ਸ਼ਰਣਾਗਤਦੀਨਾਰ੍ਤਪਰਿਤ੍ਰਾਣਪਰਾਯਣਮ੍ । ਧ੍ਯਾਯੇਦ੍ਧ੍ਯਾਨਾਤ੍ਮਕਂ ਸਾਧ੍ਯਂ ਭਕ੍ਤੇਸ਼ਂ ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲਮ੍
ਉਹ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਗਰੀਬ ਤੇ ਦੁਖੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ। ਉਸ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਭਗਤੀ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਸ਼ਿਰਸਿ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁष੍ਪਂ ਪੁਨਃ ਸਤੀ । ਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਸ਼ੋਧਨਂ ਨ੍ਯਾਸਂ ਵੇਦੋਕ੍ਤਂ ਚ ਚਕਾਰ ਸਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਫੁੱਲ ਰੱਖਿਆ, ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਧੀ ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਨਿਆਸ ਕੀਤਾ।
ਪੁਨਸ਼੍ਚ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਧ੍ਯਾਨੇਨ ਤੇਨੈਵ ਸ਼ੁਭਦਾਯਿਨਾ । ਦਦੌ ਪੁष੍ਪਂ ਪਾਦਪਦ੍ਮੇ ਰਾਧਾ ਲਮ੍ਬੋਦਰਸ੍ਯ ਚ
ਫਿਰ, ਉਸੇ ਸ਼ੁਭ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਧਾ ਨੇ ਲੰਬੋਦਰ ਦੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਫੁੱਲ ਚੜ੍ਹਾਇਆ।
ਸਪ੍ਤਤੀਰ੍ਥੋਦਕੇਨੈਵ ਸ਼ੀਤੇਨ ਵਾਸਿਤੇਨ ਚ । ਦਦੌ ਪਾਦ੍ਯਂ ਪਾਦਪਦ੍ਮੇ ਤੈਃ ਪਦ੍ਮਾਦਿਭਿਰਰ੍ਚਿਤੇ
ਸੱਤ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਠੰਡੇ ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਉਹਨੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ, ਜੋ ਕਮਲ ਤੇ ਹੋਰ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜੇ ਗਏ, ਉੱਤੇ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਇਆ।
ਦੂਰ੍ਵਾਕ੍ਸ਼ਤੈਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪੁष੍ਪੈਃ ਸੁਗਨ੍ਧਿਚਨ੍ਦਨੋਦਕੈਃ । ਅਰ੍ਘ੍ਯਂ ਦਦੌ ਤਚ੍ਛਿਰਸਿ ਸ੍ਵਯਂ ਗੋਲੋਕਵਾਸਿਨੀ
ਦੂਬ, ਅਖੰਡ ਚਾਵਲ, ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲ ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਚੰਦਨ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਗੋਲੋਕ ਵਾਸਣੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਅਰਘ ਚੜ੍ਹਾਇਆ।
ਸਚਨ੍ਦਨਂ ਸ੍ਗ੍ਧਿਮਾਲ੍ਯਂ ਪਾਰਿਜਾਤਸ੍ਯ ਸੁਨ੍ਦਰਮ੍ । ਦਦੌ ਗਲੇ ਗਣੇਸ਼ਸ੍ਯ ਸ੍ਵਯਂ ਰਾਸਂਸ਼੍ਵਰੀ ਮੁਦਾ
ਚੰਦਨ, ਸੁੰਦਰ ਮਾਲਾ ਤੇ ਪਾਰੀਜਾਤਾ ਦਾ ਫੁੱਲ ਲੈ ਕੇ, ਰਾਸ ਦੀ ਮਾਲਕਾ ਰਾਧਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਗਣੇਸ਼ ਦੇ ਗਲ ਵਿਚ ਆਪ ਪਹਿਨਾਇਆ।
ਕਸ੍ਤੂਰੀਕੁਙ੍ਕੁਮਾਕ੍ਤਂ ਚ ਸੁਗਨ੍ਧਿ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਚਨ੍ਦਨਮ੍ । ਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗੇ ਪ੍ਰਦਦੌ ਤਸ੍ਯ ਵृਨ੍ਦਾਵਨਵਿਨੋਦਿਨੀ
ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦੀ ਰਸਿਕਾ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਕਸਤੂਰੀ, ਕੇਸਰ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਚੰਦਨ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਮਲਿਆ।
ਸੁਗਨ੍ਧਿ ਸ਼ੁਕ੍ਲਂ ਪੁष੍ਪਂ ਚ ਸੁਗਨ੍ਧ ਚਨ੍ਦਨਾਰ੍ਚਿਤਮ੍ । ਦਦੌ ਤਸ੍ਯ ਪਦਾਮ੍ਭੋਜੇ ਮਹਾਪਦ੍ਮਲਯਾ ਸਤੀ
ਮਹਾਪਦਮਲਿਆ ਸਤੀ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧਤ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਸੁਗਨ੍ਧਿਯੁਕ੍ਤਂ ਧੂਪਂ ਚ ਪੂਤੈਰ੍ਵਸ੍ਤੁਭਿਰਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਦਦੌ ਕृष੍ਣਪ੍ਰਿਯਾ ਤਸ੍ਮੈ ਜਗਤਾਮੀਸ਼੍ਵਰਾਯ ਚ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਨੇ ਸੁਗੰਧ ਵਾਲਾ ਧੂਪ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ।
ਦੀਪਂ ਘृਤਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤਂ ਚ ਧ੍ਵਾਨ੍ਤਵਿਧ੍ਵਂਸਕਾਰਣਮ੍ । ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਸੁਰੇਸ਼ਾਯ ਪਰਮਾਦ੍ਯਾ ਸਨਾਤਨੀ
ਸਦੀਵੀ, ਸਰਵੋਤਮ ਦੇਵੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਘੀ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਹੋਈ ਦੀਵਾ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਸੀ।
ਨੈਵੇਦ੍ਯ ਵਿਵਿਧਂ ਰਮ੍ਯਂ ਸੁਸ੍ਵਾਦੁ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍ । ਚੋष੍ਯਂ ਚਰ੍ਵ੍ਯਂ ਲੇਹ੍ਯਪੇਯੇ ਸੁਧਾਤੁਲ੍ਯਂ ਚਤੁਰ੍ਵਿਧਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਚਾਰ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਸੁਆਦਲੇ, ਮਨਮੋਹਣੇ ਭੋਜਨ—ਚੁਸਣ ਵਾਲੇ, ਚਬਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਚਾਟਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਪੀਣ ਵਾਲੇ—ਜੋ ਅੰਬ੍ਰਾ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਭੇਟ ਕੀਤੇ।
ਫਲਾਨਿ ਚ ਸੁਪਕ੍ਵਾਨਿ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਦੁਰ੍ਲਭਾਨਿ ਚ । ਮਧੁਰਾਣਿ ਚ ਮੂਲਾਨਿ ਗ੍ਰਾਮ੍ਯਾਰਣ੍ਯਾਨਿ ਨਾਰਦ
ਹੇ ਨਾਰਦ, ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੀ ਦੁਰਲਭ ਪੂਰੀ ਪੱਕੇ ਫਲ, ਅਤੇ ਪਿੰਡ ਤੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਮਿੱਠੇ ਮੂਲ ਦਿੱਤੇ।
ਤਾਨਿ ਤ੍ਵਨ੍ਯਾਨ੍ਯਸਂਖ੍ਯਾਨਿ ਤਿਲਾਨਾਂ ਲਡ੍ਡੁਕਾਨਿ ਚ । ਲਡ੍ਡੁਕਾਨਿ ਸੁਪਕ੍ਵਾਨਿ ਸ੍ਵਾਦੂਨਿ ਸੁਰਸਾਨਿ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਬੇਅੰਤ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਤੇ ਤਿਲ ਦੇ ਲੱਡੂ—ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੱਕੇ, ਸੁਆਦਲੇ ਤੇ ਰਸਦਾਰ—ਭੇਟ ਕੀਤੇ।
ਯਵਗੋਧੂਮਚੂਰ੍ਣਾਨਾਂ ਪਕ੍ਵਾਨਿ ਪਿष੍ਟਕਾਨਿ ਚ । ਘृਤਾਕ੍ਤਾਨਿ ਚ ਰਮ੍ਯਾਣਿ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਸਹਿਤਾਨਿ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਜੌ ਤੇ ਗੇਹੂੰ ਦੇ ਆਟੇ ਦੇ ਪੱਕੇ ਕੇਕ, ਘੀ ਨਾਲ ਲਪੇ ਹੋਏ ਤੇ ਚੀਨੀ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਸੁੰਦਰ ਭੋਜਨ ਦਿੱਤੇ।
ਸ੍ਵਾਸ੍ਤਿਕਾਨਾਂ ਲਡ੍ਡੁਕਾਨਿ ਸ੍ਥੂਲਾਨਿ ਸੁਨ੍ਦਰਾਣਿ ਚ । ਭृष੍ਟਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਚ ਵਿਵਿਧਮਕ੍ਸ਼ਤਂ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਸੁਭਕ ਲੱਡੂ, ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੁੰਨੀਆਂ, ਅਟੁੱਟ ਚੀਜ਼ਾਂ ਚੀਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਘृਤਕੁਲ੍ਯਾਂ ਦੁਗ੍ਧਕੁਲਯਾਂ ਮਧੁਕੁਲ੍ਯਂ ਮਨੋਹਰਾਮ੍ । ਗੁਡਸ੍ਯ ਦਧ੍ਨਃ ਕੁਲ੍ਯਾਂ ਚ ਪਾਯਸਾਨਾਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਘੀ, ਦੁੱਧ, ਮਧੂ, ਗੁੜ, ਦਹੀਂ ਅਤੇ ਖੀਰ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਮਨਮੋਹਣੀਆਂ ਮਿੱਠਾਈਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਪਿष੍ਟਕਾਨਾਂ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਕਾਨਾਂ ਰਮ੍ਭਾਣਾਂ ਰਾਸ਼ਿਰੇਵ ਚ । ਮਿष੍ਟਵ੍ਯਞ੍ਜਨਯੁਕ੍ਤਾਨਿ ਸ਼ਾਲ੍ਯਨ੍ਨਾਨਿ ਸ਼ੁਭਾਨਿ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਕੇਕ, ਸੁਭਕ ਲੱਡੂ, ਕੇਲੇ ਦੇ ਢੇਰ, ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਮਸਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਚੰਗੇ ਚਾਵਲ ਦੇ ਭੋਜਨ ਦਿੱਤੇ।
ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਸੁਰੇਸ਼ਾਯ ਕृष੍ਣਪ੍ਰਾਣਾਧਿਦੇਵਤਾ । ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਨਿਰ੍ਮਾਣਂ ਰਮ੍ਯਂ ਸਿਂਹਾਸਨਂ ਵਰਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਨੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਸੋਹਣਾ ਤਖਤ ਦਿੱਤਾ।
ਦਦੌ ਵਿਘ੍ਨਪਿਨਾਸ਼ਾਯ ਵਿਰਾਜਤਟਵਾਸਿਨੀ । ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗਂ ਰਮ੍ਯਮਮੂਲ੍ਯਂ ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੁਦ੍ਧਕਮ੍
ਚਮਕਦਾਰ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਨੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸੋਹਣੇ, ਕੀਮਤੀ ਤੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਨਰਮ ਕਪੜਿਆਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਦਿੱਤੀ।
ਦਦੌ ਸ਼ੈਲਾਤ੍ਮਜਾਯੈਵ ਸ਼ਤਸ਼ृਙ੍ਗਨਿਵਾਸਿਨੀ । ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਸਰ੍ਪਿषਾ ਯੁਕ੍ਤਂ ਨਿਰ੍ਮਲਂ ਮਧੁਰਂ ਮਧੁ
ਸੌ ਚੋਟੀ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਨੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਸਾਫ, ਮਿੱਠਾ ਮਧੂ ਤੇ ਘੀ ਮਿਲਾ ਕੇ ਦਿੱਤਾ।
ਮਧੁਪਰ੍ਕਂ ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਵृਨ੍ਦਾਵਨਨਿਵਾਸਿਨੀ । ਤਾਮ੍ਬੂਲਂ ਚ ਵਰਂ ਰਮ੍ਯਂ ਕਰ੍ਪੂਰਾਦਿਸੁਵਾਸਿਤਮ੍
ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਵਾਸਣੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਮਿਲਾ ਕੇ ਬਣਿਆ ਮਧੂਪਾਰਕ, ਅਤੇ ਕਪੂਰ ਤੇ ਹੋਰ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਰੰਗੀ ਹੋਈ ਸੋਹਣੀ ਤਾਂਬੂਲ ਭੇਟ ਕੀਤੀ।
ਸਰ੍ਵਸਂਪਤ੍ਪ੍ਰਦਾਤ੍ਰੇ ਚ ਵृषਭਾਨਸੁਤਾ ਦਦੌ । ਸਪ੍ਤਤੀਰ੍ਥੋਦਕਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਸੁਸਿਤਂ ਸੁਵਾਸਿਤਮ੍
ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਵ੍ਰਿਸ਼ਭਾਨਾ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਸਤੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ, ਠੰਢਾ ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ ਭੇਟ ਕੀਤਾ।
ਪਾਨਾਰ੍ਥ ਚ ਜਲਂ ਤਸ੍ਮੈ ਦਦੌ ਗੌਪੋਸ਼੍ਵਰੀ ਮੁਦਾ । ਅਮੂਲ੍ਯਂ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਚੈਵ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਸ਼੍ਵੇਤਚਾਮਰਮ੍
ਗਉਪੋਸ਼ਵਰੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਉਸ ਨੂੰ ਪੀਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਅਤੇ ਕੀਮਤੀ, ਦੁਰਲਭ, ਪਵਿੱਤਰ ਚਿੱਟਾ ਚਾਮਰ ਦਿੱਤਾ।
ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਪਰੇਸ਼ਾਯ ਮੂਲਪ੍ਰਕृਤਿਰੀਸ਼੍ਵਰੀ । ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਨਿਰ੍ਮਾਣਂ ਮੁਕ੍ਤਾਮਾਣਿਕ੍ਯਹੀਰਕੈਃ
ਮੂਲ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੀ ਮਾਲਕਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੋਤੀ, ਮਾਣਕ ਤੇ ਹੀਰੇ ਵਾਲੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਅਸਨ ਭੇਟ ਕੀਤੀ।
ਪਰਿष੍ਕृਤਂ ਸੁਤਲ੍ਪਂ ਚ ਪੁष੍ਪਚਨ੍ਦਨਚਰ੍ਚਿਤਮ੍ । ਸਿਤਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਸ਼ੁਕੇਨੈਵ ਪਰਿਤਸ਼੍ਚ ਪਰਿष੍ਕृਤਮ੍
ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਪਲੰਗ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਸਫੈਦ ਤੇ ਨਰਮ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਖੂਬਸੂਰਤੀ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਦਦੌ ਸ਼ਿਵਾਤ੍ਮਜਾਯੈਵ ਕृष੍ਣਵਕ੍ਸ਼ਃਸ੍ਥਲਸ੍ਥਿਤਾ । ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਕਾਮਧੇਨੁਂ ਚ ਸਵਤ੍ਸਾਂ ਵਾਞ੍ਛਿਤਪ੍ਰਦਾਮ੍
ਉਹ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਸੀਨੇ ਉੱਤੇ ਖੜੀ ਹੋਈ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਇਹ ਪਲੰਗ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਉਹਨੇ ਇੱਕ ਕਾਮਧੇਨੁ ਗਾਂ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਬੱਝਾ ਵੀ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾऽਤੀਵ ਪਰੀਹਾਰਂ ਵृਨ੍ਦਾ ਪੁष੍ਪਾਞ੍ਜਲਿਂ ਦਦੌ । ਦਿਵ੍ਯੇਨ ਮੂਲ੍ਮਨੁਨਾ ਸਬੀਜੇਨੋਜ੍ਜ੍ਵਲੇਨ ਚ
ਵ੍ਰਿੰਦਾ ਨੇ ਵੱਡੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਅੰਜਲੀ ਚੜ੍ਹਾਈ, ਅਤੇ ਦਿਵਯ ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ, ਬੀਜ ਸਮੇਤ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਉਚਾਰਨ ਕੀਤਾ।
ਦਦੌ षੋਡਸ਼ੋਪਚਾਰਂ ਕਾਲਿਨ੍ਦੀਕੁਲਵਾਸਿਨੀ । ੴ ਗਂ ਗੌਂ ਗਣਪਤਯੇ ਵਿਘ੍ਨਵਿਨਾਸ਼ਿਨੇ ਸ੍ਵਾਹਾ
ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਨੇ ਸੋਲਾਂ ਰਸਮਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ 'ਓਮ ਗੰ ਗੌਂ ਗਣਪਤਿ ਵਿੱਘਨ ਨਾਸਕ ਸਵਾਹਾ' ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤਾ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੇਵ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਗਾਣੇਸ਼ਂ षੋਡਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰਮ੍ । ਸਾ ਜਜਾਪ ਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਪਰਂ ਸਲ੍ਪਤਰੁਂ ਵਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਸੋਲਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਗਣੇਸ਼ ਮੰਤ੍ਰ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪਿਆ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਵਰ, ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰੁੱਖ, ਮੰਗਿਆ।
ਤੁष੍ਟਾਵ ਪਰਯਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਭਕ੍ਤਿਨਮ੍ਰਾਤ੍ਮਕਂਧਰਾ । ਸਾਸ਼੍ਰੁਨੇਤ੍ਰਾ ਪੁਲਕਿਤਾ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇਣ ਕੌਥੁਮੇਨ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਉੱਚੀ ਭਕਤੀ ਨਾਲ, ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੰਝੂਆਂ ਤੇ ਸਰੀਰ ਰੋਮਾਂਚਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਕੌਥੁਮ ਸਤੋਤ੍ਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰੀ।