ਸ਼ਿਵਂ ਜ੍ਞਾਨਾਯ ਤਦਿਨਾਂ ਸ਼ਿਵਾਂ ਬੁਦ੍ਧਿਵਿਵृਦ੍ਧਯੇ
ਉਸ ਨੇ ਗਿਆਨ ਲਈ ਸ਼ਿਵ ਦੀ, ਤੇ ਬੁਧੀ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਸ਼ਿਵਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਦਧ੍ਯਾਵਨੇਨ ਤਦ੍ਧ੍ਯਾਨਂ ਸ਼ृਣੁ ਨਾਰਦ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ
ਹੁਣ, ਨਾਰਦ, ਦਧਿਆਵ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਉਸ ਦੀ ਸੱਚੀ ਧਿਆਨ-ਰੂਪ ਪੂਜਾ ਸੁਣੋ।
ਸ਼੍ਵੇਤਚਮ੍ਪਕਵਰ੍ਣਾਭਾਂ ਗਙ੍ਗਾਂ ਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਿਨੀਮ੍
ਉਹ ਚਿੱਟੇ ਚੰਪਾ ਫੁੱਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਗੰਗਾ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂਸ਼ੁਕਾਧਾਨਾਂ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਭੂषਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਪਵਿੱਤਰ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੀਮਤੀ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਈषਦ੍ਧਾਸਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਸ੍ਯਾਂ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਸੁਸ੍ਥਿਰਯੌਵਨਾਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਹੌਲਕਾ ਮੁਸਕਾਨ ਅਤੇ ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਅਟੱਲ।
ਬਿਭ੍ਰਤੀਂ ਕਬਰੀਭਾਰਂ ਮਾਲਤੀਮਾਲ੍ਯਸਂਯੁਤਾਮ੍ 2.10.
ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਗੁੱਚੀ 'ਮਾਲਤੀ' ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।
ਕਸ੍ਤੂਰੀਪਤ੍ਰਕਂ ਗਣ੍ਡੇ ਨਾਨਾਚਿਤ੍ਰਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਗਲ੍ਹ ਤੇ ਕਸਤੂਰੀ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਕਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਮੁਕ੍ਤਾਪਂਕ੍ਤਿਪ੍ਰਭਾਜੁष੍ਟਦਨ੍ਤਪਂਕ੍ਤਿਮਨੋਹਰਾਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਕਤਾਰ ਮੋਤੀ ਦੀ ਲੜੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਮਨਮੋਹਣੀ ਹੈ।
ਕਠਿਨਂ ਸ਼੍ਰੀਫਲਾਕਾਰਂ ਸ੍ਤਨਯੁਗ੍ਮਂ ਚ ਬਿਭ੍ਰਤੀਮ੍
ਉਹ ਕੋਕੋਨਟ ਵਾਂਗ ਆਕਾਰ ਵਾਲੀ, ਦੋ ਮਜ਼ਬੂਤ ਛਾਤੀਆਂ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਥਲਪਦ੍ਮਪ੍ਰਭਾਜੁष੍ਟਪਾਦਪਦ੍ਮਯੁਗਂਧਰਾਮ੍
ਉਹ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਖਿੜੇ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਦੋ ਕਮਲ-ਸਦ੍ਰਿਸ਼ ਪੈਰ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।
ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰਮੌਲਿਮਨ੍ਦਾਰਮਕਰਨ੍ਦਕਣਾਰੁਣਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਇੰਦਰ ਦੇ ਮੋੜ ਦੀ ਮਾਲਾ ਦੇ ਮੰਦਰ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਰੰਗ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋਏ ਹੋਏ ਹਨ।
ਤਪਸ੍ਵਿਮੌਲਿਨਿਕਰਭ੍ਰਮਰਸ਼੍ਰੇਣਿਸਂਯੁਤਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਵਾਲਾਂ 'ਚ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਾ 'ਤੇ ਆਏ ਹੋਏ ਭੰਬੀਰਿਆਂ ਦੀ ਕਤਾਰ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਵਰਾਂ ਵਰੇਣ੍ਯਾਂ ਵਰਦਾਂ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਤਰਾਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਦਾਤਾ, ਤੇ ਭਗਤਾਂ 'ਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਧ੍ਯਾਨੇਨ ਚਾਨੇਨ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿਪਥਗਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਇਸ ਧਿਆਨ ਰਾਹੀਂ, ਸੁਭ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵਸਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਸਨਂ ਪਾਦ੍ਯਮਰ੍ਘ੍ਯਂ ਚ ਸ੍ਨਾਨੀਯਂ ਚਾਨੁਲੇਪਨਮ੍
ਇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਬੈਠਣ ਲਈ ਥਾਂ, ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਆਗਮਨ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਨ੍ਹਾਉਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਉਕਾਲੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਸਨਂ ਭੂषਣਂ ਮਾਲ੍ਯਂ ਗਂਧਮਾਚਮਨੀਯਕਮ੍ 2.10.
ਕਪੜੇ, ਗਹਿਣੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਸੁਗੰਧ ਅਤੇ ਪੀਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਵੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਂਪ੍ਰਣਮੇਤ੍ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਸਂਪੁਟਾਞ੍ਜਲਿਃ
ਇਹ ਸਭ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਦੇ ਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਿਆਂ ਨਮ ਸਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਵੈ ਕੌਥੁਮੋਕ੍ਤਂ ਚ ਸਂਵਾਦਂ ਵਿष੍ਣੁਵੇਧਸੋਃ
ਕੌਥੁਮ ਵੱਲੋਂ ਉਚਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸਤੋਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ ਵਿष੍ਣੋ ਵਿष੍ਣੁਪਦੀਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਪਾਪਘ੍ਨਂ ਪੁਣ੍ਯਕਾਰਣਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਰਾਧਾਂਗਦ੍ਰਵਸਮ੍ਭੂਤਾਂ ਤਾਂ ਗਙ੍ਗਾਂ ਪ੍ਰਣਮਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਉਸ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਨਮ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਰਾਧਾ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਰਸ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ।
ਯਾ ਜਨ੍ਮਸृष੍ਟੇਰਾਦੌ ਚ ਗੋਲੋਕੇ ਰਾਸਮਣ੍ਡਲੇ
ਜੋ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਚ ਗੋਲੋਕ ਵਿਚ, ਰਾਸ ਮੰਡਲ ਵਿਚ ਮੌਜੂਦ ਸੀ,
ਗੋਪੈਰ੍ਗੋਪੀਭਿਰਾਕੀਰ੍ਣੇ ਸ਼ੁਭੇ ਰਾਧਾਮਹੋਤ੍ਸਵੇ
ਜਿੱਥੇ ਗੋਪ ਅਤੇ ਗੋਪੀਆਂ ਨੇ ਰਾਧਾ ਦੇ ਮਹਾ-ਉਤਸਵ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ,
ਕੋਟਿਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਾ ਦੈਰ੍ਘ੍ਯੇ ਲਕ੍ਸ਼ਗੁਣਾ ਤਤਃ
ਉਹ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਯੋਜਨ ਚੌੜੀ ਸੀ ਅਤੇ ਲੰਬਾਈ ਵਿੱਚ ਲੱਖ ਗੁਣਾ ਵਧੀ ਹੋਈ ਸੀ।
षष੍ਟਿਲਕ੍ਸ਼ੈਰ੍ਯੋਜਨੈਰ੍ਯਾ ਤਤੋ ਦੈਰ੍ਘ੍ਯੇ ਚਤੁਰ੍ਗੁਣਾ
ਫਿਰ, ਸਾਠ ਲੱਖ ਯੋਜਨ ਚੌੜੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਲੰਬਾਈ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਵਧੀ।
ਵਿਂਸ਼ਲ੍ਲਕ੍ਸ਼ੈਰ੍ਯੋਜਨੈਰ੍ਯਾ ਤਤੋ ਦੈਰ੍ਘ੍ਯੇ ਚਤੁਰ੍ਗੁਣਾ
ਫਿਰ, ਵੀਹ ਲੱਖ ਯੋਜਨ ਚੌੜੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਲੰਬਾਈ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਵਧੀ।
ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਲ੍ਲਕ੍ਸ਼ੈਰ੍ਯੋਜਨੈਰ੍ਯਾ ਦੈਰ੍ਘ੍ਯੇ ਪਞ੍ਚਗੁਣਾ ਤਤਃ 2.10.
ਫਿਰ, ਤੀਹ ਲੱਖ ਯੋਜਨ ਚੌੜੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਲੰਬਾਈ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਗੁਣਾ ਵਧੀ।
षਡ੍ਯੋਜਨਸੁਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਾ ਦੈਰ੍ਘ੍ਯੇ ਦਸ਼ਗੁਣਾ ਤਤਃ
ਛੇ ਯੋਜਨ ਚੌੜੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਲੰਬਾਈ ਵਿੱਚ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵਧੀ।
ਲਕ੍ਸ਼ਯੋਜਨਵਿਰ੍ਸ੍ਤਾਰ੍ਣਾ ਦੈਰ੍ਘ੍ਯੇ ਸਪ੍ਤਗੁਣਾ ਤਤਃ
ਇੱਕ ਲੱਖ ਯੋਜਨ ਚੌੜੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਲੰਬਾਈ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਗੁਣਾ ਵਧੀ।
ਲਕ੍ਸ਼ਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਾ ਦੈਰ੍ਘ੍ਯੇ षਡ੍ਗੁਣਿਤਾ ਤਤਃ
ਇੱਕ ਲੱਖ ਯੋਜਨ ਚੌੜੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਲੰਬਾਈ ਵਿੱਚ ਛੇ ਗੁਣਾ ਵਧੀ।
ਯੋਜਨੈष੍षष੍ਟਿਸਾਹਸ੍ਰੈਰ੍ਦੈਰ੍ਘ੍ਯੇ ਦਸ਼ਗੁਣਾ ਤਤਃ
ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਚੌੜੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਲੰਬਾਈ ਵਿੱਚ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵਧੀ।