ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਸ਼ਿਸ਼ੁਰੇਕਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਕੋਟਿਰਵਿਪ੍ਰਭਃ
ਉਸ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਬੱਚਾ ਸੀ, ਜੋ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਪਿਤृਮਾਤृਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤੋ ਜਲਮਧ੍ਯੇ ਨਿਰਾਸ਼੍ਰਯਃ
ਉਹ ਪਿਤਾ ਤੇ ਮਾਤਾ ਵਲੋਂ ਛੱਡਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਆਸਰੇ ਦੇ ਸੀ।
ਸ੍ਥੂਲਾਤ੍ਸ੍ਥੂਲਤਮਃ ਸੋऽਪਿ ਨਾਮ੍ਨਾ ਦੇਵੋ ਮਹਾਵਿਰਾਟ੍
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਭਾਰੀ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਮਹਾਵਿਰਾਟ ਦੇਵਤਾ ਸੀ।
ਤੇਜਸਾਂ षੋਡਸ਼ਾਂਸ਼ੋऽਯਂ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਜੋਤ ਦਾ ਸੋਲ੍ਹਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਂ ਰੋਮਕੂਪੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਨਿਖਿਲਾਨਿ ਚ
ਉਸ ਦੇ ਹਰ ਰੋਮ ਦੇ ਪੋਰ ਵਿਚ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਯਥਾऽਸ੍ਤਿ ਸਂਖ੍ਯਾ ਰਜਸਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਾਂ ਨ ਕਦਾਚਨ
ਜਿਵੇਂ ਰਜਸ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ,
ਪ੍ਰਤਿਵਿਸ਼੍ਵੇषੁ ਸਨ੍ਤ੍ਯੇਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਸ਼ਿਵਾਦਯਃ
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਹਨ।
ਤਤ ਊਰ੍ਧ੍ਵੇ ਚ ਵੈਕੁਣ੍ਠੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਾਦ੍ਬਹਿਰੇਵ ਸਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਉਪਰ ਵੈਕੁੰਠ ਹੈ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੈ।
ਤਦੂਰ੍ਧ੍ਵੇ ਗੋਲਕਸ਼੍ਚੈਵ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤ੍ਕੋਟਿਯੋਜਨਾਤ੍ 2.3.
ਉਸ ਤੋਂ ਉਪਰ ਇੱਕ ਗੋਲ ਆਕਾਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਪੰਜ ਕ੍ਰੋੜ ਯੋਜਨ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਮਿਤਾ ਪृਥ੍ਵੀ ਸਪ੍ਤਸਾਗਰਸਂਯੁਤਾ
ਧਰਤੀ ਸੱਤ ਟਾਪੂਆਂ ਤੋਂ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜੋ ਸੱਤ ਸਮੰਦਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਸਪ੍ਤ ਸੁਵਰ੍ਲੋਕਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਉਪਰ ਸੱਤ ਸੁਵਰਗ ਲੋਕ ਹਨ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਸਮੇਤ ਹਨ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਧਰਾਯਾ ਭੂਰ੍ਲੋਕੋ ਭੁਵਰ੍ਲੋਕਸ੍ਤਤਃ ਪਰਃ
ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਉਪਰ ਭੂਲੋਕ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਭੁਵਰਲੋਕ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪਰਸ੍ਤਪੋਲੋਕਃ ਸਤ੍ਯਲੋਕਸ੍ਤਤਃ ਪਰਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਤਪੋਲੋਕ ਹੈ, ਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਤੋਂ ਉਪਰ ਸਤ੍ਯਲੋਕ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕृਤ੍ਰਿਮਂ ਤਦ੍ਬਾਹ੍ਯਾਭ੍ਯਨ੍ਤਰ ਏਵ ਚ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਬਾਹਰ ਤੇ ਅੰਦਰੋਂ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਜਲਬੁਦੁਦਵਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਸ਼੍ਵਸਂਘਮਨਿਤ੍ਯਕਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਬੁੱਦਬੁੱਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਸੰਸਾਰ ਦੀਆਂ ਸਭ ਸੰਗਤੀਆਂ ਅਸਥਾਈ ਹਨ।
ਲੋਮਕੂਪੇ ਚ ਵਿਧ੍ਯਣ੍ਡਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਂ ਤਸ੍ਯ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਹਰੇਕ ਵਾਲ ਦੇ ਰੋਮਕੂਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਵਾਂਡ ਹੈ, ਇਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਂ ਪ੍ਰਤਿਵਿਧ੍ਯਣ੍ਡੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਸ਼ਿਵਾਦਯਃ
ਹਰੇਕ ਵਿਸ਼ਵਾਂਡ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਾ ਹਨ।
ਦਿਗੀਸ਼ਾਸ਼੍ਚੈਵ ਦਿਕ੍ਪਾਲਾ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣਿ ਗ੍ਰਹਾਦਯਃ
ਉਥੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਦਿਸ਼ਾ ਦੇ ਪਾਲਕ, ਤਾਰੇ, ਗ੍ਰਹ ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਹਨ।
ਅਥ ਕਾਲੇਨ ਸ ਵਿਰਾਡੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ 2.3.
