ਪੂਤਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਸ ਸ਼ਕ੍ਤੋ ਹਿ ਲੀਲਯਾ ਭੁਵਨਤ੍ਰਯਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੀ ਖੇਡ ਨਾਲ ਤਿੰਨੋਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਬਾਨ੍ਧਵਾ ਯੇ ਯੇ ਤੇ ਤੇ ਪੁਣ੍ਯਧਿਯਃ ਸ਼ੁਭੇ
ਮੇਰੇ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਨੇਕ ਦਿਲ ਵਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਯਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਮृਤਾ ਯੇ ਚ ਜ੍ਞਾਨਾਜ੍ਞਾਨੇਨ ਵਾ ਸਤਿ
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਉਹ ਮਰਦੇ ਹਨ, ਚਾਹੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਜਾਂ ਅਣਜਾਣੀ ਨਾਲ,
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰੀਹਰਿਸ੍ਤਾਂ ਚ ਤਮੁਵਾਚ ਭਗੀਰਥਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਸ੍ਰੀ ਹਰੀ ਨੇ ਭਗੀਰਥ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਭਗੀਰਥਸ੍ਤਾਂ ਤੁष੍ਟਾਵ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਭਗੀਰਥ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਂ ਪ੍ਰਣਨਾਮਾਥ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾਨਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ 2.10.
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਪਰਮਾਤਮਾ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਪੂਜਾਂ ਚਕਾਰ ਨृਪਤਿਰ੍ਵਦ ਵੇਦਵਿਦਾਂ ਵਰ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਹੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ!
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਪਾਦੌ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਚਾਚਮ੍ਯ ਸਂਯਤੋ ਭਕ੍ਤਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਯਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਹ ਪੈਰ ਧੋ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਗਣੇਸ਼ਂ ਚ ਦਿਨੇਸ਼ਂ ਚ ਵਹ੍ਨਿਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਸ਼ਿਵਂ ਸ਼ਿਵਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਗਣੇਸ਼, ਸੂਰਜ, ਅੱਗ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਗਣੇਸ਼ਂ ਵਿਘ੍ਨਨਾਸ਼ਾਯ ਨਿष੍ਪਾਪਾਯ ਦਿਵਾਕਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਗਣੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਸ਼ਿਵਂ ਜ੍ਞਾਨਾਯ ਤਦਿਨਾਂ ਸ਼ਿਵਾਂ ਬੁਦ੍ਧਿਵਿਵृਦ੍ਧਯੇ
ਉਸ ਨੇ ਗਿਆਨ ਲਈ ਸ਼ਿਵ ਦੀ, ਤੇ ਬੁਧੀ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਸ਼ਿਵਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਦਧ੍ਯਾਵਨੇਨ ਤਦ੍ਧ੍ਯਾਨਂ ਸ਼ृਣੁ ਨਾਰਦ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ
ਹੁਣ, ਨਾਰਦ, ਦਧਿਆਵ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਉਸ ਦੀ ਸੱਚੀ ਧਿਆਨ-ਰੂਪ ਪੂਜਾ ਸੁਣੋ।
ਸ਼੍ਵੇਤਚਮ੍ਪਕਵਰ੍ਣਾਭਾਂ ਗਙ੍ਗਾਂ ਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਿਨੀਮ੍
ਉਹ ਚਿੱਟੇ ਚੰਪਾ ਫੁੱਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਗੰਗਾ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂਸ਼ੁਕਾਧਾਨਾਂ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਭੂषਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਪਵਿੱਤਰ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੀਮਤੀ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਈषਦ੍ਧਾਸਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਸ੍ਯਾਂ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਸੁਸ੍ਥਿਰਯੌਵਨਾਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਹੌਲਕਾ ਮੁਸਕਾਨ ਅਤੇ ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਅਟੱਲ।
ਬਿਭ੍ਰਤੀਂ ਕਬਰੀਭਾਰਂ ਮਾਲਤੀਮਾਲ੍ਯਸਂਯੁਤਾਮ੍ 2.10.
ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਗੁੱਚੀ 'ਮਾਲਤੀ' ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।
ਕਸ੍ਤੂਰੀਪਤ੍ਰਕਂ ਗਣ੍ਡੇ ਨਾਨਾਚਿਤ੍ਰਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਗਲ੍ਹ ਤੇ ਕਸਤੂਰੀ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਕਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਮੁਕ੍ਤਾਪਂਕ੍ਤਿਪ੍ਰਭਾਜੁष੍ਟਦਨ੍ਤਪਂਕ੍ਤਿਮਨੋਹਰਾਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਦੰਦਾਂ ਦੀ ਕਤਾਰ ਮੋਤੀ ਦੀ ਲੜੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਮਨਮੋਹਣੀ ਹੈ।
ਕਠਿਨਂ ਸ਼੍ਰੀਫਲਾਕਾਰਂ ਸ੍ਤਨਯੁਗ੍ਮਂ ਚ ਬਿਭ੍ਰਤੀਮ੍
ਉਹ ਕੋਕੋਨਟ ਵਾਂਗ ਆਕਾਰ ਵਾਲੀ, ਦੋ ਮਜ਼ਬੂਤ ਛਾਤੀਆਂ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਥਲਪਦ੍ਮਪ੍ਰਭਾਜੁष੍ਟਪਾਦਪਦ੍ਮਯੁਗਂਧਰਾਮ੍
ਉਹ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਖਿੜੇ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਦੋ ਕਮਲ-ਸਦ੍ਰਿਸ਼ ਪੈਰ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।
ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰਮੌਲਿਮਨ੍ਦਾਰਮਕਰਨ੍ਦਕਣਾਰੁਣਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਇੰਦਰ ਦੇ ਮੋੜ ਦੀ ਮਾਲਾ ਦੇ ਮੰਦਰ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਰੰਗ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋਏ ਹੋਏ ਹਨ।
ਤਪਸ੍ਵਿਮੌਲਿਨਿਕਰਭ੍ਰਮਰਸ਼੍ਰੇਣਿਸਂਯੁਤਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਵਾਲਾਂ 'ਚ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਾ 'ਤੇ ਆਏ ਹੋਏ ਭੰਬੀਰਿਆਂ ਦੀ ਕਤਾਰ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਵਰਾਂ ਵਰੇਣ੍ਯਾਂ ਵਰਦਾਂ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਤਰਾਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਦਾਤਾ, ਤੇ ਭਗਤਾਂ 'ਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਧ੍ਯਾਨੇਨ ਚਾਨੇਨ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿਪਥਗਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਇਸ ਧਿਆਨ ਰਾਹੀਂ, ਸੁਭ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵਸਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਸਨਂ ਪਾਦ੍ਯਮਰ੍ਘ੍ਯਂ ਚ ਸ੍ਨਾਨੀਯਂ ਚਾਨੁਲੇਪਨਮ੍
ਇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਬੈਠਣ ਲਈ ਥਾਂ, ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਆਗਮਨ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਨ੍ਹਾਉਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਉਕਾਲੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਸਨਂ ਭੂषਣਂ ਮਾਲ੍ਯਂ ਗਂਧਮਾਚਮਨੀਯਕਮ੍ 2.10.
ਕਪੜੇ, ਗਹਿਣੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ, ਸੁਗੰਧ ਅਤੇ ਪੀਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਵੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਂਪ੍ਰਣਮੇਤ੍ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਸਂਪੁਟਾਞ੍ਜਲਿਃ
ਇਹ ਸਭ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਦੇ ਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਿਆਂ ਨਮ ਸਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਵੈ ਕੌਥੁਮੋਕ੍ਤਂ ਚ ਸਂਵਾਦਂ ਵਿष੍ਣੁਵੇਧਸੋਃ
ਕੌਥੁਮ ਵੱਲੋਂ ਉਚਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸਤੋਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ ਵਿष੍ਣੋ ਵਿष੍ਣੁਪਦੀਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਪਾਪਘ੍ਨਂ ਪੁਣ੍ਯਕਾਰਣਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਸਤੋਤ੍ਰ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਰਾਧਾਂਗਦ੍ਰਵਸਮ੍ਭੂਤਾਂ ਤਾਂ ਗਙ੍ਗਾਂ ਪ੍ਰਣਮਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਉਸ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਨਮ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਰਾਧਾ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਰਸ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ।