ਮृਤਂ ਪ੍ਰਸੇਨਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਦੁਃਖੀ ਸਿਹਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸਃ । ਮਣਿਸ਼ੂਨ੍ਯਂ ਚ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿषਸਾਦ ਚ ਮਾਧਵਃ
ਉਸਨੇ ਪ੍ਰਸੇਨਾ ਨੂੰ ਮਰੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ, ਦੁਖੀ ਹੋਇਆ ਤੇ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ; ਜਦ ਮਣੀ ਨਾ ਮਿਲੀ, ਤਾਂ ਮਾਧਵ ਦਾ ਮਨ ਥੱਕ ਗਿਆ।
ਸਰ੍ਵਂਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਚ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞੋ ਭਲ੍ਲੂਕਭਵਨਂ ਯਯੌ । ਰੁਦਨ੍ਤਂ ਬਾਲਕਂ ਤਤ੍ਰ ਧਾਤ੍ਰੀਕ੍ਰੋਡੇ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸਃ
ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣ ਕੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਭੱਲੂਕਾ ਦੇ ਘਰ ਗਿਆ; ਉੱਥੇ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਬੱਚਾ ਰੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜੋ ਧਾਈ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿਚ ਸੀ।
ਬਾਲਕਂ ਬੋਧਯਾਮਾਸ ਸਾ ਧਾਤ੍ਰੀ ਕਰੁਣਾਨ੍ਵਿਤਾ । ਮਣਿਂ ਗृਹਾਣ ਬਾਲੇਤਿ ਤਵ ਹ੍ਯੇष ਸ੍ਯਮਨ੍ਤਕਃ
ਕਰੁਣਾ ਨਾਲ ਭਰੀ ਧਾਈ ਨੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ ਤੇ ਆਖਿਆ, 'ਮਣੀ ਲੈ ਲੈ ਬੱਚਿਆ, ਇਹ ਤੇਰਾ ਸਯਾਮੰਤਕ ਹੈ।'
ਸਿਂਹਃ ਪ੍ਰਸੇਨਮਵਧੀਤ੍ਸਿਂਹੋ ਜਾਮ੍ਬਵਤਾ ਹਤਃ । ਸੁਕੁਮਾਰਕ ਮਾ ਰੋਦੀਸ੍ਤਵ ਹ੍ਯੇष ਸ੍ਯਮਨ੍ਤਕਃ
'ਸਿੰਘ ਨੇ ਪ੍ਰਸੇਨਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਜਾਮਬਵਾਨ ਨੇ ਮਾਰਿਆ; ਸੋਹਣੇ ਬੱਚੇ, ਤੂੰ ਨਾ ਰੋ, ਇਹ ਤੇਰਾ ਸਯਾਮੰਤਕ ਹੈ।'
ਇਤਿ ਧਾਤ੍ਰ੍ਯੁਕ੍ਤਸੁਸ਼੍ਲੋਕਂ ਯਸ਼੍ਚ ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਜਲਂ ਪਿਬੇਤ੍ । ਦੈਵਦृष੍ਟਨष੍ਟਚਨ੍ਦ੍ਰਦ੍ਰੋषਾਦੇਵ ਪ੍ਰਮृਚ੍ਯਤੇ
ਜੇਹੜਾ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਧਾਈ ਦੇ ਇਹ ਸੁੰਦਰ ਬਚਨ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਪਾਣੀ ਪੀਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਸਮਤ ਕਰਕੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਘਟ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਦੋਸ਼ ਤੋਂ ਛੁਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਮਤੋ ਯਦਿ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਦਾਮ੍ਭਿਕਾ ਵੇਦਨਿਨ੍ਦਕਾਃ । ਕਲਙ੍ਕਿਨੋ ਭਵਨ੍ਤ੍ਯੇਵਮਿਤ੍ਯਾਹ ਕਮਲੋਦ੍ਭਵਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ, ਪਖੰਡੀ ਜਾਂ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਇਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ, ਉਹ ਦਾਗੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ — ਇਹ ਕਮਲ ਵਿਚੋਂ ਜੰਮੇ ਨੇ ਆਖਿਆ।
ਕृष੍ਣੋ ਧਾਤ੍ਰੀਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਣਿਂ ਜਗ੍ਰਾਹ ਬਾਲਕਾਤ੍ । ਧਾਤ੍ਰੀ ਗਤ੍ਵਾ ਚ ਭਲ੍ਲੂਕਂ ਕਥਯਾਮਾਸ ਕੋਪਤਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਧਾਈ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਣੀ ਬੱਚੇ ਕੋਲੋਂ ਲੈ ਲਈ; ਧਾਈ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਭੱਲੂਕਾ ਕੋਲ ਗਈ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਸਭ ਦੱਸਿਆ।
ਜਾਮ੍ਬਵਾਂਸ਼੍ਚ ਸਮਾਗਤ੍ਯ ਤੁष੍ਟਾਵ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਸਃ । ਕਨ੍ਯਾਂ ਜਾਮ੍ਬਵਤੀਂ ਤਸ੍ਮੈ ਯੌਤੁਕਾਰ੍ਥਂ ਮਣਿਂ ਦਦੌ
ਜਾਮਬਵਾਨ ਉੱਥੇ ਆ ਕੇ, ਉਸਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਤੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾਇਆ; ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਜਾਮਬਵਤੀ ਤੇ ਮਣੀ ਵਿਆਹ ਲਈ ਤੋਹਫੇ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤੀ।
ਦ੍ਵਾਰਕਾਂ ਮਣਿਮਾਨੀਯ ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਯਾਦਵਾਨ੍ । ਪ੍ਰਭੁਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਤਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧੋ ਨਿष੍ਕਲਙ੍ਕੋ ਬਭੂਵ ਸਃ
ਮਣੀ ਨੂੰ ਦੁਆਰਕਾ ਲੈ ਜਾ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਯਾਦਵਾਂ ਨੂੰ ਵਿਖਾਈ; ਪ੍ਰਭੂ ਹਰ ਪਾਸੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਏਤਤ੍ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਵਤ੍ਸ ਮਣੇਰਾਖ੍ਯਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਅਧ੍ਯਾਯਸ਼੍ਰਵਣਾਦੇਵ ਨਿष੍ਕਲਂਕੋ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ
ਪੁੱਤਰ, ਇਹ ਮਣੀ ਦੀ ਵਧੀਆ ਕਹਾਣੀ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ; ਕੇਵਲ ਇਹ ਅਧਿਆਇ ਸੁਣ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਚ੍ਛ੍ਰੁ ਤਂ ਧਰ੍ਮਵਕ੍ਤ੍ਰੇਣ ਤਦੁਕ੍ਤਂ ਚ ਯਥਾਗਮਮ੍ । ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮੁਪਾਖ੍ਯਾਨਂ ਕਿਂ ਭੂਯਃ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਵਿਰਲੇ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣ ਲਈ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਵਖਿਆਨਕ ਨੇ ਪਰੰਪਰਾ ਮੁਤਾਬਕ ਦੱਸਿਆ ਸੀ। ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ?
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਬ੍ਰਹ੍ਮo ਮਹਾo ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਜਨ੍ਮਖo ਉਤ੍ਤo ਨਾਰਦਾਨਾo ਸ੍ਯਮਨ੍ਤਕਮਣਿਃ ਹਰਣਂ ਨਾਮ ਦ੍ਵਾਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਹਮਵੈਵਰਤ ਪੁਰਾਾਣ ਵਿੱਚ, ਸ੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਇੱਕ ਸੌ ਬਾਈ (੧੨੨)ਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ 'ਨਾਰਦ ਵੱਲੋਂ ਸਯਮੰਤਕ ਮਣੀ ਦੀ ਚੋਰੀ' ਹੈ।
ਅਥ ਤ੍ਰਯੋਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਗਣੇਸ਼ਪੂਜਨਾਖ੍ਯਾਨਂ ਪੁਰਾਣੇषੁ ਚ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ । ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਤਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਵਕ੍ਤ੍ਰਾਤ੍ਸਾਮਾਨ੍ਯਂ ਚ ਸਮਾਸਤਃ
ਹੁਣ ਇੱਕ ਸੌ ਤੇਈ (੧੨੩)ਵਾਂ ਅਧਿਆਇ। ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਗਣੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੀ ਕਥਾ, ਜੋ ਪੁਰਾਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਿਰਲੀ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣੀ ਹੈ, ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ।
ਮਹਿਮਾਨਂ ਗਣਪਤੇਃ ਸਰ੍ਵਬੂਜ੍ਯੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਯ ਚ । ਵ੍ਯਾਸੇਨ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਯੋਗੀਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਗੁਰੋਰ੍ਗੁਰੋਃ
ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਗਣਪਤੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ, ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿਅਸ ਤੋਂ ਸੁਣੀ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਅਧਿਅਾਪਕਾਂ ਦੇ ਅਧਿਅਾਪਕ ਹਨ।
ਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ਰਮੇ ਮਹਾਪੂਜ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਸ੍ਥੈਃ ਕृਤਾ ਪੁਰਾ । ਰਾਧਾਮਾਧਵਯੋਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪੁਨਃ ਸਂਮੀਲਰਂ ਪੁਰਾ
ਸਿੱਧਾਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੱਡੀ ਪੂਜਾ ਹੋਈ ਸੀ; ਉਥੇ ਹੀ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਰਾਧਾ ਤੇ ਮਾਧਵ ਦਾ ਮੁੜ ਮਿਲਾਪ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਅਤੀਤੇ ਵਰ੍षਸ਼ਤਕੇ ਸ਼੍ਰੀਦਾਮ੍ਨਃ ਸ਼ਾਪਮੋਕ੍ਸ਼ਣੇ । ਆਦੌ ਚਕਾਰ ਪੂਜਾਂ ਚ ਸਾ ਚ ਰਾਧਾ ਕਥਂ ਮੁਨੇ
ਇੱਕ ਸੌ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ, ਸ੍ਰੀਦਾਮ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਮੁਕਤੀ ਵੇਲੇ, ਰਾਧਾ ਨੇ ਉਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਸੀ—ਮੁਨੇ, ਉਹ ਪੂਜਾ ਕਿਵੇਂ ਕੀਤੀ ਗਈ?
ਸ੍ਥਿਤੇषੁ ਚ ਸੁਰੇਨ੍ਦ੍ਰੇषੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਸ਼ਿਵਾਦਿषੁ । ਨਾਗੇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਚ ਸ੍ਥਿਤੇ ਸ਼ੇषੇ ਨਾਗੇषੁ ਚ ਮਹਤ੍ਸੁ ਚ
ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਸ਼ਿਵ ਆਦਿ, ਅਤੇ ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਸ਼ੇਸ਼, ਵੱਡੇ ਨਾਗਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ,
ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰੇषੁ ਚ ਭੂਮੌ ਚ ਬਲਿष੍ਠੇष੍ਵਸੁਰੇषੁ ਚ । ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੇषੁ ਚ ਰਕ੍ਸ਼ਃਸੁ ਚਾਨ੍ਯੇषੁ ਬਲਵਤ੍ਸੁ ਚ
ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤਾਕਤਵਰ ਅਸੁਰ, ਗੰਧਰਵ, ਰਾਖਸ਼, ਅਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਜੀਵ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ,
ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਮਹਾਭਾਗ ਤਨ੍ਮੇ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਹੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸਮਝਾਉਣ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ।
ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਤ੍ਰੇਲੋਕ੍ਯੇ ਪृਥਿਵੀ ਧਨ੍ਯਾ ਮਾਨ੍ਯਾ ਪੁਣ੍ਯਵਤੀ ਸਤੀ । ਤਤ੍ਰ ਭਾਰਤਵਰ੍षਂ ਚ ਕਰ੍ਮਣਾਂ ਫਲਦਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਨਾਰਾਯਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਧਨਵੰਤ, ਆਦਰਯੋਗ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਪਤੀਵਰਤਾ ਹੈ; ਇਥੇ ਭਾਰਤਵਰਸ਼ ਉਹ ਸ਼ੁਭ ਧਰਤੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਧਨ੍ਯਂ ਯਸ਼ਸ੍ਯਂ ਪੂਜ੍ਯਂ ਚ ਪੁਣ੍ਯਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਚ ਭਾਰਤੇ । ਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ਰਮਂ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਪ੍ਰਦਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਭਾਰਤ ਧਨਵੰਤ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਪੂਜਯੋਗ ਹੈ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ ਹੈ; ਇਥੇ ਸਿੱਧਾਂ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਹੈ, ਵੱਡਾ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹੈ।
ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰੋ ਭਗਵਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਿਦ੍ਧੋ ਬਭੂਵ ਹ । ਸ੍ਵਯਂ ਵਿਧਾਤਾ ਤਤ੍ਰੈਵ ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਸਿਦ੍ਧੋ ਬਭੂਵ ਹ
ਉਥੇ, ਸੰਤਕੁਮਾਰ ਜੀ ਨੇ ਸਿੱਧੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ; ਉਥੇ, ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਤਪ ਕਰਕੇ ਸਿੱਧੀ ਪਾਈ।
ਯੋਗੀਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਸਿਦ੍ਧੇਨ੍ਦ੍ਰਾਃ ਕਪਿਲਾਦਯਃ । ਸ਼ਤਕ੍ਰਨ੍ਤੂਨ੍ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਰ ਕृਤ੍ਵਾ ਬਭੂਵ ਹ
ਉਥੇ, ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮੁਨੀ, ਸਿੱਧ, ਕਪਿਲ ਆਦਿ ਅਤੇ ਸੌ ਯਗਾਂ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ, ਸਭ ਨੇ ਤਪ ਕਰਕੇ ਸਿੱਧੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ।
ਤੇਨ ਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ਰਮਂ ਨਾਮ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਪਿ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ । ਅਧਿष੍ਠਾਨਂ ਗਣੇਸ਼ਸ੍ਯ ਤਤ੍ਰੇਵ ਸਤਤਂ ਮੁਨੇ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਸਥਾਨ ਦਾ ਨਾਮ ਸਿੱਧ ਆਸ਼ਰਮ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਲਈ ਵਿਰਲਾ ਹੈ; ਇਹ ਗਣੇਸ਼ ਦਾ ਸਦਾ ਵਾਸ ਸਥਾਨ ਹੈ, ਹੇ ਮੁਨੇ।
ਅਮੂਲ੍ਯਰਤ੍ਨਨਿਰ੍ਮਾਣਗਣੇਸ਼ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍ । ਵੈਸ਼ਾਖ੍ਯਾਂ ਪੂਰ੍ਣਿਮਾਯਾਂ ਚ ਪੂਜਾਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਦੇਵਤਾਃ
ਵੈਸ਼ਾਖ ਦੀ ਪੂਰਨਿਮਾ ਨੂੰ, ਦੇਵਤੇ ਅਮੂਲ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਗਣੇਸ਼ ਦੀ ਸ਼ੁਭ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨਾਗਾਸ਼੍ਚ ਮਾਨਵਾਸ਼੍ਚੈਵ ਦੈਤ੍ਯਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ । ਸਿਦ੍ਧੇਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਮੁਨੀਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਯੋਗੀਨ੍ਦ੍ਰਾਃ ਸਨਕਾਦਯਾਃ
ਉਥੇ, ਨਾਗ, ਮਨੁੱਖ, ਦੈਤ, ਗੰਧਰਵ, ਰਾਖਸ਼, ਸਿੱਧਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮੁਨੀ, ਅਤੇ ਯੋਗੀ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਨਕ ਆਦਿ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰਾऽऽਜਗਾਮ ਸ਼ਂਭੁਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਵਾ ਸਹ ਸ਼ਂਕਰਃ । ਸਗਣਃ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇਯਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਉਥੇ, ਸ਼ੰਭੂ ਪਾਰਵਤੀ ਸਮੇਤ, ਸ਼ੰਕਰ ਆਪਣੇ ਗਣਾਂ ਨਾਲ, ਕਾਰਤਿਕੇਯ ਅਤੇ ਆਪ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਆਏ।
ਤਤ੍ਰਾऽऽਜਗਾਮ ਸ਼ੇषਸ਼੍ਚ ਨਾਗੇਨ੍ਦ੍ਰੈਃ ਸਹ ਸਤ੍ਵਰਮ੍ । ਤਜ੍ਞਾऽऽਜਗ੍ਮੁਃ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਨਵੋ ਮृਨਯਸ੍ਤਥਾ
ਉਥੇ, ਸ਼ੇਸ਼ ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕਾਂ ਸਮੇਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਇਆ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਮਨੂ ਅਤੇ ਪਿਤਰ ਵੀ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੇ।
ਆਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤੇ ਨृਪਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪੂਜਾਰ੍ਥਂ ਹृष੍ਟਮਾਨਸਾਃ । ਆਯਯੌ ਭਗਵਾਨ੍ਕृष੍ਣੋ ਦ੍ਵਾਰਕਾਵਾਸਿਭਿਃ ਸਹ
ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਲਈ ਆਏ। ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਵੀ ਦੁਵਾਰਕਾ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਨਾਲ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਆਜਗਾਮ ਤਥਾ ਨਨ੍ਦਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਗੋਕੁਲਵਾਸਿਭਿਃ । ਗੋਪੀਤ੍ਰਿਸ਼ਤਕੋਟੀਭਿਰ੍ਗੋਲੋਕਵਾਸਿਭਿਃ ਸਹ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨੰਦ ਜੀ ਗੋਕੁਲ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਨਾਲ ਆਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਗੋਲੋਕ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਅਤੇ ਤੀਹ ਕਰੋੜ ਗੋਪੀਆਂ ਵੀ ਆ ਗਈਆਂ।