ਗਚੇਨ੍ਦ੍ਰਕੋਟਿਤੁਲ੍ਯਾਭਿਰ੍ਬਲਿष੍ਠਾਭਿਃ ਸਹਾऽऽਲਿਭਿਃ । ਆਯਯੌ ਸੁਨ੍ਦਰੀ ਰਾਧਾ ਕृष੍ਣਪ੍ਰਾਣਾਧਿਦੇਵਤਾ
ਅਨੇਕ ਇੰਦਰਾਂ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਸੁੰਦਰ ਰਾਧਾ, ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਜਿੰਦ ਦੀ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਆ ਗਈ।
ਰਾਸੇਸ਼੍ਵਰੀ ਸੁਰਸਿਕਾ ਸ਼ਤਵਰ੍षੇ ਗਤੇ ਸਤਿ । ਸੁਸ੍ਨਾਤਾ ਮੁਦਤੀ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾ ਧृਤ੍ਵਾ ਧੌਤੇ ਚ ਵਾਸਸੀ
ਰਾਸ ਦੀ ਮਾਲਕਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤ, ਸੌ ਸਾਲ ਬੀਤਣ 'ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨ੍ਹਾਈ, ਖੁਸ਼ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਈ, ਤੇ ਨਵੇਂ ਧੋਏ ਹੋਏ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ।
ਸਂਯਤਾ ਸਾ ਨਿਰਾਹਾਰਾ ਗਤ੍ਵਾ ਚ ਮਣਿਮਣ੍ਡਪਮ੍ । ਸੁਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਿਤਪਾਦਾਬ੍ਜਾ ਕਾਨ੍ਤਾ ਭੁਵਨਪਾਵਨੀ
ਉਹ ਸੰਯਮ ਵਾਲੀ ਤੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦੀ ਹੋਈ, ਮਣੀ-ਮੰਡਪ ਵਿਚ ਗਈ। ਉਸ ਦੇ ਕਮਲ ਵਰਗੇ ਪੈਰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧੋਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੇ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਵਜੋਂ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਪ੍ਰੀਤਿਕਾਮਾऽਥ ਸੁਸਂਕਲ੍ਪਂ ਵਿਧਾਯ ਚ । ਗਙ੍ਗੋਦਕੇਨ ਹੇਰਮ੍ਬਂ ਸ੍ਨਾਪਯਾਮਾਸ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਪੱਕਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ ਤੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਹੇਰੰਬ (ਗਣੇਸ਼) ਨੂੰ ਨ੍ਹਾਇਆ।
ਧ੍ਯਾਰ੍ਨ ਚ ਸਾਮਵੇਦੋਕ੍ਤਂ ਚਕਾਰ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪੁष੍ਪਤਃ । ਮਾਤਾ ਚਤੁਰ੍ਣਾਂ ਵੇਦਾਨਾਂ ਵਸੋਸ਼੍ਚ ਜਗਤਾਮਪਿ
ਸਾਮਵੇਦ ਵਿਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਧਿਆਨ, ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਚਾਰ ਵੇਦਾਂ, ਵਸੁ ਤੇ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ।
ਬੁਦ੍ਧਿਰੂਪਾ ਭਗਵਤੀ ਜ੍ਞਾਨਿਨਾਂ ਜਨਨੀ ਪਰਾ । ਧ੍ਯਾਨਾਤ੍ਮਕਂ ਸ੍ਵਪੁਸ੍ਰਂ ਤਂ ਪਰਂ ਧ੍ਯਾਨਂ ਚਕਾਰ ਸਾ
ਭਗਵਤੀ, ਜੋ ਬੁੱਧੀ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ ਤੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੀ ਉੱਚੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਧਿਆਨ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਉੱਤੇ ਉੱਚਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ਰ੍ਵਂ ਲਮ੍ਬੋਦਰਂ ਸ੍ਥੂਲਂ ਜ੍ਵਲਨ੍ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤੇਜਸਾ । ਗਜਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਵਹ੍ਨਿਵਰ੍ਣਮੇਕਦਨ੍ਤਮਨਨ੍ਤਕਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਰਵ, ਲੰਬੋਦਰ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਹਾਥੀ-ਮੁਹਾਂ, ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਰੰਗ, ਇੱਕ ਦੰਦ ਤੇ ਅੰਤਹੀਨ ਹੈ, ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ।
ਸਿਦ੍ਧਾਨਾਂ ਯੋਗਿਨਾਮੇਵ ਜ੍ਞਾਨਿਨਾਂ ਚ ਗੁਰੋਰ੍ਗੁਰੁਮ੍ । ਧ੍ਯਾਤਂ ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰੈਰ੍ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰੈਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਸ਼ਸ਼ੇषਸਂਜ੍ਞਕੈਃ
ਉਹ ਸਿੱਧਾਂ, ਯੋਗੀਆਂ ਤੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦਾ ਗੁਰੂ ਹੈ, ਗੁਰਾਂ ਦਾ ਗੁਰੂ। ਮੁਨੀ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇਸ਼ਵਰ ਤੇ ਸ਼ੇਸ਼ ਆਦਿ ਵੀ ਉਸ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਿਦ੍ਧੇਨ੍ਦ੍ਰੈਰ੍ਮੁਨਿਭਿਃ ਸਦ੍ਭਿਰ੍ਭਗਵਨ੍ਤਂ ਸਨਾਤਨਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਰੂਪਂ ਪਰਮਂ ਮਙ੍ਗਲਂ ਮਙ੍ਗਲਾਲਯਮ੍
ਸਿੱਧਾਂ, ਮੁਨੀਆਂ ਤੇ ਸਤਪੁਰਸ਼ਾਂ ਵੱਲੋਂ, ਸਨਾਤਨ ਭਗਵਾਨ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਸਰੂਪ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਗਲ ਤੇ ਮੰਗਲ ਦਾ ਘਰ ਹੈ, ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਵਿਘ੍ਨਹਰਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਦਾਤਾਰਂ ਸਰ੍ਵਸਂਪਦਾਮ੍ । ਭਵਾਬ੍ਧਿਮਾਯਾਪੋਤੇਨ ਕਰ੍ਣਧਾਰਂ ਚ ਕਰ੍ਮਿਣਾਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਵਿੱਘਨ ਦੂਰ ਕਰਦਾ, ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ, ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਰਮੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਇਆ ਦੀ ਨੌਕ ਵਿਚ ਬਹਾ ਕੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਰਣਾਗਤਦੀਨਾਰ੍ਤਪਰਿਤ੍ਰਾਣਪਰਾਯਣਮ੍ । ਧ੍ਯਾਯੇਦ੍ਧ੍ਯਾਨਾਤ੍ਮਕਂ ਸਾਧ੍ਯਂ ਭਕ੍ਤੇਸ਼ਂ ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲਮ੍
ਉਹ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਗਰੀਬ ਤੇ ਦੁਖੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ। ਉਸ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਭਗਤੀ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਸ਼ਿਰਸਿ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁष੍ਪਂ ਪੁਨਃ ਸਤੀ । ਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਸ਼ੋਧਨਂ ਨ੍ਯਾਸਂ ਵੇਦੋਕ੍ਤਂ ਚ ਚਕਾਰ ਸਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਫੁੱਲ ਰੱਖਿਆ, ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਧੀ ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਨਿਆਸ ਕੀਤਾ।
ਪੁਨਸ਼੍ਚ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਧ੍ਯਾਨੇਨ ਤੇਨੈਵ ਸ਼ੁਭਦਾਯਿਨਾ । ਦਦੌ ਪੁष੍ਪਂ ਪਾਦਪਦ੍ਮੇ ਰਾਧਾ ਲਮ੍ਬੋਦਰਸ੍ਯ ਚ
ਫਿਰ, ਉਸੇ ਸ਼ੁਭ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਧਾ ਨੇ ਲੰਬੋਦਰ ਦੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਫੁੱਲ ਚੜ੍ਹਾਇਆ।
ਸਪ੍ਤਤੀਰ੍ਥੋਦਕੇਨੈਵ ਸ਼ੀਤੇਨ ਵਾਸਿਤੇਨ ਚ । ਦਦੌ ਪਾਦ੍ਯਂ ਪਾਦਪਦ੍ਮੇ ਤੈਃ ਪਦ੍ਮਾਦਿਭਿਰਰ੍ਚਿਤੇ
ਸੱਤ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਠੰਡੇ ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਉਹਨੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ, ਜੋ ਕਮਲ ਤੇ ਹੋਰ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜੇ ਗਏ, ਉੱਤੇ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਇਆ।
ਦੂਰ੍ਵਾਕ੍ਸ਼ਤੈਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪੁष੍ਪੈਃ ਸੁਗਨ੍ਧਿਚਨ੍ਦਨੋਦਕੈਃ । ਅਰ੍ਘ੍ਯਂ ਦਦੌ ਤਚ੍ਛਿਰਸਿ ਸ੍ਵਯਂ ਗੋਲੋਕਵਾਸਿਨੀ
ਦੂਬ, ਅਖੰਡ ਚਾਵਲ, ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲ ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਚੰਦਨ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਗੋਲੋਕ ਵਾਸਣੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਅਰਘ ਚੜ੍ਹਾਇਆ।
ਸਚਨ੍ਦਨਂ ਸ੍ਗ੍ਧਿਮਾਲ੍ਯਂ ਪਾਰਿਜਾਤਸ੍ਯ ਸੁਨ੍ਦਰਮ੍ । ਦਦੌ ਗਲੇ ਗਣੇਸ਼ਸ੍ਯ ਸ੍ਵਯਂ ਰਾਸਂਸ਼੍ਵਰੀ ਮੁਦਾ
ਚੰਦਨ, ਸੁੰਦਰ ਮਾਲਾ ਤੇ ਪਾਰੀਜਾਤਾ ਦਾ ਫੁੱਲ ਲੈ ਕੇ, ਰਾਸ ਦੀ ਮਾਲਕਾ ਰਾਧਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਗਣੇਸ਼ ਦੇ ਗਲ ਵਿਚ ਆਪ ਪਹਿਨਾਇਆ।
ਕਸ੍ਤੂਰੀਕੁਙ੍ਕੁਮਾਕ੍ਤਂ ਚ ਸੁਗਨ੍ਧਿ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਚਨ੍ਦਨਮ੍ । ਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗੇ ਪ੍ਰਦਦੌ ਤਸ੍ਯ ਵृਨ੍ਦਾਵਨਵਿਨੋਦਿਨੀ
ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦੀ ਰਸਿਕਾ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਕਸਤੂਰੀ, ਕੇਸਰ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਚੰਦਨ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਮਲਿਆ।
ਸੁਗਨ੍ਧਿ ਸ਼ੁਕ੍ਲਂ ਪੁष੍ਪਂ ਚ ਸੁਗਨ੍ਧ ਚਨ੍ਦਨਾਰ੍ਚਿਤਮ੍ । ਦਦੌ ਤਸ੍ਯ ਪਦਾਮ੍ਭੋਜੇ ਮਹਾਪਦ੍ਮਲਯਾ ਸਤੀ
ਮਹਾਪਦਮਲਿਆ ਸਤੀ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧਤ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਸੁਗਨ੍ਧਿਯੁਕ੍ਤਂ ਧੂਪਂ ਚ ਪੂਤੈਰ੍ਵਸ੍ਤੁਭਿਰਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਦਦੌ ਕृष੍ਣਪ੍ਰਿਯਾ ਤਸ੍ਮੈ ਜਗਤਾਮੀਸ਼੍ਵਰਾਯ ਚ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਨੇ ਸੁਗੰਧ ਵਾਲਾ ਧੂਪ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ।
ਦੀਪਂ ਘृਤਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤਂ ਚ ਧ੍ਵਾਨ੍ਤਵਿਧ੍ਵਂਸਕਾਰਣਮ੍ । ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਸੁਰੇਸ਼ਾਯ ਪਰਮਾਦ੍ਯਾ ਸਨਾਤਨੀ
ਸਦੀਵੀ, ਸਰਵੋਤਮ ਦੇਵੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਘੀ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਹੋਈ ਦੀਵਾ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਸੀ।
ਨੈਵੇਦ੍ਯ ਵਿਵਿਧਂ ਰਮ੍ਯਂ ਸੁਸ੍ਵਾਦੁ ਸੁਮਨੋਹਰਮ੍ । ਚੋष੍ਯਂ ਚਰ੍ਵ੍ਯਂ ਲੇਹ੍ਯਪੇਯੇ ਸੁਧਾਤੁਲ੍ਯਂ ਚਤੁਰ੍ਵਿਧਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਚਾਰ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਸੁਆਦਲੇ, ਮਨਮੋਹਣੇ ਭੋਜਨ—ਚੁਸਣ ਵਾਲੇ, ਚਬਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਚਾਟਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਪੀਣ ਵਾਲੇ—ਜੋ ਅੰਬ੍ਰਾ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਭੇਟ ਕੀਤੇ।
ਫਲਾਨਿ ਚ ਸੁਪਕ੍ਵਾਨਿ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਦੁਰ੍ਲਭਾਨਿ ਚ । ਮਧੁਰਾਣਿ ਚ ਮੂਲਾਨਿ ਗ੍ਰਾਮ੍ਯਾਰਣ੍ਯਾਨਿ ਨਾਰਦ
ਹੇ ਨਾਰਦ, ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੀ ਦੁਰਲਭ ਪੂਰੀ ਪੱਕੇ ਫਲ, ਅਤੇ ਪਿੰਡ ਤੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਮਿੱਠੇ ਮੂਲ ਦਿੱਤੇ।
ਤਾਨਿ ਤ੍ਵਨ੍ਯਾਨ੍ਯਸਂਖ੍ਯਾਨਿ ਤਿਲਾਨਾਂ ਲਡ੍ਡੁਕਾਨਿ ਚ । ਲਡ੍ਡੁਕਾਨਿ ਸੁਪਕ੍ਵਾਨਿ ਸ੍ਵਾਦੂਨਿ ਸੁਰਸਾਨਿ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਬੇਅੰਤ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਤੇ ਤਿਲ ਦੇ ਲੱਡੂ—ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੱਕੇ, ਸੁਆਦਲੇ ਤੇ ਰਸਦਾਰ—ਭੇਟ ਕੀਤੇ।
ਯਵਗੋਧੂਮਚੂਰ੍ਣਾਨਾਂ ਪਕ੍ਵਾਨਿ ਪਿष੍ਟਕਾਨਿ ਚ । ਘृਤਾਕ੍ਤਾਨਿ ਚ ਰਮ੍ਯਾਣਿ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਸਹਿਤਾਨਿ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਜੌ ਤੇ ਗੇਹੂੰ ਦੇ ਆਟੇ ਦੇ ਪੱਕੇ ਕੇਕ, ਘੀ ਨਾਲ ਲਪੇ ਹੋਏ ਤੇ ਚੀਨੀ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਸੁੰਦਰ ਭੋਜਨ ਦਿੱਤੇ।
ਸ੍ਵਾਸ੍ਤਿਕਾਨਾਂ ਲਡ੍ਡੁਕਾਨਿ ਸ੍ਥੂਲਾਨਿ ਸੁਨ੍ਦਰਾਣਿ ਚ । ਭृष੍ਟਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਚ ਵਿਵਿਧਮਕ੍ਸ਼ਤਂ ਸ਼ਰ੍ਕਰਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਸੁਭਕ ਲੱਡੂ, ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੁੰਨੀਆਂ, ਅਟੁੱਟ ਚੀਜ਼ਾਂ ਚੀਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਘृਤਕੁਲ੍ਯਾਂ ਦੁਗ੍ਧਕੁਲਯਾਂ ਮਧੁਕੁਲ੍ਯਂ ਮਨੋਹਰਾਮ੍ । ਗੁਡਸ੍ਯ ਦਧ੍ਨਃ ਕੁਲ੍ਯਾਂ ਚ ਪਾਯਸਾਨਾਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਘੀ, ਦੁੱਧ, ਮਧੂ, ਗੁੜ, ਦਹੀਂ ਅਤੇ ਖੀਰ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਮਨਮੋਹਣੀਆਂ ਮਿੱਠਾਈਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਪਿष੍ਟਕਾਨਾਂ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਕਾਨਾਂ ਰਮ੍ਭਾਣਾਂ ਰਾਸ਼ਿਰੇਵ ਚ । ਮਿष੍ਟਵ੍ਯਞ੍ਜਨਯੁਕ੍ਤਾਨਿ ਸ਼ਾਲ੍ਯਨ੍ਨਾਨਿ ਸ਼ੁਭਾਨਿ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਕੇਕ, ਸੁਭਕ ਲੱਡੂ, ਕੇਲੇ ਦੇ ਢੇਰ, ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਮਸਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਚੰਗੇ ਚਾਵਲ ਦੇ ਭੋਜਨ ਦਿੱਤੇ।
ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਸੁਰੇਸ਼ਾਯ ਕृष੍ਣਪ੍ਰਾਣਾਧਿਦੇਵਤਾ । ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਨਿਰ੍ਮਾਣਂ ਰਮ੍ਯਂ ਸਿਂਹਾਸਨਂ ਵਰਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਨੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਸੋਹਣਾ ਤਖਤ ਦਿੱਤਾ।
ਦਦੌ ਵਿਘ੍ਨਪਿਨਾਸ਼ਾਯ ਵਿਰਾਜਤਟਵਾਸਿਨੀ । ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗਂ ਰਮ੍ਯਮਮੂਲ੍ਯਂ ਵਹ੍ਨਿਸ਼ੁਦ੍ਧਕਮ੍
ਚਮਕਦਾਰ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਨੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸੋਹਣੇ, ਕੀਮਤੀ ਤੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਨਰਮ ਕਪੜਿਆਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਦਿੱਤੀ।
ਦਦੌ ਸ਼ੈਲਾਤ੍ਮਜਾਯੈਵ ਸ਼ਤਸ਼ृਙ੍ਗਨਿਵਾਸਿਨੀ । ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਸਰ੍ਪਿषਾ ਯੁਕ੍ਤਂ ਨਿਰ੍ਮਲਂ ਮਧੁਰਂ ਮਧੁ
ਸੌ ਚੋਟੀ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਨੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਸਾਫ, ਮਿੱਠਾ ਮਧੂ ਤੇ ਘੀ ਮਿਲਾ ਕੇ ਦਿੱਤਾ।