ਮਮਾਵਧ੍ਯਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਦ੍ਵਂਸ਼ਸ਼੍ਚੇਤਿ ਪ੍ਰੀਤੇਨ ਚੇਤਸਾ । ਤਵ ਪੁਤ੍ਰਾਯ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਜ੍ਞਾਨਂ ਮृਤ੍ਯੁਂਜਯਂ ਪਰਮ੍
ਪਿਆਰ ਭਰੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਮੈਂ ਆਖਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੇਰੀ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਕੋਈ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬਿਗਾੜ ਸਕਦਾ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਮੈਂ ਉਹ ਉੱਚਾ ਗਿਆਨ ਦਿਆਂਗਾ ਜੋ ਮੌਤ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਯਾ ਕृਤਿਮਿਦਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਸਾਮਵੇਦੋਕ੍ਤਮੀਪ੍ਸਿਤਮ੍ । ਪੁਰਾ ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰਾਰਾਯ ਪ੍ਰਦਤ੍ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਤਥਾ
ਇਹ ਜਾਪ, ਜੋ ਤੂੰ ਬਣਾਇਆ ਤੇ ਸਾਮ ਵੇਦ ਵਿੱਚ ਵਡਿਆਇਆ ਗਿਆ, ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ਰਮੇ ਪੁਣ੍ਯਤਮੇ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤੇ ਸੂਰ੍ਯਪਰ੍ਵਣਿ । ਗੌਤਮਾਯ ਪ੍ਰਦਤ੍ਤਂ ਚ ਗੌਰ੍ਯਾ ਮਨ੍ਦਾਕਿਨੀਤਟੇ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸਿੱਧ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ ਵਾਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨ, ਗੌਰੀ ਨੇ ਇਹ ਜਾਪ ਗੌਤਮ ਨੂੰ ਮੰਦਾਕਿਨੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਸ਼ਂਕਰੇਣ ਚ ਸ਼ਿष੍ਯਾਯ ਭਕ੍ਤਾਯ ਚ ਦਯਾਲੁਨਾ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਚ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਸ਼ਿਵਾਯ ਵਿਰਜਾਤਟੇ
ਦਇਆਲੂ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਗਤ ਚੇਲੇ ਨੂੰ ਇਹ ਜਾਪ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਤੇ ਮੈਂ ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਵੀ ਵਿਰਜਾ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਦਿੱਤਾ।
ਭृਗਵੇ ਚ ਪੁਰਾ ਦਤ੍ਤਂ ਕੁਮਾਰੇਣ ਚ ਧੀਮਤਾ । ਤ੍ਵਂ ਚ ਦਾਸ੍ਯਸਿ ਬਾਣਾਯ ਬਾਣਃ ਸ੍ਤੋष੍ਯਤ੍ਯਨੇਨ ਮਾਮ੍
ਇਹ ਜਾਪ ਪਹਿਲਾਂ ਭ੍ਰਿਗੁ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਤੂੰ ਵੀ ਇਹ ਬਾਣ ਨੂੰ ਦੇਵੀਂਗਾ, ਤੇ ਬਾਣ ਇਸ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰੇਗਾ।
ਇਦਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਮੁਬਦਿਸ਼੍ਯ ਗੁਰੋਰ੍ਮੁਖਾਤ੍ । ਵृਤਸ੍ਯ ਪੂਜਿਤਸ੍ਯਾਪਿ ਵਸ੍ਤ੍ਰਭੂषਣਚਨ੍ਦਨੈਃ
ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਜਾਪ, ਜਦੋਂ ਗੁਰੂ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਤੇ ਇੱਜ਼ਤ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ, ਜੋ ਕੱਪੜੇ, ਗਹਣੇ ਤੇ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ,
ਸੁਸ੍ਨਾਤੋ ਯਃ ਪਠੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਪੂਜਾਕਾਲੇ ਚ ਭਕ੍ਤਿਤਃ । ਕੋਟਿਜਨ੍ਮਾਰ੍ਜਿਤਾਤ੍ਪਾਪਾਨ੍ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਵੇਲੇ ਇਹ ਜਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੱਖਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਵਿਪਦਾਂ ਖਣ੍ਡਨਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਕਾਰਣਂ ਸਰ੍ਵਸਂਪਦਾਮ੍ । ਵਾਰਣਂ ਦੁਃਖਸ਼ੋਕਾਨਾਂ ਭਵਾਬ੍ਧਿਧੋਰਤਾਰਣਮ੍
ਇਹ ਜਾਪ ਸਾਰੀਆਂ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੀ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਦਾ ਕਾਰਨ, ਦੁੱਖ ਤੇ ਗ਼ਮ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸੰਸਾਰ-ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਣ ਦਾ ਸਾਧਨ ਹੈ।
ਖਣ੍ਡਨਂ ਗਰ੍ਭਵਾਸਾਨਾਂ ਜਰਾਮृਤ੍ਯੁਹਰਂ ਪਰਮ੍ ।ਬਨ੍ਧਨਾਨਾਂ ਚ ਰੋਗਾਣਾਂ ਖਣ੍ਡਨਂ ਭਕ੍ਤਮਣ੍ਡਨਮ੍
ਇਹ ਜਾਪ ਗਰਭ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋੜਦਾ, ਬੁਢਾਪਾ ਤੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ, ਬੰਧਨਾਂ ਤੇ ਰੋਗਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਤੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ ਸ੍ਨਾਤਃ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞੇषੁ ਦੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ । ਵ੍ਰਤੀ ਵ੍ਰਤੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਤਪਸ੍ਵੀ ਚ ਤਪਃਸੁ ਚ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਐਸਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਇਆ, ਸਾਰੇ ਯੱਗਾਂ ਵਿੱਚ ਦীক্ষਿਤ ਹੋਇਆ, ਸਾਰੇ ਵਰਤ ਰੱਖੇ ਤੇ ਸਾਰਾ ਤਪ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ।
ਸ ਸ੍ਤਯਂ ਸਰ੍ਵਦਾਨਾਨਾਂ ਫਲਂ ਚ ਲਭਤੇ ਧ੍ਰੁਵਮ੍ । ਲਕ੍ਸ਼ਧਾ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਪਾਠੇਨ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ਭਵੇਨ੍ਨृਣਾਮ੍
ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਸਾਰੇ ਦਾਨਾਂ ਤੇ ਵਰਤਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਇਹ ਜਾਪ ਪੜ੍ਹ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਜਾਪ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਂ ਚ ਲਭਤੇ ਸਿਦ੍ਧਿਸ੍ਤੋਤ੍ਰੋ ਭਵੇਦ੍ਯਦਿ । ਇਹਲੋਕੇ ਦੇਵਤੁਲ੍ਯੋऽਪ੍ਯਨ੍ਤੇ ਯਾਤਿ ਹਰੇਃ ਪਦਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਜਾਪ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਬ੍ਰਹ੍ਮo ਮਹਾo ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਜਨ੍ਮਖo ਉਤ੍ਤo ਨਾਰਦਨਾo ਬਾਣਯੁਦ੍ਧੇ ਬਲਿਕृਤਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਮ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਨਾਮੈਕੋਨਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਹਮਵੈਵਰਤ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜਨਮ ਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਵਲੋਂ ਬਾਣ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਵੇਲੇ ਬਲੀ ਵਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ 'ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜਾਪ' ਵਾਲਾ ਇਕਸੌ ਉਨੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਯਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ ਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਅਥ ਕृष੍ਣਸ਼੍ਚ ਭਗਵਾਨੁਦ੍ਧਵੇਤ ਬਲੇਨ ਚ । ਦੂਤਂ ਪ੍ਰਸ਼੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਵਿਧਾਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰਣਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਇਕਸੌ ਵੀਹਵਾਂ ਅਧਿਆਇ। ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਫਿਰ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਉਧਵ ਤੇ ਬਲਰਾਮ ਦੇ ਨਾਲ, ਚੰਗੀ ਸਲਾਹ ਕਰਕੇ, ਦੂਤ ਭੇਜਿਆ।
ਸ਼ਿਵੋ ਗਣਪਤਿਰ੍ਯਤ੍ਰ ਦੁਰ੍ਗਾਂ ਦੁਰ੍ਗਤਿਨਾਸ਼ਿਨੀ । ਕਾਰ੍ਤਿਕੇਯੋ ਭਦ੍ਰਕਾਲੀ ਚੋਗ੍ਰਚਣ੍ਡਾ ਚ ਕੋਟਰੀ
ਉਥੇ ਸ਼ਿਵ, ਗਣੇਸ਼, ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਦੁਰਗਾ, ਕਾਰਤਿਕ, ਭਦਰਕਾਲੀ, ਉਗਰਚੰਡਾ ਤੇ ਕੋਟਰੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਆਗਤ੍ਯ ਨਤ੍ਵਾ ਦੂਤਸ਼੍ਚ ਗਣੇਸ਼ਂ ਚ ਸ਼ਿਵਂ ਸ਼ਿਵਾਮ੍ । ਮਾਨਵਾਂਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪੂਚ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਸਮੁਵਾਚ ਯਥੋਚਿਤਮ੍
ਦੂਤ ਆ ਕੇ, ਗਣੇਸ਼, ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੁੱਛ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਢੰਗ ਸੀ, ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਦੂਤ ਉਵਾਚ ਬਾਣਮਾਹ੍ਵਯਤੇ ਕृष੍ਣਃ ਸਂਗ੍ਰਾਮਾਰ੍ਥ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰ । ਕਿਂ ਵਾऽਨਿਰੁਦ੍ਧਮੂषਾਂ ਚ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਸ਼ਰਣਂ ਵ੍ਰਜ
ਦੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮਹੇਸ਼ਵਰ! ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਬਾਣ ਨੂੰ ਜੰਗ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਜਾਂ, ਅਨਿਰੁੱਧ ਤੇ ਊਸ਼ਾ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਸ਼ਰਨ ਪੈ ਜਾ।
ਰਣੇ ਨਿਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤੋ ਯੋ ਹਿ ਨ ਯਾਤਿ ਭਯਕਾਤਰਃ । ਪਰਤ੍ਰ ਨਰਕਂ ਯਾਤਿ ਸਪ੍ਤਭਿਃ ਪਿਤृਭਿਃ ਸਹ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਜੰਗ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਵੇ ਤੇ ਉਹ ਡਰ ਕਰਕੇ ਨਾ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੱਤ ਪਿਉ-ਪੁਰਖਿਆਂ ਸਮੇਤ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੂਤਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਭਾਮਧ੍ਯੇ ਯਥੋਚਿਤਮ੍ । ਉਵਾਚ ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਦੇਵੀ ਸ੍ਵਯਂ ਸ਼ਂਕਰਸਂਨਿਧੌ
ਦੂਤ ਦੇ ਬਚਨ ਸਭਾ ਵਿਚ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਾਰਵਤੀ ਮਾਤਾ ਨੇ ਆਪ ਹੀ, ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ, ਢੰਗ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯੁਵਾਚ ਗਚ੍ਛ ਬਾਣ ਮਹਾਭਾਗ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤਵ ਕਨ੍ਯਕਾਮ੍ । ਸਰ੍ਵਸ੍ਵਂ ਯੌਤਕਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਂ ਸ਼ਰਣਂ ਵ੍ਰਜ
ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜਾ ਬਾਣਾ, ਤੂੰ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਲੈ ਲੈ, ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਦੌਲਤ ਵਿਆਹ ਵਿਚ ਦੇ ਦੇ, ਤੇ ਸ਼੍ਰੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਦੀ ਓਟ ਲੈ।
