष੍ਟੇ ਘृਤਮੇਵ ਚ
ਤਾਂਬੇ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ ਦੁੱਧ, ਮੱਧ ਜਾਂ ਘੀ—
ਪੀਤਸ਼ੇष ਜਲਂ ਚੈਵ ਭੁਕ੍ਤਸ਼ੇषਂ ਤਥੌਦਨਮ੍
ਜੋ ਪੀਣ ਤੋਂ ਬਚਿਆ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਚਿਆ ਚੌਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ—
ਤਂ ਯਾਤੁ ਚਨ੍ਦ੍ਰਪਾਪਂ ਚ ਦੁਰ੍ਨਿਵਾਰਂ ਚ ਦਾਰੁਣਮ੍
ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਚੰਦ੍ਰਪਾਪ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਵੇ।
ਸ੍ਵਕਨ੍ਯਾਵਿਕ੍ਰਯੀ ਵਿਪ੍ਰੋ ਦੇਵਲੋ ਵृषਵਾਹਕਃ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੀ ਕੁੜੀ ਵੇਚਦਾ, ਝੂਠਾ ਤਪਸੀ ਜਾਂ ਬਲਦ ਨੂੰ ਭਾਰ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥਤਰੁਘਾਤੀ ਚ ਵਿष੍ਣੁਵੈष੍ਣਵਨਿਨ੍ਦਕਃ
ਜੋ ਪੀਪਲ ਦਾ ਰੁੱਖ ਕੱਟਦਾ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਸ ਯਾਤੁ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪਾਪਾਚ੍ਚ ਤਪ੍ਤਸੂਰ੍ਮੀਂ ਚ ਪਾਤਕੀ
ਉਹ ਪਾਪੀ ਉਸ ਪਾਪ ਕਾਰਨ ਤਪਦੇ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਲੇ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਵੇ।
ਤਸ੍ਮਾਦੁਤੀਰ੍ਯ੍ਯ ਚਾਣ੍ਡਾਲੀਂ ਯੋਨਿਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪਾਤਕੀ 2.58.
ਉਥੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ, ਪਾਪੀ ਚੰਡਾਲਣ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਗਰ੍ਦਭੋ ਜਨ੍ਮਸ਼ਤਕਂ ਸੂਕਰਸ੍ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ ਜਲੌਕਾ ਜਨ੍ਮਸ਼ਤਕਂ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭਵਤੁ ਤਤ੍ਪਰਮ੍
ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਸੌ ਵਾਰੀ ਗਧਾ, ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਸੂਅਰ, ਸੌ ਵਾਰੀ ਜਲੌਕਾ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਆਖਰਕਾਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਵृਥਾ ਮਾਂਸਂ ਚ ਯੋ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਸ੍ਵਾਰ੍ਥਂ ਪਾਕਾਨ੍ਨਮੇਵ ਚ
ਜੋ ਵਿਅਰਥ ਮਾਸ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ,
ਸ ਯਾਤੁ ਚਨ੍ਦ੍ਰਪਾਪੇਨ ਚਾਸਿਪਤ੍ਰਂ ਚਤੁਰ੍ਯੁਗਮ੍
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਪਾਪ ਵਿਚ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਚਾਰ ਯੁਗਾਂ ਲਈ ਤਲਵਾਰਾਂ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲ ਦਾ ਦੁਖ ਸਹੇ।
ਵਿਪ੍ਰੋ ਵਾਰ੍ਧੁषਿਕੋ ਯੋ ਹਿ ਯੋਨਿਜੀਵੀ ਚਿਕਿਤ੍ਸਕਃ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਾਈ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਜਣਨੀ ਦੇ ਜੀਵਨ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਜੋ ਡਾਕਟਰ ਹੈ,
ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਕਥਕਸ਼੍ਚੈਵ ਯਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਾਤ੍ਮਪ੍ਰਸ਼ਂਸਕਃ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਦੀ ਕਥਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਤਂ ਯਾਤੁ ਚਨ੍ਦ੍ਰਪਾਪਂ ਚ ਚਨ੍ਦ੍ਰੋ ਭਵਤੁ ਵਿਜ੍ਵਰਃ
ਉਹ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਪਾਪ ਵਿਚ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਬੁਖਾਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲੇ।
ਤਤ੍ਰ ਵਿਦ੍ਧੋ ਭਵਤੁ ਸ ਯਾਵਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਉਥੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਤੱਕ ਛੇਦਿਆ ਜਾਵੇ।
ਲਾਕ੍ਸ਼ਾਮਾਂਸਰਸਾਨਾਂ ਚ ਤਿਲਾਨਾਂ ਲਵਣਸ੍ਯ ਚ
ਲਾਖ, ਮਾਸ, ਰਸ, ਤਿਲ ਅਤੇ ਲੂਣ,
ਵਿਪ੍ਰਃ ਕੁਲਾਲਃ ਚੌਰਸ਼੍ਚ ਯਾਤੁ ਤਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਪਾਤਕਮ੍
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕੁਮ੍ਹਾਰ ਜਾਂ ਚੋਰ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਪਾਪ ਵਿਚ ਜਾਵੇ।
ਤਤ੍ਰ ਚ੍ਛਿਨ੍ਨੋ ਭਵਤੁ ਸ ਯਾਵਦਿਨ੍ਦ੍ਰਸਹਸ੍ਰਕਮ੍ 2.58.
ਉਥੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਹਜ਼ਾਰ ਇੰਦਰਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਕੱਟਿਆ ਜਾਵੇ।
ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਸੁ ਮਾਰ੍ਜਾਰੋ ਮਹਿषੋ ਜਨ੍ਮਪਞ੍ਚਕਮ੍
ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਉਹ ਬਿੱਲਾ ਬਣੇ, ਪੰਜ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਮਹਿਸ਼ ਬਣੇ।
ਮਤ੍ਸ੍ਯਤ੍ਵੇ ਜਨ੍ਮਸ਼ਤਕਂ ਕਰ੍ਕਟੀ ਜਨ੍ਮਪਞ੍ਚਕਮ੍
ਸੌ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਉਹ ਮੱਛੀ ਬਣੇ, ਪੰਜ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਕਾਂਕੜੀ ਬਣੇ।
ਨਾਵਿਕਃ ਸ਼ਵਜੀਵੀ ਚ ਵ੍ਯਾਧਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਰ੍ਣਕਾਰਕਃ
ਨਾਵਿਕ, ਲਾਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਜੀਵਨ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ,
ਇਤਿ ਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸ਼ੁਚਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਮੁਵਾਚ ਤੁ ਤਾਰਕਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਤਾਰਕਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਂ ਵਿਨਾ ਪੂਤਾ ਤ੍ਵਮੇਵਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਮਾਨਸਾ
ਤੂੰ ਬਿਨਾ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਦੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਈ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰਾ ਮਨ ਸ਼ੁੱਧ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਕ੍ਰਸ਼੍ਚ ਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਾ ਤਾਰਕਾਂ ਸਤੀਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਨੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਜਾਂ ਸਤਿ ਤਾਰਕਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਚ ਤਿष੍ਠਂਤੋ ਦੇਵਾਸ੍ਤੇ ਤੇਜਸਃ ਪੁਰਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਤੇ ਸਤਿ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਤੇਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਸਜਲਾਂਭੋਦਵਰ੍ਣਾਭਂ ਸਸ੍ਮਿਤਂ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਹ ਬਰਸਾਤ ਵਾਲੇ ਬੱਦਲ ਵਰਗਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ, ਮੁਸਕਰਾਉਂਦਾ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਨਮੋਹਣ।
ਗਂਡਸ੍ਥਲਕਪੋਲਾਭ੍ਯਾਂ ਜ੍ਵਲਨ੍ਮਕਰ ਕੁਣ੍ਡਲਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਗੱਲ ਅਤੇ ਕਪੋਲ ਚਮਕਦੇ ਮਕਰ ਆਕਾਰ ਵਾਲੇ ਕੁੰਡਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੁਦ੍ਧਹਰਿਦ੍ਰਾਭਾਮੂਲ੍ਯਵਸ੍ਤ੍ਰਵਿਰਾਜਿਤਮ੍
ਉਹ ਅੱਗ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਚਮਕਦੇ ਪੀਲੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ ਰੌਣਕ ਵਾਲੀ ਦਿਸਦੀ ਹੈ।