ਅਨ੍ਨਾਨਾਂ ਭਵ੍ਯਵਸ੍ਤੂਨਾਂ ਸ਼ਤਕੋਟਿਰ੍ਬਭੂਵ ਹ । ਅਸਂਖ੍ਯਾਨਿ ਫਲਾਨ੍ਯੇਵ ਸ੍ਵਾਦੂਨਿ ਮਧੁਰਾਣਿ ਚ
ਚੌਲ ਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ੁਭ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਵੀ ਸੌ ਕਰੋੜ ਭਾਗ ਬਣੇ, ਤੇ ਅਣਗਿਣਤ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਸੁਆਦਲੇ ਫਲ ਵੀ।
ਮਧੁਕੁਲ੍ਯਾ ਦੁਗ੍ਧਕੁਲ੍ਯਾ ਦਧਿਕੁਲ੍ਯਾ ਘृਤਸ੍ਯ ਚ । ਬਭੂਵੁਃ ਸ਼ਤਸਂਖ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਾਨਾਂ ਚ ਪੂਜਨੇ
ਸ਼ਹਿਦ, ਦੁੱਧ, ਦਹੀਂ ਤੇ ਘੀ ਦੀਆਂ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਧਾਰਾਂ ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਵੱਗ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਪੂਜਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸਮੂषੁਸ਼੍ਚ ਸੁਖਾਸਨੇ । ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਪਰਮਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਰਾਧਾਸ੍ਥਾਨਂ ਸਮਾਯਯੌ
ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਆਸਨਾਂ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਗਏ; ਪਾਰਵਤੀ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ ਰਾਧਾ ਦੇ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਆਈ।
ਸਾ ਰਾਧਾ ਪਾਰ੍ਵਤੀਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਜਵੇਨ ਚ । ਯਥਾਯੋਗ੍ਯਾਂ ਚ ਸਂਭਾषਾਂ ਚਕਾਰ ਸਾਦਰਂ ਮੁਦਾ
ਰਾਧਾ ਨੇ ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਤੁਰੰਤ ਉਠ ਕੇ, ਪੂਰੇ ਆਦਰ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਢੰਗ ਸੀ, ਮਿਲਾਪ ਕੀਤਾ।
ਆਸ਼੍ਲੇषਣਂ ਚੁਮ੍ਬਨਂ ਚ ਬਭੂਵ ਚ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ । ਉਵਾਚ ਮਧੁਰਂ ਦੁਰ੍ਗਾ ਰਾਧਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਵਕ੍ਸ਼ਸਿ
ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਚੁੰਮਿਆ; ਫਿਰ ਦੁર્ગਾ ਨੇ ਰਾਧਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੀਨੇ ਨਾਲ ਲਾ ਕੇ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਿਆ।
ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯੁਵਾਚ ਕਿਂਵਾ ਪ੍ਰਸ਼੍ਨਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਤ੍ਵਾਂ ਰਾਧਾ ਮਙ੍ਗਲਾਲਯਾਮ੍ । ਗਤਾ ਤੇ ਵਿਰਹਜ੍ਵਾਲਾ ਸ਼੍ਰੀਦਾਮ੍ਨਃ ਸ਼ਾਪਮੋਕ੍ਸ਼ਣੇ
ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਰਾਧਾ, ਮੰਗਲ ਦਾ ਘਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੋਰ ਕੀ ਪੁੱਛਾਂ? ਕੀ ਸ਼੍ਰੀਦਾਮ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੇਰਾ ਵਿਛੋੜੇ ਦਾ ਦੁੱਖ ਮੁੱਕ ਗਿਆ?
ਸਤਤਂ ਮਨ੍ਮਨਃ ਪ੍ਰਾਣਾਸ੍ਤ੍ਵਯ੍ਯੇਵ ਮਯਿ ਤੇ ਤਥਾ । ਨ ਹ੍ਯੇਵਮਾਵਯੋਰ੍ਭੇਦਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਪੂਰੁषਯੋਸ੍ਤਥਾ
ਮੇਰਾ ਮਨ ਤੇ ਪ੍ਰਾਣ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਪੁਰਖ ਅਦਲ-ਬਦਲ ਹਨ।
ਯੇਤ੍ਵਾਂ ਨਿਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਮਦ੍ਭਕ੍ਤਾਸ੍ਤ੍ਵਦ੍ਭਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਮਾਮਪਿ । ਕੁਮ੍ਭੀਪਾਕੇ ਚ ਪਜ੍ਯਨ੍ਤੇ ਯਾਵਚ੍ਚਨ੍ਦ੍ਰ ਦਿਵਾਕਰੌ
ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਤੇਰੇ ਭਗਤ ਮੈਨੂੰ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਰਹਿਣ ਤਕ ਕੁੰਭੀਪਾਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਸਜ਼ਾ ਪਾਉਣਗੇ।
ਰਾਧਾਮਾਧਵਯੋਰ੍ਭੇਦਂ ਯੇ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਨਰਾਧਮਾਃ । ਵਂਸ਼ਹਾਨਿਰ੍ਭਵੇਤ੍ਤੇषਾਂ ਪਚ੍ਯਨ੍ਤੇ ਨਰਕੇ ਚਿਰਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਰਾਧਾ ਤੇ ਮਾਧਵ ਵਿਚ ਵਖਰਾ ਪਾਉਂਦੇ ਨੇ, ਉਹ ਘੱਟੀ ਜਾਤ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਨਰਕ ਵਿਚ ਸੜਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਯਾਨ੍ਤਿ ਸੂਕਰਯੋਨਿਂ ਚ ਪਿਤृਭਿਃ ਸ਼ਤਕੈਃ ਸਹ । षष੍ਟਿਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵਿष੍ਠਾਯਾਂ ਕृਮਯਸ੍ਤਥਾ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਪਿਉ-ਦਾਦਿਆਂ ਸਮੇਤ ਸੂਰ ਦੀ ਜਾਤ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਛੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਗੰਦ ਵਿਚ ਕੀੜੇ ਬਣ ਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਵਯੈਵ ਪੂਜਿਤਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਨ ਮਯਾ ਚ ਗਣੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਸਰ੍ਵਾਦੌ ਸਰ੍ਵਪੂਜ੍ਯੋऽਯਂ ਯਥਾ ਤਵ ਤਥਾ ਮਮ
ਹੇ ਗਣਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸਿਰਫ਼ ਤੂੰ ਹੀ ਕੀਤੀ, ਮੈਂ ਨਹੀਂ। ਪਰ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੇ ਸਭ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਪੂਜਿਆ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਵੀ ਪੂਜਾਂਗਾ।
ਯਾਵਜ੍ਜੀਵਨਪਰ੍ਯਨ੍ਤਂ ਨ ਵਿਚ੍ਛੇਦੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਰਾਧਾਮਾਧਵਯੋਰ੍ਦੇਵਿ ਦੁਗ੍ਧਧਾਵਲ੍ਯਯੋਰ੍ਯਥਾ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਜੀਵਨ ਹੈ, ਰਾਧਾ ਤੇ ਮਾਧਵ ਵਿਚ ਕਦੇ ਵਖਰਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਦੁੱਧ ਦੀਆਂ ਦੋ ਧਾਰਾਂ ਮਿਲੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ਰਮੇ ਮਹਾਤੀਰ੍ਥੇ ਪੁਣ੍ਯਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਚ ਭਾਰਤੇ । ਨਿਰ੍ਵਘ੍ਨਂ ਲਭਗੋਵਿਨ੍ਦਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਵਿਘ੍ਨਖਣ੍ਡਨਮ੍
ਸਿੱਧ ਆਸ਼ਰਮ, ਵੱਡੇ ਤੀਰਥ ਤੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵਿੱਘਨ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਰਵਿਘਨ ਗੋਵਿੰਦ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਰਾਸੇਸ਼੍ਵਰੀ ਤ੍ਵਂ ਰਸਿਕਾ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣੋ ਰਸਿਕੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਵਿਦਗ੍ਧਾਯਾ ਵਿਦਗ੍ਧੇਨ ਸਂਗਮੋ ਗੁਣਵਾਨ੍ਭਦੇਤ੍
ਤੂੰ ਰਸ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਹੈਂ ਤੇ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਰਸ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਹਨ। ਚਤੁਰ ਨਾਲ ਚਤੁਰ ਦਾ ਮਿਲਾਪ ਸੱਚਮੁੱਚ ਗੁਣਵਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਦਾਮ੍ਨਃ ਸ਼ਾਪਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾ ਸ਼ਤਵਰ੍षਾਨ੍ਤਰੇ ਸਤਿ । ਕੁਰੁष੍ਵ ਮਦ੍ਰੇਣਾਦ੍ਯ ਕृष੍ਣੇਨ ਸਹ ਸਂਗਮਮ੍
ਸ਼੍ਰੀਦਾਮਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਸੌ ਸਾਲ ਬੀਤਣ ਉੱਤੇ, ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਅੱਜ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਰ।
ਮਮਾऽऽਜ੍ਞਯਾ ਦੁਰ੍ਲਭਯਾ ਸੁਵੇषਂ ਕੁਰੁ ਸੁਨ੍ਦਰਿ । ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਃ ਕਾਮਿਨੀਨਾਂ ਸਤ੍ਪੁਂਸਾ ਸਹ ਸਂਗਮਃ
ਮੇਰੇ ਵਿਰਲੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਹੇ ਸੋਹਣੀਏ, ਆਪਣਾ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਕਰ। ਚੰਗੇ ਪਤੀ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਦਾ ਮਿਲਾਪ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਰਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਚਕ੍ਰੁਃ ਸੁਵੇषਂ ਰਾਧਾਯਾਃ ਪ੍ਰਿਯਾਲ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਵਾਜ੍ਞਯਾ । ਰਤ੍ਨਸਿਂਹਾਸਨੇ ਰਮ੍ਯੇ ਵਾਸਯਾਮਾਸੁਰੀਸ਼੍ਵਰੀਮ੍
ਰਾਧਾ ਦੀਆਂ ਪਿਆਰੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਨੇ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਉਸ ਦਾ ਸੋਹਣਾ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਜੜੇ ਸੋਹਣੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬਿਠਾਇਆ।
ਪੁਰਤੋ ਰਤ੍ਨਮਾਲਾ ਸਾ ਰਤ੍ਨਮਾਲਾਂ ਗਲੇ ਦਦੌ । ਰਾਧਾਯਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਹਸ੍ਤੇ ਕ੍ਰੀਡਾਪਦ੍ਮਂ ਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰਤਨਮਾਲਾ ਨੇ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਉਸ ਦੇ ਗਲੇ ਪਾਈ, ਤੇ ਰਾਧਾ ਦੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਖੇਡਣ ਲਈ ਸੋਹਣਾ ਕਮਲ ਫੁੱਲ ਰੱਖਿਆ।
ਦਦੌ ਪਦ੍ਮਮੁਖੀ ਪਾਦਪਦ੍ਮਯੁਗ੍ਮੇऽਪ੍ਯਲਕ੍ਤਕਮ੍ । ਪ੍ਰਦਦੌ ਸੁਨ੍ਦਰੀ ਗੋਪੀ ਸਿਨ੍ਦੂਰਂ ਸੁਨ੍ਦਰਂ ਵਰਮ੍
ਪਦਮਮੁਖੀ ਨੇ ਰਾਧਾ ਦੇ ਕਮਲ ਵਰਗੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਲਾਇਆ, ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਗੋਪੀ ਨੇ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਸਿੰਧੂਰ ਦਿੱਤਾ।
ਚਨ੍ਦਨੇਨ ਸਮਯੁਤਂ ਸੀਮਨ੍ਤਾਧਃ ਸ੍ਥਲੋਜ੍ਜ੍ਵਲਮ੍ । ਸੁਚਾਰੁਕਬਰੀਂ ਰਮ੍ਯਾਂ ਚਕਾਰ ਮਾਲਤੀ ਸਤੀ
ਚੰਦਨ ਨਾਲ, ਕੇਸਾਂ ਦੀ ਮੰਗ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਚਮਕਦਾਰ ਲਕੀਰ ਬਣਾਈ, ਤੇ ਸਤੀ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਚੋਟੀ ਨੂੰ ਮਾਲਤੀ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ।
ਮਨੋਹਰਾਂ ਮੁਨੀਨਾਂ ਚ ਮਾਲਤੀਮਾਲ੍ਯਭੂषਿਤਾਮ੍ । ਕਸ੍ਤੂਰੀਕੁਙ੍ਕੁਮਾਕ੍ਤਂ ਚ ਚਾਰੁਚਨ੍ਦਨਪਤ੍ਰਕਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਮਨਮੋਹਣੀ ਮਾਲਤੀ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਾਈ, ਜੋ ਮੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਸੰਦ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਕਸਤੂਰੀ ਤੇ ਕੇਸਰ ਨਾਲ ਰੰਗਿਆ ਸੋਹਣਾ ਚੰਦਨ ਪੱਤਾ ਵੀ ਲਾਇਆ।
ਸ੍ਤਨਯੁਗ੍ਮੇ ਸੁਕਠਿਨੇ ਚਕਾਰ ਚਨ੍ਦਨਾ ਸਤੀ । ਚਾਰੁਚਮ੍ਪਕਪੁਪ੍ਪਾਣਾਂ ਮਾਲਾਂ ਗਨ੍ਧਮਨੋਹਰਾਮ੍
ਸਤੀ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸਤਨਾਂ ਉੱਤੇ ਚੰਦਨ ਲਾਇਆ, ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਚੰਪਾ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਸੁਗੰਧੀ ਮਾਲਾ ਬਣਾਈ।
ਮਾਲਾਵਤੀ ਦਦੌ ਤਸ੍ਯੌ ਪ੍ਰਫੁਲ੍ਲਾਂ ਨਵਮਲ੍ਲਿਕਾਮ੍ । ਰਤੀषੁ ਰਸਿਕਾ ਗੋਪੀ ਰਤ੍ਨਭੂषਣਭੂषਿਤਾਮ੍
ਮਾਲਾਵਤੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤਾਜ਼ੀ ਖਿੜੀ ਹੋਈ ਜਾਸਮਿਨ ਦੀ ਮਾਲਾ ਦਿੱਤੀ। ਪ੍ਰੇਮ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਗੋਪੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਗਹਿਣੇ ਪਹਿਨਾਏ।
ਤਾਂ ਚਕਾਰਾਤਿਰਸਿਕਾਂ ਵਰਾਂ ਰਤਿਰਸੋਤ੍ਸੁਕਾਮ੍ । ਸ਼ਰਤ੍ਪਦ੍ਮਦਲਾਭਂ ਚ ਲੋਜਨਂ ਕਜ੍ਜਲੋਜ੍ਜ੍ਵਲਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਮ ਕਲਾ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਰਸ ਲਈ ਉਤਾਵਲੀ ਬਣਾਇਆ, ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਾਜਲ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਦੇ ਕਮਲ ਪੱਤਿਆਂ ਵਰਗੀਆਂ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਦਦੌ ਸੁਲਲਿਤਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਲਲਿਤਾ ਸਤੀ । ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰਦਤ੍ਤਂ ਚ ਪਾਰਿਜਾਤਪ੍ਰਸੂਨਕਮ੍
ਲਲਿਤਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁੰਦਰ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਾ ਕੇ, ਮਹਿੰਦਰ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਪਾਰਜਾਤ ਫੁੱਲ ਵੀ ਦਿੱਤਾ।
ਸੁਗਨ੍ਧਿਯੁਕ੍ਤਂ ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਪਾਰਿਜਾਤਂ ਕਰੇ ਦਦੌ । ਸੁਸ਼ੀਲਂ ਮਧੁਰੋਕ੍ਤਂ ਚ ਭਰ੍ਤੁਃ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਯਥੋਚਿਤਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਰਜਾਤ ਫੁੱਲ ਰੱਖਿਆ, ਤੇ ਮਿੱਠੀਆਂ ਤੇ ਸੁਹਣੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਤੀ ਦੇ ਕੋਲ ਢੰਗ ਨਾਲ ਬਿਠਾਇਆ।
ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾਂ ਚਕਾਰ ਨੀਤਿਂ ਚ ਸੁਸ਼ੀਲਾ ਗੋਪਿਕਾ ਸਤੀ । ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਚ षੋਡਸ਼ਕਲਾਂ ਵਿਪਤ੍ਤੌ ਵਿਸ੍ਮृਤਾਂਤਯੋਃ
ਗੋਪਿਕਾ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ, ਨੇ ਸਰੀਰਕ ਤੇ ਆਚਰਨ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਕਲਾਵਾਂ, ਜੋ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਅਕਸਰ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਨੇ ਯਾਦ ਕਰਵਾਈ।
ਸ੍ਮਰਣਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਰਾਧਾਮਾਤਾ ਕਲਾਵਤੀ । ਸ਼੍ਰृਙ੍ਗਾਰਵਿषਯੋਕ੍ਤਂ ਚ ਵਚਨਂ ਚ ਸੁਧੋਪਮਮ੍
ਰਾਧਾ ਦੀ ਮਾਂ ਕਲਾਵਤੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਵਾਇਆ, ਤੇ ਪਿਆਰ ਭਰੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਕਹੇ, ਜੋ ਮਿੱਠੇ ਪਦਾਰਥ ਵਾਂਗ ਹਨ।
ਸ੍ਮਰਣਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਭਗਿਨੀ ਚ ਸੁਧਾਮੁਖੀ । ਕਮਲਾਨਾਂ ਚਮ੍ਪਕਾਨਾਂ ਦਲੇ ਚਨ੍ਦਨਚਰ੍ਚਿਤੇ
ਉਸ ਦੀ ਭੈਣ ਸੁਧਾਮੁਖੀ ਨੇ ਵੀ ਯਾਦ ਕਰਵਾਇਆ, ਕਮਲ ਤੇ ਚੰਪਾ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਿਚ, ਜੋ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਚਕਾਰ ਰਤਿਤਲ੍ਪਂ ਚ ਕਮਲਾ ਚਾऽऽਸ਼ੁ ਕੋਮਲਮ੍ । ਚਾਰੁਚਮ੍ਪਕਪੁष੍ਪਂ ਚ ਕृष੍ਣਾਰ੍ਥਂ ਪੁਟਕਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਕਮਲਾ ਨੇ ਪਿਆਰ ਦੀ ਨਰਮ ਸੇਜ ਜਲਦੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਲਈ ਸੁੰਦਰ ਚੰਪਾ ਦੇ ਫੁੱਲ ਟੋکرੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ।