ਸ਼੍ਵੇਤਚਮ੍ਪਕਵਰ੍ਣਾਭਾਮਤੁਲਾਂ ਸੁਮਨੋਹਰਾਮ੍ । ਮੋਹਿਨੀਂ ਮਾਨਸਾਨਾਂ ਚ ਮੁਨੀਨਾਮੂਰ੍ਧ੍ਵਰੇਤਸਾਮ੍
ਉਹ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਿੱਟੇ ਚੰਪਾ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਰਗ ਰੰਗ ਵਾਲੀ, ਬੇਮਿਸਾਲ ਸੁੰਦਰ, ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਵੀ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਦੇਖਿਆ।
ਸੁਕੇਸ਼ੀਂ ਸੁਨ੍ਦਰੀਂ ਸ਼੍ਯਾਮਾਂ ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧਪਰਿਮਣ੍ਡਲਾਮ੍ । ਨਿਤਮ੍ਬਕਠਿਨਸ਼੍ਰੋਣੀਂ ਸ੍ਤਨਯੁਗ੍ਮੋਨ੍ਨਤਾਨਨਾਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਸੁੰਦਰ, ਰੂਪ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਸ਼ਿਆਮ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਤੇ ਪਿੱਠ ਵੱਡੀ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਤੇ ਚਿਹਰਾ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਉਭਰੇ ਹੋਏ ਸਤਨ ਸਨ।
ਕੋਟੀਨ੍ਦੁਨਿਨ੍ਦਿਤਾਸ੍ਯਾਂ ਤਾਂ ਸਸ੍ਮਿਤਾਂ ਸੁਦਤੀਂ ਸਤੀਮ੍ । ਕਜ੍ਜਲੋਜ੍ਜ੍ਵਲਰੂਪਾਂ ਚ ਸ਼ਰਤ੍ਕਮਲਲੋਜਨਾਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਲੱਖਾਂ ਚੰਦ੍ਰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ, ਸੁੰਦਰ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੀ, ਪਵਿੱਤਰ, ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਕਜਲ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾਰ, ਸ਼ਰਤ ਰੁੱਤ ਦੇ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਸਨ।
ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਬੀਜਰੂਪਾਂ ਪਰਾਮਾਦ੍ਯਾਂ ਸਨਾਤੀਮ੍ । ਪਰਮਾਤ੍ਮਸ੍ਵਰੂਪਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਣਾਧਿष੍ਠਾਤृਦੇਵਤਾਮ੍
ਉਹ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ, ਮੂਲ ਬੀਜ, ਸਰਵੋਤਮ, ਆਦਿ ਤੇ ਸਨਾਤਨ ਸੀ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਜੀਵਨ-ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਅਧਿਸ਼ਠਾਤ੍ਰੀ ਦੇਵੀ ਸੀ।
ਸ੍ਤੁਤਾਂ ਚ ਪੂਜਿਤਾਂ ਚੈਵ ਪਰਾਂ ਚ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨੇ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਰੂਪਾਂ ਨਿਰ੍ਲਿਪ੍ਤਾਂ ਨਿਤ੍ਯਰੂਪਾਂ ਚ ਨਿਰ੍ਗੁਣਾਮ੍
ਉਹ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੈ; ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਸਰੂਪ, ਕੁਝ ਨਾਲ ਨ ਲੱਗਣ ਵਾਲੀ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਨੁਰੋਧਾਤ੍ਪ੍ਰਕृਤਿਂ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਵਿਗ੍ਰਹਾਮ੍ । ਮਤ੍ਯਸ੍ਵਰੂਪਾਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂ ਚ ਪੂਤਾਂ ਪਤਿਤਪਾਵਨੀਮ੍
ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਦਇਆ ਦੀ ਮੂਰਤ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਮਰਣ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ, ਸੁਚੱਜਾ ਅਤੇ ਪਤਿਤਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸੁਤੀਰ੍ਥਪੂਤਾਂ ਸਤ੍ਕੀਰ੍ਤਿਂ ਵਿਧਾਤ੍ਰੀਂ ਵੇਦਸਾਮਪਿ । ਮਹਤ੍ਪ੍ਰਿਯਾਂ ਚ ਮਹਤੀਂ ਮਹਾਵਿष੍ਣੋਸ਼੍ਚ ਮਾਤਰਮ੍
ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਈ, ਚੰਗੀ ਕੀਰਤੀ ਵਾਲੀ, ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾਕਾਰੀ; ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਆਪ ਵੱਡੀ, ਅਤੇ ਮਹਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਹੈ।
ਰਾਸੇਸ਼੍ਵਰੇਸ਼੍ਵਰੀਂ ਰਮ੍ਯਾਂ ਰਸਿਕਾਂ ਰਸਿਕੇਸ਼੍ਵਰੀਮ੍ । ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂਸ਼ੁਕਾਧਾਮਾਂ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਾਰੂਪਾਂ ਸ਼ੁਭਾਲਯਾਮ੍
ਰਾਸ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਸੁਆਮੀਣੀ, ਸੋਹਣੀ, ਰਸ ਦੀ ਮਾਹਰ ਅਤੇ ਰਸ ਦੇ ਮਾਹਰਾਂ ਦੀ ਮਾਲਕ; ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਅੱਗ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਕਪੜੇ ਵਰਗੀ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਕismet ਦਾ ਘਰ ਹੈ।
ਗੋਪੀਭਿਃ ਸਪ੍ਤਭਿਃ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਸੇਵਿਤਾਂ ਸ਼੍ਵੇਤਚਾਮਰੈਃ । ਚਤਸृਭਿਃ ਪ੍ਰਿਯਾਲੀਭਿਃ ਪਾਦਪਦ੍ਮੋਪਸੇਵਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਸਦਾ ਸੱਤ ਗੋਪੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਚਿੱਟੇ ਚਾਮਰ ਨਾਲ ਸੇਵਿਤ, ਅਤੇ ਚਾਰ ਪਿਆਰੀ ਸਹੇਲੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਨਿਰ੍ਮਾਣਭੂषਣੋਚ੍ਚੈਰ੍ਵਿਭੂषਿਤਾਮ੍ । ਚਾਰੁਕੁਣ੍ਡਲਯੁਗ੍ਮੇਨ ਸ਼੍ਰੁਤਿਗਣ੍ਡਸ੍ਥਲੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾਮ੍
ਅਮੋਲ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਸੋਹਣੇ ਕੁੰਡਲਾਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਗਲ ਅਤੇ ਕੰਨ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।
ਸੁਨਾਸਾਂ ਗਜਮੁਕ੍ਤਾਰ੍ਹਾਂ ਖਗੇਨ੍ਦ੍ਰਚਞ੍ਚੁਨਿਨ੍ਦਿਤਾਮ੍ । ਕੁਙ੍ਕੁਮਾਲਕ੍ਤਕਸ੍ਤੂਰੀਸ੍ਨਿਗ੍ਧਚਨ੍ਦਨਚਰ੍ਚਿਤਾਮ੍
ਸੁੰਦਰ ਨੱਕ ਵਾਲੀ, ਹਾਥੀ ਦੀ ਮੋਤੀ ਦੀ ਯੋਗ, ਉਸ ਦੇ ਚੁੰਨ ਬਾਜ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵੀ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡਦੇ ਹਨ; ਕੁੰਗੂ, ਲੱਕ, ਕਸਤੂਰੀ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਗਾਈ ਹੋਈ।
ਦਧਾਨਾਂ ਸੁਕਪੋਲਂ ਚ ਕੋਮਲਾਙ੍ਗੀਂ ਸੁਕਾਮੁਕੀਮ੍ । ਗਚੇਨ੍ਦ੍ਰਗਾਮਿਨੀਂ ਰਾਮਾਂ ਕਾਮਨੀਯਾਂ ਸੁਕਾਮਿਨੀਮ੍
ਸੋਹਣੇ ਗਲ ਵਾਲੀ, ਨਰਮ ਸਰੀਰ ਵਾਲੀ, ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਰਸ ਭਰੀ; ਉਸ ਦੀ ਚਾਲ ਹਾਥੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਰਗੀ, ਸੋਹਣੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ।
ਕਾਮਾਸ੍ਤ੍ਰਜਯਰੂਪਾਂ ਚ ਕਾਮਕਾਮ੍ਯਾਲਯਾਂ ਵਰਾਮ੍ । ਕ੍ਰੀਡਾਕਮਲਮਮ੍ਲਾਨਂ ਪਾਰਿਜਾਤਪ੍ਰਸੂਨਕਮ੍
ਉਹ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਇੱਛਾ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਘਰ; ਉਹ ਸਦਾ ਤਾਜਾ ਕ੍ਰੀੜਾ ਕਮਲ ਅਤੇ ਪਾਰਿਜਾਤ ਦੇ ਫੁੱਲ ਨੂੰ ਧਾਰਦੀ ਹੈ।
ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਨਿਰ੍ਮਾਣਂ ਦਧਾਨਾਂ ਦਰ੍ਪਣੋਜ੍ਜ੍ਵਲਮ੍ । ਨਾਨਾਰਤ੍ਨਵਿਚਿਤ੍ਰਾਢ੍ਯਰਤਨਸਿਂਹਾਸਨਸ੍ਥਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਅਮੋਲ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਆਇਨਾ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਨਾਨਾ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਰਤਨ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ 'ਤੇ ਬੈਠੀ ਹੈ।
ਪਦ੍ਮੈਃ ਪਦ੍ਮਾਰ੍ਚਿਤਂ ਪਾਦਪਦ੍ਮਂ ਚ ਮਙ੍ਗਲਾਲਯਮ੍ । ਹृਤ੍ਪਦ੍ਮੇ ਧ੍ਯਾਯਮਾਨਂ ਚ ਕृਣਸ੍ਯ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ, ਕਮਲ ਨਾਲ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਚੰਗੀ ਕismet ਦਾ ਘਰ ਹਨ; ਦਿਲ ਦੇ ਕਮਲ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਜੋਂ ਧਿਆਨ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਕਰ੍ਮਣਾ ਮਨਸਾ ਵਾਚਾ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਜਾਗਰਣੇऽਪਿ ਚ । ਤਤ੍ਪ੍ਰੀਤਿਂ ਪ੍ਰੇਮ ਸੌਭਾਗ੍ਯਂ ਸ੍ਮਰਨ੍ਤੀਂ ਨਿਤ੍ਯਨੂਤਨਮ੍
ਕਰਮ, ਮਨ ਅਤੇ ਬੋਲ ਨਾਲ, ਸੁਪਨੇ ਜਾਂ ਜਾਗਣ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤ, ਪ੍ਰੇਮ ਅਤੇ ਸੁਭਾਗ ਨੂੰ ਸਦਾ ਨਵਾਂ ਸਮਝ ਕੇ ਯਾਦ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਭਾਵਾਨੁਰਕ੍ਤਸਂਸਕ੍ਤਾਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਭਕ੍ਤਾਂ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਮ੍ । ਧਨ੍ਯਾਂ ਮਾਨ੍ਯਾਂ ਗੌਰਵਰ੍ਣਾਂ ਸ਼ਸ਼੍ਵਦ੍ਵਕ੍ਸ਼ਃ ਸ੍ਥਲਸ੍ਥਿਤਾਮ੍
ਭਾਵ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ, ਪਵਿੱਤਰ ਭਗਤੀ ਵਾਲੀ, ਪਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਸੱਚੀ; ਧਨਵੰਤ, ਆਦਰਯੋਗ, ਗੋਰੀ, ਸਦਾ ਉਸ ਦੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਟਿਕੀ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ।
ਪ੍ਰਿਯਾਸੁ ਪ੍ਰਿਯਭਕ੍ਤੇषੁ ਸੁਪ੍ਰਿਯਾਂ ਪ੍ਰਿਯਵਾਦਿਨੀਮ੍ । ਕृष੍ਣਵਾਮਾਙ੍ਗਸਂਭੂਤਾਮਭੇਦਾਂ ਗੁਣਰੂਪਯੋਃ
ਪਿਆਰੀਆਂ ਅਤੇ ਪਿਆਰੇ ਭਗਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ, ਮਿੱਠੀ ਬੋਲਣ ਵਾਲੀ; ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੋਂ ਜਨਮੀ, ਉਸ ਦੇ ਗੁਣ ਅਤੇ ਰੂਪ ਤੋਂ ਅਟੁੱਟ।
ਗੋਲੋਕਵਾਸਿਨੀਂ ਦੇਵਦੇਵੀਂ ਸਰ੍ਵੋਪਰਿਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਵृषਭਾਨਸੁਤਾਖ੍ਯਾਂ ਤਾਂ ਪੁਣ੍ਯਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਚ ਭਾਰਤੇ
ਗੋਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ, ਦੇਵਾਂ ਦੀ ਦੇਵੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ; ਵ੍ਰਿਸ਼ਭਾਨੁ ਦੀ ਧੀ ਵਜੋਂ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਗੋਪੀਸ਼੍ਵਰੀਂ ਗੁਪ੍ਤਰੂਪਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਦਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਰੂਪਿਣੀਮ੍ । ਧ੍ਯਾਨਾਸਾਧ੍ਯਾਂ ਦੁਰਾਰਾਧ੍ਯਾਂ ਵਨ੍ਦੇ ਸਦ੍ਭਕ੍ਤਵਨ੍ਦਿਤਾਮ੍
ਗੋਪੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਕ, ਲੁਕਵੇਂ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਸਿਧੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਸਿਧੀ ਦੀ ਮੂਰਤ; ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪਾਈ ਜਾਂਦੀ, ਪੂਜਣ ਵਿੱਚ ਔਖੀ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸੱਚੇ ਭਗਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਧ੍ਯਾਨੇ ਧ੍ਯਾਨੇਨ ਰਾਧਾਯਾ ਵ੍ਯਾਯਨ੍ਤੇ ਧ੍ਯਾਨਤਤ੍ਪਰਾਃ । ਇਹੈਵ ਜੀਵਨ੍ਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਪਰਤ੍ਰ ਕृष੍ਣਪਾਰ੍षਦਾਃ
ਰਾਧਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ, ਇਥੇ ਹੀ ਜੀਵਨ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅਗਲੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਸਾਥੀ ਬਣਦੇ ਹਨ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚ ਸਰ੍ਵਾਦੌ ਤੁष੍ਟਾਵ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੀਮ੍ । ਸ੍ਵਯਂ ਵਿਧਾਤਾ ਜਗਤਾਂ ਮਾਤਰਂ ਵੇਧਸਾਮਪਿ
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਰਮ ਇਸ਼ਵਰੀ ਦੀ ਸਤਿ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਜਗਤ ਦੀ ਮਾਤਾ ਹੈ, ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਵੀ ਰਚਨਾਕਾਰੀ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੋਵਾਚ षष੍ਟਿਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਣਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਿ । ਪੁष੍ਕਰੇ ਚ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤਂ ਪੁਣ੍ਯਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਚ ਭਾਰਤੇ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ ਮਾਤਾ, ਮੈਂ ਛੇ ਹਜ਼ਾਰ ਦਿਵਿਆ ਸਾਲ ਪੁਸ਼ਕਰ ਤੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਤਪ ਕਰਿਆ।
ਤ੍ਵਤ੍ਪਾਦਪਦ੍ਮਧੁਰਮਧੁਲੁਬ੍ਧੇਨ ਚੇਤਸਾ । ਮਧੁਵ੍ਰਤੇਨ ਲੋਲੇਨ ਪ੍ਰੇਰਿਤੇਨ ਮਯਾ ਸਤਿ
ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਦੇ ਮਿੱਠੇ ਰਸ ਲਈ ਮੇਰਾ ਮਨ ਮਧੁ ਮੱਖੀ ਵਾਂਗ ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਮਿੱਠਾਸ ਵੱਲ ਖਿੱਚਿਆ ਗਿਆ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਤੀ!
ਤਥਾऽਪਿ ਨ ਮਯਾ ਲਬ੍ਧਂ ਤ੍ਵਤ੍ਪਾਦਪਦ੍ਮਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍ । ਨ ਦृष੍ਟਮਪਿ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇऽਯਿ ਜਾਤਾ ਵਾਗਸ਼ਰੀਰਿਣੀ
ਫਿਰ ਵੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ; ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਹ ਚਰਨ ਨਹੀਂ ਵੇਖੇ, ਹੇ ਜਿਸ ਦੀ ਬਾਣੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਵਾਰਾਹੇ ਭਾਰਤੇ ਵਰ੍षੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਵृਨ੍ਦਾਵਨੇ ਵਨੇ । ਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ਰਮੇ ਗਣੇਸ਼ਸ੍ਯ ਪਾਦਪਦ੍ਮਂ ਚ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ
ਵਾਰਾਹ ਖੇਤਰ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਸਿੱਧ ਆਸ਼ਰਮ 'ਤੇ, ਤੂੰ ਗਣੇਸ਼ ਜੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰੇਗਾ।
ਰਾਧਾਮਾਧਵਯੋਰ੍ਦਾਸ੍ਯਂ ਕੁਤੋ ਵਿषਯਿਣਸ੍ਤਵ । ਨਿਵਰ੍ਤਸ੍ਵ ਮਹਾਭਾਗ ਪਰਮੇਤਤ੍ਮੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਇੰਦਰੀਆਂ ਦੇ ਸੁਖਾਂ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਰਾਧਾ ਤੇ ਮਾਧਵ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਹੇ ਸੁਭਾਗਾ, ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਜਾ; ਇਹ ਉੱਚਾ ਲਕੜਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਲਭ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਿਵृਤ੍ਤੋऽਹਂ ਤਪਸੇ ਭਗ੍ਨਮਾਨਸਃ । ਪਰਿਪੁਰ੍ਣ ਤਦਧੁਨਾ ਵਾਞ੍ਛਿਤਂ ਤਪਸਃ ਫਲਮ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਮੈਂ ਤਪ ਕਰਨਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਟੁੱਟ ਗਿਆ; ਪਰ ਹੁਣ, ਮੇਰੀ ਤਪਸਿਆ ਦਾ ਚਾਹਿਆ ਹੋਇਆ ਫਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਲ ਗਿਆ।
ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ ਪਦ੍ਮੈਃ ਪਦ੍ਮਾਰ੍ਚਿਤਂ ਪਾਦਪਦਮਂ ਯਸ੍ਯ ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ । ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤੇ ਧ੍ਯਾਨਨਿष੍ਠਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਦ੍ਰਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਯਃ ਸੁਰਾਃ
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਹ ਚਰਨ, ਜੋ ਪਦਮਾ ਨੇ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜੇ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਲਭ ਹਨ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਸਦਾ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮੁਨਯੋ ਮਨਵਸ਼੍ਚੈਵ ਸਿਦ੍ਧਾਃ ਸਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਯੋਗਿਨਃ । ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਨੈਵ ਕ੍ਸ਼ਮਾਃ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਭਵਤੀ ਤਸ੍ਯ ਵਕ੍ਸ਼ਸਿ
ਮੁਨੀ, ਮਨੁ, ਸਿੱਧ, ਸੰਤ ਅਤੇ ਯੋਗੀ — ਉਹ ਵੀ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਹ ਚਰਨ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦੇ; ਪਰ ਤੂੰ ਉਸ ਦੇ ਸੀਨੇ 'ਤੇ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।