ਮਨੋਹਰਾਂ ਮੁਨੀਨਾਂ ਚ ਮਾਲਤੀਮਾਲ੍ਯਭੂषਿਤਾਮ੍ । ਕਸ੍ਤੂਰੀਕੁਙ੍ਕੁਮਾਕ੍ਤਂ ਚ ਚਾਰੁਚਨ੍ਦਨਪਤ੍ਰਕਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਮਨਮੋਹਣੀ ਮਾਲਤੀ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਾਈ, ਜੋ ਮੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਸੰਦ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਕਸਤੂਰੀ ਤੇ ਕੇਸਰ ਨਾਲ ਰੰਗਿਆ ਸੋਹਣਾ ਚੰਦਨ ਪੱਤਾ ਵੀ ਲਾਇਆ।
ਸ੍ਤਨਯੁਗ੍ਮੇ ਸੁਕਠਿਨੇ ਚਕਾਰ ਚਨ੍ਦਨਾ ਸਤੀ । ਚਾਰੁਚਮ੍ਪਕਪੁਪ੍ਪਾਣਾਂ ਮਾਲਾਂ ਗਨ੍ਧਮਨੋਹਰਾਮ੍
ਸਤੀ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸਤਨਾਂ ਉੱਤੇ ਚੰਦਨ ਲਾਇਆ, ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਚੰਪਾ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਸੁਗੰਧੀ ਮਾਲਾ ਬਣਾਈ।
ਮਾਲਾਵਤੀ ਦਦੌ ਤਸ੍ਯੌ ਪ੍ਰਫੁਲ੍ਲਾਂ ਨਵਮਲ੍ਲਿਕਾਮ੍ । ਰਤੀषੁ ਰਸਿਕਾ ਗੋਪੀ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਭੂषਿਤਾਮ੍
ਮਾਲਾਵਤੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤਾਜ਼ੀ ਖਿੜੀ ਹੋਈ ਜਾਸਮਿਨ ਦੀ ਮਾਲਾ ਦਿੱਤੀ। ਪ੍ਰੇਮ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਗੋਪੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਗਹਿਣੇ ਪਹਿਨਾਏ।
ਤਾਂ ਚਕਾਰਾਤਿਰਸਿਕਾਂ ਵਰਾਂ ਰਤਿਰਸੋਤ੍ਸੁਕਾਮ੍ । ਸ਼ਰਤ੍ਪਦ੍ਮਦਲਾਭਂ ਚ ਲੋਜਨਂ ਕਜ੍ਜਲੋਜ੍ਜ੍ਵਲਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਮ ਕਲਾ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਰਸ ਲਈ ਉਤਾਵਲੀ ਬਣਾਇਆ, ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਾਜਲ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਦੇ ਕਮਲ ਪੱਤਿਆਂ ਵਰਗੀਆਂ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਦਦੌ ਸੁਲਲਿਤਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਲਲਿਤਾ ਸਤੀ । ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰਦਤ੍ਤਂ ਚ ਪਾਰਿਜਾਤਪ੍ਰਸੂਨਕਮ੍
ਲਲਿਤਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਾ ਕੇ, ਮਹਿੰਦਰ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਪਾਰਜਾਤ ਫੁੱਲ ਵੀ ਦਿੱਤਾ।
ਸੁਗਨ੍ਧਿਯੁਕ੍ਤਂ ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਪਾਰਿਜਾਤਂ ਕਰੇ ਦਦੌ । ਸੁਸ਼ੀਲਂ ਮਧੁਰੋਕ੍ਤਂ ਚ ਭਰ੍ਤੁਃ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਯਥੋਚਿਤਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਰਜਾਤ ਫੁੱਲ ਰੱਖਿਆ, ਤੇ ਮਿੱਠੀਆਂ ਤੇ ਸੁਹਣੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਤੀ ਦੇ ਕੋਲ ਢੰਗ ਨਾਲ ਬਿਠਾਇਆ।
ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾਂ ਚਕਾਰ ਨੀਤਿਂ ਚ ਸੁਸ਼ੀਲਾ ਗੋਪਿਕਾ ਸਤੀ । ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਚ षੋਡਸ਼ਕਲਾਂ ਵਿਪਤ੍ਤੌ ਵਿਸ੍ਮृਤਾਂਤਯੋਃ
ਗੋਪਿਕਾ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ, ਨੇ ਸਰੀਰਕ ਤੇ ਆਚਰਨ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਕਲਾਵਾਂ, ਜੋ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਅਕਸਰ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਨੇ ਯਾਦ ਕਰਵਾਈ।
ਸ੍ਮਰਣਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਰਾਧਾਮਾਤਾ ਕਲਾਵਤੀ । ਸ਼੍ਰृਙ੍ਗਾਰਵਿषਯੋਕ੍ਤਂ ਚ ਵਚਨਂ ਚ ਸੁਧੋਪਮਮ੍
ਰਾਧਾ ਦੀ ਮਾਂ ਕਲਾਵਤੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਵਾਇਆ, ਤੇ ਪਿਆਰ ਭਰੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਕਹੇ, ਜੋ ਮਿੱਠੇ ਪਦਾਰਥ ਵਾਂਗ ਹਨ।
ਸ੍ਮਰਣਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਭਗਿਨੀ ਚ ਸੁਧਾਮੁਖੀ । ਕਮਲਾਨਾਂ ਚਮ੍ਪਕਾਨਾਂ ਦਲੇ ਚਨ੍ਦਨਚਰ੍ਚਿਤੇ
ਉਸ ਦੀ ਭੈਣ ਸੁਧਾਮੁਖੀ ਨੇ ਵੀ ਯਾਦ ਕਰਵਾਇਆ, ਕਮਲ ਤੇ ਚੰਪਾ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਿਚ, ਜੋ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਚਕਾਰ ਰਤਿਤਲ੍ਪਂ ਚ ਕਮਲਾ ਚਾऽऽਸ਼ੁ ਕੋਮਲਮ੍ । ਚਾਰੁਚਮ੍ਪਕਪੁष੍ਪਂ ਚ ਕृष੍ਣਾਰ੍ਥਂ ਪੁਟਕਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਕਮਲਾ ਨੇ ਪਿਆਰ ਦੀ ਨਰਮ ਸੇਜ ਜਲਦੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਲਈ ਸੁੰਦਰ ਚੰਪਾ ਦੇ ਫੁੱਲ ਟੋکرੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ।
ਚਕਾਰ ਚਨ੍ਦਨਾਕ੍ਤਂ ਚ ਸ੍ਵਯਂ ਚ ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਸਤੀ । ਪੁष੍ਪਂ ਕੇਲਿਕਦਮ੍ਬਾਨਾਂ ਸ੍ਤਬਕਂ ਚ ਮਨੋਹਰਮ੍
ਪਾਰਵਤੀ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸਤੀ ਸੀ, ਨੇ ਚੰਦਨ ਲਗੇ ਫੁੱਲ ਤੇ ਖੇਲ ਲਈ ਮਨੋਹਰ ਕਦੰਬ ਦੇ ਗੁੱਚੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ।
ਕਦਮ੍ਬਮਾਲਾਂ ਕृष੍ਣਾਰ੍ਥ ਵਿਦ੍ਯਮਾਨਾਂ ਚਕਾਰ ਸਾ । ਤਾਮ੍ਬੂਲਂ ਚ ਵਰਂ ਸਮ੍ਯਂ ਕਰ੍ਪੂਰਾਦਿਸੁਵਾਸਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਲਈ ਕਦੰਬ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਬਣਾਈ, ਤੇ ਵਧੀਆ ਤਾਮਬੂਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਪੂਰ ਆਦਿ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ।
ਕृष੍ਣਪ੍ਰਿਯਾ ਚ ਕृष੍ਣਾਰ੍ਥਂ ਚਕਾਰ ਵਾਸਿਤਂ ਜਲਮ੍ । ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਸਰ੍ਵਮਾਸ਼੍ਰਮਂ ਸਜਲਸ੍ਥਲਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਲਈ ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ; ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਸਾਰਾ ਆਸ਼ਰਮ ਤਾਜ਼ਾ ਤੇ ਨਮੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਗੋਰੋਚਨਾਭਂ ਚ ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ਮੁਨਯਃ ਸੁਰਾਃ । ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਗਤ੍ਵਾ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛੁਃ ਕृष੍ਣਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਥਾਂ ਨੂੰ ਗੋਰੋਚਨਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਦੇਖਿਆ; ਉਹ ਸਭ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੇ।
ਉਵਾਚ ਭਗਵਾਂਸ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵਕਾਰਾਣਾ
ਸਰਵਜਨ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਭ ਦਾ ਕਾਰਣ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ ਅਭਿਸ਼ਪ੍ਤਾ ਚ ਸ਼੍ਰੀਦਾਮ੍ਨਾ ਭ੍ਰष੍ਟਸ਼ੋਭਾ ਰਾਧਿਕਾ । ਸਰ੍ਵਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਵਿਸਸ੍ਮਾਰ ਮਦ੍ਵਿਚ੍ਛੇਦਜ੍ਵਰਾਤੁਰਾ
ਭਗਵਾਨ ਨੇ فرمایا: ਰਾਧਿਕਾ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰੀਦਾਮਾ ਨੇ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਖੋ ਗਈ; ਮੇਰੇ ਵਿਛੋੜੇ ਦੇ ਦੁੱਖ ਵਿਚ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਗਿਆਨ ਭੁੱਲ ਗਈ।
ਵਿਮੁਕ੍ਤੇ ਵਰ੍षਸ਼ਤਕੇ ਜ੍ਞਾਨਂ ਸਸ੍ਮਾਰ ਸਾ ਸਤੀ । ਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ਰਮਂ ਚ ਪੀਤਾਭਂ ਰਾਸੇਸ਼੍ਵਰ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਤੇਜਸਾ
ਜਦੋਂ ਮੁਕਤੀ ਵਿੱਚ ਸੌ ਸਾਲ ਲੰਘ ਗਏ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਗਿਆਨ ਯਾਦ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਰਾਸ ਦੀ ਰਾਣੀ ਦੀ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਨਾਲ ਆਸ਼ਰਮ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪਰਮਾਹ੍ਲਾਦਕਂ ਤੇਜਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਕੋਟਿਸਮਪ੍ਰਭਮ੍ । ਸੁਖਦृਸ਼੍ਯਂ ਚ ਸੁਖਦਂ ਚਕ੍ਸ਼ੁਧਾਂ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਮਪਿ
ਉਹ ਪਰਮ ਆਨੰਦਮਈ ਚਮਕ, ਜੋ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਚੰਦ੍ਰਮਿਆਂ ਵਰਗੀ ਸੀ, ਦੇਖਣ ਵਿਚ ਸੁਖਦਾਇਕ ਤੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਰਮਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਂ ਮੁਨਯੋ ਮਨਵਸ੍ਤਥਾ । ਦੇਵ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਸ੍ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਸ਼ਾਨਾਦਯਸ੍ਤਥਾ
ਇਹ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ, ਮਨੂ, ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਵੀ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ।
ਜਵੇਨ ਗਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਸ੍ਥਾਨਂ ਭਕ੍ਤਿਨਮ੍ਰਾਤ੍ਮਕਂਧਰਾ । ਸਰ੍ਵੇ ਜਨਾਸ੍ਤੇ ਦਦृਸ਼ੁਸ੍ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਸ੍ਥਾਸ਼੍ਚ ਰਾਧਿਕਾਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਜਲਦੀ ਉਸ ਥਾਂ ਗਏ, ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਤੇ ਉਥੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵੀ ਰਾਧਿਕਾ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ।
ਸ਼੍ਵੇਤਚਮ੍ਪਕਵਰ੍ਣਾਭਾਮਤੁਲਾਂ ਸੁਮਨੋਹਰਾਮ੍ । ਮੋਹਿਨੀਂ ਮਾਨਸਾਨਾਂ ਚ ਮੁਨੀਨਾਮੂਰ੍ਧ੍ਵਰੇਤਸਾਮ੍
ਉਹ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਿੱਟੇ ਚੰਪਾ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਰਗ ਰੰਗ ਵਾਲੀ, ਬੇਮਿਸਾਲ ਸੁੰਦਰ, ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਵੀ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਦੇਖਿਆ।
ਸੁਕੇਸ਼ੀਂ ਸੁਨ੍ਦਰੀਂ ਸ਼੍ਯਾਮਾਂ ਨ੍ਯਗ੍ਰੋਧਪਰਿਮਣ੍ਡਲਾਮ੍ । ਨਿਤਮ੍ਬਕਠਿਨਸ਼੍ਰੋਣੀਂ ਸ੍ਤਨਯੁਗ੍ਮੋਨ੍ਨਤਾਨਨਾਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਸੁੰਦਰ, ਰੂਪ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਸ਼ਿਆਮ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਤੇ ਪਿੱਠ ਵੱਡੀ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਤੇ ਚਿਹਰਾ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਉਭਰੇ ਹੋਏ ਸਤਨ ਸਨ।
ਕੋਟੀਨ੍ਦੁਨਿਨ੍ਦਿਤਾਸ੍ਯਾਂ ਤਾਂ ਸਸ੍ਮਿਤਾਂ ਸੁਦਤੀਂ ਸਤੀਮ੍ । ਕਜ੍ਜਲੋਜ੍ਜ੍ਵਲਰੂਪਾਂ ਚ ਸ਼ਰਤ੍ਕਮਲਲੋਜਨਾਮ੍
ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਲੱਖਾਂ ਚੰਦ੍ਰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ, ਸੁੰਦਰ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੀ, ਪਵਿੱਤਰ, ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਕਜਲ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾਰ, ਸ਼ਰਤ ਰੁੱਤ ਦੇ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਸਨ।
ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਬੀਜਰੂਪਾਂ ਪਰਾਮਾਦ੍ਯਾਂ ਸਨਾਤੀਮ੍ । ਪਰਮਾਤ੍ਮਸ੍ਵਰੂਪਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਣਾਧਿष੍ਠਾਤृਦੇਵਤਾਮ੍
ਉਹ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ, ਮੂਲ ਬੀਜ, ਸਰਵੋਤਮ, ਆਦਿ ਤੇ ਸਨਾਤਨ ਸੀ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਜੀਵਨ-ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਅਧਿਸ਼ਠਾਤ੍ਰੀ ਦੇਵੀ ਸੀ।
ਸ੍ਤੁਤਾਂ ਚ ਪੂਜਿਤਾਂ ਚੈਵ ਪਰਾਂ ਚ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨੇ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਰੂਪਾਂ ਨਿਰ੍ਲਿਪ੍ਤਾਂ ਨਿਤ੍ਯਰੂਪਾਂ ਚ ਨਿਰ੍ਗੁਣਾਮ੍
ਉਹ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੈ; ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਸਰੂਪ, ਕੁਝ ਨਾਲ ਨ ਲੱਗਣ ਵਾਲੀ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਨੁਰੋਧਾਤ੍ਪ੍ਰਕृਤਿਂ ਭਕ੍ਤਾਨੁਗ੍ਰਹਵਿਗ੍ਰਹਾਮ੍ । ਮਤ੍ਯਸ੍ਵਰੂਪਾਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂ ਚ ਪੂਤਾਂ ਪਤਿਤਪਾਵਨੀਮ੍
ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਦਇਆ ਦੀ ਮੂਰਤ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਮਰਣ ਵਾਲਾ, ਪਵਿੱਤਰ, ਸੁਚੱਜਾ ਅਤੇ ਪਤਿਤਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸੁਤੀਰ੍ਥਪੂਤਾਂ ਸਤ੍ਕੀਰ੍ਤਿਂ ਵਿਧਾਤ੍ਰੀਂ ਵੇਦਸਾਮਪਿ । ਮਹਤ੍ਪ੍ਰਿਯਾਂ ਚ ਮਹਤੀਂ ਮਹਾਵਿष੍ਣੋਸ਼੍ਚ ਮਾਤਰਮ੍
ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਈ, ਚੰਗੀ ਕੀਰਤੀ ਵਾਲੀ, ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾਕਾਰੀ; ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਆਪ ਵੱਡੀ, ਅਤੇ ਮਹਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਮਾਤਾ ਹੈ।
ਰਾਸੇਸ਼੍ਵਰੇਸ਼੍ਵਰੀਂ ਰਮ੍ਯਾਂ ਰਸਿਕਾਂ ਰਸਿਕੇਸ਼੍ਵਰੀਮ੍ । ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂਸ਼ੁਕਾਧਾਮਾਂ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਾਰੂਪਾਂ ਸ਼ੁਭਾਲਯਾਮ੍
ਰਾਸ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਸੁਆਮੀਣੀ, ਸੋਹਣੀ, ਰਸ ਦੀ ਮਾਹਰ ਅਤੇ ਰਸ ਦੇ ਮਾਹਰਾਂ ਦੀ ਮਾਲਕ; ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਅੱਗ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਕਪੜੇ ਵਰਗੀ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਕismet ਦਾ ਘਰ ਹੈ।
ਗੋਪੀਭਿਃ ਸਪ੍ਤਭਿਃ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਸੇਵਿਤਾਂ ਸ਼੍ਵੇਤਚਾਮਰੈਃ । ਚਤਸृਭਿਃ ਪ੍ਰਿਯਾਲੀਭਿਃ ਪਾਦਪਦ੍ਮੋਪਸੇਵਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਸਦਾ ਸੱਤ ਗੋਪੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਚਿੱਟੇ ਚਾਮਰ ਨਾਲ ਸੇਵਿਤ, ਅਤੇ ਚਾਰ ਪਿਆਰੀ ਸਹੇਲੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਨਿਰ੍ਮਾਣਭੂषਣੋਚ੍ਚੈਰ੍ਵਿਭੂषਿਤਾਮ੍ । ਚਾਰੁਕੁਣ੍ਡਲਯੁਗ੍ਮੇਨ ਸ਼੍ਰੁਤਿਗਣ੍ਡਸ੍ਥਲੋਜ੍ਜ੍ਵਲਾਮ੍
ਅਮੋਲ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਸੋਹਣੇ ਕੁੰਡਲਾਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਗਲ ਅਤੇ ਕੰਨ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।