ਸੁਗੋਪ੍ਯਂ ਚ ਰਹਸ੍ਯਂ ਚ ਯਤ੍ਰ ਰਮ੍ਯਂ ਨਵਂ ਨਵਮ੍ । ਹਰਿਭਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਂ ਚੈਵ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਹਰਿਦਾਸ੍ਯਦਮ੍
ਇਹ ਪੁਰਾਣ ਬਹੁਤ ਗੁਪਤ ਤੇ ਰਾਜ਼ੀ ਹੈ, ਹਰ ਵੇਲੇ ਨਵਾਂ ਤੇ ਸੁਹਾਵਣਾਂ। ਇਹ ਹਰੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦੁਲਭ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਹਰੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸੁਖਦਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਂ ਸਾਰਂ ਸ਼ੋਕਸਂਤਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਸਰਿਤਾਂ ਚ ਯਥਾ ਗਙ੍ਗਾ ਸਦ੍ਯੋ ਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਾ ਸ਼ੁਭਾ
ਇਹ ਸੁੱਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਬ੍ਰਹਮ ਮਿਲਾਪ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਰ ਰੂਪ ਤੇ ਦੁੱਖ-ਕਲੇਸ਼ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜਿਵੇਂ ਗੰਗਾ ਤੁਰੰਤ ਮੁਕਤੀ ਦੇਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਹੈ।
ਤਿਰ੍ਥਾਤਾਂ ਪੁष੍ਕਰਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਯਥਾ ਕਾਸ਼ੀ ਪੁਰੀषੁ ਚ । ਸਰ੍ਵੇषੁ ਭਾਰਤਂ ਵਰ੍षਂ ਸਦ੍ਯੋ ਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿਵੇਂ ਪੁਸ਼ਕਰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕਾਸੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਭਾਰਤ ਦੇਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪੁਰਾਣ ਤੁਰੰਤ ਸੁਭ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਥਾ ਸੁਮੇਰੁਃ ਸ਼ੈਲੇषੁ ਪਾਰਿਜਾਤਂ ਚ ਪੁष੍ਪਤਃ । ਪਤ੍ਰੇषੁ ਤੁਲਸੀਪਤ੍ਰਂ ਵ੍ਰਤੇष੍ਵੇਕਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਮ੍
ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿਵੇਂ ਸੁਮੇਰੂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਫੁੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਰਿਜਾਤ, ਪੱਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੁਲਸੀ ਦਾ ਪੱਤਾ ਤੇ ਵਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਵਰਤ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਵृਕ੍ਸ਼ੇषੁ ਕਲ੍ਪਵृਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਸ਼੍ਚ ਸੁਰੇषੁ ਚ । ਜ੍ਞਾਨੀਨ੍ਦ੍ਰੇषੁ ਮਹਾਦੇਵੋ ਯੋਗੀਨ੍ਦ੍ਰੇषੁ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਰੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਕਲਪ ਰੁੱਖ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮਹਾਦੇਵ ਅਤੇ ਜੋਗੀਆਂ ਵਿੱਚ ਗਣੇਸ਼ ਸਭ ਤੋਂ ਮਾਣਯੋਗ ਹਨ।
ਸਿਦ੍ਧੇਨ੍ਦ੍ਰੇष੍ਵੇਵ ਕਪਿਲਃ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਤੇਜਸ੍ਵਿਨਾਂ ਯਥਾ । ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰੋ ਭਗਵਾਨ੍ਵੈष੍ਣਵੇषੁ ਯਥਾऽਗ੍ਰਣੀਃ
ਸਿੱਧ ਮਹਾਤਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਪਿਲ, ਚਮਕਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ, ਅਤੇ ਵੈਸ਼ਣਵਾਂ ਵਿੱਚ ਭਗਵਾਨ ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹਨ।
ਭੂਪੇषੁ ਚ ਯਥਾ ਰਾਮੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ਼੍ਚ ਧਨੁष੍ਮਤਾਮ੍ । ਦੇਵੀषੁ ਚ ਯਥਾ ਦੁਰ੍ਗਾ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਵਤੀ ਸਤੀ
ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਧਨੁਧਾਰੀ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ। ਦੇਵੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦੁਰਗਾ ਅਤੇ ਮਹਾਂਪੁਣਵਤੀ ਸਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਣਾਧਿਕਾ ਯਥਾ ਰਾਧਾ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਪ੍ਰੇਯਸੀषੁ ਚ । ਈਸ਼੍ਵਰੀषੁ ਯਥਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਪਣ੍ਡਿਤੇषੁ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਪਿਆਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰਾਧਾ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰੀਤਮ ਹੈ। ਦੇਵੀ-ਪਤਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲਕਸ਼ਮੀ ਅਤੇ ਪੰਡਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਸਵਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਤਥਾ ਸਰ੍ਵਪੁਰਾਣੇषੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵੈਵਰ੍ਤਮੇਵ ਚ । ਨਾਤੋ ਦਿਸ਼ਿष੍ਟਂ ਸੁਖਦਂ ਮਧੁਰਂ ਚ ਸੁਪੁਣ੍ਯਦਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਵੈਵਰਤ ਪੁਰਾਣ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਹੋਰ ਕੋਈ ਵੀ ਇੰਨਾ ਸੁਖਦਾਇਕ, ਮਿੱਠਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ।
ਸਂਦੇਹਭਞ੍ਜਨਂ ਚੈਵ ਪੁਰਾਣਂ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍ । ਇਹ ਲੋਕੇ ਚ ਸੁਖਦਂ ਸੁਪ੍ਰਦਂ ਸਰ੍ਵਸਂਪਦਾਮ੍
ਇਹ ਪੁਰਾਣ ਸੰਦੇਹਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸੁਖ ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਦੌਲਤ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਭਦਂ ਪੁਣ੍ਯਦਂ ਚੈਵ ਵਿਘ੍ਨਨਿਘ੍ਨਕਰਂ ਪਰਮ੍ । ਹਰਿਦਾਸ੍ਯਪ੍ਰਦਂ ਚੈਵ ਪਰਲੋਕੇ ਪ੍ਰਹਰ੍षਦਮ੍
ਇਹ ਮੰਗਲ ਤੇ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹਰੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਯਜ੍ਞਾਨਾਮਪਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਵ੍ਰਤਾਨਾਂ ਤਪਸਾਂ ਤਥਾ । ਭੁਵਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਸ੍ਯਾਪਿ ਫਲਂ ਨਾਸ੍ਯ ਸਮਾਨਕਮ੍
ਯੱਗ, ਤੀਰਥ, ਵਰਤ, ਤਪ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਦੇ ਫਲ ਵੀ ਇਸ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਸੁਫਲ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ।
ਚਤੁਰ੍ਣਾਮਪਿ ਵੇਦਾਨਾਂ ਪਾਠਾਦਪਿ ਵਰਂ ਫਲਮ੍ । ਸ਼੍ਰृਣੋਤੀਦਂ ਪੁਰਾਣਂ ਚ ਸਂਯਤਸ਼੍ਚੇਹ ਪੁਤ੍ਰਕ
ਚਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਪਾਠ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਫਲ ਵੀ, ਜੇ ਕੋਈ ਇਹ ਪੁਰਾਣ ਧੀਰਜ ਨਾਲ ਸੁਣੇ, ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਅੱਗੇ ਘੱਟ ਹੈ।
ਗੁਣਵਨ੍ਤਂ ਚ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸਂ ਵੈष੍ਣਵਂ ਪੁਤ੍ਰਮਾਲਭੇਤ੍ । ਸ਼੍ਰृਣੋਤਿ ਦੁਰ੍ਭਗਾ ਚੇਤ੍ਤੁ ਸੌਭਾਗ੍ਯਂ ਸ੍ਵਾਮਿਨੋ ਲਭੇਤ੍
ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਗੁਣਵਾਨ, ਵਿਦਵਾਨ, ਵੈਸ਼ਣਵ ਪੁੱਤਰ ਚਾਹਵੇ। ਜੇ ਕੋਈ ਅਕਿਸਮਤ ਵੀ ਇਹ ਸੁਣ ਲਵੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਵਰਗਾ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮृਤਵਤ੍ਸਾ ਕਾਕਵਨ੍ਧ੍ਯਾ ਮਹਾਵਨ੍ਧ੍ਯਾ ਚ ਪਾਪਿਨੀ । ਪੁਰਾਣਸ਼੍ਰਵਣਾਲ੍ਲੇਭੇ ਪੁਤ੍ਰਂ ਚ ਚਿਰਚੀਵਿਨਮ੍
ਜਿਸ ਮਹਿਲਾ ਦੇ ਬੱਚੇ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਜੋ ਬਾਂਝ ਹੈ, ਜਾਂ ਵੱਡੀ ਬਾਂਝ ਜਾਂ ਪਾਪਣ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਪੁਰਾਣ ਸੁਣ ਕੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਪਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਅਪੁਤ੍ਰੋ ਲਭਤੇ ਪੁਤ੍ਰਮਭਾਰ੍ਯੋ ਲਭਤੇ ਪ੍ਰਿਯਾਮ੍ । ਅਸ੍ਪष੍ਟਕੀਰ੍ਤਿਃ ਸੁਯਸ਼ਾ ਮੂਰ੍ਖੋ ਭਵਤਿ ਪਣ੍ਡਿਤਃ
ਜਿਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਹਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਜਿਸਦੀ ਵਿਆਹਤਾ ਨਹੀਂ, ਉਹਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਜਿਸਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਚੰਗੀ ਯਸ਼ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਮੂਰਖ ਵੀ ਪੰਡਤ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰੋਗਾਰ੍ਤੋ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਰੋਗਾਦ੍ਬਦ੍ਧੋ ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਬਨ੍ਧਨਾਤ੍ । ਭਯਾਨ੍ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਭੀਤਸ੍ਤੁ ਮੁਚ੍ਯੇਤਾਪਨ੍ਨ ਆਪਦਃ
ਰੋਗੀ ਰੋਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਬੰਨੇ ਹੋਏ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਛੁਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਡਰੇ ਹੋਏ ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਮੁਸੀਬਤ ਤੋਂ ਬਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਰਣ੍ਯੇ ਬ੍ਰਾਨ੍ਤਰੇ ਭੀਤੋ ਦਾਵਾਗ੍ਨੋ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਅਘਂ ਕੁष੍ਠਂ ਚ ਦਾਰਿਦ੍ਰ੍ਯਂ ਰੋਗਂ ਸ਼ੋਕਂ ਚ ਦਾਰੁਣਮ੍
ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਭਟਕਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਇਨਸਾਨ ਅੱਗ ਤੋਂ ਪੱਕਾ ਬਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਾਪ, ਕੋੜ੍ਹ, ਗਰੀਬੀ, ਰੋਗ ਤੇ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪੁਣ੍ਯਵਾਨ੍ਸ਼੍ਰਵਣਾਦੇਵ ਨੈਵ ਜਾਨਾਤ੍ਯਪੁਣ੍ਯਵਾਨ੍ । ਸ਼੍ਲੋਕਾਰ੍ਧ ਸ਼੍ਲੋਕਪਾਦਂ ਵਾ ਯਃ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਸੁਸਂਯਤਃ
ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਸਿਰਫ਼ ਪੁੰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਲਾਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਾਪੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਅੱਧਾ ਜਾਂ ਚੌਥਾ ਸ਼ਲੋਕ ਵੀ ਸੁਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—
ਗੋਲਕ੍ਸ਼ਦਾਨਪੁਣ੍ਯਂ ਚ ਲਭਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਯੁਤੁਃਖਡਂ ਪੁਰਾਣਂ ਚ ਸ਼ੁਦ੍ਧਕਾਲੇ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
—ਉਹ ਗਾਂ ਦਾਨ ਦੇ ਪੁੰਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਸਮੇਂ ਤੇ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਪੁਰਾਣ ਸੁਣਦਾ ਹੈ—
ਸਂਕਲ੍ਪਤੋ ਯਃ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍ । ਯਦ੍ਬਾਲ੍ਯੇ ਯਚ੍ਚਕੌਮਾਰੇ ਵਾਰ੍ਧਕੇ ਯਚ੍ਚ ਯੌਵਨੇ
—ਜੋ ਨਿਸ਼ਚੇ ਨਾਲ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੇ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਬਚਪਨ, ਜਵਾਨੀ, ਬੁਢਾਪੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਵੇਲੇ ਹੋਵੇ—
ਕੋਟਿਜਨ੍ਮਾਰ੍ਜਿਤਾਤ੍ਪਾਪਾਨ੍ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਰਤ੍ਨਨਿਰ੍ਮਾਣਯਾਨੇਨ ਧृਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਰੂਪਕਮ੍
—ਉਹ ਕਰੋੜਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਉਹ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਬਣੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਰੱਖੇ।
ਨਿਤ੍ਯਂ ਗਤ੍ਵਾ ਚ ਗੋਲੋਕਂ ਕृष੍ਣਦਾਸ੍ਯਂ ਲਭੇਦ੍ਭੂਵਮ੍ । ਅਸਂਖ੍ਯਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾਂ ਪਾਤੇ ਨ ਭਵੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਪਾਤਨਮ੍
ਜੋ ਹਰ ਵੇਲੇ ਗੋਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨੂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੀ ਸੇਵਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅਣਗਿਣਤ ਬ੍ਰਹਮੰਡਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣ 'ਤੇ ਵੀ, ਉਸਦਾ ਕਦੇ ਵੀ ਪਤਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਸਮੀਪੇ ਪਾਰ੍षਦੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸੇਵਾਂ ਚ ਕੁਰੁਤੇ ਚਿਰਮ੍ । ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਖਣ੍ਡਂ ਚ ਸੁਸ੍ਨਾਤਃ ਸਂਯਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਉਹ ਨੇੜੇ ਰਹਿ ਕੇ ਸਦਾ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ-ਖੰਡ ਨੂੰ ਸੁਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ।
ਪਾਯਸਂ ਪਿष੍ਟਕਂ ਚੈਵ ਫਲਂ ਤਾਮ੍ਬੂਲਮੇਵ ਚ । ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਵਾਚਕਂ ਚ ਤਸ੍ਮੈ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸੁਵਰ੍ਣਕਮ੍
ਉਹ ਚਾਵ ਨਾਲ ਖੀਰ, ਪਿਠੇ, ਫਲ ਤੇ ਪਾਨ ਵਾਚਕ ਨੂੰ ਖਵਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਸੋਨਾ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਚਨ੍ਦਨਂ ਸ਼ੁਕ੍ਲਮਾਲ੍ਯਂ ਚ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਮਨੋਹਰਮ੍ । ਨਿਵੇਦ੍ਯ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਚ ਵਾਚਕਾਯ ਪ੍ਰਦੀਯਤੇ
ਚੰਦਨ, ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਹਾਰ, ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਨਰਮ ਕਪੜੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰ ਕੇ, ਇਹ ਸਭ ਵਾਚਕ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚ ਪ੍ਰਕृਤੇਃ ਖਣ੍ਡਂ ਸੁਸ਼੍ਰਾਵ੍ਯਂ ਚ ਸੁਧੋਪਮਮ੍ । ਭੋਜਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਦਧ੍ਯਨ੍ਨਂ ਤਸ੍ਮੈ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚ
ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ-ਖੰਡ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗੀ ਕਥਾ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਵਾਚਕ ਨੂੰ ਦਹੀਂ-ਚਾਵਲ ਖਵਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਹੋਰ ਭੀ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਵਤ੍ਸਾਂ ਸੁਰਭਿਂ ਰਮ੍ਯਾਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵੈ ਭਕ੍ਤਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ । ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਗਣਪਤੇਃ ਖਣ੍ਡਂ ਵਿਘ੍ਨਨਾਸ਼ਾਯ ਸਂਯਤਃ
ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਇਕ ਸੁੰਦਰ ਬਛੜੀ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਗਣਪਤਿ-ਖੰਡ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ।
ਸ੍ਵਰ੍ਣਯਜ੍ਞੋਪਵੀਤਂ ਚ ਸ਼੍ਵੇਤਾਸ਼੍ਵਚ੍ਛਤ੍ਰਮਾਲ੍ਯਕਮ੍ । ਪ੍ਰਦੀਯਤੇ ਵਾਯਕਾਯ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਕਂ ਤਿਲਲਡ੍ਡੁਕਮ੍
ਸੋਨੇ ਦਾ ਜਨੇਊ, ਚਿੱਟਾ ਘੋੜਾ, ਛਤਰੀ ਤੇ ਹਾਰ—ਇਹ ਸਭ ਵਾਚਕ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਨਾਲ ਹੀ ਸੁਆਸਤਿਕ ਤੇ ਤਿਲਾਂ ਦੇ ਲੱਡੂ ਵੀ।
ਪਰਿਪਕ੍ਵਫਲਾਨ੍ਯੇਵ ਕਾਲਦੇਸ਼ੋਦ੍ਭਵਾਨਿ ਚ । ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਜਨ੍ਮਖਣ੍ਡਂ ਚ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੱਕੇ ਹੋਏ ਫਲ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਤੇ ਥਾਂ ਮੁਤਾਬਕ ਉਗੇ ਹੋਣ—ਜਦੋਂ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜਨਮ-ਖੰਡ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਗਤ ਪੂਰੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ।