ਆਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਤਮ੍ਬਪਰ੍ਯਨ੍ਤਂ ਮਤ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਂ ਚਰਾਚਰਮ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਘਾਹ ਦੀ ਪੱਤੀ ਤੱਕ, ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਚਲਦਾ ਜਾਂ ਨਾ ਚਲਦਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਹੀ ਹੈ।
ਅਸਂਖ੍ਯਕੋਟਿਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਸ਼ਿਵਾਦਯਃ
ਅਣਗਿਣਤ ਕੋਟੀਆਂ ਬ੍ਰਹਮੰਡ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਸਮੇਤ—
ਤੇਜਃਸ੍ਵਰੂਪਂ ਪਰਮਂ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਵਿਗ੍ਰਹਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸਤ੍ਹਾ ਚਾਨਣ ਦੀ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ ਲਈ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਾਕृਤਿਕਾ ਮਤ੍ਤ ਆਵਿਰ੍ਭੂਤਾਸ੍ਤਿਰੋਹਿਤਾਃ
ਸਭ ਕੁਝ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਰਾਹੀਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਫਿਰ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦੇਵੇਸ਼ੋ ਵਿਰਰਾਮ ਤਯੋਃ ਪੁਰਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੋਨਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਏ।
ਗਙ੍ਗੋਵਾਚ ਤਵਾਜ੍ਞਯਾ ਚ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤਪਸਾ ਚੈਵ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਮ੍ ।। 2.10.
ਗੰਗਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੇ ਮੇਰੀ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ, ਇਸ ਵੇਲੇ—
ਯਾਨਿ ਕਾਨਿ ਚ ਪਾਪਾਨਿ ਮਹ੍ਯਂ ਦਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਾਪਿਨਃ
ਜੋ ਵੀ ਪਾਪ ਪਾਪੀ ਲੋਕ ਮੈਨੂੰ ਦੇਣਗੇ—
ਕਤਿਕਾਲਂ ਪਰਿਮਿਤਂ ਸ੍ਥਿਤਿਰ੍ਮੇ ਤਤ੍ਰ ਭਾਰਤੇ
ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਕਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਤੇ ਕਿੰਨੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਰਹਾਂਗੀ?
ਮਮਾਨ੍ਯਦ੍ਵਾਚ੍ਛਿਤਂ ਯਦ੍ਯਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਜਾਨਾਸਿ ਸਰ੍ਵਵਿਤ੍
ਮੇਰੀ ਹੋਰ ਜੋ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ ਪਤਿਸ੍ਤੇ ਰੁਦ੍ਰਰੂਪੋऽਯਂ ਲਵਣੋਦੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਤੇਰਾ ਪਤੀ, ਜੋ ਰੂਦਰ ਰੂਪ ਹੈ, ਲਵਣ ਸਮੁੰਦਰ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ।
ਮਮੈਵਾਂਸ਼ਃ ਸਮੁਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਂ ਚ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀ
ਸਮੁੰਦਰ ਮੇਰਾ ਹੀ ਅੰਸ਼ ਹੈ, ਤੇ ਤੂੰ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈਂ।
ਯਾਵਤ੍ਤ੍ਯਃ ਸਨ੍ਤਿ ਨਦ੍ਯਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤ੍ਯਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਭਾਰਤੇ
ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਜਿੰਨੀ ਨਦੀਆਂ ਹਨ, ਭਾਰਤੀ ਆਦਿ ਨਦੀਆਂ ਸਮੇਤ—
ਅਦ੍ਯਪ੍ਰਭृਤਿ ਦੇਵੇਸ਼ਿ ਕਲੇਃ ਪਞ੍ਚ ਸਹਸ੍ਰਕਮ੍
ਅੱਜ ਤੋਂ, ਦੇਵਾਂ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਕਲਿਯੁਗ ਦੇ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਲਈ—
ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਾਰਿਧਿਨਾ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਕਰਿष੍ਯਸਿ ਰਹੋ ਰਤਿਮ੍
ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾਪ ਕਰੇਗੀ।
ਤ੍ਵਾਂ ਤੋषਯਨ੍ਤਿ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇਣ ਭਗੀਰਥਕृਤੇਨ ਚ
ਭਾਗੀਰਥ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਸਤੋਤ੍ਰ ਨਾਲ ਤੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇਗੀ।
ਧ੍ਯਾਨੇਨ ਕੌਥੁਮੋਕ੍ਤੇਨ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਾਂ ਪੂਜਯਿष੍ਯਤਿ 2.10.
ਕੌਥੁਮ ਵੱਲੋਂ ਦੱਸੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ ਪੂਜੇਗਾ।
ਗਙ੍ਗਾ ਗਙ੍ਗੇਤਿ ਯੋ ਬ੍ਰੂਯਾਦ੍ਯੋ ਜਨਾਨਾਂ ਸ਼ਤੈਰਪਿ
ਜੋ ਕੋਈ 'ਗੰਗਾ, ਗੰਗਾ' ਆਖੇ, ਭਾਵੇਂ ਸੈਂਕੜੇ ਲੋਕ—
ਸਹਸ੍ਰਪਾਪਿਨਾਂ ਸ੍ਨਾਨਾਦ੍ਯਤ੍ਪਾਪਂ ਤੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਹਜ਼ਾਰ ਪਾਪੀਆਂ ਦੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਨਾਲ ਜੋ ਪਾਪ ਹੋਵੇਗਾ, ਉਹ ਤੇਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਪਾਪਿਨਾਂ ਤੁ ਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ਵਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ੇਨ ਯਤ੍ਤਵ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪਾਪੀਆਂ ਲਈ, ਮੁਰਦੇ ਦੇ ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਜੋ ਤੇਰੇ ਹਿੱਸੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰ ਭਵੇਦ੍ਗਙ੍ਗੇ ਮਨ੍ਨਾਮਗੁਣਕੀਰ੍ਤ੍ਤਨਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਤੇ ਮੇਰੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਉਚਾਰਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ,
ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਸਰਿਦ੍ਭਿਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਭਿਃ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾ ਦਿਭਿਃ ਸ਼ੁਭੇ
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਰਿਆਵਾਂ, ਸਰਸਵਤੀ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਮਾਨੀ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ,
ਯਦ੍ਰੇਣੁਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਮਾਤ੍ਰੇਣ ਪੂਤੋ ਭਵਤਿ ਪਾਤਕੀ
ਤੇਰੇ ਧੂੜ ਦੇ ਸਿਰਫ ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਹੀ ਪਾਪੀ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਜ੍ਞਾਨੇਨ ਤ੍ਵਯਿ ਯੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮਨ੍ਨਾਮਸ੍ਮृਤਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਗਿਆਨ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਉਪਰ ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਪਹਿਲਾਂ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਪਾਰ੍षਦਪ੍ਰਵਰਾਸ੍ਤੇ ਚ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਹਰੇਸ਼੍ਚਿਰਮ੍
ਉਹ ਹਰੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਾਥੀ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮृਤਸ੍ਯ ਬਹੁਪੁਣ੍ਯੇਨ ਤਚ੍ਛਵਂ ਤ੍ਵਯਿ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਬਹੁਤ ਪੁੰਨ ਕਰਕੇ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਮੁਰਦਾ ਤੇਰੇ ਉਪਰ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਾਯਵ੍ਯੂਹਂ ਤਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਕਮ੍ 2.10.
ਫਿਰ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਕਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਰਸਮਾਂ ਕਰਕੇ,
ਅਜ੍ਞਾਨੀ ਤ੍ਵਜ੍ਜਲਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਾਦ੍ਯਦਿ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਸਮੁਤ੍ਸृਜੇਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਅਣਜਾਣ ਤੇਰੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਅਨ੍ਯਤ੍ਰ ਵਾ ਤ੍ਯਜੇਤ੍ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ੍ਤ੍ਵਨ੍ਨਾਮਸ੍ਮृਤਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਥਾਂ, ਜੇ ਕੋਈ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਅਨ੍ਯਤ੍ਰ ਵਾ ਤ੍ਯਜੇਤ੍ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਮਨ੍ਨਾਮਸ੍ਮृਤਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਜਾਂ ਹੋਰ ਥਾਂ, ਜੇ ਕੋਈ ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਪਹਿਲਾਂ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਤੀਰ੍ਥੇऽਪ੍ਯਤੀਰ੍ਥੇ ਮਰਣੇ ਵਿਸ਼ੇषੋ ਨਾਸ੍ਤਿ ਕਸ਼੍ਚਨ
ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਮਰਨ ਜਾਂ ਹੋਰ ਥਾਂ ਤੇ ਮਰਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ।