ਧਨ੍ਯਂ ਯਸ਼ਸ੍ਯਂ ਪੂਜ੍ਯਂ ਚ ਪੁਣ੍ਯਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਚ ਭਾਰਤੇ । ਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ਰਮਂ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਪ੍ਰਦਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਭਾਰਤ ਧਨਵੰਤ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਪੂਜਯੋਗ ਹੈ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ ਹੈ; ਇਥੇ ਸਿੱਧਾਂ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਹੈ, ਵੱਡਾ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹੈ।
ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰੋ ਭਗਵਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਿਦ੍ਧੋ ਬਭੂਵ ਹ । ਸ੍ਵਯਂ ਵਿਧਾਤਾ ਤਤ੍ਰੈਵ ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਸਿਦ੍ਧੋ ਬਭੂਵ ਹ
ਉਥੇ, ਸੰਤਕੁਮਾਰ ਜੀ ਨੇ ਸਿੱਧੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ; ਉਥੇ, ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਤਪ ਕਰਕੇ ਸਿੱਧੀ ਪਾਈ।
ਯੋਗੀਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਸਿਦ੍ਧੇਨ੍ਦ੍ਰਾਃ ਕਪਿਲਾਦਯਃ । ਸ਼ਤਕ੍ਰਨ੍ਤੂਨ੍ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਰ ਕृਤ੍ਵਾ ਬਭੂਵ ਹ
ਉਥੇ, ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮੁਨੀ, ਸਿੱਧ, ਕਪਿਲ ਆਦਿ ਅਤੇ ਸੌ ਯਗਾਂ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ, ਸਭ ਨੇ ਤਪ ਕਰਕੇ ਸਿੱਧੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ।
ਤੇਨ ਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ਰਮਂ ਨਾਮ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਪਿ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ । ਅਧਿष੍ਠਾਨਂ ਗਣੇਸ਼ਸ੍ਯ ਤਤ੍ਰੇਵ ਸਤਤਂ ਮੁਨੇ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਸਥਾਨ ਦਾ ਨਾਮ ਸਿੱਧ ਆਸ਼ਰਮ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਲਈ ਵਿਰਲਾ ਹੈ; ਇਹ ਗਣੇਸ਼ ਦਾ ਸਦਾ ਵਾਸ ਸਥਾਨ ਹੈ, ਹੇ ਮੁਨੇ।
ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਨਿਰ੍ਮਾਣਗਣੇਸ਼ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍ । ਵੈਸ਼ਾਖ੍ਯਾਂ ਪੂਰ੍ਣਿਮਾਯਾਂ ਚ ਪੂਜਾਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਦੇਵਤਾਃ
ਵੈਸ਼ਾਖ ਦੀ ਪੂਰਨਿਮਾ ਨੂੰ, ਦੇਵਤੇ ਅਮੂਲ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਗਣੇਸ਼ ਦੀ ਸ਼ੁਭ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨਾਗਾਸ਼੍ਚ ਮਾਨਵਾਸ਼੍ਚੈਵ ਦੈਤ੍ਯਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ । ਸਿਦ੍ਧੇਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਯੋਗੀਨ੍ਦ੍ਰਾਃ ਸਨਕਾਦਯਾਃ
ਉਥੇ, ਨਾਗ, ਮਨੁੱਖ, ਦੈਤ, ਗੰਧਰਵ, ਰਾਖਸ਼, ਸਿੱਧਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮੁਨੀ, ਅਤੇ ਯੋਗੀ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਨਕ ਆਦਿ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰਾऽऽਜਗਾਮ ਸ਼ਂਭੁਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਵਾ ਸਹ ਸ਼ਂਕਰਃ । ਸਗਣਃ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇਯਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਉਥੇ, ਸ਼ੰਭੂ ਪਾਰਵਤੀ ਸਮੇਤ, ਸ਼ੰਕਰ ਆਪਣੇ ਗਣਾਂ ਨਾਲ, ਕਾਰਤਿਕੇਯ ਅਤੇ ਆਪ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਆਏ।
ਤਤ੍ਰਾऽऽਜਗਾਮ ਸ਼ੇषਸ਼੍ਚ ਨਾਗੇਨ੍ਦ੍ਰੈਃ ਸਹ ਸਤ੍ਵਰਮ੍ । ਤਜ੍ਞਾऽऽਜਗ੍ਮੁਃ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਨਵੋ ਮृਨਯਸ੍ਤਥਾ
ਉਥੇ, ਸ਼ੇਸ਼ ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕਾਂ ਸਮੇਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਇਆ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਮਨੂ ਅਤੇ ਪਿਤਰ ਵੀ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੇ।
ਆਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤੇ ਨृਪਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪੂਜਾਰ੍ਥਂ ਹृष੍ਟਮਾਨਸਾਃ । ਆਯਯੌ ਭਗਵਾਨ੍ਕृष੍ਣੋ ਦ੍ਵਾਰਕਾਵਾਸਿਭਿਃ ਸਹ
ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਲਈ ਆਏ। ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਵੀ ਦੁਵਾਰਕਾ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਨਾਲ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਆਜਗਾਮ ਤਥਾ ਨਨ੍ਦਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਗੋਕੁਲਵਾਸਿਭਿਃ । ਗੋਪੀਤ੍ਰਿਸ਼ਤਕੋਟੀਭਿਰ੍ਗੋਲੋਕਵਾਸਿਭਿਃ ਸਹ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨੰਦ ਜੀ ਗੋਕੁਲ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਨਾਲ ਆਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਗੋਲੋਕ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਅਤੇ ਤੀਹ ਕਰੋੜ ਗੋਪੀਆਂ ਵੀ ਆ ਗਈਆਂ।
ਗਚੇਨ੍ਦ੍ਰਕੋਟਿਤੁਲ੍ਯਾਭਿਰ੍ਬਲਿष੍ਠਾਭਿਃ ਸਹਾऽऽਲਿਭਿਃ । ਆਯਯੌ ਸੁਨ੍ਦਰੀ ਰਾਧਾ ਕृष੍ਣਪ੍ਰਾਣਾਧਿਦੇਵਤਾ
ਅਨੇਕ ਇੰਦਰਾਂ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਸੁੰਦਰ ਰਾਧਾ, ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਜਿੰਦ ਦੀ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਆ ਗਈ।
ਰਾਸੇਸ਼੍ਵਰੀ ਸੁਰਸਿਕਾ ਸ਼ਤਵਰ੍षੇ ਗਤੇ ਸਤਿ । ਸੁਸ੍ਨਾਤਾ ਮੁਦਤੀ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾ ਧृਤ੍ਵਾ ਧੌਤੇ ਚ ਵਾਸਸੀ
ਰਾਸ ਦੀ ਮਾਲਕਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤ, ਸੌ ਸਾਲ ਬੀਤਣ 'ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨ੍ਹਾਈ, ਖੁਸ਼ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਈ, ਤੇ ਨਵੇਂ ਧੋਏ ਹੋਏ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ।
ਸਂਯਤਾ ਸਾ ਨਿਰਾਹਾਰਾ ਗਤ੍ਵਾ ਚ ਮਣਿਮਣ੍ਡਪਮ੍ । ਸੁਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲਿਤਪਾਦਾਬ੍ਜਾ ਕਾਨ੍ਤਾ ਭੁਵਨਪਾਵਨੀ
ਉਹ ਸੰਯਮ ਵਾਲੀ ਤੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦੀ ਹੋਈ, ਮਣੀ-ਮੰਡਪ ਵਿਚ ਗਈ। ਉਸ ਦੇ ਕਮਲ ਵਰਗੇ ਪੈਰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧੋਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੇ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਵਜੋਂ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਪ੍ਰੀਤਿਕਾਮਾऽਥ ਸੁਸਂਕਲ੍ਪਂ ਵਿਧਾਯ ਚ । ਗਙ੍ਗੋਦਕੇਨ ਹੇਰਮ੍ਬਂ ਸ੍ਨਾਪਯਾਮਾਸ ਭਕ੍ਤਿਤਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਪੱਕਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ ਤੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਹੇਰੰਬ (ਗਣੇਸ਼) ਨੂੰ ਨ੍ਹਾਇਆ।
ਧ੍ਯਾਰ੍ਨ ਚ ਸਾਮਵੇਦੋਕ੍ਤਂ ਚਕਾਰ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪੁष੍ਪਤਃ । ਮਾਤਾ ਚਤੁਰ੍ਣਾਂ ਵੇਦਾਨਾਂ ਵਸੋਸ਼੍ਚ ਜਗਤਾਮਪਿ
ਸਾਮਵੇਦ ਵਿਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਧਿਆਨ, ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਚਾਰ ਵੇਦਾਂ, ਵਸੁ ਤੇ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ।
ਬੁਦ੍ਧਿਰੂਪਾ ਭਗਵਤੀ ਜ੍ਞਾਨਿਨਾਂ ਜਨਨੀ ਪਰਾ । ਧ੍ਯਾਨਾਤ੍ਮਕਂ ਸ੍ਵਪੁਸ੍ਰਂ ਤਂ ਪਰਂ ਧ੍ਯਾਨਂ ਚਕਾਰ ਸਾ
ਭਗਵਤੀ, ਜੋ ਬੁੱਧੀ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ ਤੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੀ ਉੱਚੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਧਿਆਨ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਉੱਤੇ ਉੱਚਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ਰ੍ਵਂ ਲਮ੍ਬੋਦਰਂ ਸ੍ਥੂਲਂ ਜ੍ਵਲਨ੍ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤੇਜਸਾ । ਗਜਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਵਹ੍ਨਿਵਰ੍ਣਮੇਕਦਨ੍ਤਮਨਨ੍ਤਕਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਰਵ, ਲੰਬੋਦਰ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਜੋਤ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਹਾਥੀ-ਮੁਹਾਂ, ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਰੰਗ, ਇੱਕ ਦੰਦ ਤੇ ਅੰਤਹੀਨ ਹੈ, ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ।
ਸਿਦ੍ਧਾਨਾਂ ਯੋਗਿਨਾਮੇਵ ਜ੍ਞਾਨਿਨਾਂ ਚ ਗੁਰੋਰ੍ਗੁਰੁਮ੍ । ਧ੍ਯਾਤਂ ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰੈਰ੍ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰੈਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਸ਼ਸ਼ੇषਸਂਜ੍ਞਕੈਃ
ਉਹ ਸਿੱਧਾਂ, ਯੋਗੀਆਂ ਤੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦਾ ਗੁਰੂ ਹੈ, ਗੁਰਾਂ ਦਾ ਗੁਰੂ। ਮੁਨੀ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇਸ਼ਵਰ ਤੇ ਸ਼ੇਸ਼ ਆਦਿ ਵੀ ਉਸ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਿਦ੍ਧੇਨ੍ਦ੍ਰੈਰ੍ਮੁਨਿਭਿਃ ਸਦ੍ਭਿਰ੍ਭਗਵਨ੍ਤਂ ਸਨਾਤਨਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਰੂਪਂ ਪਰਮਂ ਮਙ੍ਗਲਂ ਮਙ੍ਗਲਾਲਯਮ੍
ਸਿੱਧਾਂ, ਮੁਨੀਆਂ ਤੇ ਸਤਪੁਰਸ਼ਾਂ ਵੱਲੋਂ, ਸਨਾਤਨ ਭਗਵਾਨ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਸਰੂਪ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਗਲ ਤੇ ਮੰਗਲ ਦਾ ਘਰ ਹੈ, ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਵਿਘ੍ਨਹਰਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਦਾਤਾਰਂ ਸਰ੍ਵਸਂਪਦਾਮ੍ । ਭਵਾਬ੍ਧਿਮਾਯਾਪੋਤੇਨ ਕਰ੍ਣਧਾਰਂ ਚ ਕਰ੍ਮਿਣਾਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਵਿੱਘਨ ਦੂਰ ਕਰਦਾ, ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ, ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਰਮੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਇਆ ਦੀ ਨੌਕ ਵਿਚ ਬਹਾ ਕੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਰਣਾਗਤਦੀਨਾਰ੍ਤਪਰਿਤ੍ਰਾਣਪਰਾਯਣਮ੍ । ਧ੍ਯਾਯੇਦ੍ਧ੍ਯਾਨਾਤ੍ਮਕਂ ਸਾਧ੍ਯਂ ਭਕ੍ਤੇਸ਼ਂ ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲਮ੍
ਉਹ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਗਰੀਬ ਤੇ ਦੁਖੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ। ਉਸ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਭਗਤੀ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਸ਼ਿਰਸਿ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁष੍ਪਂ ਪੁਨਃ ਸਤੀ । ਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਸ਼ੋਧਨਂ ਨ੍ਯਾਸਂ ਵੇਦੋਕ੍ਤਂ ਚ ਚਕਾਰ ਸਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਫੁੱਲ ਰੱਖਿਆ, ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਧੀ ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਨਿਆਸ ਕੀਤਾ।
ਪੁਨਸ਼੍ਚ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਧ੍ਯਾਨੇਨ ਤੇਨੈਵ ਸ਼ੁਭਦਾਯਿਨਾ । ਦਦੌ ਪੁष੍ਪਂ ਪਾਦਪਦ੍ਮੇ ਰਾਧਾ ਲਮ੍ਬੋਦਰਸ੍ਯ ਚ
ਫਿਰ, ਉਸੇ ਸ਼ੁਭ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਧਾ ਨੇ ਲੰਬੋਦਰ ਦੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਫੁੱਲ ਚੜ੍ਹਾਇਆ।
ਸਪ੍ਤਤੀਰ੍ਥੋਦਕੇਨੈਵ ਸ਼ੀਤੇਨ ਵਾਸਿਤੇਨ ਚ । ਦਦੌ ਪਾਦ੍ਯਂ ਪਾਦਪਦ੍ਮੇ ਤੈਃ ਪਦ੍ਮਾਦਿਭਿਰਰ੍ਚਿਤੇ
ਸੱਤ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਠੰਡੇ ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਉਹਨੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ, ਜੋ ਕਮਲ ਤੇ ਹੋਰ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜੇ ਗਏ, ਉੱਤੇ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਇਆ।
ਦੂਰ੍ਵਾਕ੍ਸ਼ਤੈਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪੁष੍ਪੈਃ ਸੁਗਨ੍ਧਿਚਨ੍ਦਨੋਦਕੈਃ । ਅਰ੍ਘ੍ਯਂ ਦਦੌ ਤਚ੍ਛਿਰਸਿ ਸ੍ਵਯਂ ਗੋਲੋਕਵਾਸਿਨੀ
ਦੂਬ, ਅਖੰਡ ਚਾਵਲ, ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲ ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਚੰਦਨ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਗੋਲੋਕ ਵਾਸਣੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਅਰਘ ਚੜ੍ਹਾਇਆ।
ਸਚਨ੍ਦਨਂ ਸ੍ਗ੍ਧਿਮਾਲ੍ਯਂ ਪਾਰਿਜਾਤਸ੍ਯ ਸੁਨ੍ਦਰਮ੍ । ਦਦੌ ਗਲੇ ਗਣੇਸ਼ਸ੍ਯ ਸ੍ਵਯਂ ਰਾਸਂਸ਼੍ਵਰੀ ਮੁਦਾ
ਚੰਦਨ, ਸੁੰਦਰ ਮਾਲਾ ਤੇ ਪਾਰੀਜਾਤਾ ਦਾ ਫੁੱਲ ਲੈ ਕੇ, ਰਾਸ ਦੀ ਮਾਲਕਾ ਰਾਧਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਗਣੇਸ਼ ਦੇ ਗਲ ਵਿਚ ਆਪ ਪਹਿਨਾਇਆ।
ਕਸ੍ਤੂਰੀਕੁਙ੍ਕੁਮਾਕ੍ਤਂ ਚ ਸੁਗਨ੍ਧਿ ਸ੍ਨਿਗ੍ਧਚਨ੍ਦਨਮ੍ । ਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗੇ ਪ੍ਰਦਦੌ ਤਸ੍ਯ ਵृਨ੍ਦਾਵਨਵਿਨੋਦਿਨੀ
ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਦੀ ਰਸਿਕਾ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਕਸਤੂਰੀ, ਕੇਸਰ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਚੰਦਨ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਮਲਿਆ।
ਸੁਗਨ੍ਧਿ ਸ਼ੁਕ੍ਲਂ ਪੁष੍ਪਂ ਚ ਸੁਗਨ੍ਧ ਚਨ੍ਦਨਾਰ੍ਚਿਤਮ੍ । ਦਦੌ ਤਸ੍ਯ ਪਦਾਮ੍ਭੋਜੇ ਮਹਾਪਦ੍ਮਲਯਾ ਸਤੀ
ਮਹਾਪਦਮਲਿਆ ਸਤੀ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਕਮਲ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਸੁਗੰਧਤ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਸੁਗਨ੍ਧਿਯੁਕ੍ਤਂ ਧੂਪਂ ਚ ਪੂਤੈਰ੍ਵਸ੍ਤੁਭਿਰਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਦਦੌ ਕृष੍ਣਪ੍ਰਿਯਾ ਤਸ੍ਮੈ ਜਗਤਾਮੀਸ਼੍ਵਰਾਯ ਚ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਪਿਆਰੀ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਨੇ ਸੁਗੰਧ ਵਾਲਾ ਧੂਪ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ।
ਦੀਪਂ ਘृਤਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤਂ ਚ ਧ੍ਵਾਨ੍ਤਵਿਧ੍ਵਂਸਕਾਰਣਮ੍ । ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਸੁਰੇਸ਼ਾਯ ਪਰਮਾਦ੍ਯਾ ਸਨਾਤਨੀ
ਸਦੀਵੀ, ਸਰਵੋਤਮ ਦੇਵੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਘੀ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਹੋਈ ਦੀਵਾ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਸੀ।