ਤਤੋ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਤਤ੍ਰੈਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਜ੍ਯੋਤਿਃ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਫਿਰ ਉਥੇ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸਦੀਵੀ ਜੋਤ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਸਸ੍ਮਿਤਂ ਮੁਰਲੀਹਸ੍ਤਂ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਰਕਮ੍
ਮੁਸਕਰਾਉਂਦਾ, ਮੁਰਲੀ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ।
ਵਰਂ ਤਸ੍ਮੈ ਦਦੌ ਤੁष੍ਟੋ ਵਰੇਸ਼ਃ ਸਮਯੋਚਿਤਮ੍
ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਵਰਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮੇਂ ਅਨੁਸਾਰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਾਸਂਖ੍ਯਨਿਲਯੋ ਭਵ ਵਤ੍ਸ ਲਯਾਵਧਿ ਰੋਗਮृਤ੍ਯੁਜਰਾਸ਼ੋਕਪੀਡਾਦਿਪਰਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਅਨੇਕਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਂਡਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਬਣ, ਲੈ ਤਕ, ਤੇ ਰੋਗ, ਮੌਤ, ਬੁਢਾਪਾ, ਦੁਖ ਤੇ ਹੋਰ ਪੀੜਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਰਹੋ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਕਰ੍ਣੇ ਮਹਾਮਨ੍ਤ੍ਰਂ षਡਕ੍ਸ਼ਰਮ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੱਜੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਛੇ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਿਆ।
ਪ੍ਰਣਵਾਦਿਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਨ੍ਤਂ ਕृष੍ਣ ਇਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਰਦ੍ਵਯਮ੍
ਉਮ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਚੌਥੀ ਵਿਭਕਤੀ 'ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ' ਦੇ ਦੋ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਖਤਮ ਹੋਇਆ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤਦਾਹਾਰਂ ਕਲ੍ਪਯਾਮਾਸ ਵੈ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਭੇਟ ਤਿਆਰ ਕਰਵਾਈ।
ਪ੍ਰਤਿਵਿਸ਼੍ਵੇषੁ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵੈ ਵੈष੍ਣਵੋ ਜਨਃ
ਹਰ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿੱਚ, ਵੈਸ਼ਣਵ ਲੋਕ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਨੈਵੇਦਿਆ ਵਜੋਂ ਭੇਟ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨਿਰ੍ਗੁਣਸ੍ਯਾਤ੍ਮਨਸ਼੍ਚੈਵ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਤਮਸ੍ਯ ਚ 2.3.
ਨਿਰਗੁਣ ਆਤਮਾ, ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੰਧਕਾਰ ਹੈ,
ਯਦ੍ਦਦਾਤਿ ਵ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਯਸ੍ਮੈ ਦੇਵਾਯ ਯੋ ਜਨਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਜਿਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਨੈਵੇਦਿਆ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਤਂ ਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਵਰਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤਮੁਵਾਚ ਪੁਨਰ੍ਵਿਭੁਃ
ਉਹ ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫਿਰ ਬੋਲਿਆ।
ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਮੁਵਾਚ ਮਹਾਵਿਰਾਟ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਂਵਿਰਾਟ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਮਹਾਵਿਰਾਡੁਵਾਚ ਸਨ੍ਤਤਂ ਯਾਵਦਾਯੁਰ੍ਮੇ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਵਾ ਸੁਚਿਰਂ ਚ ਵਾ
ਮਹਾਂਵਿਰਾਟ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਰਹੇ, ਚਾਹੇ ਇੱਕ ਪਲ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ,
ਤ੍ਵਦ੍ਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤੋ ਯੋ ਲੋਕੇ ਜੀਵਨ੍ਮੁਕ੍ਤਃ ਸ ਸਨ੍ਤਤਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਤੇਰੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਮੁਕਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕਿਂ ਤਜ੍ਜਪੇਨ ਤਪਸਾ ਯਜ੍ਞੇਨ ਯਜਨੇਨ ਚ
ਜਪ, ਤਪ, ਯਜ, ਜਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ,
ਕृष੍ਣਭਕ੍ਤਿਵਿਹੀਨਸ੍ਯ ਪੁਂਸਃ ਸ੍ਯਾਜ੍ਜੀਵਨਂ ਵृਥਾ
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਭਕਤੀ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਅਰਥ ਹੈ।
ਯਾਵਦਾਤ੍ਮਾ ਸ਼ਰੀਰੇऽਸ੍ਤਿ ਤਾਵਤ੍ਸ੍ਯਾਚ੍ਛਕ੍ਤਿਸਂਯੁਤਃ
ਜਦ ਤੱਕ ਆਤਮਾ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ ਚ ਤ੍ਵਂ ਚ ਮਹਾਭਾਗ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰਕृਤੇਃ ਪਰਃ
ਤੇ ਤੂੰ, ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਦਾ ਆਤਮਾ ਹੈਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈਂ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਬਾਲਕਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਿਰਰਾਮ ਚ ਨਾਰਦ 2.3.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਉੱਥੇ ਬਾਲਕ ਨਾਰਦ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ ਅਸਂਖ੍ਯਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਂ ਪਾਤੇ ਪਾਤਸ੍ਤੇ ਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਅਣਗਿਣਤ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਸਮੇਂ ਵੀ, ਤੇਰਾ ਪਤਨ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਅਂਸ਼ੇਨ ਪ੍ਰਤਿਵਿਧ੍ਯਣ੍ਡੇ ਤ੍ਵਂ ਚ ਪੁਤ੍ਰ ਵਿਰਾਡ੍ ਭਵ
ਪੁੱਤਰ, ਹਰ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਵਿਰਾਟ ਬਣ।
ਲਲਾਟੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ਼੍ਚੈਵ ਰੁਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚੈਕਾਦਸ਼ੈਵ ਤੁ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ, ਤੇ ਗਿਆਰਾਂ ਰੁਦਰ ਵੀ,
ਕਾਲਾਗ੍ਨਿਰੁਦ੍ਰਸ੍ਤੇष੍ਵੇਕੋ ਵਿਸ਼੍ਵਸਂਹਾਰਕਾਰਕਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਕਾਲਾਗਨਿਰੁਦਰ ਹੀ ਵਿਸ਼ਵ ਦਾ ਵਿਨਾਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤਃ ਸਤਤਂ ਭਵਿष੍ਯਸਿ ਵਰੇਣ ਮੇ
ਮੇਰੇ ਵਰਦਾਨ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਹੇਗਾ।
ਮਾਤਰਂ ਕਮਨੀਯਾਂ ਚ ਮਮ ਵਕ੍ਸ਼ਃਸ੍ਥਲਸ੍ਥਿਤਾਮ੍
ਮੇਰੀ ਸੋਹਣੀ ਮਾਂ, ਮੇਰੇ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਗਤ੍ਵਾ ਚ ਨਾਕਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਸ਼ਙ੍ਕਰਂ ਸ ਉਵਾਚ ਹ
ਉਹ ਸੁਰਗ ਵਿਚ ਗਿਆ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ ਮਹਾਵਿਰਾਡ੍ ਲੋਮਕੂਪੇ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਚ ਵਿਧੇਃ ਸ਼ृਣੁ
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੁਣੋ, ਮਹਾਂਵੀਰਾਟ ਦੇ ਰੋਮ-ਕੂਹ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਰਚਨਹਾਰ ਦੇ ਵੀ।
ਗਚ੍ਛ ਵਤ੍ਸ ਮਹਾਦੇਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮਭਾਲੋਦ੍ਭਵੋ ਭਵ
ਜਾ, ਪੁੱਤ, ਮਹਾਦੇਵ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਮੱਥੇ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਜਗਤਾਂ ਨਾਥੋ ਵਿਰਰਾਮ ਵਿਧੇਃ ਸੁਤਃ 2.3.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਰਚਨਹਾਰ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ।
ਮਹਾਵਿਰਾਡ੍ ਲੋਮਕੂਪੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡੇ ਗੋਲਕੇ ਜਲੇ
ਮਹਾਂਵੀਰਾਟ ਦੇ ਰੋਮ-ਕੂਹ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਦੇ ਗੋਲ ਵਿੱਚ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ।