ਬਭੂਵ ਸ਼ਰਣਾਪਨ੍ਨੋ ਭੀਤੋ ਦੈਤ੍ਯੇषੁ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾਃ 2.58.
ਚੰਦ, ਦੈਤਿਆਂ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ, ਸ਼ਰਨ ਲੱਭਣ ਲੱਗਾ।
ਅਭਯਂ ਚ ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਕृਪਯਾ ਭृਗੁਨਨ੍ਦਨਃ
ਭ੍ਰਿਗੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਰਭੈਤਾ ਦਿੱਤੀ।
ਸਭਾਯਾਂ ਜਹਸੁਰ੍ਹृष੍ਟਾ ਬਲਿਨੋ ਦਿਤਿਨਨ੍ਦਨਾਃ
ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਦਿਤੀ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਪੁੱਤਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਹੱਸ ਪਏ।
ਸਤੀਸਤੀਤ੍ਵਧ੍ਵਂਸੇਨ ਪਾਪਿष੍ਠਚਨ੍ਦ੍ਰਮਣ੍ਡਲੇ
ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ ਕਾਰਨ, ਮੰਦ ਚੰਦ੍ਰਮਾਂਡਲ ਦੀ ਚਮਕ ਘਟ ਗਈ।
ਉਵਾਚ ਤਂ ਮਹਾਭੀਤਂ ਸ਼ੁਕ੍ਰੋ ਵੇਦਵਿਦਾਂ ਵਰਃ
ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਨੇ, ਡਰੇ ਹੋਏ ਚੰਦ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਉਵਾਚ ਦੁਰ੍ਨੀਤਂ ਕਰ੍ਮ ਤੇ ਪੁਤ੍ਰ ਨੀਚਵਨ੍ਨਯਸ਼ਸ੍ਕਰਮ੍
ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਪੁੱਤਰ, ਤੇਰਾ ਕੰਮ ਬਹੁਤ ਮਾੜਾ ਹੈ, ਨਿਕੰਮੇ ਮਨੁੱਖ ਵਾਂਗ ਬਦਨਾਮੀ ਵਾਲਾ ਹੈ।'
ਰਾਜਸੂਯਸ੍ਯ ਸੁਫਲੇ ਨਿਰ੍ਮਲੇ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਿਮਣ੍ਡਲੇ
ਰਾਜਸੂਯ ਯੱਗ ਦੇ ਸੁਚੱਜੇ ਤੇ ਪਵਿਤ੍ਰ ਯਸ਼ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ,
ਤ੍ਯਜ ਦੇਵਗੁਰੌ ਪਤ੍ਨੀਂ ਪ੍ਰਸੂਮਿਵ ਮਹਾਸਤੀਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਵਰਤ ਕੇ ਫੁੱਲ ਨੂੰ ਪਰਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਬਹੁਤ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋਵੇ।
ਸ਼ਮ੍ਭੋਃ ਸੁਰਾਣਾਮੀਸ਼ਸ੍ਯ ਗੁਰੁਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵੇਧਸਃ
ਉਹ ਸ਼ੰਭੂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਗੁਰੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਅਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ।
ਸ਼ਤ੍ਰੋਰਪਿ ਗੁਣਾ ਵਾਚ੍ਯਾ ਦੋषਾ ਵਾਚ੍ਯਾ ਗੁਰੋਰਪਿ
ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਗੁਣ ਵੀ ਦੱਸਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਵੀ ਦੱਸਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਸ ਸ਼ਤ੍ਰੁਰ੍ਮੇ ਸੁਰਗੁਰੁਃ ਪਰੋ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਨਿਸ਼ਾਕਰ ਯਤ੍ਰ ਲੋਕਾਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮਿष੍ਠਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਧਰ੍ਮਃ ਸਨਾਤਨਃ 2.58.
ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਗੁਰੂ ਮੇਰਾ ਵੈਰੀ ਹੈ, ਚੰਦ; ਪਰ ਜਿੱਥੇ ਧਰਮਕ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਸਦਾ ਧਰਮ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਯਤੋ ਧਰ੍ਮਸ੍ਤਤਃ ਕृष੍ਣੋ ਯਤਃ ਕृष੍ਣਸ੍ਤਤੋ ਜਯਃ
ਜਿੱਥੇ ਧਰਮ ਹੈ, ਉਥੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਹੈ; ਜਿੱਥੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਹੈ, ਉਥੇ ਜਿੱਤ ਹੈ।
ਹਿਂਸਕਾਃ ਪ੍ਰਲਯਂ ਯਾਨ੍ਤਿ ਧਰ੍ਮੋ ਰਕ੍ਸ਼ਤਿ ਧਾਰ੍ਮਿਕਮ੍
ਹਿੰਸਕ ਲੋਕ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਧਰਮ ਧਰਮਕ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਥਾऽਪਿ ਨਹਿ ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਿ ਧਰ੍ਮਘ੍ਨਂ ਪਾਪਿਨਂ ਜਨਮ੍
ਫਿਰ ਵੀ, ਧਰਮ ਧਰਮ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਾਪੀ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾषੋਡਸ਼ਾਂਸ਼ ਪਾਤਕਂ ਚ ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਇਹ ਪਾਪ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਦੇ ਸੋਲ੍ਹਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਪ੍ਰਪਤ੍ਨੀਸਤੀਨਾਂ ਚ ਗਮਨਂ ਵੈ ਬਲੇਨ ਚੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਬਲਜਬਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਜਾਂ ਸਤੀ ਸਤੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਧਰ੍ਮ੍ਮਂ ਚਰ ਮਹਾਭਾਗ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀਂ ਤ੍ਯਜ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਮ੍
ਹੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਧਰਮ ਦੀ ਰਾਹ ਪਕੜ ਅਤੇ ਹੁਣ ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ।
ਉਪਾਯੇਨ ਚ ਤੇ ਪਾਪਂ ਦੂਰੀਭੂਤਂ ਭਵੇਨ੍ਨਨੁ
ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤੇਰਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਹੀਨਂ ਚ ਭੀਤਂ ਚ ਦੀਨਂ ਚ ਸ਼ਰਣਾਰ੍ਥਿਨਮ੍
ਜੋ ਬਿਨਾ ਹਥਿਆਰ, ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਦੁਖੀ ਅਤੇ ਆਸਰਾ ਲੱਭ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ—
ਰਾਜਸੂਯਸ਼ਤਾਨਾਂ ਚ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਲਭਤੇ ਫਲਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਸੌ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵੈ ਦੈਤ੍ਯਗੁਰੁਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਮਨ੍ਦਾਕਿਨੀਤਟੇ 2.58.
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਮੰਦਾਕਿਨੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਸੀ।
ਵਿष੍ਣੁਪਾਦਾਬ੍ਜਜਾਤੇਨ ਤਨ੍ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਸ਼ੁਭਪ੍ਰਦਮ੍
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਕੌਲ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਹੋਇਆ ਨੈਵੇਦਨ ਸ਼ੁਭਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰੋਡੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਂ ਭੀਤਂ ਸਜ੍ਜਿਤਂ ਪਾਪਕਰ੍ਮਣਾ
ਉਹ ਪਾਪੀ ਕੰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗੋਦ ਵਿਚ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ,
ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਉਵਾਚ ਸਤ੍ਯਂ ਵ੍ਰਤਫਲਂ ਚੈਵ ਸਤ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਵਚਃ ਫਲਮ੍
ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੱਚ, ਵਰਤਾਂ ਦਾ ਫਲ ਸੱਚ ਹੈ; ਸੱਚੀ ਬਾਤ ਦਾ ਫਲ ਵੀ ਸੱਚ ਹੈ।
ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਨਾਨਫਲਂ ਸਤ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਂ ਦਾਨਫਲਂ ਯਦਿ
ਜੇ ਤੀਰਥ ਸਨਾਨ ਦਾ ਫਲ ਸੱਚ ਹੈ, ਤਾਂ ਦਾਨ ਦਾ ਫਲ ਵੀ ਸੱਚ ਹੈ।
ਵਿਪ੍ਰਂ ਤ੍ਰਿਸਨ੍ਧ੍ਯਾਹੀਨਂ ਯਾ ਵਿष੍ਣੁਪੂਜਾਵਿਹੀ ਨਕਮ੍
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਦੀ ਸੰਧਿਆ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—
ਸ੍ਵਭਾਰ੍ਯ੍ਯਾਵਞ੍ਚਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਃ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਪਰਸ੍ਤ੍ਰਿਯਮ੍
ਜੋ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇ ਕੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਔਰਤ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਵਾਚਾ ਵਾ ਤਾਡਯੇਤ੍ਕਾਨ੍ਤਂ ਦੁਸ਼੍ਸ਼ੀਲਾ ਦੁਰ੍ਮੁਖਾ ਚ ਯਾ
ਜੋ ਔਰਤ ਮਾੜੇ ਚਲਣ ਦੀ ਅਤੇ ਮਾੜੀ ਬੋਲੀ ਵਾਲੀ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਦੁਖੀ ਕਰਦੀ ਹੈ—
ਅਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਵृਥਾਨ੍ਨਂ ਚ ਯਸ਼੍ਚ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਹਰੇਰ੍ਦ੍ਵਿਜਃ
ਜੋ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਜਨਮਿਆ ਹੋਇਆ ਮਨੁੱਖ ਹਰੀ ਨੂੰ ਨੈਵੇਦਨ ਨਾ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਜਾਂ ਵਿਅਰਥ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ—
ਅਮ੍ਬੁਵਾਚ੍ਯਂ ਭੂਖਨਨਂ ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਨਰਾ ਧਮਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਕਰਣ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਖੋਦਣ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ—