ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਕृष੍ਣਃ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਤਾਂ ਰਾਧਾਮਵਸਦ੍ਰਾਸਮਣ੍ਡਲੇ
ਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਨੇ ਰਾਧਾ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਵਿਚ ਹੀ ਰਹਿ ਗਏ।
ਕृष੍ਣੇਨ ਪੂਜਿਤਾਂ ਤਾਂ ਤੁ ਸਂਪੂਜ੍ਯਾਦृਤਮਾਨਸਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਅਦਬ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਰਾਧਾ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਨੇ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਕृष੍ਣ ਸਂਗੀਤਂ ਚ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਇਸੇ ਵੇਲੇ, ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਸਰਸਵਤੀ ਜੀ ਨੇ ਗੀਤ ਗਾਇਆ।
ਤੁष੍ਟੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਦਦੌ ਤਸ੍ਯੈ ਮਹਾਰਤ੍ਨਾਢ੍ਯਮਾਲਿਕਾਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀ ਮਾਲਾ ਦਿੱਤੀ।
ਕृष੍ਣਃ ਕੌਸ੍ਤੁਭਰਤ੍ਨਂ ਚ ਸਰ੍ਵ ਰਤ੍ਨਾਤ੍ਪਰਂ ਵਰਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਨੇ ਸਭ ਰਤਨਾਂ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਕੌਸਤੁਭ ਰਤਨ ਉਪਹਾਰ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤਾ।
ਨਾਰਾਯਣਸ਼੍ਚ ਭਗਵਨ੍ਵਨਮਾਲਾਂ ਮਨੋਹਰਾਮ੍ 2.10.
ਭਗਵਾਨ ਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਨੇ ਸੁੰਦਰ ਵਨਮਾਲਾ ਦਿੱਤੀ।
ਵਿष੍ਣੁਮਾਯਾ ਭਗਵਤੀ ਮੂਲਪ੍ਰਕृਤਿਰੀਸ਼੍ਵਰੀ
ਵਿਸ਼ਨੁਮਾਇਆ, ਜੋ ਭਗਵਤੀ ਹੈ, ਮੂਲ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਤੇ ਸਰਬ-ਸਰਵਰਾ ਹੈ,
ਧਰ੍ਮਬੁਦ੍ਧਿਂ ਚ ਧਰ੍ਮਸ੍ਤੁ ਯਸ਼ਸ਼੍ਚ ਵਿਪੁਲਂ ਭਵੇ
ਧਰਮ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਤੇ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਸ਼ਮ੍ਭੁਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤੋ ਮੁਹੁਃ
ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਸ਼ੰਭੂ ਜੀ, ਬਾਰ-ਬਾਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਵਲੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋਏ,
ਮੂਰ੍ਚ੍ਛਾਂ ਪ੍ਰਾਪੁਃ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਚਿਤ੍ਰਪੁਤ੍ਤਲਿਕਾ ਯਥਾ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਰੰਗੀਨ ਗੁੱਡੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਸ੍ਥਲਂ ਸਰ੍ਵਂ ਜਲਾਕੀਰ੍ਣਂ ਹੀਨਰਾਧਾਹਰਿਂ ਤਥਾ
ਸਾਰੀ ਥਾਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ, ਤੇ ਉਥੋਂ ਰਾਧਾ ਤੇ ਹਰੀ ਦੋਵੇਂ ਗਾਇਬ ਸਨ।
ਧ੍ਯਾਨੇਨ ਧਾਤਾ ਬੁਬੁਧੇ ਸਰ੍ਵਮੇਤਦਭੀਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਧਿਆਨ ਰਾਹੀਂ, ਧਾਤਾ ਨੇ ਸਾਰਾ ਮਨਚਾਹਾ ਭੇਦ ਜਾਣ ਲਿਆ।
ਤਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤੁष੍ਟੁਵੁਃ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ ਨੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਤਤ੍ਰ ਵਾਗ੍ਬਭੂਵਾਸ਼ਰੀਰਿਣੀ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਥੇ ਇੱਕ ਆਕਾਸ਼ਵਾਣੀ ਹੋਈ।
ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਾऽਹਮਿਯਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਵਿਗ੍ਰਹਾ
ਮੈਂ ਸਭ ਦਾ ਆਤਮਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਹੀ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਹਾਂ, ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ।
ਮਨਵੋ ਮਾਨਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮੁਨਯਸ਼੍ਚੈਵ ਵੈष੍ਣਵਾਃ 2.10.
ਸਾਰੇ ਮਨੂ, ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖ, ਤੇ ਜਿਹੜੇ ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ਨੁ ਭਗਤ ਹਨ,
ਮੂਰ੍ਤਿਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਚ ਸੁਵ੍ਯਗ੍ਰਾ ਯੂਯਂ ਯਦਿ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਜੇ ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰੋ, ਰੂਪ ਵੇਖਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੋ,
ਸ੍ਵਯਂ ਵਿਧਾਤਾ ਤ੍ਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨਾਜ੍ਞਾਂ ਕੁਰੁ ਜਗਦ੍ਗੁਰੋ
ਤਾਂ ਤੂੰ ਆਪ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਤੇ ਅਧਿਆਪਕ, ਹੁਕਮ ਕਰ।
ਅਪੂਰ੍ਵਮਨ੍ਤ੍ਰਨਿਕਰੈਃ ਸਰ੍ਵਾਭੀष੍ਟਫਲਪ੍ਰਦੈਃ
ਅਜਿਹੇ ਅਨੋਖੇ ਮੰਤਰਾਂ ਦੇ ਜਥਿਆਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਹਰ ਇਕ ਮਨਚਾਹੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਕਵਚਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਤ੍ਨੇਨ ਗੋਪਯ
ਮੇਰਾ ਮੰਤਰ, ਕਵਚ ਤੇ ਸਤੋਤ੍ਰ ਬਣਾਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਸਹਸ੍ਰੇषੁ ਸ਼ਤੇष੍ਵੇਕੋ ਮਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੋਪਾਸਕੋ ਭਵੇਤ੍
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਹੀ ਮੇਰੇ ਮੰਤਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਨ੍ਯਥਾ ਚ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵੇ ਗੋਲੋਕਵਾਸਿਨਃ
ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਸਾਰੇ ਹੀ ਗੋਲੋਕ ਵਾਸੀ ਬਣ ਜਾਣਗੇ।
ਜਨਾਃ ਪਞ੍ਚਪ੍ਰਕਾਰਾਸ਼੍ਚ ਯੁਕ੍ਤਾਃ ਸ੍ਰष੍ਟੁਰ੍ਭਵੇ ਭਵੇ
ਪੰਜ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲੋਕ, ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਾਰ ਵਲੋਂ ਜੋੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਧੋਨਿਵਾਸਿਨਃ ਕੇਚਿਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਨਿਵਾਸਿਨਃ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਹੇਠਾਂ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਕੁਝ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਇਦਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਮਹਾਦੇਵਃ ਕਰੋਤੁ ਸੁਰਸਂਸਦਿ
ਇਹ ਕੰਮ ਮਹਾਦੇਵ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਕਰਨ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਗਗਨੇ ਵਿਰਰਾਮ ਸਨਾਤਨਃ 2.10.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਸਨਾਤਨ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਜ੍ਞਾਨੇਸ਼ੋ ਜ੍ਞਾਨਿਨਾਂ ਵਰਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਗਿਆਨ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ,
ਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਵਿष੍ਣੁਮਾਯਾਦ੍ਯੈਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਦ੍ਯੈਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਵਿਸ਼ਨੂ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਮੰਤਰਾਂ ਆਦਿ ਨਾਲ, ਉਹ ਉੱਤਮ ਸ਼ਾਸਤਰ ਬਣਿਆ।
ਗਂਗਾਤੋਯਮੁਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਮਿਥ੍ਯਾ ਯਦਿ ਵਦੇਜ੍ਜਨਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਗੰਗਾ ਦਾ ਜਲ ਛੂਹ ਕੇ ਝੂਠ ਬੋਲਦਾ ਹੈ,
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੇ ਸ਼ਙ੍ਕਰੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਗੋਲੋਕੇ ਸੁਰਸਂਸਦਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੰਕਰ ਵਲੋਂ ਆਖਿਆ ਗਿਆ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ।