ਉਵਾਚ ਜੀਵਯਾਮਾਸ ਮੁਧਾਦृष੍ਟ੍ਯਾ ਚ ਨਾਰਦ । ਉਤ੍ਤਸ੍ਥੌ ਰਾਧਿਕਾ ਦੇਵੀ ਰੁਦਤੀ ਮਾਨਿਨੀ ਸਤੀ
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਤੇ ਦਇਆ ਭਰੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਰਾਧਾ ਨੂੰ ਜੀਉਂਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਨਾਰਦ। ਰਾਧਿਕਾ, ਜੋ ਦੇਵੀ ਸੀ, ਰੋਂਦੀ ਹੋਈ, ਮਾਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਔਰਤ ਵਾਂਗ, ਉੱਠ ਬੈਠੀ।
ਗੋਪ੍ਯਸ੍ਤਾਂ ਬੋਧਯਾਮਾਸੁਃਕ੍ਰੋਡੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਗੋਪੀਆਂ ਨੇ ਰਾਧਾ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਆਪਣੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਚੁੱਕ ਕੇ ਹੋਸ਼ ਵਿਚ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ ਸ਼੍ਰृਣੁ ਰਾਧੇ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਜ੍ਞਾਨਮਾਧ੍ਯਾਤ੍ਮਿਕਂ ਪਰਮ੍ । ਯਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਹਾਲਿਕੋ ਮੂਰ੍ਖਃ ਸਦ੍ਯੋ ਭਵਤਿ ਪਣ੍ਡਿਤਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਸੁਣ ਰਾਧੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਆਤਮਿਕ ਗਿਆਨ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਿਹੜਾ ਮੂਰਖ ਹਾਲੀ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਤੁਰੰਤ ਗਿਆਨੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।'
ਜਾਤ੍ਯਾऽਹਂ ਚਗਤਾਂ ਸ੍ਵਾਮੀ ਕਿਂ ਰੁਕ੍ਮਿਣ੍ਯਾਦਿਯੋषਿਤਾਮ੍ । ਕਾਰ੍ਯਕਾਰਣਰੂਪੋऽਹਂ ਵ੍ਯਕ੍ਤੋ ਰਾਧੇ ਪृਥਕ੍ ਪृਥਕ੍
'ਮੈਂ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹਾਂ—ਰੁਕਮਣੀ ਜਾਂ ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਕੀ ਗੱਲ? ਹੇ ਰਾਧੇ, ਮੈਂ ਕਾਰਨ ਤੇ ਫਲ ਦਾ ਰੂਪ ਹਾਂ, ਵੱਖ ਵੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।'
ਏਕਾਤ੍ਮਾऽਹਂ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵੇषਾਂ ਜਾਤ੍ਯਾ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਮਯਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਾਣਿषੁ ਵ੍ਯਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚਾਪ੍ਯਾਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਤृਣਾਦਿषੁ
'ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਇਕੋ ਆਤਮਾ ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਚਾਨਣ ਵਾਲਾ। ਮੈਂ ਹਰ ਜੀਵ ਵਿੱਚ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਘਾਸ ਦਾ ਤਿੰਨਾ, ਸਭ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ।'
ਏਕਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚ ਭੁਕ੍ਤਵਤਿ ਨ ਤੁष੍ਟੋऽਨ੍ਯੋ ਜਨਸ੍ਤਥਾ । ਮਯ੍ਯਾਤ੍ਮਨਿ ਗਤੇऽਪ੍ਯੇਕੋ ਮृਤੋऽਪ੍ਯਨ੍ਯਃ ਸੁਜੀਵਤਿ
'ਜੇ ਇਕੋ ਬੰਦਾ ਭੋਗ ਕਰੇ ਤਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਰੱਜਦਾ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਵੀ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਹੋਰ ਜੀਵ ਜੀਉਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।'
ਜਾਤ੍ਯਾऽਹਂ ਕृष੍ਣਰੂਪਸ਼੍ਚ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਤਮਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਗੋਲੋਕੇ ਗੋਕੁਲੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਵृਨ੍ਦਾਵਨੇ ਵਨੇ
'ਮੈਂ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਸਭ ਤੋਂ ਪੂਰਾ ਹਾਂ। ਗੋਲੋਕ, ਗੋਕੁਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ।'
ਦ੍ਵਿਭੁਜੋ ਗੋਪਵੇषਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਯਂ ਰਾਧਾਪਤਿਃ ਸ਼ਿਸ਼ੁਃ । ਗੋਪਾਲੈਰ੍ਗੋਪਿਕਾਭਿਸ਼੍ਚ ਸਹਿਤਃ ਕਾਮਧੇਨੁਭਿਃ
'ਦੋ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਗਵਾਲਾ ਬਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਆਪ ਰਾਧਾ ਦਾ ਪਤੀ, ਬੱਚਾ ਬਣ ਕੇ, ਗਵਾਲਿਆਂ, ਗੋਪੀਆਂ ਤੇ ਕਾਮਧੇਨੂਆਂ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ।'
ਚਤੁਰ੍ਭੁਜੋऽਹਂ ਵੈਕੁਣ੍ਠੇ ਦ੍ਵਿਧਾਰੂਪਃ ਸਨਾਤਨਃ । ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸਰਸ੍ਵਤੀਕਾਨ੍ਤਃ ਸਤਤਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਵਿਗ੍ਰਹਃ
'ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਮੈਂ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ, ਸਦਾ ਦੋ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਦਾ ਪਿਆਰਾ, ਸਦਾ ਸ਼ਾਂਤ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲਾ ਹਾਂ।'
ਯਨ੍ਮਾਨਸੀ ਸਿਨ੍ਧੁਕਨ੍ਯਾ ਮਰ੍ਤ੍ਯਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਪਤਿਰ੍ਭੁਵਿ । ਸ਼੍ਵੇਤਦ੍ਵੀਪੇ ਚ ਸ਼੍ਰੀਰੀਦੇ ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਚ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਃ
'ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਧੀ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਾਨਵ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦਾ ਪਤੀ, ਸ਼੍ਵੇਤਦੀਪ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਸ਼੍ਰੀ ਹਾਂ ਤੇ ਉੱਥੇ ਵੀ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਹਾਂ।'
ਅਹਂ ਨਾਰਾਯਣਰ੍षਿਸ਼੍ਚ ਨਰੋ ਧਰ੍ਮਃ ਸਨਾਤਨਃ । ਧਰ੍ਮਵਕ੍ਤਾ ਚ ਧਰ੍ਮਿष੍ਠੋ ਧਰ੍ਮਵਰ੍ਤ੍ਮਪ੍ਰਵਰ੍ਤਕਃ
'ਮੈਂ ਨਾਰਾਇਣ ਰਿਸ਼ੀ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਨਰ ਹਾਂ, ਸਦਾ ਧਰਮ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਧਰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਧਰਮੀ, ਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਹ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ।'
ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਰ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ੍ਵਰੂਪਾ ਚ ਧਰ੍ਮਿष੍ਠਾ ਚ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ । ਅਤ੍ਰ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪਤਿਰਹਂ ਪੁਣ੍ਯਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਚ ਭਾਰਤੇ
'ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਪਤੀ ਵਤੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਭਾਰਤ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਹਾਂ।'
ਸਿਦ੍ਧੇਸ਼ਃ ਸਿਦ੍ਧਿਦਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਕਪਿਲੋऽਹਂ ਸਤੀਪਤਿਃ । ਨਾਨਾਰੂਪਧਰੋऽਹਂ ਚ ਵ੍ਯਕ੍ਤਿਭੇਦੇਨ ਸੁਨ੍ਦਰਿ
'ਮੈਂ ਸਿੱਧਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸਿੱਧੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕਪਿਲ, ਸਤੀ ਦਾ ਪਤੀ ਹਾਂ। ਹੇ ਸੁੰਦਰਿ, ਮੈਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ।'
ਅਹਂ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਃ ਸ਼ਸ਼੍ਵਦ੍ਦ੍ਵਾਰ੍ਵਤ੍ਯਾਂ ਰੁਕ੍ਮਿਣੀਵਤਿਃ । ਅਹਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਸ਼ਾਯੀ ਚ ਸਤ੍ਯਭਾਮਾਗृਹੇ ਸ਼ੁਭੇ
'ਮੈਂ ਸਦਾ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਦੁਆਰਕਾ ਵਿੱਚ, ਰੁਕਮਣੀ ਦਾ ਪਤੀ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਖੀਰ ਸਾਗਰ ਉੱਤੇ ਵਿਛਾ ਹੋਇਆ, ਸਤਭਾਮਾ ਦੇ ਸੁਭ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹਾਂ।'
ਅਨ੍ਯਾਸਾਂ ਮਨ੍ਦਿਰੇऽਹਂ ਚ ਕਾਯਵ੍ਯੂਹਾਤ੍ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍ । ਅਹਂ ਨਾਰਾਯਣਰ੍षਿਸ਼੍ਚ ਫਾਲ੍ਗੁਨਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਸਾਰਥਿਃ
ਹੋਰ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਹਨ। ਮੈਂ ਨਾਰਾਇਣ ਵੀ ਹਾਂ, ਰਿਸ਼ੀ ਵੀ ਹਾਂ, ਤੇ ਇਸ ਫਾਲਗੁਨ ਦਾ ਰਥੀ ਵੀ ਹਾਂ।
ਸ ਨਰਰ੍षਿਰ੍ਧਰ੍ਮਪੁਤ੍ਰੋ ਮਦਂਸ਼ੋ ਬਲਵਾਨ੍ਭੁਵਿ । ਤਪਸਾऽऽਰਾਧਿਤਸ੍ਤੇਨ ਸਾਰਥ੍ਯੇऽਹਂ ਚ ਪੁष੍ਕਰੇ
ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ੀ, ਧਰਮਪੁੱਤਰ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮੇਰਾ ਅੰਸ਼ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਤਪ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਉਸਦਾ ਰਥੀ ਬਣਿਆ।
ਯਥਾ ਤ੍ਵਂ ਰਾਧਿਕਾ ਦੇਵੀ ਗੋਲੇਕੇ ਗੋਕੁਲੇ ਤਥਾ । ਵੈਕੁਣ੍ਠੇ ਚ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਭਵਤੀ ਚ ਸਰਸ੍ਵਤੀ
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ, ਰਾਧਿਕਾ ਦੇਵੀ, ਗੋਲੋਕ ਤੇ ਗੋਕੁਲ ਵਿੱਚ ਹੈਂ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈਂ, ਤੇ ਤੂੰ ਸਰਸਵਤੀ ਵੀ ਹੈਂ।
ਭਵਤੀ ਮਰ੍ਤ੍ਯਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਸ਼ਾਯਿਨਃ ਪ੍ਰਿਯਾ । ਧਰ੍ਮਪੁਤ੍ਰਵਧੂਸ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਰ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀ
ਤੂੰ ਮਰਤ ਲੋਕ ਦੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈਂ, ਜੋ ਖੀਰਸਾਗਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਧਰਮਪੁੱਤਰ ਦੀ ਵਹੁਟੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੈਂ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦਾ ਰੂਪ।
ਕਪਿਲਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਾ ਕਾਨ੍ਤਾਭਾਰਤੇ ਭਵਤੀ ਸਤੀ । ਤ੍ਵਂ ਸੀਤਾ ਮਿਥਿਲਾਯਾਂ ਚ ਤ੍ਵਚ੍ਛਾਯਾ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਸਤੀ
ਤੂੰ ਕਪਿਲ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਤੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸਤੀ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਮਿਥਿਲਾ ਵਿੱਚ ਸੀਤਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਤੇਰੀ ਛਾਂਵ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਤੀ ਹੈ।
ਦ੍ਵਾਰਵਤ੍ਯਾਂ ਮਹਾਲ੍ਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਭਵਤੀ ਰੁਕ੍ਮਿਣੀ ਸਤੀ । ਪਞ੍ਚਾਨਾਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਚ ਭਵਤੀ ਕਲਯਾ ਪ੍ਰਿਯਾ
ਦਵਾਰਕਾ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈਂ, ਤੇ ਰੁਕਮਣੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਤੀ ਹੈਂ। ਪੰਜ ਪਾਂਡਵਿਆਂ ਲਈ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਸ਼ ਨਾਲ ਪਿਆਰੀ ਹੈਂ।
ਰਾਵਣੇਨ ਹृਤਾ ਤ੍ਵਂ ਚ ਸ੍ਵਂ ਚ ਰਾਮਸ੍ਯ ਕਾਮਿਨੀ । ਨਾਨਾਰੂਪਾ ਯਥਾ ਤ੍ਵਂ ਚ ਚ੍ਛਾਯਯਾ ਕਲਯਾ ਸਤੀ
ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੈਨੂੰ ਰਾਵਣ ਲੈ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੂੰ ਰਾਮ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਵੀ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਕਈ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈਂ, ਆਪਣੀ ਛਾਂ ਤੇ ਅੰਸ਼ ਨਾਲ ਸਦੀਵੀ ਸਤੀ ਹੈਂ।
ਨਾਨਾਰੂਪਸ੍ਤਥਾऽਹਂ ਚ ਸ਼੍ਵਾਂਸ਼ੇਨ ਕਲਯਾ ਤਥਾ । ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਤਮੋऽਹਂ ਚ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾ ਪਰਾਤ੍ਪਰਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਵੀ ਕਈ ਰੂਪ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਅੰਸ਼ ਤੇ ਛਾਂ ਨਾਲ। ਪਰ ਮੈਂ ਪੂਰਨ ਤੋਂ ਵੀ ਪੂਰਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹਾਂ।
ਇਤਿ ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਸਰ੍ਵਮਾਧ੍ਯਾਤ੍ਮਿਕਮਿਦਂ ਸਤਿ । ਰਾਧੇ ਕਰ੍ਵਾਪਰਾਧਂ ਮੇ ਕ੍ਸ਼ਮਸ੍ਵ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੀ
ਹੇ ਸਤੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਤਮਕ ਸਾਰਾ ਗਿਆਨ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ। ਹੇ ਰਾਧੇ, ਜੇ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਕੋਈ ਭੁੱਲ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮਾਫ ਕਰ ਦੇ, ਹੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰੀ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਰਿਤੁष੍ਟਾ ਚ ਰਾਧਿਕਾ । ਪਰਿਤੁष੍ਟਾਸ਼੍ਚ ਗੋਪ੍ਯਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਣੇਮੁਃ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਧਿਕਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈ। ਗੋਪੀਆਂ ਵੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਈਆਂ ਤੇ ਸਭ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਬ੍ਰਹ੍ਮo ਮਹਾo ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਜਨ੍ਮਖo ਉਤ੍ਤo ਨਾਰਦਨਾo षਡ੍ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਖੰਡ, ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜਨਮ ਦਾ ਛਬੀਸਵਾਂ ਅਧਿਆਇ, ਜੋ ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਥ ਸਪ੍ਤਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾ ਗੋਪਿਕਾ ਮੁਦਾ । ਮਨ੍ਦਿਰਂ ਪ੍ਰਯਯੁਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਰਾਧਿਕਾਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍
ਹੁਣ ਸਤਾਈਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਆਰੰਭ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਗੋਪੀਆਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਸਭ ਨੇ ਰਾਧਿਕਾ ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਮੰਦਰ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਈਆਂ।
ਰਾਧਾਸ਼ृਙ੍ਗਾਰਭਾਵਂ ਚ ਕਲਾषੋਡਸ਼ਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ । ਚਕਾਰ ਸਸ੍ਮਿਤਾ ਸਾਧ੍ਵੀ ਵਕ੍ਰਚਞ੍ਚਲਲੋਚਨਾ
ਰਾਧਾ ਨੇ ਸੋਲਾਂ ਰਸਾਂ ਨਾਲ ਸਿੰਗਾਰ ਭਾਵ ਕੀਤਾ, ਹੱਸਦੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਸਤੀ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚੰਚਲ ਤੇ ਤਿਰਛੀਆਂ ਸਨ।
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਚਨ੍ਦਨਂ ਮਾਲ੍ਯਂ ਸ੍ਵਾਮਿਨੇ ਪੁਨਰੇਵ ਚ । ਰਹਸ੍ਯਂ ਚ ਪਰੀਹਾਸ੍ਯਂ ਪੁਨਰੇਵ ਚਕਾਰ ਸਃ
ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਚੰਦਨ ਤੇ ਮਾਲਾ ਭੇਟ ਕੀਤੀ, ਫਿਰ ਰਾਜ਼ੀ ਗੱਲਾਂ ਤੇ ਹਾਸ-ਮਜ਼ਾਕ ਵੀ ਕੀਤਾ।
ਆਕृष੍ਯ ਰਾਧਿਕਾਂ ਕृष੍ਣਃ ਸਮਾਨੀਯ ਸ੍ਵਵਕ੍ਸ਼ਸਿ । ਓष੍ਠਾਧਰਂ ਕਪੋਲਂ ਚ ਗਣ੍ਡਯੁਗ੍ਮਂ ਚੁਚੁਮ੍ਬ ਚ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਰਾਧਿਕਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਖਿੱਚ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਸੀਨੇ ਨਾਲ ਲਾਇਆ। ਉਸਦੇ ਹੋਠ, ਹੇਠਲਾ ਹੋਠ ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਗਲਾਂ ਚੁੰਮੇ।
ਰਾਧਾ ਚੁਚੁਮ੍ਬ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਮੁਖਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਮਨੋਹਰਮ੍ । ਚਕਾਰ ਕृष੍ਣਂ ਪ੍ਰਾਣੇਸ਼ਂ ਬਾਹੁਭ੍ਯਾਂ ਚ ਸ੍ਵਵਕ੍ਸ਼ਸਿ
ਰਾਧਾ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਚੰਨ ਵਰਗੇ ਮੁੱਖ ਨੂੰ ਚੁੰਮਿਆ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸੀਨੇ ਨਾਲ ਲਾ ਲਿਆ।