ਸਰ੍ਵੇषਾਮੀਸ਼੍ਵਰਂ ਬੀਜਂ ਦਾਤਾਰਂ ਸਰ੍ਵਸਂਪਦਮ੍ । ਵਰਂ ਵਰੇਪ੍ਯਂ ਸ਼ਰਣਂ ਕृਪਾਲੁਂ ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹੈ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਆਸਰਾ, ਦਇਆਲੂ ਤੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਪਾਰ੍ਵਤੀਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਮੂਚੁਸ੍ਤੇ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਾਃ । ਪ੍ਰਸ਼ਸਂਸੁਃਸਭਾਮਧ੍ਯੇ ਧਨ੍ਯਧਨ੍ਯੇਤਿ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ; ਸਭਾ ਵਿਚ ਉਹ ਸਦਾ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ, 'ਧੰਨ, ਧੰਨ' ਆਖਦੇ ਰਹੇ।
ਕੋਪਾਵਿष੍ਟਸ਼੍ਚ ਬਾਣੋऽਯਮੁਤ੍ਤਸ੍ਥੌ ਸਹਸਾऽਸੁਰਃ । ਸਾਂਨਾਹਿਕੋ ਧਨੁष੍ਪਾਣਿਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸ਼ਂਕਰਂ ਯਯੌ
ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਬਾਣਾ, ਉਹ ਅਸੁਰ, ਅਚਾਨਕ ਉੱਠਿਆ, ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ, ਧਨੁਸ਼ ਹੱਥ ਵਿਚ ਫੜ ਕੇ, ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਤੁਰ ਪਿਆ।
ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਨਿषਿਧ੍ਯਮਾਨਸ਼੍ਚ ਕਮ੍ਪਿਤੋ ਰਕ੍ਤਲੋਚਨਃ । ਸਾਂਨਾਹਿਕਸ਼੍ਚ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਤ੍ਰਿਕੋਟ੍ਯਾ ਚ ਮਹਾਬਲਃ
ਸਾਰੇ ਰੋਕਦੇ ਰਹੇ, ਪਰ ਉਹ ਕੰਬਦਾ ਹੋਇਆ, ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ ਕਰੋੜ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਤੁਰ ਪਿਆ।
ਕੁਮ੍ਭਾਣ੍ਡਃ ਕੂਪਕਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਨਿਕੁਮ੍ਭਃ ਕੁਮ੍ਭ ਏਵ ਚ । ਸੇਨਾਪਤੀਸ਼੍ਵਰਸ਼੍ਚੈਤੇ ਯਯੁਃ ਸਾਂਨਾਹਿਕਾਸ੍ਤਥਾ
ਕੁੰਭਾਂਡ, ਕੂਪਕਰਨ, ਨਿਕੁੰਭ ਤੇ ਕੁੰਭ, ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ ਨਾਲ ਗਏ।
ਉਨ੍ਮਤ੍ਤਭੈਰਵਸ਼੍ਚੈਵ ਸਂਹਾਰਭੈਰਵਸ੍ਤਥਾ । ਅਸਿਤਾਙ੍ਗੋ ਭੈਰਵਸ਼੍ਚ ਰੁਰੁਭੈਰਵ ਏਵ ਚ
ਉਨਮੱਤ ਭੈਰਵ, ਸੰਹਾਰ ਭੈਰਵ, ਅਸੀਤਾਂਗ ਭੈਰਵ ਤੇ ਰੁਰੂ ਭੈਰਵ ਵੀ ਗਏ।
ਮਹਾਭੈਰਵਸਂਜ੍ਞਸ਼੍ਚ ਕਾਲਭੈਰਵ ਏਵ ਚ । ਪ੍ਰਚਣ੍ਡਭੈਰਵਸ਼੍ਚੈਵ ਕ੍ਰੋਧਭੈਰਵ ਏਵ ਚ
ਮਹਾ-ਭੈਰਵ, ਕਾਲ-ਭੈਰਵ, ਪ੍ਰਚੰਡ ਭੈਰਵ ਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਭੈਰਵ ਵੀ ਗਏ।
ਪ੍ਰਯਯੁਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧ ਸਰ੍ਵੇ ਸਾਂਨਾਹਿਕਾਸ਼੍ਚ ਤੇ । ਕਾਲਾਗ੍ਗਿਰੁਦ੍ਰੋ ਭਗਵਾਨ੍ਰੁਦ੍ਰੈਃ ਸਾਂਨਾਹਿਕੋ ਯਯੌ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਤੁਰ ਪਏ; ਕਾਲ, ਅੱਗ ਤੇ ਰੁਦਰਾਂ ਵਾਲੇ ਭਗਵਾਨ ਰੁਦਰ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ ਗਏ।
ਉਗ੍ਰਚਣ੍ਡਾ ਪ੍ਰਚਣ੍ਡਾ ਚ ਚਣ੍ਡਿਕਾ ਚਣ੍ਡਿਨਾਯਿਕਾ । ਚਣ੍ਡੇਸ਼੍ਵਰੀ ਚ ਚਾਮੁਣ੍ਡਾ ਚਣ੍ਡੀ ਚਣ੍ਡਕਪਾਲਿਕਾ
ਉਗ੍ਰਚੰਡਾ, ਪ੍ਰਚੰਡਾ, ਚੰਡਿਕਾ, ਚੰਡਿਨਾਇਕਾ, ਚੰਡੇਸ਼ਵਰੀ, ਚਾਮੁੰਡਾ, ਚੰਡੀ ਤੇ ਚੰਡਕਪਾਲੀ ਵੀ ਗਈਆਂ।
ਅष੍ਟੌ ਚ ਨਾਯਿਕਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਪ੍ਰਯਯੁਃ ਖਰ੍ਪਰਾਵਿਨ੍ਤਾਃ । ਕੋਟਰੀ ਰਤ੍ਨਯਾਨਸ੍ਥਾ ਸ਼ੋਣਿਤਗ੍ਰਾਮਦੇਵਤਾ
ਸਾਰੀਆਂ ਅੱਠ ਨਾਇਕਾਵਾਂ, ਖੋਪੜੀਆਂ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਤੁਰ ਪਈਆਂ; ਕੋਟਰੀ, ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀ ਸਵਾਰੀ ਤੇ ਸ਼ੋਣਿਤ ਗ੍ਰਾਮ ਦੀ ਦੇਵੀ ਵੀ ਗਈ।