ਫਿਰ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਵਿਰਾਟ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਉਪਰ ਵੱਲ ਤੱਕਦਾ ਹੈ।
ਚਿਨ੍ਤਾਮਵਾਪ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਰੁਰੋਦ ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਉਹ ਸੋਚ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ, ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਇਆ ਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਰੋਇਆ।
ਤਤੋ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਤਤ੍ਰੈਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਜ੍ਯੋਤਿਃ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਫਿਰ ਉਥੇ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸਦੀਵੀ ਜੋਤ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਸਸ੍ਮਿਤਂ ਮੁਰਲੀਹਸ੍ਤਂ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਰਕਮ੍
ਮੁਸਕਰਾਉਂਦਾ, ਮੁਰਲੀ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ।
ਵਰਂ ਤਸ੍ਮੈ ਦਦੌ ਤੁष੍ਟੋ ਵਰੇਸ਼ਃ ਸਮਯੋਚਿਤਮ੍
ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਵਰਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮੇਂ ਅਨੁਸਾਰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਾਸਂਖ੍ਯਨਿਲਯੋ ਭਵ ਵਤ੍ਸ ਲਯਾਵਧਿ ਰੋਗਮृਤ੍ਯੁਜਰਾਸ਼ੋਕਪੀਡਾਦਿਪਰਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਅਨੇਕਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਂਡਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ ਬਣ, ਲੈ ਤਕ, ਤੇ ਰੋਗ, ਮੌਤ, ਬੁਢਾਪਾ, ਦੁਖ ਤੇ ਹੋਰ ਪੀੜਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਰਹੋ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਦ੍ਦਕ੍ਸ਼ਕਰ੍ਣੇ ਮਹਾਮਨ੍ਤ੍ਰਂ षਡਕ੍ਸ਼ਰਮ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੱਜੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਛੇ ਅੱਖਰੀ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਿਆ।
ਪ੍ਰਣਵਾਦਿਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਨ੍ਤਂ ਕृष੍ਣ ਇਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਰਦ੍ਵਯਮ੍
ਉਮ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਚੌਥੀ ਵਿਭਕਤੀ 'ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ' ਦੇ ਦੋ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਖਤਮ ਹੋਇਆ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤਦਾਹਾਰਂ ਕਲ੍ਪਯਾਮਾਸ ਵੈ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਮੰਤ੍ਰ ਦੇ ਕੇ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਭੇਟ ਤਿਆਰ ਕਰਵਾਈ।
ਪ੍ਰਤਿਵਿਸ਼੍ਵੇषੁ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵੈ ਵੈष੍ਣਵੋ ਜਨਃ
ਹਰ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿੱਚ, ਵੈਸ਼ਣਵ ਲੋਕ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਨੈਵੇਦਿਆ ਵਜੋਂ ਭੇਟ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨਿਰ੍ਗੁਣਸ੍ਯਾਤ੍ਮਨਸ਼੍ਚੈਵ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਤਮਸ੍ਯ ਚ 2.3.
ਨਿਰਗੁਣ ਆਤਮਾ, ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੰਧਕਾਰ ਹੈ,
ਯਦ੍ਦਦਾਤਿ ਵ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਯਸ੍ਮੈ ਦੇਵਾਯ ਯੋ ਜਨਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਜਿਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਨੈਵੇਦਿਆ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ,