ਮਾਧਵੀਕੇਤਕੀਕੁਨ੍ਦਮਲ੍ਲਿਕਾਮਾਲਤੀਵਨੇ
ਮਾਧਵੀ, ਕੇਤਕੀ, ਕੁੰਦ, ਮੱਲਿਕਾ ਤੇ ਮਾਲਤੀ ਦੇ ਬਾਗਾਂ ਵਿੱਚ,
ਤੁਲਸੀਤਰੁਮੂਲੇ ਚ ਪੁਣ੍ਯਦੇਸ਼ੇ ਸੁਪੁਣ੍ਯਦੇ
ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹੇਠਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ,
ਤਤ੍ਰੈਵ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਂ ਸਮਧਿष੍ਠਾਨਮੇਵ ਚ
ਉਥੇ ਹੀ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਵਾਸ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਰਵੋਚ ਸ਼ਕਤੀ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਸ ਸ੍ਨਾਤਃ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞੇषੁ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ 2.21.
ਉਹ ਐਸਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ 'ਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਲਿਆ ਹੋਵੇ ਤੇ ਸਾਰੇ ਯੱਗਾਂ ਦੀ ਦীক্ষਾ ਲੈ ਲਈ ਹੋਵੇ।
ਸੁਧਾਘਟਸਹਸ੍ਰੇਣ ਸਾ ਤੁष੍ਟਿਰ੍ਨ ਭਵੇਦ੍ਧਰੇਃ
ਹਜ਼ਾਰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਘੜੇ ਵੀ ਭਗਵਾਨ ਹਰਿ ਨੂੰ ਐਸਾ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦੇ।
ਗਵਾਮਯੁਤਦਾਨੇਨ ਯਤ੍ਫਲਂ ਲਭਤੇ ਨਰਃ
ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਜੋ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ—
ਤੁਲਸੀਪਤ੍ਰਤੋਯਂ ਚ ਮृਤ੍ਯੁਕਾਲੇ ਚ ਯੋ ਲਭੇਤ੍
ਜੇ ਮੌਤ ਵੇਲੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਤੁਲਸੀ ਪੱਤੇ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਮਿਲ ਜਾਵੇ—
ਨਿਤ੍ਯਂ ਯਸ੍ਤੁਲਸੀ ਤੋਯਂ ਭੁਙ੍ਕ੍ਤੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਯੋ ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੁਲਸੀ ਪੱਤੇ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਪੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—
ਨਿਤ੍ਯਂ ਯਸ੍ਤੁਲਸੀਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪੂਜਯੇਨ੍ਮਾਂ ਚ ਮਾਨਵਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਤੁਲਸੀ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਤੁਲਸੀਂ ਸ੍ਵਕਰੇ ਧृਤ੍ਵਾ ਦੇਹੇ ਧृਤ੍ਵਾ ਚ ਮਾਨਵਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਤੁਲਸੀ ਫੜ ਲੈਂਦਾ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—
ਤੁਲਸੀਕਾष੍ਠਨਿਰ੍ਮਾਣਮਾਲਾਂ ਗृਹ੍ਣਾਤਿ ਯੋ ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਬਣੀ ਮਾਲਾ ਪਹਿਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—
ਤੁਲਸੀਂ ਸ੍ਵਕਰੇ ਧृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵੀਕਾਰਂ ਯੋ ਨ ਰਕ੍ਸ਼ਤਿ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਤੁਲਸੀ ਰੱਖ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਕਦਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ—
ਕਰੋਤਿ ਮਿਥ੍ਯਾਸ਼ਪਥਂ ਤੁਲਸ੍ਯਾ ਯੋ ਹਿ ਮਾਨਵਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਤੁਲਸੀ ਉੱਤੇ ਝੂਠੀ ਕਸਮ ਖਾਂਦਾ ਹੈ—
ਤੁਲਸੀਤੋਯਕਣਿਕਾਂ ਮृਤ੍ਯੁਕਾਲੇ ਚ ਯੋ ਲਭੇਤ੍ 2.21.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੌਤ ਵੇਲੇ ਤੁਲਸੀ ਪੱਤੇ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਦੀ ਇਕ ਬੂੰਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—
ਪੂਰ੍ਣਿਮਾਯਾਮਮਾਯਾਂ ਚ ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਰਵਿਸਂਕ੍ਰਮੇ
ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ, ਅਮਾਵੱਸ, ਦਸਵੀਂ ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਦੇ ਸੰਕ੍ਰਾਂਤ ਵੇਲੇ—
ਆਸ਼ੌਚੇऽਸ਼ੁਚਿਕਾਲੇ ਵਾ ਰਾਤ੍ਰਿਵਾਸਾਨ੍ਵਿਤੇ ਨਰਾਃ
ਅਸ਼ੁੱਧੀ, ਗੰਦਗੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਜਾਂ ਰਾਤ ਨਿਵਾਸ ਕਰਦਿਆਂ—
ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਂ ਤੁਲਸੀਪਤ੍ਰਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਪਰ੍ਯੁषਿਤਂ ਸਤਿ
ਜੇ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਪੱਤੇ ਸਾਫ ਹੋਣ ਪਰ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਲਈ ਰੱਖੇ ਹੋਣ—
ਭੂਗਤਂ ਤੋਯਪਤਿਤਂ ਯਦ੍ਦਤ੍ਤਂ ਵਿष੍ਣਵੇ ਸਤਿ
ਜੇ ਤੁਲਸੀ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਡਿੱਗ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪੈ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—
ਵृਕ੍ਸ਼ਾਧਿष੍ਠਾਤ੍ਰੀ ਦੇਵੀ ਯਾ ਗੋਲੋਕੇ ਚ ਨਿਰਾਮਯੇ ।। ਕृष੍ਣੇਨ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਰਹਸਿ ਨਿਤ੍ਯਂ ਕ੍ਰੀਡਾਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਉਹ ਦੇਵੀ ਜੋ ਰੁੱਖ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਗੋਲੋਕ ਵਿਚ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿ ਕੇ ਗੁਪਤ ਖੇਡ ਕਰੇਗੀ।
ਨਦ੍ਯਧਿष੍ਠਾਤृਦੇਵੀ ਯਾ ਭਾਰਤੇ ਚ ਸੁਪੁਣ੍ਯਦਾ
ਉਹ ਦੇਵੀ ਜੋ ਦਰਿਆ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ—
ਤ੍ਵਂ ਚ ਸ੍ਵਯਂ ਮਹਾਸਾਧ੍ਵੀ ਵੈਕੁਣ੍ਠੇ ਮਮ ਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਤੂੰ ਆਪ, ਵੱਡੀ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਭਲੇ ਚਰਿਤਰ ਵਾਲੀ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ ਰਹੇਗੀ।
ਅਹਂ ਚ ਸ਼ੈਲਰੂਪੀ ਚ ਗਣ੍ਡਕੀਤੀਰਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਮੈਂ ਪਹਾੜ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਗੰਡਕੀ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉਤੇ ਹੋਵਾਂਗਾ।
ਵਜ੍ਰਕੀਟਾਸ਼੍ਚ ਕृਮਯੋ ਵਜ੍ਰਦਂष੍ਟ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਰ ਵੈ
ਉਥੇ ਹੀ ਹੀਰੇ ਵਾਂਗ ਦੰਦ ਵਾਲੇ ਕੀੜੇ ਅਤੇ ਹੀਰੇ ਜਿਹੇ ਕੀੜੇ ਹੋਣਗੇ।
ਏਕਦ੍ਵਾਰੇ ਚਤੁਸ਼੍ਚਕ੍ਰਂ ਵਨਮਾਲਾਵਿਭੂषਿਤਮ੍ 2.21.
ਇੱਕ ਦਰਵਾਜਾ, ਚਾਰ ਪਹੀਏ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਏਕਦ੍ਵਾਰੇ ਚਤੁਸ਼੍ਚਕ੍ਰਂ ਨਵੀਨਨੀਰਦੋਪਮਮ੍
ਇੱਕ ਦਰਵਾਜਾ, ਚਾਰ ਪਹੀਏ, ਨਵੇਂ ਬਾਦਲ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦਾ।
ਦ੍ਵਾਰਦ੍ਵਯੇ ਚਤੁਸ਼੍ਚਕ੍ਰਂ ਗੋष੍ਪਦੇਨ ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਦੋ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਤੇ, ਚਾਰ ਪਹੀਏ, ਗਾਂ ਦੇ ਖੁਰ ਦੀ ਛਾਪ ਨਾਲ।
ਅਤਿਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਂ ਦ੍ਵਿਚਕ੍ਰਂ ਚ ਨਵੀਨਜਲਦਪ੍ਰਭਮ੍
ਬਹੁਤ ਛੋਟਾ, ਦੋ ਪਹੀਏ, ਨਵੇਂ ਬਾਦਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ।
ਅਤਿਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਂ ਦ੍ਵਿਚਕ੍ਰਂ ਚ ਵਨਮਾ ਲਾਵਿਭੂषਿਤਮ੍
ਬਹੁਤ ਛੋਟਾ, ਦੋ ਪਹੀਏ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ।
ਸ੍ਥੂਲਂ ਚ ਵਰ੍ਤੁਲਾਕਾਰਂ ਰਹਿਤਂ ਵਨਮਾਲਯਾ
ਵੱਡਾ ਤੇ ਗੋਲ ਆਕਾਰ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ।
ਮਧ੍ਯਮਂ ਵਰ੍ਤੁਲਾਕਾਰਂ ਦ੍ਵਿਚਕ੍ਰਂ ਬਾਣਵਿਕ੍ਸ਼ਤਮ੍
ਮੱਧਮ ਆਕਾਰ, ਗੋਲ ਆਕਾਰ, ਦੋ ਪਹੀਏ, ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਵਾਲਾ।