ਏਤਾਸਾਂ ਚਰਿਤਂ ਚੈਵਮਨ੍ਯਾਸਾਂ ਚ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍ । ਉਪਾਖ੍ਯਾਨਂ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾਃ ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਕਰਤਬ, ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ; ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਕਥਾ, ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਦੀ ਵੀ।
ਅਪੂਰ੍ਵਂ ਰਾਧਿਕਾਖ੍ਯਾਨਂ ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਤਥੈਵ ਚ । ਸਂਵਾਦੋ ਯਮਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯੋਃ ਸਤ੍ਯਵਜ੍ਜੀਵਦਾਨਕਮ੍
ਰਾਧਿਕਾ ਦੀ ਅਦਭੁਤ ਕਥਾ, ਤੇ ਸਾਵਿਤਰੀ ਦੀ ਵੀ; ਯਮ ਤੇ ਸਾਵਿਤਰੀ ਦਾ ਸੰਵਾਦ, ਜੋ ਸੱਚ ਵਾਂਗ ਜੀਵਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕृਣ੍ਡਾਨਾਂ ਵਰ੍ਣਨਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਤੇषਾਂ ਚ ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਤਥਾ । ਜੀਵਿਤਰ੍ਮਵਿਪਾਕਸ਼੍ਚ ਭੋਗਨਿਰ੍ਣਯ ਏਵ ਚ
ਕ੍ਰੰਡਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਲਕੜਣ ਵੀ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਦਾ ਫਲ ਤੇ ਭੋਗਾਂ ਦੀ ਨਿਰਣੈ।
ਅਪੂਰ੍ਵ ਰਾਧਿਕਾਖ੍ਯਾਨਂ ਪੁਰਾਣੇषੁ ਸੁਗੋਪ੍ਯਕਮ੍ । ਸੁਯਜ੍ਞਸ੍ਚ ਨृਪੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਚਰਿਤਂ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਰਾਧਿਕਾ ਦੀ ਅਦਭੁਤ ਕਥਾ, ਜੋ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਗੁਪਤ ਰੱਖੀ ਗਈ; ਤੇ ਨਰਪਤੀ ਸੁਯਜਨ ਦੇ ਵੱਡੇ ਅਚੰਭੇ ਕਰਤਬ।
ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਤੁਲਸ੍ਯੁਪਾਖ੍ਯਾਨਂ ਪੁਰਾਣੇषੁ ਸੁਗੋਪ੍ਯਕਮ੍ । ਮਹਾਯੁਦ੍ਧਂ ਚ ਸਂਵਾਦੇ ਮਹੇਸ਼ਸ਼ਙ੍ਖਚੂਡਯੋਃ
ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਕਥਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਗੁਪਤ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ; ਮਹੇਸ਼ ਤੇ ਸ਼ੰਖਚੂੜਾ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਯੁੱਧ।
ਤੁਲਸੀਕृष੍ਣਸਂਵਾਦਸ੍ਤਯੋਃ ਸਂਭੋਗ ਏਵ ਚ । ਨਿਧਨਂ ਸ਼ਙ੍ਖਚੂਡਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰੀਦਾਮ੍ਨਃ ਸ਼ਾਪਮੋਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਤੁਲਸੀ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਸੰਵਾਦ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮਿਲਾਪ ਵੀ; ਸ਼ੰਖਚੂੜਾ ਦੀ ਮੌਤ ਤੇ ਸ਼੍ਰੀਦਾਮ ਦਾ ਸ਼ਾਪ ਮੁਕਾਉਣਾ।
ਪਦਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਃ ਸੁਰਾਣਾਂ ਚ ਵਿਪਦਾਂ ਖਣ੍ਡਨਂ ਤਥਾ । ਜੀਵਿਨਾਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਬੀਜਂ ਚ ਗਙ੍ਗੋਪਾਖ੍ਯਾਨਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਦੇਵਤੇ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਬੀਜ—ਇਹ ਸਾਰਾ ਗੰਗਾ ਦੀ ਕਥਾ ਵਿੱਚ ਚਾਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਥੈਵ ਮਨਸਾਖ੍ਯਾਨਂ ਪਰਂ ਹਰ੍षਵਿਵਰ੍ਧਨਮ੍ । ਸ੍ਵਾਹਾਸ੍ਵਧਾਖ੍ਯਾਨਮੇਵਮਨ੍ਯਾਸਾਂ ਚ ਨਿਰੂਪਣਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨ ਦੀ ਕਥਾ, ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਸਵਾਹਾ ਤੇ ਸਵਧਾ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ, ਤੇ ਹੋਰ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦੀ ਵੀ ਵਰਣਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯਦ੍ਯਤਪ੍ਰਾਸਙ੍ਗਿਕਾਖ੍ਯਾਨਂ ਵਕ੍ਤੁਃ ਪ੍ਰਸ਼੍ਨਾਨੁਰੋਧਤਃ । ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਤਤ੍ਪ੍ਰਕृਤੇਃ ਖਣ੍ਡਂ ਖਣ੍ਡਂ ਗਣਪਤੇਃ ਸ਼੍ਰृਣੁ
ਜੋ ਵੀ ਕਥਾਵਾਂ ਸਵਾਲਾਂ ਦੇ ਜਵਾਬ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਗਣੇਸ਼ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਹਿੱਸੇ-ਹਿੱਸੇ ਸੁਣੋ।
ਅਤੀਵ ਮਧੁਰਂ ਰਮ੍ਯਂ ਸ੍ਵਾਦੁ ਸ੍ਵਾਦੁ ਪਦੇ ਪਦੇ । ਸੁਗੋਪ੍ਯਂ ਤਤ੍ਪੁਰਾਣੇषੁ ਰਮ੍ਯਂ ਰਮ੍ਯਂ ਨਵਂ ਨਵਮ੍
ਇਹ ਕਥਾ ਬਹੁਤ ਮਿੱਠੀ ਤੇ ਸੁਹਾਵਣੀ ਹੈ, ਹਰ ਪੈਰ ਤੇ ਰਸ ਭਰੀ ਹੋਈ; ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਗੁਪਤ, ਨਵੀਂ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀ ਕਥਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮੁਪਾਖ੍ਯਾਨਂ ਸ਼੍ਰੋਤृਪ੍ਰੀਤਿਕਰਂ ਪਰਮ੍ । ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਕ੍ਰੀਡਾ ਚ ਪਰਮਾ ਪਾਰ੍ਵਤੀਪਰਮੇਸ਼ਯੋਃ
ਇਹ ਵੱਡੀ ਹੀ ਵਿਰਲ ਕਥਾ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਪਾਰਵਤੀ ਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਉੱਚੀ ਲੀਲਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਸ੍ਕਨ੍ਦੋਤ੍ਪਤ੍ਤਿਃ ਪ੍ਰਥਮਤਃ ਕ੍ਰੀਡਾਭਙ੍ਗਸ੍ਤਯੋਸ੍ਤਥਾ । ਪਾਰ੍ਵਤੀਤੋषਣਂ ਚੈਵਮਭਿਮਾਨਵਿਮੋਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਕੰਦ ਦੀ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਦੀ ਕਥਾ, ਫਿਰ ਲੀਲਾ ਦਾ ਟੁੱਟਣਾ, ਪਾਰਵਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣਾ, ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਦਾ ਦੂਰ ਹੋਣਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪੁਣ੍ਯਕਂ ਚ ਵ੍ਰਤਂ ਵਿष੍ਣੋਰ੍ਦੇਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚਰਿਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਵਰਦਾਨਂ ਹਰੇਰੇਵ ਸੁਵ੍ਰਤਾਂ ਪਾਰ੍ਵਤੀਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਵਰਤ, ਦੇਵੀ ਦੇ ਉੱਤਮ ਕਰਤਬ, ਤੇ ਹਰੀ ਵੱਲੋਂ ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਹਰੇਸ਼੍ਚ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਚੈਵ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਤਿਥਿਰੂਪਿਣਃ । ਆਵਿਰ੍ਭਾਵੋ ਗਣੇਸ਼ਸ੍ਯ ਕृਪਯਾ ਸ਼ਿਵਮਨ੍ਦਿਰੇ
ਹਰੀ ਦਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਹਿਮਾਨ ਵਜੋਂ ਆਉਣਾ, ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਗਣੇਸ਼ ਦਾ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣਾ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਪੁਤ੍ਰਵਕ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਪਾਰ੍ਵਤੀਪਰਮੇਸ਼ਯੋਃ । ਪਰਮਾਨਨ੍ਦਰੂਪਂ ਚ ਸ਼ਿਵਗੇਹੇ ਮਹੋਤ੍ਸਵਮ੍
ਪਾਰਵਤੀ ਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵੱਲੋਂ ਪੁੱਤਰ-ਮੁਖ ਵਾਲੇ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ, ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਆਨੰਦ ਭਰੀ ਉਤਸਵ ਦੀ ਕਥਾ ਹੈ।
ਦੇਵਾਦ੍ਯਾ ਦਦृਸ਼ੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਬਾਲਂ ਨਿਤ੍ਯਮਜਂ ਵਿਭੁਮ੍ । ਸਤ੍ਯਸ੍ਵਰੂਪਂ ਪਰਮਂ ਪਰਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਰੂਪਿਣਮ੍
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਆਦਿ ਨੇ ਉਸ ਨਿੱਤ, ਅਜਨਮਾ, ਸਰਬਵਿਆਪੀ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਸੱਚ ਦਾ ਸਰੂਪ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਤੇ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਰੂਪ ਸੀ।
ਸਰ੍ਵਵਿਘ੍ਨਹਰਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਦਾਤਾਰਂ ਸਰ੍ਵਸਂਪਦਾਮ੍ । ਤਪਸਾਂ ਜਪਯਜ੍ਞਾਨਾਂ ਵ੍ਰਤਾਨਾਂ ਫਲਦਂ ਵਿਭੁਮ੍
ਜੋ ਸਾਰੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ, ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ, ਸਭ ਦੌਲਤਾਂ ਦਾ ਦਾਤਾ, ਤੇ ਤਪ, ਜਪ, ਯਜ, ਤੇ ਵਰਤਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸਰਬਵਿਆਪੀ ਹੈ।
ਅਤੀਵ ਕਮਨੀਯਂ ਚ ਰਮਣੀਯਂ ਚ ਯੋषਿਤਾਮ੍ । ਪ੍ਰਾਣਾਧਿਕਂ ਪ੍ਰਿਯਤਮ੍ ਪਾਰ੍ਵਤੀਪਰਮੇਸ਼ਯੋਃ
ਇਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੀ, ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਖਾਸ ਪਿਆਰਾ, ਪਾਰਵਤੀ ਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਲਈ ਜਾਨ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਪਰਮਾਤ੍ਮਸ੍ਵਰੂਪਂ ਚ ਭਗਵਨ੍ਤਂ ਸਨਾਤਨਮ੍ । ਸਰ੍ਵੇਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵਬੀਜਂ ਚ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਨਾਰਾਯਣਾਤ੍ਮਕਮ੍
ਇਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਸਰੂਪ, ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸਭ ਦਾ ਬੀਜ, ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦਾ ਸਿੱਧਾ ਰੂਪ ਹੈ।
ਯਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਚ੍ਚ ਸ੍ਤਵਨਾਤ੍ਪ੍ਰਣਾਮਾਤ੍ਪੂਜਨਾਤ੍ਤਥਾ । ਧ੍ਯਾਨਾਸਾਧ੍ਯਂ ਦੁਰਾਰਾਧ੍ਯਂ ਜਨ੍ਮਕੋਟ੍ਯਘਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ, ਸਤਿਕਾਰ, ਨਮਸਕਾਰ, ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਪਰ ਮਨਾਉਣਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਤੇ ਲੱਖਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਭਾਰ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕਾਰ੍ਤਿਕੋਦ੍ਧਰਣਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਤਸ੍ਯਾਭਿषੇਕ ਏਵ ਚ । ਗਣੇਸ਼ਪੂਜਨਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਵਿਘ੍ਨਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਕਾਰਤਿਕੇਯ ਦੀ ਮੁਕਤੀ, ਉਸ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ, ਤੇ ਗਣੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਵਿੱਘਨ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਵੀ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਜਮਦਗ੍ਨੇਸ਼੍ਚ ਯੁਦ੍ਧਂ ਚ ਕਾਰ੍ਤਵੀਰ੍ਯਾਰ੍ਜੁਨੇਨ ਚ । ਸੁਰਭੀਹਰਣਂ ਚੈਵ ਨਿਧਨਂ ਚ ਮੁਨੇਸ੍ਤਥਾ
ਜਮਦਗਨੀ ਤੇ ਕਾਰਤਵੀਰਿਆਰਜੁਨ ਦਾ ਯੁੱਧ, ਸੁਰਭੀ ਦਾ ਹੜਪਣਾ, ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਮੌਤ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਰੇਸ਼ੁਕਾਯਾਸ਼੍ਚਿਤਾਰੋਹਣਮੇਵ ਚ । ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਤਂ ਭृਗੋਸ਼੍ਚੈਵ ਦਾਰੁਣਂ ਚ ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍
ਪਤਿਵਰਤਾ ਰੇਣੁਕਾ ਵੱਲੋਂ ਚਿਤਾ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਜਾਣਾ, ਤੇ ਭ੍ਰਿਗੂ ਵੱਲੋਂ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਵੱਡੀ ਕਸਮ ਖਾਣੀ ਵੀ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਨਿਃਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੀਕਰਣਂ ਚੈਵਮੇਕਵਿਂਸ਼ਤਿਕਂ ਦ੍ਵਿਜ । ਸਂਵਾਦੋ ਜ੍ਞਾਨਲਾਭਸ਼੍ਚ ਗਣੇਸ਼ਪਰ੍ਸ਼ੁਰਾਮਯੋਃ
ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੀ ਇਕੀ-ਵਾਰੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ ਦੀ ਕਥਾ, ਗਣੇਸ਼ ਤੇ ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਵਿਚਕਾਰ ਸੰਵਾਦ ਤੇ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਯੋਰ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਦਾਰੁਮਂ ਚ ਹੇਰਮ੍ਬਦਨ੍ਤਭਞ੍ਜਨਮ੍ । ਦੁਰ੍ਗਾਯਾਸ਼੍ਚ ਵਿਲਾਪਸ਼੍ਚਾਭਿਸ਼ਾਪੋ ਭਾਰ੍ਗਵਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਲੜਾਈ, ਹੇਰੰਬ ਦਾ ਦੰਦ ਟੁੱਟਣਾ, ਦੁਰਗਾ ਦਾ ਵਿਲਾਪ ਅਤੇ ਉਸ ਵਲੋਂ ਭਾਰਗਵ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇਣਾ—
ਸ੍ਮਰਣੇ ਪਰ੍ਸ਼ੁਰਾਮਸ੍ਯਾਪ੍ਯਾਵਿਰ੍ਭਾਵੋ ਹਰੇਰਪਿ । ਪਾਰ੍ਵਤੀਂ ਬੋਧਯਾਮਾਸ ਸ੍ਵਯਂ ਨਾਰਾਯਣਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੀ ਹਰੀ ਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ; ਪ੍ਰਭੂ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਆਪ ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ।
ਵਰ੍ਣਨਂ ਸ਼ਿਵਲੋਕਸ੍ਯ ਪਰਮਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍ । ਪ੍ਰਦਤ੍ਤਂ ਪਰ੍ਸ਼ੁਰਾਮਾਯ ਮਹਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸ਼ਂਕਰੇਣ ਚ
ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਦੀ ਅਦਭੁਤ ਤੇ ਚਾਹੀ ਗਈ ਵਿਆਖਿਆ, ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਵਲੋਂ ਪਰਸ਼ੁਰਾਮ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਮਹਾ-ਅਸਤਰ—
ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਕਵਚਂ ਚੈਵ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ । ਵਰਦਾਨਂ ਚਾਭਯਂ ਚ ਪ੍ਰਦਾਨਂ ਸਰ੍ਵਸਂਪਦਾਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਮੰਤਰ ਅਤੇ ਕਵਚ, ਵਰ ਦਿੰਣਾ, ਨਿਡਰਤਾ ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ ਦੇਣੀ—
ਤ੍ਰਿਃਸਪ੍ਤਕृਤ੍ਵੋ ਭੂਪਾਨਾਂ ਨਿਧਨਂ ਚ ਚਕਾਰ ਸਃ । ਬਭੂਵ ਭृਗੁਣਾ ਵਿਪ੍ਰ ਭੁਵਸ਼੍ਚ ਭਾਰਮੀਕ੍ਸ਼ਣਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਇਕੀ ਵਾਰੀ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕੀਤਾ; ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਸ਼੍ਨਾਨੁਰੋਧਕ੍ਰਮਤਃ ਪੂਰ੍ਵਾਪਾਖ੍ਯਾਨਮੇਵ ਚ । ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਗਣਪਤੇਃ ਖਣ੍ਡਂ ਸਮਾਸੇਨ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਤੇਰੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨਾਂ ਦੇ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੁਰਾਣੀ ਕਥਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ; ਗਣਪਤੀ ਦੀ ਕਥਾ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਸੁਣਾਈ ਗਈ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।