ਸ਼ੁਭਦਂ ਪੁਣ੍ਯਦਂ ਚੈਵ ਵਿਘ੍ਨਨਿਘ੍ਨਕਰਂ ਪਰਮ੍ । ਹਰਿਦਾਸ੍ਯਪ੍ਰਦਂ ਚੈਵ ਪਰਲੋਕੇ ਪ੍ਰਹਰ੍षਦਮ੍
ਇਹ ਮੰਗਲ ਤੇ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹਰੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਯਜ੍ਞਾਨਾਮਪਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਵ੍ਰਤਾਨਾਂ ਤਪਸਾਂ ਤਥਾ । ਭੁਵਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਸ੍ਯਾਪਿ ਫਲਂ ਨਾਸ੍ਯ ਸਮਾਨਕਮ੍
ਯੱਗ, ਤੀਰਥ, ਵਰਤ, ਤਪ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਦੇ ਫਲ ਵੀ ਇਸ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਸੁਫਲ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ।
ਚਤੁਰ੍ਣਾਮਪਿ ਵੇਦਾਨਾਂ ਪਾਠਾਦਪਿ ਵਰਂ ਫਲਮ੍ । ਸ਼੍ਰृਣੋਤੀਦਂ ਪੁਰਾਣਂ ਚ ਸਂਯਤਸ਼੍ਚੇਹ ਪੁਤ੍ਰਕ
ਚਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਪਾਠ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਫਲ ਵੀ, ਜੇ ਕੋਈ ਇਹ ਪੁਰਾਣ ਧੀਰਜ ਨਾਲ ਸੁਣੇ, ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਅੱਗੇ ਘੱਟ ਹੈ।
ਗੁਣਵਨ੍ਤਂ ਚ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸਂ ਵੈष੍ਣਵਂ ਪੁਤ੍ਰਮਾਲਭੇਤ੍ । ਸ਼੍ਰृਣੋਤਿ ਦੁਰ੍ਭਗਾ ਚੇਤ੍ਤੁ ਸੌਭਾਗ੍ਯਂ ਸ੍ਵਾਮਿਨੋ ਲਭੇਤ੍
ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਗੁਣਵਾਨ, ਵਿਦਵਾਨ, ਵੈਸ਼ਣਵ ਪੁੱਤਰ ਚਾਹਵੇ। ਜੇ ਕੋਈ ਅਕਿਸਮਤ ਵੀ ਇਹ ਸੁਣ ਲਵੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਵਰਗਾ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮृਤਵਤ੍ਸਾ ਕਾਕਵਨ੍ਧ੍ਯਾ ਮਹਾਵਨ੍ਧ੍ਯਾ ਚ ਪਾਪਿਨੀ । ਪੁਰਾਣਸ਼੍ਰਵਣਾਲ੍ਲੇਭੇ ਪੁਤ੍ਰਂ ਚ ਚਿਰਚੀਵਿਨਮ੍
ਜਿਸ ਮਹਿਲਾ ਦੇ ਬੱਚੇ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਜੋ ਬਾਂਝ ਹੈ, ਜਾਂ ਵੱਡੀ ਬਾਂਝ ਜਾਂ ਪਾਪਣ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਪੁਰਾਣ ਸੁਣ ਕੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਪਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਅਪੁਤ੍ਰੋ ਲਭਤੇ ਪੁਤ੍ਰਮਭਾਰ੍ਯੋ ਲਭਤੇ ਪ੍ਰਿਯਾਮ੍ । ਅਸ੍ਪष੍ਟਕੀਰ੍ਤਿਃ ਸੁਯਸ਼ਾ ਮੂਰ੍ਖੋ ਭਵਤਿ ਪਣ੍ਡਿਤਃ
ਜਿਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਹਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਜਿਸਦੀ ਵਿਆਹਤਾ ਨਹੀਂ, ਉਹਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਜਿਸਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਚੰਗੀ ਯਸ਼ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਮੂਰਖ ਵੀ ਪੰਡਤ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰੋਗਾਰ੍ਤੋ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਰੋਗਾਦ੍ਬਦ੍ਧੋ ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਬਨ੍ਧਨਾਤ੍ । ਭਯਾਨ੍ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਭੀਤਸ੍ਤੁ ਮੁਚ੍ਯੇਤਾਪਨ੍ਨ ਆਪਦਃ
ਰੋਗੀ ਰੋਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਬੰਨੇ ਹੋਏ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਛੁਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਡਰੇ ਹੋਏ ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਮੁਸੀਬਤ ਤੋਂ ਬਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਰਣ੍ਯੇ ਬ੍ਰਾਨ੍ਤਰੇ ਭੀਤੋ ਦਾਵਾਗ੍ਨੋ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਅਘਂ ਕੁष੍ਠਂ ਚ ਦਾਰਿਦ੍ਰ੍ਯਂ ਰੋਗਂ ਸ਼ੋਕਂ ਚ ਦਾਰੁਣਮ੍
ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਭਟਕਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਇਨਸਾਨ ਅੱਗ ਤੋਂ ਪੱਕਾ ਬਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਾਪ, ਕੋੜ੍ਹ, ਗਰੀਬੀ, ਰੋਗ ਤੇ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪੁਣ੍ਯਵਾਨ੍ਸ਼੍ਰਵਣਾਦੇਵ ਨੈਵ ਜਾਨਾਤ੍ਯਪੁਣ੍ਯਵਾਨ੍ । ਸ਼੍ਲੋਕਾਰ੍ਧ ਸ਼੍ਲੋਕਪਾਦਂ ਵਾ ਯਃ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਸੁਸਂਯਤਃ
ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਸਿਰਫ਼ ਪੁੰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਲਾਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਾਪੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਅੱਧਾ ਜਾਂ ਚੌਥਾ ਸ਼ਲੋਕ ਵੀ ਸੁਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—
ਗੋਲਕ੍ਸ਼ਦਾਨਪੁਣ੍ਯਂ ਚ ਲਭਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਯੁਤੁਃਖਡਂ ਪੁਰਾਣਂ ਚ ਸ਼ੁਦ੍ਧਕਾਲੇ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
—ਉਹ ਗਾਂ ਦਾਨ ਦੇ ਪੁੰਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਸਮੇਂ ਤੇ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਪੁਰਾਣ ਸੁਣਦਾ ਹੈ—
ਸਂਕਲ੍ਪਤੋ ਯਃ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍ । ਯਦ੍ਬਾਲ੍ਯੇ ਯਚ੍ਚਕੌਮਾਰੇ ਵਾਰ੍ਧਕੇ ਯਚ੍ਚ ਯੌਵਨੇ
—ਜੋ ਨਿਸ਼ਚੇ ਨਾਲ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੇ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਬਚਪਨ, ਜਵਾਨੀ, ਬੁਢਾਪੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਵੇਲੇ ਹੋਵੇ—
ਕੋਟਿਜਨ੍ਮਾਰ੍ਜਿਤਾਤ੍ਪਾਪਾਨ੍ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਰਤ੍ਨਨਿਰ੍ਮਾਣਯਾਨੇਨ ਧृਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਰੂਪਕਮ੍
—ਉਹ ਕਰੋੜਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਉਹ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਬਣੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਰੱਖੇ।
ਨਿਤ੍ਯਂ ਗਤ੍ਵਾ ਚ ਗੋਲੋਕਂ ਕृष੍ਣਦਾਸ੍ਯਂ ਲਭੇਦ੍ਭੂਵਮ੍ । ਅਸਂਖ੍ਯਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਂ ਪਾਤੇ ਨ ਭਵੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਪਾਤਨਮ੍
ਜੋ ਹਰ ਵੇਲੇ ਗੋਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨੂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੀ ਸੇਵਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅਣਗਿਣਤ ਬ੍ਰਹਮੰਡਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣ 'ਤੇ ਵੀ, ਉਸਦਾ ਕਦੇ ਵੀ ਪਤਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਸਮੀਪੇ ਪਾਰ੍षਦੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸੇਵਾਂ ਚ ਕੁਰੁਤੇ ਚਿਰਮ੍ । ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਖਣ੍ਡਂ ਚ ਸੁਸ੍ਨਾਤਃ ਸਂਯਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਉਹ ਨੇੜੇ ਰਹਿ ਕੇ ਸਦਾ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ-ਖੰਡ ਨੂੰ ਸੁਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ।
ਪਾਯਸਂ ਪਿष੍ਟਕਂ ਚੈਵ ਫਲਂ ਤਾਮ੍ਬੂਲਮੇਵ ਚ । ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਵਾਚਕਂ ਚ ਤਸ੍ਮੈ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸੁਵਰ੍ਣਕਮ੍
ਉਹ ਚਾਵ ਨਾਲ ਖੀਰ, ਪਿਠੇ, ਫਲ ਤੇ ਪਾਨ ਵਾਚਕ ਨੂੰ ਖਵਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਸੋਨਾ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਚਨ੍ਦਨਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਮਾਲ੍ਯਂ ਚ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਮਨੋਹਰਮ੍ । ਨਿਵੇਦ੍ਯ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਚ ਵਾਚਕਾਯ ਪ੍ਰਦੀਯਤੇ
ਚੰਦਨ, ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਹਾਰ, ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਨਰਮ ਕਪੜੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰ ਕੇ, ਇਹ ਸਭ ਵਾਚਕ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚ ਪ੍ਰਕृਤੇਃ ਖਣ੍ਡਂ ਸੁਸ਼੍ਰਾਵ੍ਯਂ ਚ ਸੁਧੋਪਮਮ੍ । ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਦਧ੍ਯਨ੍ਨਂ ਤਸ੍ਮੈ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚ
ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ-ਖੰਡ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗੀ ਕਥਾ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਵਾਚਕ ਨੂੰ ਦਹੀਂ-ਚਾਵਲ ਖਵਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਹੋਰ ਭੀ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਵਤ੍ਸਾਂ ਸੁਰਭਿਂ ਰਮ੍ਯਾਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵੈ ਭਕ੍ਤਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ । ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਗਣਪਤੇਃ ਖਣ੍ਡਂ ਵਿਘ੍ਨਨਾਸ਼ਾਯ ਸਂਯਤਃ
ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਇਕ ਸੁੰਦਰ ਬਛੜੀ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਗਣਪਤਿ-ਖੰਡ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ।
ਸ੍ਵਰ੍ਣਯਜ੍ਞੋਪਵੀਤਂ ਚ ਸ਼੍ਵੇਤਾਸ਼੍ਵਚ੍ਛਤ੍ਰਮਾਲ੍ਯਕਮ੍ । ਪ੍ਰਦੀਯਤੇ ਵਾਯਕਾਯ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਕਂ ਤਿਲਲਡ੍ਡੁਕਮ੍
ਸੋਨੇ ਦਾ ਜਨੇਊ, ਚਿੱਟਾ ਘੋੜਾ, ਛਤਰੀ ਤੇ ਹਾਰ—ਇਹ ਸਭ ਵਾਚਕ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਨਾਲ ਹੀ ਸੁਆਸਤਿਕ ਤੇ ਤਿਲਾਂ ਦੇ ਲੱਡੂ ਵੀ।
ਪਰਿਪਕ੍ਵਫਲਾਨ੍ਯੇਵ ਕਾਲਦੇਸ਼ੋਦ੍ਭਵਾਨਿ ਚ । ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਜਨ੍ਮਖਣ੍ਡਂ ਚ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੱਕੇ ਹੋਏ ਫਲ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਤੇ ਥਾਂ ਮੁਤਾਬਕ ਉਗੇ ਹੋਣ—ਜਦੋਂ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜਨਮ-ਖੰਡ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਗਤ ਪੂਰੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ।
ਵਾਚਕਾਯ ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚ ਪਰਂ ਰਤ੍ਨਾਙ੍ਗੁਲੀਯਕਮ੍ । ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਮਾਲ੍ਯਂ ਚ ਸ੍ਵਰ੍ਣਕੁਣ੍ਡਲਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਵਾਚਕ ਨੂੰ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀ ਅੰਗੂਠੀ, ਨਰਮ ਕਪੜਾ, ਹਾਰ ਤੇ ਵਧੀਆ ਸੋਨੇ ਦੀ ਕੁੰਡਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮਾਲ੍ਯਂ ਚ ਵਰਦੋਲਾਂ ਚ ਸੁਪਕ੍ਵਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰਮੇਵ ਚ । ਸਰ੍ਵਸ੍ਵਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸ੍ਤਵਨਂ ਕੁਰੁਤੇ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਹਾਰ, ਸੋਹਣੀ ਝੂਲਾ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਕਾਇਆ ਦੁੱਧ—ਉਹ ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਧਨ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਤਕਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਚ ਭੋਜਯੇਤ੍ਪਰਮਾਦਰਾਤ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਂ ਵੈष੍ਣਵਂ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਨਿष੍ਣਾਤਂ ਪਣ੍ਡਿਤਂ ਵਰਮ੍
ਉਹ ਸੌ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਕਰਾਂਦਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਜੋ ਵੈਸ਼ਣਵ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਵਧੀਆ ਪੰਡਤ ਹੋਵੇ।
ਕੁਰੁਤੇ ਵਾਚਕਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਮਨ੍ਯਥਾ ਨਿष੍ਫਲਂ ਭਵੇਤ੍ । ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਵਿਮੁਖਾਦ੍ਦੁष੍ਟਾਨ੍ਨੋਪਦਿष੍ਟਾਚ੍ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਤ੍
ਉਹ ਸਾਫ-ਸੁਥਰਾ ਵਾਚਕ ਚੁਣੇ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਜੇਕਰ ਵਾਚਕ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਵਲੋਂ ਮੂੰਹ ਮੋੜਣ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਅਪਵਿੱਤਰ ਹੋਵੇ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤਂ ਚ ਪੁਰਾਣਂ ਯਃ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਚ । ਭਕ੍ਤਿਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਨ ਲਭਤੇ ਹਨ੍ਤਿ ਪੁਣ੍ਯਂ ਪੁਰਾਕृਤਮ੍
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਭਗਤੀ ਵਾਲਾ ਪੁਰਾਣ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਸਨੂੰ ਭਗਤੀ ਜਾਂ ਪੁੰਨ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਜੋ ਪੁੰਨ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਨਾਸ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤਾਚ੍ਚ ਪੁਰਾਣਂ ਯਃ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਚ । ਭਕ੍ਤਿਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਚ ਲਭਤੇ ਯਾਤ੍ਯਨ੍ਤੇ ਸ਼੍ਰੋਹਰੇਃ ਪਦਮ੍
ਪਰ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੁਰਾਣ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭਗਤੀ ਤੇ ਪੁੰਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਖ਼ਰ ਵਿਚ ਹਰੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਤਤ੍ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵ ਯਚ੍ਛ੍ਰੁ ਤਂ ਗੁਰੁਵਕ੍ਤ੍ਰਤਃ । ਬਿਦਾਯਂ ਦੇਹਿ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਯਾਮਿ ਨਾਰਾਯਣਾਸ਼੍ਰਮਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਗੁਰੂ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣਿਆ ਸੀ। ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਵਿਦਾ ਦੇ, ਮੈਂ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰਸਮੂਹਂ ਚ ਨਮਸ੍ਕਰ੍ਤੁਂ ਸਮਾਗਤਃ । ਕਥਿਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵੈਵਰ੍ਤਂ ਭਵਤਾਮਾਜ੍ਞਯਾ ਪਰਮ੍
ਜਦ ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵੇਖੀ, ਜੋ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਆਏ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਚੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਵੈਵਰਤ ਕਥਾ ਸੁਣਾਈ।
ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਕृष੍ਣਾਯ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨੇ । ਸ਼ਿਵਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਗਣੇਸ਼ਾਯ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ, ਸਦਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਤੇ ਗਣੇਸ਼ ਜੀ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਕਾਯੇਨ ਮਨਸਾ ਵਾਚਾ ਪਰਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍ । ਭਜ ਸਤ੍ਯਂ ਪਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਰਾਧੇਸ਼ਂ ਤ੍ਰਿਗੁਣਾਤ੍ਪਰਮ੍
ਸਰੀਰ, ਮਨ ਤੇ ਬੋਲੀ ਨਾਲ, ਦਿਨ ਰਾਤ ਉੱਚੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਸੱਚ, ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ, ਰਾਧਾ ਦੇ ਪਤੀ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰ।